Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

κεφάλαιο 70-σκέψεις ΙΙ

Έλα. Αν με ακούς, έλα. Αν ακούς τις σκέψεις μου όπως εγώ τις δικές σου, έλα. Αν με αγαπάς όπως σε αγαπώ εγώ, έλα. Μη με αφήνεις έτσι μόνη, να κλαίω κάτω από τα σκεπάσματα που αγόρασες ειδικά για μένα λίγο πριν έρθω. Έλα, να με πάρεις αγκαλιά και να μου πεις ότι όλα θα πάνε καλά. Ότι κατάφερες να ξεπεράσεις τον εγωισμό που σε πνίγει και θες να είμαστε μαζί. Πες μου ότι δε θες να φύγω και δε θα κάνω ούτε βήμα. Πες μου ότι θες να μείνω και δε θα απομακρυνθώ ούτε μέτρο. Αλλά μη με αφήνεις να αναρωτιέμαι, να φοβάμαι, να ανησυχώ. Να ανησυχώ ότι όσα ζήσαμε τα ξέχασες κιόλας. Ότι ήδη ψάχνεις την επόμενη γυναίκα. Δεν αντέχω σε αυτή την ιδέα. Δεν μπορώ να φανταστώ άλλη γυναίκα στην αγκαλιά σου. Το είδα μια φορά φευγαλέα, πριν καν καταλάβω πόσα σημαίνεις για μένα και ράγισε η καρδιά μου. Φαντάσου τώρα…Δε θα το αντέξω. Γι’ αυτό σου λέω, έλα. Κάνε πέρα όλα όσα σε κρατάνε μακριά μου. Δεν μπορεί να αδιαφορείς όσο δείχνεις. Δεν μπορεί να είναι τόσο μονόπλευρο αυτό που ζω. Δεν γίνεται όλα αυτά τα λόγια που μου είπες να ξεγράφτηκαν ήδη από μέσα σου.

Έλα, αγάπη μου. Δεν μπορεί να μην ακούς τις σκέψεις μου. Δεν μπορεί. Λένε ότι αν θέλεις κάτι πολύ το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις. Εγώ θέλω να έρθεις, να με πάρεις αγκαλιά. Κι ας είναι για τελευταία φορά. Ένα τελευταίο βράδυ μαζί. Δεν το αξίζω; Μετά μπορείς και πάλι να γυρίσεις στην αδιάφορη συμπεριφορά σου. Αλλά μόνο για απόψε…Έλα μόνο για απόψε. Μια σχέση σαν τη δική μας, δεν γίνεται να τελειώσει έτσι. Δεν το δέχομαι. Δε γίνεται μια μέρα να φτιάξω βαλίτσες και να σε χαιρετίσω με μια χειραψία ή ένα φιλί στο μάγουλο. Εμείς οι δύο…Νόμιζα ότι είχαμε κάτι πιο βαθύ, κάτι πιο ουσιαστικό. Κι ας ήταν τόσο σύντομο. Έμαθα τόσα πολλά από εσένα. Έγινα καλύτερος άνθρωπος, πιο ταπεινός. Ήρθα εδώ μισώντας σε. Η ζήλια με κατέτρωγε και σε λίγες βδομάδες με έκανες να σε εκτιμήσω, να σε αγαπήσω. Τώρα πια το μόνο που θέλω είναι να μείνω κοντά σου. Αλλά δε μου λες τίποτα. Μια πρόταση στα πεταχτά, επειδή φοβάσαι μήπως δυσκολευτώ εκεί έξω. Λες και είμαι μωρό. Δεν είμαι αδύναμη. Μπορώ να τα καταφέρω. Όπως τα κατάφερνα τόσα χρόνια. Θα το κάνω και τώρα. Απλώς θα μου λείπεις. Και θα σε σκέφτομαι. Και θα συγκρίνω κάθε άντρα μαζί σου. Ότι θες να μείνω. Αυτό θέλω να ακούσω. Όχι «μείνε γιατί…». Μείνε γιατί θέλω να μείνεις. Και θα μείνω. Αλλά δε θα μείνω αν δε μου το πεις. Αν δεν κάνεις ένα βήμα πίσω. Αν δε μου δείξεις ότι κάνεις κι εσύ θυσίες όπως είμαι έτοιμη να  κάνω κι εγώ.


Έλα, αγάπη μου. Έλα, Τρόι μου. Χτύπα την πόρτα μου και μπες μέσα και δε θα σε ρωτήσω τίποτα. Δε θα με νοιάζει τίποτα. Μόνο να με πάρεις στην αγκαλιά σου και οι λέξεις δε θα έχουν σημασία. Θα μιλήσουν τα κορμιά μας. Και είμαι σίγουρη ότι αυτά είναι πιο ειλικρινή από τα λόγια μας. Έλα, Τρόι μου, και νιώθω τόσο μόνη… Σε αγαπάω τόσο πολύ και τρομάζω στην ιδέα ότι θα περάσω κι άλλο βράδυ μακριά σου. Σε παρακαλώ, αν με ακούς, αν με σκέφτεσαι, έλα. Χτύπα την πόρτα και μπες μέσα. Στο δωμάτιο, στο κορμί μου, στη ζωή μου πάλι….

3 σχόλια:

  1. τελειο!!! τελικα τι θα κανει αποψε ο τροι (εκτος απο το να μας ξενυχταει....)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν υποχορει κανεις απο τους δυο και ας τους πληγωνει ολο αυτο.εγω δεν ξετω αλλα με πηραν τα ζουμια βραδιατικο με της σκεψεις της Σαρλοτ και δεν υποχωρει κανενας τους.Σοφια :'(

    ΑπάντησηΔιαγραφή