Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

κεφάλαιο 54-τα ξεκαθαρίσματα

«Τρόι, χαλάρωσε και απόλαυσε το ταξίδι!» είπε πνιχτά η Σάρλοτ. «Και σταμάτα επιτέλους να λες ό,τι σου έρχεται στο κεφάλι!».
«Να χαλαρώσω και να απολαύσω το ταξίδι! Χα!» κάγχασε ο Τρόι. «Πες μας τώρα ότι είμαστε και νευρικοί».
«Ε ναι! Δεν είσαι; Με την παιδιάστικη συμπεριφορά σου χαλάς ένα υπέροχο ταξίδι. Περάσαμε τόσο ωραία. Και χθες…το δείπνο που με πήγες!» ονειροπόλησε η Σάρλοτ. «Όλα ήταν υπέροχα! Και η μικρή ορχιδέα για τον καρπό μου! Είσαι υπέροχος!» είπε ενθουσιασμένη και του έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο. Εκείνος όμως έσφιξε τους μυς στο σαγόνι του.
«Ναι, είμαι υπέροχος. Τόσο υπέροχος, που λύσσαξες στα γελάκια με τον Ισπανό» είπε για τρίτη φορά από τη στιγμή που είχαν επιβιβαστεί. «Είπαμε πως τελείωσε το ταξίδι μας αλλά αυτό δε σημαίνει ότι τέλειωσαν…και όλα!» της είπε και η Σάρλοτ έπνιξε ένα γέλιο. Εκείνος το κατάλαβε και θύμωσε ακόμα πιο πολύ. «Γελάς ε; Μάλλον θα έχεις μάθει με φλώρους που ανέχονται να σε βλέπουν να χασκογελάς με κάθε βλάκα» της είπε μουτρωμένος.
«Τρόι! Για πολλοστή φορά, δεν χασκογελούσα. Σου κανόνισα μια καταπληκτική τιμή για τα πρόβατά του μόνο και μόνο επειδή χάρηκε που είμαι ισπανόφωνη!» του είπε. «Για όνομα του Θεού! Εκατό ετών ήταν!».
«Ε όχι και εκατό! Ο Ροντρίγκο είναι 40! Λίγα χρόνια πιο μεγάλος από μένα αν το σκεφτείς».
«Ναι αλλά εγώ εσένα θέλω» του είπε δυνατά. Εκείνος τινάχτηκε από τη θέση του και γύρισε προς το μέρος της. «Εσένα, βλάκα!» επανέλαβε δυναμικά η Σάρλοτ. «Εσένα που έχεις μούτρα και ζηλεύεις ενώ εγώ από τη μέρα που πάτησα στο ράντσο έχω βαρεθεί να νιώθω ότι σε χωρίζω από την Ελίζαμπεθ!».
«Μα ποια Ελίζαμπεθ; Τι λες; Αυτό έχει τελειώσει…»
«Είσαι σίγουρος;» τον προκάλεσε. Δεν ήθελε να του πει για τη σκηνή που την είδε να βγαίνει από το δωμάτιό του. Δεν ήθελε να φανεί ότι ζηλεύει.
«Ναι, είμαι σίγουρος» της είπε με σφιγμένα δόντια. «Τι θα γίνει τώρα; Καλύπτεις τα λάθη σου με κατηγορίες;» τη ρώτησε.
«Ποια λάθη; Μιλούσα με τον άνθρωπο!» του είπε και πήρε μια βαθιά ανάσα. «Λοιπόν άκουσέ με. Αν θες να συνεχίσουμε αυτό το οποίο έχουμε, θα βάλεις τέλος κι εσύ κι εγώ στη ζήλια».
«Μα δε ζηλεύω».
«Α καλά…» είπε η Σάρλοτ και ανέμισε το χέρι της σε μια κίνηση απόγνωσης.
«Δε ζηλεύω» είπε συλλαβιστά ο Τρόι.
«Εντάξει. Δε ζηλεύεις» είπε η Σάρλοτ χωρίς να το πιστεύει. «Μπορούμε να βάλουμε έναν όρο τώρα που είναι ακόμα αρχή; Να πιστεύουμε ο ένας τον άλλον; Να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη;» τον ρώτησε φοβισμένη για την απάντησή του. Ο Τρόι δεν απάντησε αμέσως. Φαινόταν να σκέφτεται όσα του είχε πει.
«Αυτό είναι δύσκολο» της είπε τελικά.
«Δεν είναι. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη είναι η βάση κάθε επιτυχημένης σχέσης, Τρόι» του είπε.
Σιωπή.
«Θα με εμπιστεύεσαι κι εγώ το ίδιο. Όχι ζήλιες, όχι καχυποψίες, όχι ανασφάλειες. Σύμφωνοι;» επέμεινε η Σάρλοτ.
«Καλά» είπε εκείνος όχι και πολύ πειστικά. «Αν και είναι δύσκολο αυτό που ζητάς».
«Το ξέρω, Τρόι. Αλλά ήδη ξεκινάμε κάτι πολύ δύσκολο. Είμαστε δύο διαφορετικοί άνθρωποι, από δύο διαφορετικούς κόσμους. Είμαι εδώ προσωρινά. Το μέλλον…δε θέλω καν να σκέφτομαι. Ο καθένας έχει το παρελθόν του. Αν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε. Θα γίνουμε μύλος πολύ σύντομα».
«Σε εμένα δεν έχεις μιλήσει ποτέ ισπανικά» της είπε παραπονιάριακα. Η Σάρλοτ γέλασε και ο Τρόι την αγριοκοίταξε.
«Ούτε σε ένα εκατομμύριο χρόνια δε θα πίστευα ότι είσαι τόσο παραπονιάρης».
«Δεν είμαι».
«Εντάξει, δεν είσαι» του είπε. Ο Τρόι κάθισε για λίγο αμίλητος.

Η Σάρλοτ τον πλησίαζε και του ψιθύρισε στο αφτί τρυφερά λόγια στα ισπανικά. Του μίλησε και του μίλησε και του τα είπε όλα. Ότι τον αγαπάει, ότι τον ερωτεύτηκε σχεδόν από τη στιγμή που τον είδε, ότι θέλει να μείνει μαζί του, ότι με ένα χαμόγελό του φτιάχνει η μέρα της και άλλα πολλά χωρίς να παίρνει ανάσα. Όταν τελείωσε, ήλπιζε μόνο ένα πράγμα: να μην ήξερε λέξη ισπανικά ο Τρόι.
«Ωραία τα λες…» της χαμογέλασε.
«Σου άρεσαν όλα;» τον ρώτησε διερευνητικά.
«Ναι, όλα!» είπε εκείνος με ένα σατανικό χαμόγελο. «Έχεις φοβερή προφορά» συμπλήρωσε. Η Σάρλοτ κάπως ηρέμησε. Ποιος άνθρωπος σχολιάζει την προφορά μετά από μια ερωτική εξομολόγηση; Μόνο ένας άνθρωπος που δεν ξέρει γρι ισπανικά.
Ουφ, ξεφύσησε διακριτικά. Της είχε φύγει ένα μεγάλο βάρος. Του τα είχε πει όλα και τώρα ένιωθε υπέροχα. Δεν πειράζει που δεν την είχε καταλάβει. Εκείνη πάντως τα είχε πει!

Όταν έφτασαν στο ράντσο, ο Τρόι τη βοήθησε με τις βαλίτσες της και της χαμογέλασε όταν τον ρώτησε πού θα κοιμόταν το βράδυ.
«Μαζί μου» της είπε ήρεμα.
«Και…»
«Ας πούνε ό,τι θέλουν» την πρόλαβε.
«Μα πού…»
«Ξέρω πώς σκέφτεσαι» της είπε και της έκλεισε το μάτι.
Η Σάρλοτ φόρεσε πιτζάμες και κατέβηκε να φάει βραδινό. Η Ιλέιν τούς είχε αφήσει ένα υπέροχο ψητό κατσαρόλας και μια σαλάτα με πράσινα λαχανικά. Και ένα σημείωμα.

Ελπίζω να είχατε ένα ευχάριστο ταξίδι.
Θα σας δω αύριο το πρωί.
Καλώς ήρθατε


«Σας αρέσουν τα σημειωματάκια εδώ στο ράντσο ε;» γέλασε η Σάρλοτ ενώ καθόταν απέναντι από τον Τρόι για να φάει.
«Είμαστε ρομαντικοί εμείς οι άνθρωποι της υπαίθρου» είπε εκείνος καυστικά.
«Α τότε να μείνω εφτά μήνες εδώ, αντί για έξι» είπε η Σάρλοτ γελώντας αλλά ο Τρόι δεν ανταπέδωσε. Φαινόταν σκεπτικός. Τι είχε γίνει; Μήπως τον είχε ενοχλήσει αυτό που του είπε; Εντάξει, ένα μήνα παραπάνω πρότεινε. Δεν του είπε να μείνει εκεί μια ζωή. Όχι ότι αν της το ζητούσε θα του έλεγε αμέσως όχι.
«Λοιπόν» της είπε και καθάρισε το λαιμό του «αν θες ξεκουράσου αύριο και πιάνεις δουλειά μεθαύριο» της πρότεινε.
«Εσύ τι θα κάνεις;» τον ρώτησε η Σάρλοτ, προσπαθώντας να μη δείξει πόσο την απογοήτευσε η απότομη αλλαγή θέματος.
«Θα δουλέψω φυσικά!» της είπε.
«Ε τότε θα δουλέψω κι εγώ» του είπε και δοκίμασε λίγο από το κρασί της.


Ξάπλωσαν μαζί κάπου μετά τις έντεκα. Ήταν και οι δύο κουρασμένοι και κοιμήθηκαν αμέσως. Η Σάρλοτ λίγα δευτερόλεπτα μετά τον Τρόι. Ισα ίσα για να προλάβει να σκεφτεί ότι μέσα στην αγκαλιά του ένιωθε σαν να ήταν απόλυτα προστατευμένη. Απόλυτα ασφαλής. Απόλυτα ευτυχισμένη. 

2 σχόλια:

  1. Ποια ξεκαθαρισματα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητή συγγραφέα, θα απαντήσω εγώ σε αυτό.
    Τα ξεκαθαρίσματα τύπου "δηλαδή τώρα εμείς τα'χουμε;" Κοιμόμαστε μαζί, μας βλέπουν όλοι, δεν το κρύβουμε, έχουμε σχέση, αγαπιόμεθα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή