Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

κεφάλαιο 58 - είμαι ο ήρωας που μένει μόνος του...

Τρεις μέρες μετά, η Σάρλοτ είχε πάρει πια απόφαση ότι η κατάσταση με τον Τρόι δεν είχε γυρισμό. Την πρώτη μέρα δούλεψε γεμάτη ενέργεια και όταν γύρισε σπίτι για να φάει, δεν τον βρήκε εκεί. Το βράδυ τον άκουσε να μπαίνει στο δωμάτιό του και αφού περίμενε και περίμενε και περίμενε να της χτυπήσει την πόρτα, αποκοιμήθηκε απογοητευμένη. Τη δεύτερη μέρα δεν τον είδε καθόλου. Είδε μόνο την Ελίζαμπεθ, η οποία την ενημέρωσε ότι ο Τρόι θα δούλευε στη βιβλιοθήκη και είχε ζητήσει να μην τον ενοχλήσει κανείς. Το χαιρέκακο βλέμμα της Ελίζαμπεθ όταν μετέφερε το μήνυμα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Μπούκαρε στη βιβλιοθήκη και τον ρώτησε μέχρι πότε θα κρατήσει η παιδιάστικη αυτή συμπεριφορά. Εκείνος δεν σήκωσε το κεφάλι του από τα βιβλία του, λογιστικά έδειχναν, αλλά της μουρμούρισε ένα «είμαι απασχολημένος». Τον κατηγόρησε ότι την αγνοεί αλλά εκείνος της είπε ξερά ότι δεν έχει χρόνο για «τέτοια». Το δεύτερο βράδυ έφτασε ως την πόρτα του. Μετά γύρισε στο δωμάτιό της. Μετά ξαναπήγε ως την πόρτα του. Σήκωσε τη μπουνιά της έτοιμη να χτυπήσει αλλά δεν το έκανε. Τι σόι γυναίκα θα ήταν αν πήγαινε στο δωμάτιό του, αν του πρόσφερε το κορμί της προσπαθώντας να κερδίσει την καρδιά του; Τον ήθελε. Της είχε λείψει η φροντίδα του, η προσοχή του, αλλά και οι πιο τρυφερές στιγμές τους. Είχαν πολύ καλή χημεία και οι μέρες που είχαν να κοιμηθούν μαζί την είχαν κάνει να αναστατώνεται κάθε φορά που τον έβλεπε.

Την τρίτη μέρα τον βρήκε στο σαλόνι την ώρα που κατέβαινε για πρωινό. Τη χαιρέτισε με ένα νεύμα, σηκώνοντας ελαφρά το στέτσον του, χωρίς να την κοιτάει. Και μετά έφυγε. Η Σάρλοτ σκέφτηκε να τρέξει πίσω του, να τον προλάβει, να του πει όσα σκεφτόταν αλλά και πάλι δεν το έκανε. Θα επιχειρούσε να συζητήσει μαζί του την επόμενη μέρα, που ήταν και Σάββατο και θα ήταν πιο χαλαρός.

Όμως και πάλι δε στάθηκε τυχερή. Το Σάββατο το πρωί πήγε να πάρει το κλειδί για το βαν για να επισκεφτεί τη Βίβι. Είχε να τη δει δύο μέρες και ήθελε να μιλήσει με κάποιον για το θέμα του Τρόι. Βρήκε τον Τρόι στην αυλή, να ποτίζει νωχελικά μερικά φυτά που δε χρειάζονταν πότισμα. Φαινόταν πολύ σκεπτικός. Χρειάστηκε να πει το όνομά του δύο φορές για να την προσέξει.
«Τρόι, θα πάω στη Βίβι για τα μαλλιά μου» του είπε.
«Θέλω να μιλήσουμε» της είπε εκείνος τελικά και η Σάρλοτ χαμογέλασε. Επιτέλους! Θα μιλούσαν. Αυτό ήταν υπέροχο. Ο διάλογος είναι σημαντικός για κάθε ζευγάρι, σκέφτηκε. Μόνο έτσι θα ξεπερνούσαν τα προβλήματα. Όχι με μούτρα.
«Φυσικά, φυσικά, Τρόι» του είπε και κάθισε στα σκαλάκια της εισόδου. Εκείνος δεν έκατσε δίπλα της και συνέχισε να ποτίζει έχοντας την πλάτη του γυρισμένη στο μέρος της.
«Πες μου» τον προέτρεψε.
Εκείνος δε μίλησε για μερικά δευτερόλεπτα και η Σάρλοτ άρχισε να νιώθει άβολα. Μήπως δεν είχε καταλάβει καλά; Μήπως είχε σκοπό να της πει ότι θέλει να τη διώξει;
«Σάρλοτ, θέλω να πας στα γραφεία μας στο Βερμόντ για μία βδομάδα» της είπε τελικά και η Σάρλοτ δε μίλησε. Έμεινε να κοιτάει απορημένη την πλάτη του.
«Θέλω έναν αξιόπιστο άνθρωπο να συντονίζει την έρευνα για το έλλειμμα. Φυσικά θα μείνεις εκεί για να μην πηγαινοέρχεσαι όταν τελειώνεις αργά» συμπλήρωσε ο Τρόι, φανερά σφιγμένος.
«Α μπα; Με θεωρείς αξιόπιστη; Είναι κι αυτό μια αναγνώριση!» κάγχασε η Σάρλοτ. Ο Τρόι γύρισε και την κεραυνοβόλησε με το βλέμμα του. Πήγε να πει κάτι αλλά η Σάρλοτ τον διέκοψε. «Με διώχνεις; Ωραίο τρόπο βρήκες!».
«Μην κάνεις έτσι, δε σε διώχνω» είπε εκείνος και έκλεισε τη βρύση. «Απλώς θέλω να κάνεις δουλειά γραφείου για μία βδομάδα. Πιστεύω ότι έχεις κλίση σε αυτό. Σε είδα στο Τέξας. Είσαι καλή…»
«Ω σταμάτα, Τρόι! Σταμάτα τις άχρηστες κολακείες!» του είπε η Σάρλοτ σηκώνοντας τα χέρια ψηλά.
«Δεν είναι κολακείες. Δεν συνηθίζω τα κομπλιμέντα» είπε εκείνος συγκρατημένα νευριασμένος.
«Πού θα κοιμάμαι;» τον ρώτησε απότομα η Σάρλοτ και τον αιφνιδίασε. Μάλλον περίμενε περισσότερη αντίσταση.
«Εεεεε…έχουμε ένα μικρό ξενοδοχείο δίπλα στα γραφεία για όταν χρειάζεται να περάσουμε πολλές μέρες εκεί. Να μην κουράζεσαι με τα πέρα δώθε».
«Ναι, μην κουραστώ! Σε ένοιαξε» είπε ειρωνικά η Σάρλοτ. Ο Τρόι πήρε μια βαθιά ανάσα, προσπαθώντας να ηρεμήσει.
«Με ένοιαξε, Σάρλοτ. Θα με εξυπηρετήσεις πολύ και δε θέλω να ταλαιπωρηθείς περαιτέρω».
«Εντάξει, με θες κάτι άλλο;» τον ρώτησε και σηκώθηκε για να φύγει αλλά ο Τρόι στάθηκε μπροστά της.
«Γιατί φωνάζεις;» τη ρώτησε παγερά. «Θα βγεις κι από πάνω;» φώναξε και η Σάρλοτ έκανε ένα βήμα πίσω.
«Γιατί;» τον ρώτησε με τα χέρια στη μέση. «Πότε ήμουν από κάτω;».
Ο Τρόι γέλασε αλλά το γέλιο του ήταν πικρό. Δεν έβγαινε από την καρδιά του.
«Σκέφτηκα ότι έφυγες μία φορά, άρα μπορείς να το ξανακάνεις!» την κατηγόρησε και η Σάρλοτ κοκάλωσε με την αντίδρασή του. Δεν περίμενε να της ανοιχτεί τόσο εύκολα.
«Δεν έφυγα για διασκέδαση. Πήγα να δω ένα φίλο. Τι έπρεπε να κάνω; Να σε βάλω στο μάρσιπο και να σε πάρω μαζί μου;» ειρωνεύτηκε η Σάρλοτ, ανίκανη να ελέγξει τα νεύρα της.
«Πρόσεξε πώς μου μιλάς» είπε εκείνος τεντώνοντας τον δείχτη του απειλητικά. «Εγώ δεν είμαι κανα παιδάκι να παίζεις μαζί μου».
«Κι εγώ δεν είμαι σκυλάκι να κάθομαι σούζα όταν με διατάζεις. Δε με μεγάλωσαν έτσι. Αν θες κάτι τέτοιο, τράβα μέσα. Υπάρχει μια ξανθιά επιλογή» του είπε δεικτικά.
«Άσε την Ελίζαμπεθ έξω από αυτό» είπε εκείνος πιο χαμηλόφωνα.
«Τρόι, πες μου αυτή τη στιγμή τι θα γίνει!» φώναξε η Σάρλοτ. Δεν άντεχε άλλο. Είχε αρχίσει να τρέμει. «Πες μου, δεν αντέχω άλλο! Παίζεις μαζί μου! Πες μου τι θα γίνει με εμάς!» έχασε την υπομονή της.
«Μη φωνάζεις. Η απόφασή μου νομίζω ότι είναι φανερή» είπε εκείνος.
«Πες το μου!» απαίτησε η Σάρλοτ.
«Θέλω τους επόμενους δύο μήνες να μείνεις εδώ μόνο ως υπάλληλός μου» είπε εκείνος. Ούτε καν «χωρίζουμε», σκέφτηκε η Σάρλοτ. Ούτε καν αναγνωρίζει τη σχέση. Να μείνω ως υπάλληλος. Θεέ μου, πόσος εξευτελισμός…
«Επειδή έφυγα;» ούρλιαξε η Σάρλοτ. Η κραυγή της αντήχησε σε όλο το ράντσο, Μερικά πουλιά πετάρισαν μακριά.
«Επειδή δεν έμεινες» της είπε εκείνος.


Η Σάρλοτ σηκώθηκε και έτρεξε προς το βαν. Έβαλε τα κλειδιά στη μίζα, έβαλε μπρος και χάθηκε από μπροστά του. Όταν βγήκε στον χωματόδρομο, έκανε δεξιά, και έβαλε τα κλάματα. Έκλαψε για πολλή ώρα. Αλλά όταν σταμάτησε, ένιωθε ξαφνικά λίγο πιο ανάλαφρη. Δεν άξιζε. Δεν άξιζε να κλαίει. Ήταν τυχερή. Αν δε γινόταν τώρα, θα γινόταν σε ένα ή δύο μήνες. Έψαχνε να βρει μια δικαιολογία και τη βρήκε. Κι όσα της είχε πει…ήταν όλα λόγια λίγο πριν και λίγο μετά από το σεξ. 

2 σχόλια:

  1. Αυτή τη στιγμή φαίνεται πολύ μικρός και λιπόψυχος,δε λειτουργεί καν με τη λογική παρά μόνο με έναν παράλογα θιγμένο εγωισμό..κρίμα!πάντως του χρειάζεται ένα πολύ γερό ταρακούνημα!κι ας βρεθεί και κανένας πολλά υποσχόμενος υποψήφιος για τη Σάρλοτ,έτσι λίγο να τον λυσσάξουμε...!.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή