Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

κεφάλαιο 72-ένα δωράκι για εσάς, επειδή έχει καλό καιρό!

«Τι…τι έγινε;» ψέλλισε με δυσκολία η Σάρλοτ. Την πονούσε τα κεφάλι της και ένιωθε κουρασμένη. Αλλά δεν ήταν αυτό που την προβλημάτιζε. Την προβλημάτιζε ότι βρισκόταν στην αγκαλιά του Τρόι, ενώ εκείνος είχε ανασηκωθεί λιγάκι και διάβαζε ένα περιοδικό. Έτσι άνετα. Λες και ήταν ένα απλό κυριακάτικο πρωινό και εκείνοι ήταν χρόνια ζευγάρι. Η Σάρλοτ κοίταξε το ρολόι δίπλα της.
«Δεν είναι δυνατόν! Είναι δώδεκα! Τι έγινε; Γιατί δεν είσαι στη δουλειά;» είπε η Σάρλοτ σοκαρισμένη ενώ προσπαθούσε να βάλει τα μαλλιά της και τις σκέψεις σε μια κάποια τάξη. Αλλά ήταν ανώφελο.
«Ηρέμησε λιγάκι» της είπε εκείνος και την έσφιξε στην αγκαλιά του. Άφησε το περιοδικό του στο κομοδίνο και τη φίλησε απαλά στο μέτωπο. «Έχεις πέσει ο πυρετός. Ευτυχώς. Κάτι περαστικό ήταν» της είπε, φανερά ανακουφισμένος.  
«Τρόι, τι έγινε; Γιατί δεν πήγες δουλειά;» τον ρώτησε η Σάρλοτ. «Και κυρίως, τι κάνεις εδώ;».
«Φοβήθηκα χθες βράδυ. Έμεινα εδώ για να βεβαιωθώ ότι είσαι καλά. Δεν κοιμήθηκα πολύ, και έτσι…» της είπε και χαμογέλασε. «Έκανα κοπάνα» γέλασε.
«Γιατί δεν κοιμήθηκες; Τι έγινε;» τον ρώτησε τρομαγμένη και τράβηξε ενστικτωδώς τα σκεπάσματα προς τα πάνω.
«Τίποτα, τίποτα, μην πάει στο πονηρό το μυαλό σου!» γέλασε εκείνος.
«Και πού να πάει; Γιατί είμαστε ξαπλωμένοι αγκαλιά λες και…;» ρώτησε η Σάρλοτ.
«Δε θυμάσαι;» ρώτησε ο Τρόι.
«Τι να θυμάμαι; Θεέ μου!» είπε η Σάρλοτ. Ήταν πραγματικά τρομαγμένη. Είναι δυνατόν να είχε γίνει αυτό που νόμιζε; Είχαν κάνει έρωτα; Και γιατί; Μήπως…μήπως μέσα στη ζαλάδα του πυρετού τον παρακάλεσε; Μήπως του είπε πώς νιώθει; Θεέ μου, ντροπή.
«Όχι, όχι!» γέλασε ο Τρόι. Η Σάρλοτ τον κοίταξε απορημένη. Τι κέφι ήταν αυτό;
«Ανέβασες πολύ πυρετό κατά τα μεσάνυχτα και παρά το χάπι δεν κατέβαινε. Κάναμε ένα μπάνιο…και μετά φοβήθηκα να σε αφήσω μόνη. Αυτό είναι όλο» της είπε και ανασήκωσε τους ώμους.
«Τι εννοείς ότι κάναμε μπάνιο;» ρώτησε η Σάρλοτ συλλαβίζοντας σχεδόν.
«Σε έβαλα να κάνεις ένα κρύο ντους για τον πυρετό. Μα δε θυμάσαι;» τη ρώτησε και όταν δεν πήρε απάντησε συνέχισε. «Απλώς δε γινόταν να μη βραχώ, κι έτσι μπήκα κι εγώ» την αποτελείωσε με την ηρεμία του.
«Και πώς; Δηλαδή με έγδυσες;» τον ρώτησε και σήκωσε δειλά τα σκεπάσματα. Συνειδητοποίησε ότι φορούσε ένα σορτσάκι και ένα φανελάκι αλλά καθόλου εσώρουχα.
«Δεν είναι και η πρώτη φορά δα» είπε εκείνος ουδέτερα. «Πώς κάνεις έτσι; Για να σε βοηθήσω το έκανα».
«Γιατί δε θυμάμαι τίποτα;» είπε η Σάρλοτ.
«Από τον πυρετό φαντάζομαι. Ίσως είχες χάσει λίγο τις αισθήσεις σου».
«Θεέ μου, τι ντροπή!» αναφώνησε εκείνη και έκρυψε το κεφάλι της κάτω από το πάπλωμα. Το γέλιο του Τρόι τής έφτιαξε κάπως το κέφι.
«Πολύ ώριμο!» της είπε και συνέχισε να γελάει.
«Τρόι, ντρέπομαι τόσο πολύ! Άλλο να με γδύνεις όσο είμαστε ζευγάρι, άλλο τώρα…Ντρέπομαι τόσο πολύ. Και δε θυμάμαι τίποτα…Θεέ μου! Μήπως είπα και τίποτα; Παραμιλούσα;» τον ρώτησε δειλά.
«Όχι, όχι» είπε εκείνος καθησυχαστικά. «Επαναλάμβανες το όνομά μου συνέχεια αλλά μάλλον επειδή σε βοηθούσα» είπε.
«Δόξα τω Θεώ που δεν είπα καμιά βλακεία» είπε η Σάρλοτ και ξεφύσησε με ανακούφιση.
«Σαν τι να πεις δηλαδή;» γέλασε εκείνος και ακούμπησε ξανά το χέρι του στο μέτωπό της. «Μια χαρά είσαι» της είπε αλλά δεν κουνήθηκε από τη θέση του.
«Ωραία, τότε» είπε η Σάρλοτ και προσπάθησε να σηκωθεί απ΄το κρεβάτι, αλλά ο Τρόι της έπιασε τον καρπό δυνατά.
«Πού πας;» τη ρώτησε σοβαρά, με ένα βλέμμα που θύμιζε πεινασμένο λιοντάρι.
«Έλεγα να πάω να φορέσω εσώρουχα για αρχή» γέλασε αμήχανα η Σάρλοτ. Είχε καιρό να ξυπνήσει στο πλάι του και τα συναισθήματα που ένιωθε κόντευαν να την πνίξουν. Ήταν τόσο όμορφος…Τα γαλάζια μάτια του έλαμπαν και τα μαλλιά του ήταν υπέροχα ανακατωμένα. Πολύ θα ήθελε να αφεθεί σε όλο αυτό, να ξαπλώσει δίπλα του και να απολαύσει την αγκαλιά του για όσο κρατούσε, αλλά δεν μπορούσε. Δεν άντεχε άλλη απογοήτευση.
«Δεν υπάρχει λόγος» της είπε εκείνος και την τράβηξε κοντά του. Η Σάρλοτ προσπάθησε να αντισταθεί αλλά όταν σκέπασε τα χείλη της με τα δικά του, δεν πρόβαλε καμία αντίσταση. Ανταπέδωσε τα αχόρταγα φιλιά του με όσο πάθος έκρυβε επιμελώς τόσο καιρό.
«Αγάπη μου» του είπε ξεψυχισμένα και αυτός την έσφιξε δυνατά στην αγκαλιά του και συνέχιζε να τη φιλάει ξανά και ξανά, απεγνωσμένα, στα χείλη, στο λαιμό, στους ώμους και ξανά στα χείλη.
Ξαφνικά, ο Τρόι την ακινητοποίησε με το βάρος του και ξάπλωσε πάνω της συνεχίζοντας να τη φιλάει σαν τρελός. «Μου έλειψες τόσο πολύ» της έλεγε ξανά και ξανά και η Σάρλοτ άρχισε να δακρύζει από την ηδονή που απλώθηκε στο σώμα της και στην καρδιά της.
«Ναι…» παραπονέθηκε εκείνη ενώ ο Τρόι την έγδυνε «αν δεν πάθω κάτι…»
«Πιστεύεις ότι είναι η ώρα να το συζητήσουμε;» τη ρώτησε χαμογελώντας σατανικά ενώ είχε αρχίσει να χαράσσει ένα υγρό μονοπάτι με τη γλώσσα του από το λαιμό της ως ανάμεσα στα στήθη της.
«Δεν μπορώ να το ξαναπεράσω αυτό» είπε αδύναμα η Σάρλοτ και αμέσως μετά αναστέναξε. Το χέρι του χώθηκε στα μαλλιά της και εκείνος τρίφτηκε πάνω της. Τον ένιωθε έτοιμο. Ήταν θέμα χρόνου να γίνει δική του. Άλλωστε…ήταν πάντα δική του.
«Τι θέλεις να ακούσεις;» τη ρώτησε σχεδόν θυμωμένος, ενώ το χέρι του χάιδευε το στήθος της ήρεμα. Η Σάρλοτ τεντώθηκε σαν τόξο. «Δεν το πιστεύω ότι κάνουμε σεξ και τσακωνόμαστε ταυτόχρονα» είπε εκείνος εύθυμα.
«Αν είχαμε λύσει τα προβλήματα όταν έπρεπε…» είπε η Σάρλοτ αλλά δεν ολοκλήρωσε γιατί ο Τρόι τη φίλησε. Η γλώσσα του άρχισε ένα μανιασμένο παιχνίδι με τη δική της και έτσι πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα  απόλυτης ερωτικής μαγείας.
«Σ’ αγαπάω, χαζή» της ψιθύρισε στο αφτί και η Σάρλοτ πάγωσε. Είχε ακούσει καλά; «Σ’αγαπάω» της επανέλαβε και γλίστρησε απαλά μέσα της. «Είμαι τρελός για σένα, αλλά δεν ξέρω πώς να σε κρατήσω» της είπε και άρχισε να κινείται μέσα της αργά στην αρχή αλλά μετά με μεγαλύτερη ταχύτητα και ένταση. «Σε κοιτάω και τρέμω…Είσαι τόσο όμορφη, τόσο τέλεια…τι μπορώ να σου προσφέρω εγώ;» μονολόγησε εκείνος.
«Αυτό!» είπε η Σάρλοτ δακρύζοντας, ανίκανη να ελέγξει το κύμα αυτό που την έπνιγε. «Κάνε μου έρωτα έτσι συνέχεια και δε θα φύγω ποτέ!» του γέλασε και μετά δε μίλησε κανείς. Μέχρι που ο Τρόι την οδήγησε στην έκσταση και την ακολούθησε κι αυτός μετά από μερικά λεπτά. Έμειναν αγκαλιασμένοι για μερικά λεπτά χωρίς να μιλάνε. Ο Τρόι την είχε αγκαλιά του και εκείνη φιλούσε απαλά το στέρνο του.
«Σ’ αγαπάω» της είπε εκείνος ξανά, πιο σταθερά και δυναμικά από κάθε άλλη φορά. «Σου το επαναλαμβάνω για να το ξέρεις. Για να μη νομίζεις ότι το είπα πάνω στην έξαψη…».
«Δεν μου πέρασε από το μυαλό» είπε η Σάρλοτ.
«Εσύ;» ρώτησε εκείνος και σφίχτηκε. «Μου είχες πει…» είπε αμήχανα.
«Με ρωτάς αν σε αγαπάω;» ψιθύρισε εκείνη απορημένη. «Είναι δυνατόν να μην το έχεις καταλάβει; Σε λατρεύω» του είπε δυναμικά.
«Α, τι ωραία!» είπε εκείνος εύθυμα. «Αγαπιόμαστε!».
Η Σάρλοτ κοίταξε τον Τρόι απορημένη. «Απορώ μαζί σου ώρες ώρες! Άφησες τα πράγματα να φτάσουν ως εδώ…Περάσαμε τόσες εβδομάδες χώρια επειδή είσαι εγωιστής και ξεροκέφαλος. Και τώρα…κάνεις λες και δεν είχες καταλάβει πόσο πολύ σε αγαπούσα. Δε μου έδωσες ευκαιρία να σου εξηγήσω…να σου το δείξω…».
«Ήμουν μπερδεμένος, κορίτσι μου» της είπε απαλά. «Και ακόμα είμαι. Είναι τόσα αυτά που μας χωρίζουν…» της είπε.
«Και άλλα τόσα αυτά που μας ενώνουν!» είπε δυναμικά η Σάρλοτ και ανακάθισε. «Γιατί δεν εστιάζουμε σε αυτά; Υπάρχουν σχέσεις που στηρίχτηκαν σε λιγότερα! Ζευγάρια που προέρχονται από διαφορετικά κράτη, ζευγάρια από διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμούς, ζευγάρια με διαφορά ηλικίας και ζευγάρια με προβλήματα υγείας. Και τα καταφέρνουν. Το παλεύουν, Τρόι! Το συζητάνε!» συμπλήρωσε χωρίς να πάρει ανάσα.
«Έχεις δίκιο» της είπε εκείνος και την ανάγκασε να ξαπλώσει ξανά δίπλα του. «Απλώς εγώ…ξέρεις πώς είμαι…» της είπε. «Είναι ακόμα πολύ καινούργιο όλο αυτό για μένα. Δεν έχω μάθει να σκέφτομαι για δύο, να βάζω νερό στο κρασί μου».
«Μπορείς να δοκιμάσεις; Θες να προσπαθήσεις; Εγώ είμαι εδώ και διατίθεμαι να σε βοηθήσω».
«Είναι ανυπέρβλητα τα εμπόδια.».
«Είναι ανυπέρβλητος ο εγωισμός σου».
« Μπορώ να προσπαθήσω».
«Θα χαρώ πολύ».
«Ε τότε, εντάξει» είπε εκείνος και χαμογέλασε. «Αν είναι να χαρείς…αυτό θέλω. Θέλω να είσαι χαρούμενη» της είπε.
«Αν είναι να είμαι χαρούμενη…θα πρέπει να είμαστε συνεχώς στο κρεβάτι» είπε η Σάρλοτ και τον φίλησε.
«Και τι θα τρώμε; Και πώς θα πηγαίνουμε ταξίδια και θα κάνουμε έξοδα;» γέλασε εκείνος. «Πρέπει να δουλέψω και λίγο».
«Σώπα τώρα, Τρόι. Λεφτά έχουμε!» είπε η Σάρλοτ. «Μας φτάνουν για να περνάμε καλά. Έχεις ικανούς συνεργάτες. Παράτα τα όλα και μείνε στο κρεβάτι μαζί μου για πάντα. Αφού…μόνο σε αυτό το δωμάτιο έχουμε καλή επικοινωνία» του είπε.
«Αυτό είναι αλήθεια!» είπε εκείνος και γέλασε.

Και μετά, έκαναν ξανά έρωτα.



3 σχόλια:

  1. Τι να πω Συγγραφέα της Καρδιάς μας..... και Κυριακη σημερα και τετοιες εξελιξεις???? σου ειμαι ευγνωμων!1!!!! Μαλλον τελειωνει η ιστορια ματα απο αυτο εεε?? Αν ναι κριμα παντως γιατι τον ειχα συνηθισει τον Τροι και την Σαρλοτ!!!! Ειναι οι αγαπημενοι μου τελικα!!!!! Περιμενω την συνεχεια με αγωνια!!! ΣΕ ΘΕΡΜΟΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΦΤΙΑΞΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ!!!! ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΣΧΟΛΙΟ ΕΝΩ ΤΟ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!!!!! CONGRATULATIONS!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οτι έπρεπε για να κλείσει τέλεια η τέλεια Κυριακή! Σμτς!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή