Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

κεφάλαιο 55-ο Απρίλης με τον Ερωτα χορεύουν και γελούνε...

Ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος πέρασαν σαν όνειρο. Όταν η Σάρλοτ ξύπνησε και είδε το ημερολόγιό της να δείχνει Απρίλιο, την πλημμύρισε ένα μείγμα χαράς και απελπισίας. Χαράς επειδή η φύση όλη γιόρταζε έξω από το παράθυρό της, επειδή ήταν ερωτευμένη με τον πιο υπέροχο άντρα στον κόσμο, αλλά και απελπισίας  όταν συνειδητοποίησε ότι σε δύο μήνες τέλειωνε η υποχρεωτική παραμονή της στο ράντσο.

Δεν είναι ότι δεν περνούσαν τέλεια. Η σχέση της με τον Τρόι ωρίμαζε μέρα με τη μέρα. Όλοι στο ράντσο γνώριζαν ότι είχαν σχέση αλλά κανείς δεν τους έκανε να νιώθουν άβολα.  Μάλλον το περίμεναν όλοι. Ακόμα και η Ελίζαμπεθ είχε διαλέξει μια αξιοπρεπή οδό, που έκανε την Σάρλοτ να ανησυχεί. Αλλά δεν την ένοιαζε και πολύ, εφόσον τα πήγαινε τέλεια με τον Τρόι. Κοιμόταν κάθε βράδυ μαζί του, στην αγκαλιά του, και έκαναν έρωτα με πάθος και όρεξη σαν να ήταν κάθε βράδυ το πρώτο βράδυ. Και δεν ήταν να πεις ότι δεν ήταν κουρασμένος. Αυτοί οι δύο μήνες ήταν πυρετώδεις για το ράντσο. Είχαν γεννηθεί εξήντα μικρά αρνάκια και μοσχαράκια, τα μεγάλα ζώα χρειάζονταν κούρεμα, ο φράκτης είχε παραβιαστεί και τον επισκεύασαν με όση μεγαλύτερη προσοχή μπορούσαν για να μην επαναληφθεί το περιστατικό. Εντωμεταξύ η άνοιξη είχε κάνει τη φύση να οργιάζει. Όλο το κτήμα είχε γεμίσει καταπράσινη χλόη και διάσπαρτα λουλούδια. Όλα έδειχναν πέντε φορές πιο όμορφα. Κοίταξε από το παράθυρό της και παρόλο που ήταν πολύ νωρίς, είδε όλο το ράντσο σε πλήρη λειτουργία. Ο Τρόι είχε σηκωθεί πιο νωρίς από εκείνη. Ντύθηκε πρόχειρα και χτένισε τα μαλλιά της. Κατέβηκε στην κουζίνα, ήπιε λίγο καφέ, χαιρέτισε εγκάρδια την Σάρλοτ και βγήκε στον καθαρό αέρα. Αυτόν τον καιρό έκανε μια δεύτερη απόπειρα στο άρμεγμα και ευτυχώς πήγαινε καλύτερα. Την είχαν βοηθήσει πολύ βέβαια  οι οδηγίες του Μπομπ, αλλά και η ίδια είχε πια μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Ο Τρόι την επισκέφτηκε κατά τις 11 για το καθιερωμένο τους διάλειμμα. Περνούσαν περίπου μισή ώρα μαζί, μιλώντας για τις δουλειές του ράντσου και ανταλλάζοντας αγκαλιές και ανάλαφρα φιλιά. Η Σάρλοτ είχε χάσει το μέτρημα για τις φορές που είχε περάσει από το μυαλό της η σκέψη του πόσο τον αγαπάει. Κάθε μέρα ανακάλυπτε ένα κομμάτι του που την έκανε να τον θαυμάζει, να τον εκτιμά, να τον λατρεύει όλο και πιο πολύ.  Κι εκείνος, βέβαια, της έδειχνε με κάθε τρόπο ότι ήταν σημαντική για εκείνον. Λόγια τρυφερά, δώρα και φροντίδα. Ατελείωτη φροντίδα. Δεν είχε νιώσει ποτέ έτσι στη ζωή της. Ο Τρόι προλάβαινε κάθε σκέψη της. Είχε βάλει την καλοπέρασή της ως προτεραιότητά του. Δύο Σαββατοκύριακα στη Νέα Υόρκη για να ψωνίσει ρούχα και να δει τις φίλες της, μια μέρα σε σπα για να ξεκουραστεί, δώρα και άπειρες φιλοφρονήσεις ήταν λίγα από τα παραδείγματα που την έκαναν να νιώθει η πιο ευτυχισμένη γυναίκα στο κόσμο.

Καμιά φορά ένιωθε ενοχές. Σκεφτόταν ότι εκεί έξω υπήρχαν εκατομμύρια γυναίκες με ανύπαρκτες ή κακές σχέσεις.  Αν μπορούσε να κάνει τον Τρόι μικρά κομματάκια και να τον μοιράσει εκεί έξω…Να κάνει γυναίκες ευτυχισμένες…Ακόμα και το ένα δέκατο του Τρόι τής έφτανε για να είναι πολύ ευτυχισμένη. Ένιωθε ενοχές που είχε έναν άντρα τόσο υπέροχα τέλειο από κάθε άποψη.

Με τον πατέρα της είχε μιλήσει αρκετές φορές αλλά καμία συζήτησή τους δεν ήταν ουσιαστική. Τον ρωτούσε για τις επιχειρήσεις του αλλά δεν της απαντούσε κάτι συγκεκριμένο. Ήταν προφανές ότι δεν τη θεωρούσε άξια για συζητήσεις επί επαγγελματικών και επιχειρηματικών σχεδίων.  Το μόνο που την είχε χαροποιήσει ήταν ότι σκόπευε να επισκεφτεί το ράντσο στα τέλη Απριλίου. Μπορεί να είχαν τα θέματά τους αλλά της είχε λείψει. Αυτό που την απασχολούσε όμως ήταν αν έπρεπε να μιλήσει στον πατέρα της για τον Τρόι. Δεν είχε μιλήσει ακόμα στον Τρόι για τις σκέψεις της αλλά ήθελε να είναι πρώτα απόλυτα σίγουρη για το τι θα του έλεγε.

Πρώτη Απριλίου, σκέφτηκε. Σαν ψέμα της φαινόταν. Ήταν ενάμισι μήνα με τον Τροι και ήταν απόλυτα ευτυχισμένη. Του είχε απόλυτη εμπιστοσύνη και το ίδιο και αυτός. ‘Ο,τι του έλεγε εκείνος το πίστευε και εκείνη το ίδιο. Δεν τσακώνονταν σχεδόν ποτέ.   Και αν κάτι τη δυσαρεστούσε ο Τρόι φρόντιζε να το διορθώσει αμέσως.


Εντάξει, δεν της είχε πει ότι την αγαπάει. Δεν μιλούσε σχεδόν ποτέ για το μέλλον. Αυτό ήταν φυσικό για μία σχέση τόσο καινούργια, αλλά αν λάβεις υπόψη ότι σε δύο μήνες έφευγε, ίσως τα πράγματα χρειάζονταν μια άλλη ορμή. Αλλά δεν άφηνε αυτές τις μαύρες σκέψεις να την πλακώνουν. Εστίαζε στο πόσο ευτυχισμένη ήταν. Και ήλπιζε αυτό να μην της βγεις σε κακό. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου