Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

κεφάλαιο 51-αγάπη χωρίς πείσματα δεν έχει νοστιμάδα.

«Αύριο είναι η τελευταία μέρα!» είπε ενθουσιασμένος ο Τρόι το βράδυ. Είχαν βγει ξανά για φαγητό. Σήμερα είχαν διαλέξει ένα μικρό εστιατόριο στο Χιούστον, με χαμηλό φωτισμό και λίγα τραπέζια. Κάθονταν απέναντι αλλά ο Τρόι δεν είχε αφήσει το χέρι της ούτε λεπτό.
«Ναι, όντως» είπε η Σάρλοτ προσπαθώντας να φανεί πιο ενθουσιασμένη απ ό,τι ένιωθε. Η αυριανή δεν ήταν μόνο η τελευταία μέρα της διοργάνωσης. Ήταν και η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Και δεν ήξερε πώς έπρεπε να συμπεριφερθεί. Ένιωθε πολύ άβολα. Τι έπρεπε να κάνει; Να αγνοήσει τη μέρα; Ακόμα και αν το ήθελε και το μπορούσε, θα ήταν αδύνατο. Μια τέτοια μέρα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, σκέφτηκε.
Και δεν ήταν μόνο αυτό! Αλλά στις 15 του μηνός, δηλαδή μεθαύριο, έφευγαν! Γυρνούσαν πίσω. Στο ράντσο. Τι θα συνέβαινε εκεί; Θα συνέχιζαν τη σχέση τους; Κρυφά; Φανερά; ‘Η αυτό που έζησαν ήταν ένα σύντομο ειδύλλιο που είχε ημερομηνία λήξης. Μήπως ήταν άλλο ένα παράδειγμα του τύπου «ό,τι συμβαίνει στο Τέξας, μένει στο Τέξας»;
«Καταφέραμε να μιλήσουμε με όλους όσους ήθελα να προσεγγίσω. Η βοήθειά σου με τον Τζέικ Ρας ήταν πολύτιμη! Για να μην αναφερθώ στην παρέμβασή σου στις συνομιλίες με το σύλλογο κτηνοτρόφων της Νεμπράσκα. Ήταν απλά καταπληκτικό το ότι πρόσεξες το λάθος στα έγγραφα. Θα είχαμε υπογράψει λάθος τιμές!» της είπε και ήπιε λίγη από την κρυστάλλινη σαμπάνια που είχαν παραγγείλει για να συνοδεύσει το σολομό τους.
«Σου έχω ξαναπεί ότι είμαι καλή με τα νούμερα» είπε η Σάρλοτ χαμογελώντας. Όχι και πολύ πειστικά μάλλον.
«Τι έχεις εσύ; Είσαι πολύ ήσυχη απόψε. Κουράστηκες; Έχουμε και μεγάλη μέρα αύριο. Μήπως έπρεπε να μείνουμε στο ξενοδοχείο;» τη ρώτησε πραγματικά ανήσυχος.
«Όχι, όχι, Τρόι!» διαμαρτυρήθηκε η Σάρλοτ. «Ήθελα να πάρω λίγο αέρα» του είπε, ελπίζοντας αυτή τη φορά να ακουστεί πιο πειστική. Οι σκέψεις συνέχιζαν να τριβελίζουν το μυαλό της. Τι έκαναν μαζί; Ήταν κάτι επιπόλαιο για το τετραήμερο; Για να το βγάλουν από τον οργανισμό τους; ‘Η μήπως ήταν η αρχή για κάτι πιο σταθερό; Κάτι της έλεγε ότι ο Τρόι δεν είχε ιδέα. Ήταν σίγουρη ότι δεν τη θεωρούσε μια «περιπέτεια» αλλά δεν είχε κιόλας κάποια ξεκάθαρη άποψη για το τι ήθελε από εκείνη.
«Αύριο το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να κλείσουμε, έστω στα λόγια, μια συμφωνία για τα ισλανδικά πρόβατα. Χάσαμε μερικά δικά μας από εκείνον τον ιό και θέλω γύρω στα 100 κεφάλια. Αλλά αυτός ο κτηνοτρόφος που θέλω είναι πολύ περιζήτητος. Κάθε φορά που πάω να του μιλήσω, με προλαβαίνει κάποιος» είπε ο Τρόι.
«Θα τα καταφέρουμε» του είπε η Σάρλοτ. Είχαν επαναλάβει το αυριανό πρόγραμμα, ποιον θα συναντούσαν και γιατί, τρεις ολόκληρες φορές. Ο Τρόι ήταν πολύ αγχωμένος. Δεν ήθελε να γυρίσουν πίσω αν δεν έφερνε εις πέρας κάθε στόχο του.
«Σε ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξή σου» της είπε και φίλησε την παλάμη της. «Κάθε χρόνο έρχομαι μόνος μου και δεν τα προλαβαίνω όλα. Με βοήθησες πολύ φέτος» είπε.
«Μα, Τρόι» είπε εκείνη και του έβγαλε παιχνιδιάρικα τη γλώσσα «…αφού με πληρώνεις καλά!».
«Νομίζω ότι δικαιούσαι μια αύξηση» είπε εκείνος σοβαρά και η Σάρλοτ γέλασε.
«Πλάκα κάνω, Τρόι. Αχ, ας μη συζητάμε τέτοια θέματα απόψε! Είναι η προτελευταία μας βραδιά εδώ και μετά…» είπε και αμέσως μαζεύτηκε. Σαν να την τίναξε ηλεκτρικό ρεύμα. Τι είχε πει;. Και κυρίως γιατί έβγαλε τόση μελαγχολία; Η Τρόι δεν ήταν χαζός. Θεέ μου, ήταν πολλά πράγματα αλλά δεν ήταν χαζός. Τα έπιανε στον αέρα αυτά. Όπως και έγινε.
«Μετά τι, Σάρλοτ;» ρώτησε ξαφνικά και έσμιξε τα φρύδια του. Έσφιξε ασυναίσθητα το χέρι της και η Σάρλοτ μόρφασε. Εκείνος το ελευθέρωσε αμέσως. «Μετά τι;» επανέλαβε θυμωμένος. Η Σάρλοτ μαζεύτηκε. Τι στο καλό την έπιασε και έθιξε τέτοιο θέμα; Και μάλιστα απόψε;
«Μετά θα γυρίσουμε στο ράντσο και θα επιστρέψουμε στους ρυθμούς μας» είπε η Σάρλοτ ουδέτερα. Αυτό ήταν! Αυτό πρέπει να ακούστηκε αληθοφανές.
«Και τι; Δε σου αρέσει η ζωή στο ράντσο;» είπε εκείνος και πήρε μια βαθιά ανάσα. Τον είχε εκνευρίσει. Τι παρεξήγηση, Θεέ μου.
«Ισα ίσα, Τρόι» του είπε με ζέση αλλά εκείνος δεν έδειξε να πείθεται. «Αυτό που εννοούσα ήταν ότι…»
«Ξέρω τι εννοούσες» τη διέκοψε ανυπόμονα. «Για σένα αυτό το ταξίδι ήταν μια ευκαιρία να ξεσκάσεις. Και πιστεύεις ότι όταν θα γυρίσεις θα συνεχίσεις να υποφέρεις» είπε και ήπιε ακόμα λίγη σαμπάνια. «Νόμιζα ότι σου άρεσε κάπως αυτή η ζωή αλλά τελικά δεν είσαι φτιαγμένη για δυσκολίες. Είσαι μαθημένη στα πούπουλα και έτσι σου αξίζει να ζεις» είπε σκεπτικός.
Ο Τρόι άγγιξε κάποια ευαίσθητη χορδή της και η Σάρλοτ δεν συγκρατήθηκε.
«Είσαι τελείως άδικος και δεν εννοούσα ότι φοβάμαι να γυρίσω πίσω γιατί θέλω να αποφύγω τη δουλειά. Είσαι ηλίθιος αν δεν το βλέπεις» του είπε και άρχισε να ντύνεται. Είχαν τελειώσει το φαγητό τους και ο Τρόι είχε ήδη πληρώσει, οπότε έτσι κι αλλιώς ήταν ώρα να φύγουν.
Μπήκαν στο αμάξι και η Σάρλοτ συνέχισε να είναι εκνευρισμένη. Εκείνος έδειχνε ήρεμος. «Και δεν κατάλαβα δηλαδή!» του είπε δυνατά, μερικά μέτρα μετά. «Είναι κακό να έχεις μεγαλώσει άνετα; Δηλαδή εσύ αν κάνεις παιδί θα θες να ζήσει αυτά που έζησες;» τον προκάλεσε. Ο Τρόι δεν απάντησε. «Όχι!» κάγχασε εκείνη. «Θα του προσφέρεις ό,τι καλύτερο!» του είπε.
«Δε θα το κακομάθω» είπε εκείνος ξερά.
«Με λες κακομαθημένη. Ο,τι και να κάνω εκεί καταλήγουμε. Μου αρέσει που νόμιζα…Είμαι τόσο ηλίθια!» είπε και άρχισε να κλαίει χωρίς να το θέλει. «Πώς να σου αλλάξω τη γνώμη; Αφού προφανώς με θεωρείς…δεν ξέρω…» συνέχισε να μιλάει ενώ έκλαιγε με λυγμούς. Δεν καταλάβαινε τι της είχε συμβεί αλλά την είχε πιάσει το παράπονο. Πώς είχαν περάσει σε μερικά δευτερόλεπτα από μια ανάλαφρη συζήτηση σε όλο αυτό; Πόσο μακριά ήταν από το να συζητήσουν την εξέλιξη της σχέσης τους εφόσον ο Τρόι της έλεγε καθαρά ότι τη θεωρούσε κακομαθημένη;

Ο Τρόι έκανε στην άκρη του αυτοκίνητο και έκλεισε τη μηχανή. Την πήρε στην αγκαλιά του. Η Σάρλοτ αντιστάθηκε ελάχιστα και συνέχισε να κλαίει στο στέρνο του.
«Συγγνώμη» της είπε απαλά και η Σάρλοτ σιγά σιγά σταμάτησε να κλαίει.

Πότε είχε γίνει τόσο συναισθηματική; Αυτός ο άντρας την είχε αλλοτριώσει τελείως, σκέφτηκε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου