Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

κεφάλαιο 67-καλάθι τρίποντο

Η Ιλέιν και η Σάρλοτ ασχολήθηκαν όλο το απόγευμα με το να φτιάχνουν καλαθάκια με τα λουλούδια που είχαν μαζέψει την Πρωτομαγιά. Δεν είχαν δουλέψει σήμερα και έφαγαν όλοι μαζί ψητό κοτόπουλο με πατάτες. Οι άντρες έπαιζαν χαρτιά τώρα και η Σάρλοτ, που είχε καιρό να περάσει ποιοτικό χρόνο με την Ιλέιν, απολάμβανε τη συντροφιά της. Μόνο μια τόσο λεπτομερής δουλειά θα μπορούσε κάπως να την κάνει να ξεχάσει τον Τρόι και όσα είχαν γίνει τον τελευταίο καιρό μεταξύ τους. Έδειχνε συνεχώς θυμωμένος μαζί της και όταν έμεναν μόνοι την προκαλούσε. Ήταν σίγουρη ότι δεν την τέσταρε και ότι εννοούσε ότι την ήθελε, αλλά ήταν εξίσου σίγουρη ότι δε θα άφηνε τον εγωισμό του και να την διεκδικήσει. Και αυτή δε θα του το έκανε πιο εύκολο. Είχε και μια αξιοπρέπεια. Δε θα τον παρακαλούσε κιόλας!
«Δύο κόκκινα και τρία λευκά, Σάρλοτ!» την μάλωσε γλυκά η Ιλέιν. Θα έδιναν τα καλαθάκια στους εργάτες μαζί με σοκολατάκια και καραμέλες, αλλά η Σάρλοτ δεν ήταν και πολύ συγκεντρωμένη και έβαζε άλλα αντ’ άλλων.
«Έχεις δίκιο! Συγγνώμη» είπε η Σάρλοτ γελώντας.
«Αυτό είναι του Τρόι. Κάν’ το εσύ» της είπε η Ιλέιν και της έδωσε ένα όμορφο πλεκτό καλάθι.
«Είσαι σίγουρη; Εσύ τα κάνεις πολύ πιο καλά…αν θες…»είπε αδύναμα η Σάρλοτ και το τέντωσε προς το μέρος της άλλης γυναίκας. Είχε προσπαθήσει με νύχια και με δόντια να μην καταλάβει κανείς τίποτα, αλλά όλοι πρέπει να ήξεραν ότι είχαν χωρίσει πια.
«Εγώ του το κάνω κάθε χρόνο» είπε η Ιλέιν και ανασήκωσε τους ώμους. «Θα χαρεί αν το κάνεις εσύ».
«Δε νομίζω» είπε θλιμμένα η Σάρλοτ και η Ιλέιν την κοίταξε διερευνητικά.
«Σας βλέπω και τους δυο να βασανίζεστε, κόρη μου» της είπε τελικά. «Και δεν ξέρω αν πρέπει να πω κάτι και τι. Αλλά με αυτό που μου είπες μου έδωσες θάρρος να σου μιλήσω. Μπορώ;» τη ρώτησε ντροπαλά και η Σάρλοτ έγνεψε θετικά, παρόλο που δεν ήταν σίγουρη ότι ήθελε να ακούσει.
Η Ιλέιν άφησε στην άκρη το καλαθάκι που έφτιαχνε για τον Καρίμ και σταύρωσε τα χέρια στην ποδιά της. «Δεν μπορώ να σας βλέπω έτσι. Λυπάμαι και για σένα, αλλά και για εκείνον. Τον αγαπώ πολύ τον Τρόι, Σάρλοτ» είπε η Ιλέιν.
«Δε χρειαζόταν να μου το πεις αυτό, Ιλέιν. Κάτι έχω καταλάβει» γέλασε η Σάρλοτ.
«Ναι, αλλά δεν έχεις καταλάβει ακόμα το πώς σκέφτεται» είπε δυναμικά η Ιλέιν. «Θαρρείς πως ο Τρόι σού φέρεται έτσι επειδή είναι σκληρός, επειδή δεν ενδιαφέρεται πραγματικά, αλλά δεν είναι έτσι. Απλώς δεν έχει λάβει αγάπη, και δεν ξέρει πώς να εκφράσει τη δική του. Όταν τον πρωτογνώρισα, έκανε δύο χρόνια για να με φιλήσει. Να με αγκαλιάσει» είπε και ένα δάκρυ έφυγε από τα μάτια της.
«Ναι, αλλά έχουν περάσει χρόνια από τότε» είπε η Σάρλοτ. «Τώρα θα πρέπει να έχει καταλάβει ότι είναι άξιος αγάπης και θα πρέπει να ξέρει πώς είναι να σε αγαπούν και να αγαπάς».
«Δεν ξέρω τι έκανε στην προσωπική του ζωή. Με την Ελίζαμπεθ δεν ξέρω αν κατάλαβε πώς είναι να σε αγαπούν. Εκείνη τον εκμεταλλευόταν μόνο. Το βλέπαμε όλοι, κι εκείνος, αλλά είχε βολευτεί γιατί την Ελίζαμπεθ την ήξερε καλά και ήταν πάντα διαθέσιμη».
«Ωραίο κριτήριο» είπε πικρά η Σάρλοτ.
«Σου το είπα, Σάρλοτ. Ο Τρόι είναι μπερδεμένος. Πρέπει να έχεις υπομονή και…»
«Πόση υπομονή πια;» φώναξε ξαφνικά η Σάρλοτ και αμέσως ζήτησε συγγνώμη για το ξέσπασμά της. «Με πληγώνει, με προσβάλει, με ραίνει κομπλιμέντα και μου κάνει έρωτα. Και μετά πάλι τα ίδια από την αρχή, ξανά και ξανά».
«Πρέπει να καταλάβεις ότι είναι δύσκολος άνθρωπος» είπε η Ιλέιν, προφανώς ακολουθώντας μια πιο παλιομοδίτικη τακτική γυναίκας.
«Ναι, Ιλέιν, αλλά έχω κι εγώ αξιοπρέπεια ξέρεις» της είπε. «Δε με μεγάλωσαν να παρακαλάω κανέναν».
«Άρα είσαι κι εσύ εγωίστρια» είπε η Ιλέιν.
«Όχι όσο εκείνος» σούφρωσε τα χείλη της η Σάρλοτ.
«Και τι είναι ο εγωισμός για να τον βάλουμε σε καντάρι; Τι σημασία έχει ποιος είναι πιο πολύ; Εκείνος είναι, σου το επιβεβαιώνω κι εγώ. Κι εσύ είσαι. Σημασία έχει να παλέψεις για εκείνον και για εσάς».
«Ο Τρόι δε θα κάνει τίποτα; Θα πέφτουν όλα στα χέρια του σαν μάννα εξ ουρανού;»
«Τίποτα δεν του δόθηκε τόσο απλά όσο νομίζεις» είπε αυστηρά η Ιλέιν. «Μην τον υποτιμάς».
«Ιλέιν, μου είναι πολύ δύσκολο να εκφράσω τα συναισθήματά μου σε έναν άνθρωπο τόσο αμείλικτο. Φοβάμαι. Δεν ξέρω τι θα πει…Με άδειασε την τελευταία φορά. Τα πήρε όλα όσα είχε πει πίσω. Σαν να ήμουν μια ξένη» είπε η Σάρλοτ και σκούπισε τα μάτια της.
«Τότε τι να πω; Μάλλον θα πρέπει να ζυγίσεις τι έχει σημασία για σένα» είπε η Ιλέιν και ξανάπιασε το καλαθάκι της.
«Ο Τρόι. Αλλά ο καλός Τρόι, όχι αυτό το…»
«Όλα ο Τρόι είναι. Και τα καλά και τα κακά. Μισός Τρόι δεν υπάρχει» γέλασε η Ιλέιν.
«Ιλέιν, ας πιάσουμε τα καλαθάκια γιατί δε θα μας βγει σε καλό η συζήτηση» είπε η Σάρλοτ γελώντας και δακρύζοντας μαζί.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου