Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

κεφάλαιο 66-ένα μήλο την ημέρα...

«Αν είναι ποτέ δυνατόν! Εκατό φορές σού έχω δείξει τι πρέπει να κάνεις όταν τα άλογα δε θέλουν να φάνε! Αλλά εσύ τον χαβά σου!» φώναξε ο Τρόι στη Σάρλοτ. Ο Μπομπ και ο Καρίμ είχαν τρομάξει με την οργή του αφεντικού του, η οποία κατά γενική ομολογία ήταν δυσανάλογη του ερεθίσματος, και προσπαθούσαν μάταια να ηρεμήσουν τον Τρόι.
«Αφεντικό, δεν έκανε και τίποτα. Απλώς…» ψέλλισε ο Μπομπ αλλά ο Τρόι τον διέκοψε.
«Πήρε τον Νοέλ και έκανε ιππασία μισή ώρα εν ώρα εργασίας!» είπε ο Τρόι σηκώνοντας τα χέρια του προς τον Θεό σε μια σιωπηρή δέηση. «Και πήγε κρυφά και έφερε μήλα στα άλογα ενώ της έχουμε πει ρητά ότι πρέπει τα άλογα να συνηθίσουν στην αλλαγή τροφής. Δεν πρέπει να τα κακομαθαίνουμε!» είπε.
Η Σάρλοτ εντωμεταξύ καθόταν πάνω σε ένα δεμάτι σανό, με το κεφάλι γερμένο μπροστά. Ο Τρόι φώναζε εδώ και δέκα λεπτά και την είχε κάνει μπαρούτι. Είχε δίκιο βέβαια, αλλά δε χρειαζόταν να της μιλάει έτσι.
«Τρόι, κι εμείς καμιά φορά δίνουμε μήλα στα άλογα» είπε ο Καρίμ. Η Σάρλοτ χαμογέλασε με την προσπάθειά του να τη βοηθήσει.
«Ναι, αλλά σαν επιβράβευση. Όχι αντί φαγητού!» φώναξε εκείνος και ο Καρίμ συνοφρυώθηκε. Η Σάρλοτ ένιωθε απαίσια. Ήθελε να ανοίξει η γη να την καταπιεί. Ντρεπόταν αφόρητα.
«Αλλά βέβαια!» φώναξε ξανά ο Τρόι, σπάζοντας την αμήχανη σιωπή που είχε απλωθεί μέσα στον στάβλο. «Αν η κυρία ξενυχτάει κάθε βράδυ και έρχεται να δουλέψει με ελάχιστο ύπνο, είναι λογικό να μην αποδίδει. Είναι λογικό να αναζητάει την εύκολη οδό!» είπε τελικά και οι εργάτες κοιτάχτηκαν μεταξύ τους.
«Εμείς…έχουμε…δουλειά…εε…συγγνώμη» ψέλλισαν και εξαφανίστηκαν. Είχαν μυριστεί ότι η οργή του Τρόι είχε βαθύτερα αίτια. Και η Σάρλοτ το ένιωθε αλλά δεν ήταν απόλυτα σίγουρη. Όταν έμειναν μόνοι, η Σάρλοτ σήκωσε τα μάτια της και τον κοίταξε. Εκείνος έδειχνε ακόμα θυμωμένος μαζί της.
«Το τι κάνω στην προσωπική μου ζωή δε σε αφορά. Και δεν είμαι κουρασμένη. Κοιμάμαι κανονικά» του είπε αργά, προσπαθώντας να ελέγξει κι αυτή το θυμό της. Δεν ήταν σωστό να της μιλήσει έτσι μπροστά σε τρίτους.
«Γυρνάς κάθε μέρα δώδεκα την τελευταία βδομάδα και δουλεύεις στις εφτά και μισή. Θες να μου πεις ότι ξεκουράζεσαι αρκετά;» την ειρωνεύτηκε εκείνος.
«Περισσότερο από όσο ξεκουραζόμουν όταν ήμασταν μαζί. Αν θυμάσαι τι κάναμε τα βράδια φυσικά…» τον προκάλεσε, με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος. Είχε δίκιο και το αποδείκνυε.
«Αυτό είναι αλλιώς…ήσουν στο κρεβάτι» είπε εκείνος αλλά ήξερε ότι το είχε χάσει το παιχνίδι.
«Και πού ξέρεις εσύ ότι δεν είμαι σε κρεβάτι μέχρι να γυρίσω;» τον ρώτησε χαμογελώντας σατανικά. Εκείνος πήρε μια βαθιά ανάσα και την πλησίασε. Η Σάρλοτ ένιωσε την καρδιά της να χτυπάει δυνατά αλλά προσπάθησε να μην το δείξει. Τον τελευταίο καιρό δεν την πλησίαζε. Σχεδόν την αγνοούσε. Ήθελε σαν τρελή να τυλίξει τα χέρια της γύρω από το λαιμό του, αλλά δε θα το έκανε. Τουλάχιστον όχι πριν το κάνει αυτός.
«Βλέπω τα σημάδια» της είπε εκείνος και η Σαρλοτ έσμιξε τα φρύδια απορημένη. Ο Τρόι δεν το άφησε να πέσει κάτω. Και άπλωσε το χέρι του. Με τον δείχτη του χάιδεψε το μάγουλό της. Η Σάρλοτ έκλεισε τα μάτια, μαγεμένη από το άγγιγμά του. Εκείνος συνέχισε να τη χαϊδεύει απαλά μέχρι που το χέρι του ακολούθησε το μονοπάτι ανάμεσα από τα στήθη της με κατεύθυνση προς τα κάτω.
«Ξέρω πότε μια γυναίκα έχει ανάγκες» της ψιθύρισε βραχνά στο αφτί και η Σάρλοτ έκανε να τραβηχτεί αλλά την άρπαξε δυνατά από τον καρπό. «Και ξέρω ότι θέλεις να συνεχίσω αυτό που κάνω, θες να κοιμηθούμε μαζί, να κάνουμε όλα αυτά που κάναμε και με παρακαλούσες κλαίγοντας να μη σταματήσω» της είπε και η παλάμη του βολεύτηκε στον γλουτό της. «Θυμάσαι;» την προκάλεσε, αλλά η Σάρλοτ δεν του έκανε το χατίρι να συμφωνήσει. «Γι’ αυτό λυπήσου τον κακομοίρη με τον οποίο βγαίνεις και άφησέ τον ήσυχο. Γιατί σε βλέπω να τρέμεις όταν σε πλησιάζω…» της είπε και εκείνη κούνησε αρνητικά το κεφάλι της, αλλά όχι με μεγάλη πειστικότητα «…και ξέρω ότι όποτε το θελήσω, θα πέσεις στο κρεβάτι μου» την αποτέλειωσε.
«Ευτυχώς που έχεις και σε έναν τομέα αυτοπεποίθηση» του πέταξε η Σάρλοτ και εκείνος γέλασε κοφτά.
«Τι εννοείς;»
«Εννοώ ότι με παράτησες πριν καλά καλά γνωριστούμε, μόνο στην ιδέα ότι μπορεί να σε αφήσω. Τόση ανωριμότητα! Τόση έλλειψη αυτοπεποίθησης! Αλλά για τις ικανότητές σου στο κρεβάτι είσαι σίγουρος!» τον πείραξε.
«Δε θα έπρεπε;» τη ρώτησε εκείνος σοβαρά.
«Όχι, δε λέω…» του είπε η Σάρλοτ με πάσα ειλικρίνεια. «Καλός είσαι».
«Ανταποδίδω» είπε εκείνος.

Έμειναν μερικά δευτερόλεπτα να κοιτιούνται χωρίς να λένε τίποτα. Η Σάρλοτ ένιωθε ότι αν έγερνε λίγο μπροστά ακόμα, ο Τρόι θα τη φιλούσε, αλλά δεν ήθελε να κάνει εκείνη το πρώτο βήμα. Αρκετά την είχε ακυρώσει σαν γυναίκα.

«Λοιπόν, Τρόι, συγγνώμη για το λάθος μου» του είπε και τον προέτρεψε με μια χειρονομία να φύγει και να την αφήσει να δουλέψει.
«Θα τον ξαναδείς;» τη ρώτησε εκείνος.
«Δε βγαίνω με κανέναν. Ταινίες βλέπω με την Βίβι κάθε βράδυ» του είπε κουρασμένα. Δεν ήθελε να τσακώνονται άλλο. «Όλο αυτό…μεταξύ μας…δεν είναι κάτι που ξεπερνιέται εύκολα. Δεν μπορεί να περίμενες να αλλάζω τους άντρες σαν τα πουκάμισα» είπε μιλώντας μέσα από την καρδιά της χωρίς να φιλτράρει τα λόγια της.
«Χαίρομαι» είπε εκείνος και της χάιδεψε τα μαλλιά χαμογελώντας σαν χαζός. Η Σάρλοτ ήξερε ότι του είχε δώσει ένα καλό όπλο για να τη σκοτώσει, αλλά δεν την ένοιαζε. Το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να τον κάνει χαρούμενο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου