Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

κεφάλαιο 48-IT'S NOT ALL ABOUT SEX, PEOPLE!

Ο Τρόι μπήκε στην τεράστια τέντα που στέγαζε τα τραπέζια και τους πάγκους με τα εκλεκτά εδέσματα. Οι διοργανωτές είχαν ξεπεράσει τον εαυτό τους φέτος. Η τέντα κάλυπτε πάνω από 500 τετραγωνικά μέτρα και  ατελείωτες σειρές με τραπέζια γέμιζαν το χώρο. Τα μάτια του δεν άρχισαν να εντοπίσουν μέσα στην κατάμεστη αίθουσα τη Σάρλοτ. Αυτό που του έκανε εντύπωση, όμως, ήταν η παρέα της. Έβλεπε καλά; Ναι, σίγουρα. Είχε απέναντί της ένα μεγαλύτερο άντρα, αλλά δεν μπορεί να ήταν αυτός που νόμιζε. Πλησίασε με μεγάλες δρασκελιές, όχι για βεβαιωθεί ποιος ήταν ο άντρας αλλά επειδή ήθελε να τη δει από κοντά. Είχε μόλις τελειώσει τους αγώνες του και ανυπομονούσε να μοιραστεί τα νέα του μαζί της.

Τους χώριζαν μόνο είκοσι βήματα όταν βεβαιώθηκε ότι ο άντρας  που έτρωγε μαζί της και, αν είναι ποτέ δυνατόν, της χαμογελούσε κιόλας, ήταν ο Τζέικ Ρας. Ο Τζέικ Ρας! Γι αυτό τους κοιτούσαν όλοι καλά καλά! Όχι μόνο γιατί η Σάρλοτ έλαμπε με αυτό το στενό τζιν και το κατακόκκινο πουκάμισο που φορούσε, αλλά επειδή ο Τζέικ Ρας ήταν ένας ζωντανός θρύλος.

Ο Τζέικ Ρας πρέπει να ήταν γύρω στα εξήντα και ήταν ένας ψηλός ασπρομάλλης άντρας με μεγάλο όνομα στο κόσμο των ραντσέρηδων. Είχε ένα τεράστιο ράντσο στο Κάνσας και ειδικευόταν στην εκτροφή ταύρων. Ο θρύλος του είχε ξεκινήσει για ένα θλιβερό λόγο. Πριν από δεκαπέντε χρόνια έχασε τη γυναίκα του και το γιο του σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Από τότε κλείστηκε στον εαυτό του και αφοσιώθηκε στη δουλειά του. Δούλευε κάθε ώρα και στιγμή της μέρας για να μη σκέφτεται, διασταυρώνοντας διάφορα είδη βοοειδών, με αποτέλεσμα να έχει σήμερα μερικούς από τους πιο ακριβούς ταύρους σε όλο τον κόσμο. Είτε χρειαζόσουν έναν επιβήτορα για τις αγελάδες σου, είτε έναν ταύρο για ροντέο, ο Τζέικ Ρας ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος. Μόνο που υπήρχε ένα…μικρό εμπόδιο. Ο Τζέικ Ρας ήταν σχεδόν μισάνθρωπος. Δεν άνοιγε συζητήσεις και πολύ σπάνια εμφανιζόταν σε εκδηλώσεις. Ακόμα και αν τον πλήρωνες μια περιουσία για ένα φιαλίδιο ικανό να  γονιμοποιήσει τις αγελάδες σου και να παράγει κόρες ικανές να βγάζουν διπλάσιο γάλα από μια απλή αγελάδα , αυτός αδιαφορούσε. Πολλές ιστορίες κυκλοφορούσαν στον κόσμο των ραντσέρηδων για περιπτώσεις όπου ο Τζέικ Ρας είχε διώξει κάποιον κακήν κακώς από το ράντσο του για κάποιον ασήμαντο λόγο. Ο Τρόι τον είχε ξαναδεί μόνο μία φορά μέσα στα δεκαπέντε χρόνια που ασχολείτο με την κτηνοτροφία. Εκείνη τη φορά τον είχε πλησιάσει να τον χαιρετήσει, να του υποβάλει τα σέβη του και να του ζητήσει συμβουλές, αλλά ο μεγαλύτερος άντρας τον αγνόησε.

Και τώρα! Και τώρα στεκόταν μπροστά του και έτρωγε από ένα πλαστικό πιατάκι λίγο λουκάνικο και πατατοσαλάτα, χαμογελώντας ολόκληρος στη Σάρλοτ.
«Σάρλοτ…» ξεκίνησε να λέει ο Τρόι και εκείνη γύρισε και τον κοίταξε. Σηκώθηκε απότομα και τον αγκάλιασε, μπροστά στον κόσμο. Ο Τρόι έκανε ασυναίσθητα ένα βήμα πίσω, δεν ήταν συνηθισμένος σε δημόσιες οικειότητες, ειδικά στον επαγγελματικό του χώρο, αλλά η ζεστασιά της αγκαλιάς της και ο αυθορμητισμός της τον έκαναν να λιώσει σαν παγάκι.
«Τι έγινε; Είσαι καλά; Πώς πήγες;» τον βομβάρδισε με ερωτήσεις η Σάρλοτ ενώ τον επιθεωρούσε από πάνω μέχρι κάτω. Εντωμεταξύ ο Τζέικ Ρας τον πλησίασε αργά και τον χτύπησε στην πλάτη μερικές φορές φιλικά. Ο Τρόι ανοιγόκλεισε με απορία τα μάτια του.
«Μια χαρά, είμαι» είπε μηχανικά. Ζούσε κάποιο όνειρο; Του μιλούσε ο Τζέικ Ρας; Χρόνια προσπαθούσε να τον προσεγγίσει για να αγοράσει ταύρους του αλλά ο μεγαλύτερος άντρας δεν απαντούσε στα μέιλ του. «Πέρασα στους τελικούς» είπε στη Σάρλοτ και της χαμογέλασε πλατιά. «Σε ευχαριστώ που δεν ήρθες» της είπε και τη χάιδεψε φευγαλέα στο κεφάλι.
«Οουενς, συγχαρητήρια» είπε ξαφνικά ο Τζέικ και έτεινε το χέρι του. Ο Τρόι άπλωσε το δικό του σε μια σφικτή χειραψία.
«Ευχαριστώ, κύριε Ρας».
«Τζέικ. Και το συγχαρητήρια δεν το είπα για το ροντέο» είπε ξερά. «Αλλά για τη βοηθό σου. Είναι ένα μαγευτικό πλάσμα» του είπε και γύρισαν αυτόματα προς το μέρος της Σάρλοτ, η οποία είχε κοκκινίσει.
«Πώς γνωριστήκατε;» ρώτησε ο Τρόι χαμογελώντας δειλά
«Καθόμουν μόνος και έτρωγα. Με πλησίασαν μερικοί αντιπαθητικοί, μάλλον για να κλείσουν δουλειά μαζί μου. Νόμιζα ότι τόσα χρόνια έχει καταλάβει ο κόσμος ότι δε γουστάρω να συζητάω τόσο επιπόλαια τα επαγγελματικά μου» είπε ο Τζέικ αποδοκιμαστικά και ο Τρόι έγνεψε με κατανόηση. «Μου αρέσει να γνωρίζω, να συμπαθώ τους συνεργάτες μου» είπε και ο Τρόι επιτέλους κατάλαβε.
«Πολύ σωστά, Τζέικ» είπε ουδέτερα. Ντρεπόταν να παραδεχτεί ότι και η δική του προσεγγίσει ήταν αδέξια.
«Αυτό εδώ το κορίτσι έκατσε απέναντί μου κι άρχισε να φλυαρεί περί ανέμων και υδάτων λες και μιλούσε σε κάποια φίλη της» γέλασε ο Τζέικ. «Δε μου πήρε πάνω από πέντε δευτερόλεπτα να καταλάβω ότι δεν είχε ιδέα με ποιον μιλούσε και πάνω από δέκα να καταλάβω ότι πρέπει να είχε φοβερό άγχος για να μιλάει τόσο γρήγορα και ακατάπαυστα». Η Σάρλοτ είχε γίνει κατακόκκινη από την τροπή της. Ο Τρόι πέρασε το χέρι του πίσω από τους ώμους της και την έσφιξε κοντά του.
«Χαίρομαι που ήταν καλή παρέα» είπε και την κοίταξε. Μετά κάθισαν και οι τρεις στο τραπέζι και συνέχισαν να τρώνε. Η Σάρλοτ πήγε να φέρει φαγητό για το Τρόι και ο Τζέικ είχε την ευκαιρία να τον ρωτήσει μερικά πράγματα για το ράντσο του. Ο Τρόι απαντούσε με καμάρι για τα ζώα του και ο Τζέικ φάνηκε να το εκτιμάει.
«Να σου πω κάτι;» τον ρώτησε τελικά, μία ώρα μετά, αφού είχαν φάει και είχαν συζητήσει για ένα σωρό πράγματα. Επαγγελματικά και μη. «Στα μέσα Μαρτίου που θα έχουν τελειώσει οι χειμερινές δουλειές, θα χαρώ να έρθεις να μείνεις μερικές μέρες στο ράντσο μου. Να τα πούμε και να μιλήσουμε για κάποια πιθανή συνεργασία» είπε ο Τζέικ και ο Τρόι τον ευχαρίστησε θερμά.
«Και να την προσέχεις» του είπε ξαφνικά σοβαρά, δείχνοντας τη Σάρλοτ, η οποία στεκόταν ήρεμα στο πλάι. «Είναι μοναδικό πλάσμα» είπε και έφυγε.


Ο Τρόι γύρισε προς το μέρος της Σάρλοτ, την κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα και τη ρώτησε χαμογελαστός. «Να σου πω εσένα. Μήπως είσαι μάγισσα;»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου