Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Κεφάλαιο 44-passengers are kindly requested to turn off all electronic devices at take-off and landing

«Αχ, είμαι τόσο ενθουσιασμένη για αυτό το ταξίδι» είπε η Σάρλοτ κρατώντας σφιχτά το διαβατήριό της στα χέρια. Είχαν δώσει τις αποσκευές τους στο τσεκ-ιν και τώρα στέκονταν στην ουρά για τον σωματικό έλεγχο. Ο Τρόι ήταν πιο συγκρατημένος, σχεδόν αγχωμένος. «Τι έχεις εσύ;» τον ρώτησε αλλά εκείνος δεν απάντησε. Έδωσε τα χαρτιά του για έλεγχο και έκανε ένα βήμα μπροστά. Ο υπάλληλος τον έλεγξε με το μηχάνημα και μετά την Σάρλοτ. Πέρασαν στο σαλόνι αναμονής για την πτήση και αφού αγόρασαν μερικά σνακ και νερό έκατσαν σε δύο αναπαυτικές καρέκλες δίπλα δίπλα.
«Πήρες μόνο σοκολάτες και μπισκότα. Ο γιατρός είπε να προσέχεις τη διατροφή σου» της είπε νευρικά. Την προηγούμενη της αναχώρησής της την είχε πάει με το ζόρι στο Μπέρλινγκτον για να κάνει ένα γρήγορο τσεκ απ. Ο γιατρός τής είχε δώσει φάρμακα για να έχει μαζί της στο ταξίδι, αλλά η Σάρλοτ ήξερε ότι δε θα τα χρειαστεί. Ο Τρόι, όμως, ήταν πιο ανήσυχος.
«Προσέχω. Αλλά μου αρέσουν οι λιχουδιές» του είπε και κατέβασε τα γυαλιά ηλίου της.
«Αν αισθανθείς άσχημα οποιαδήποτε στιγμή» της τόνισε αργά «να μου το πεις».
«Ωχ, Τρόι» αντέδρασε η Σάρλοτ.  «Με έχεις αγχώσει περισσότερο απ’ ό,τι πρέπει! Σου είπα ότι δε θα ξανασυμβεί!».
«Και πού το ξέρεις;» γύρισε και την κοίταξε. Η Σάρλοτ απολάμβανε να τον βλέπει θυμωμένο. Τα μάτια του γίνονταν πιο σκούρα. Οι κόρες του διαστέλλονταν και νόμιζε ότι πέταγαν σπίθες.
«Ξέρω τι προκαλεί τους ιλίγγους μου» του είπε χαμογελώντας παγερά και άνοιξε το περιοδικό της.
«Τι στο καλό σημαίνει αυτό;» τη ρώτησε. Η Σάρλοτ δεν του απάντησε και αυτό τον έκανε έξαλλο. «Γιατί πρέπει να τσακωνόσαστε συνεχώς;» τη ρώτησε.
«Εσύ τσακώνεσαι μόνος σου. Εγώ είμαι πολύ ήρεμη και απολαμβάνω το ταξίδι μας» του είπε χωρίς να τον κοιτάει.
«Μα δε με καταλαβαίνεις; Ήταν μια κάποια ασφάλεια όταν ήσουν στο ράντσο Είχαμε πρόσβαση σε γιατρούς. Τώρα αν πάθεις κάτι…».
«Δε θα πάθω. Τουλάχιστον όχι αν δεν με εκνευρίσεις» του είπε και μόλις άκουσε την κοφτή ανάσα του Τρόι κατάλαβε τι ξεστόμισε. Πώς θα το έσωζε τώρα αυτό;
«Τι εννοείς;» τη ρώτησε εκείνος. Δε θα το άφηνε να πέσει κάτω.
«Τίποτα. Εννοώ… ψέλλισε εκείνη και άρχισε να μασάει τα λόγια της. «Απλώς…».
«Εγώ φταίω;» τη ρώτησε αλλά η Σάρλοτ δεν απάντησε. Της άρπαξε το περιοδικό από τα χέρια και την ανάγκασε να τον κοιτάξει. Το σαλόνι εντωμεταξύ είχε αρχίσει να γεμίζει και ο Τρόι προσπαθούσε μάταια να ελέγξει τον τόνο της φωνής του.
«Όχι, απλώς δεν πρέπει να στενοχωριέμαι» είπε διπλωματικά η Σάρλοτ. ‘Η έτσι νόμιζε.
«Εγώ φταίω;» επέμεινε εκείνος, σφίγγοντας τα δόντια του. «Την αλήθεια».
Η Σάρλοτ τον κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα και πήρε μια βαθιά ανάσα. «Δεν ξέρω, Τρόι. Μπορεί ναι. Αλλά ακόμα και αν εσύ πυροδοτείς τους ιλίγγους μου, ο οργανισμός μου φταίει που αντιδράει έτσι» του είπε και ξανάνοιξε το περιοδικό της. «Άρα εγώ φταίω του είπε.
«Τι σου έκανα;» επέμεινε εκείνος. Ουφ, δε θα ηρεμούσε αν δεν του έλεγε.
«Εκούσια τίποτα» του είπε και γύρισε τη σελίδα. Όχι ότι είχε προσέξει τι έβλεπε. «Ο πρώτος ίλιγγος ήρθε όταν ήμουν 17 χρονών. Το βράδυ εκείνο…που δεν κατέβηκα στην δεξίωση. Δε σε σνόμπαρα. Απλώς είχα πονοκέφαλο που εξελίχθηκε σε ίλιγγο» του είπε και σταμάτησε για μερικά δευτερόλεπτα.
«Εγώ τον προκάλεσα;» τη ρώτησε με ένα μείγμα θυμού και ανησυχίας. Και κυρίως αμφιβολίας.
«Αυτά είναι δικά μου θέματα, Τρόι» τον μάλωσε. «Είναι δικοί μου δαίμονες. Δικά μου σκοτάδια. Εσύ δε φταις. Τώρα το συνειδητοποιώ αυτό» είπε ειλικρινά. Εκείνη έφταιγε που τον ζήλευε επειδή είχε κερδίσει την αγάπη του πατέρα της τόσο αβίαστα. Εκείνος δεν έφταιγε σε τίποτα, τώρα που το σκεφτόταν πιο καθαρά.
«Και ο δεύτερος;» τη ρώτησε σχεδόν ψιθυριστά. Φαινόταν σοκαρισμένος.
«Μα τώρα αυτά θα λέμε; Ταξίδι πάμε. Ας το απολαύσουμε!» προσπάθησε να αποφύγει την ερώτηση η Σάρλοτ αλλά ο Τρόι δεν της άφησε περιθώριο.
«Πες μου» είπε επιτακτικά.
«Δεν ξέρω, Τρόι, παράτα με» αντέδρασε η Σάρλοτ. «Νομίζω ότι έφταιγε αυτό που μου είπες για την Ελίζαμπεθ. Ότι έχετε σχέση…ελεύθερη» του είπε. Καιρός ήταν να το βγάλει από μέσα της. «Μπορώ να διαβάσω τώρα τις τάσεις στις πασαρέλες για το καλοκαίρι του ’14;» είπε ανάλαφρα.
«Πώς είναι δυνατόν; Έπαθες τέτοια κρίση επειδή…εγώ…» ψέλλισε σαν χαμένος εκείνος.
«Δε φταις εσύ σου είπα. Εγώ φταίω. Δε γίνεται να ζηλεύω κάτι… που δεν υπάρχει» του είπε αδιάφορα.
«Εγώ φταίω;» επανέλαβε εκείνος σαν ρομπότ. Η Σάρλοτ άφησε το περιοδικό στο πλάι και τον κοίταξε τρυφερά.
«Όχι, Τρόι. Δεν φταις εσύ. Απλώς έχεις βρει έναν τρόπο να επηρεάζεις το νευρικό μου σύστημα. Και αυτή τη στιγμή, με τόσες ερωτήσεις, κοντά είσαι στο να με κάνεις να αρχίσω να τσιρίζω».
 Μέχρι να περάσουν τον τελικό έλεγχο των διαβατηρίων πριν την είσοδο στο αεροσκάφος, ο Τρόι δεν μίλησε. Η Σάρλοτ τον τσίγκλησε μερικές φορές, αλλά της απάντησε μονολεκτικά. Θα το έθιγε ξανά αργότερα το θέμα για να τον κάνει να ηρεμήσει. Δεν ήθελε να του φορτώσει τις έγνοιες της.

«Κύριε Οουενς, κάθεστε στη θέση 1Α και η κυρία Οουενς στη 2Α» είπε η εντυπωσιακή αεροσυνοδός μόλις μπήκε ο Τρόι στην καμπίνα. Η Σάρλοτ κοκκίνισε.
«Δεν…δεν είμαστε παντρεμένοι» διευκρίνισε η Σάρλοτ και κάθισε εκεί που της υπέδειξε η αεροσυνοδός.
«Μα τι κρίμα! Είστε πολύ όμορφο ζευγάρι» τους είπε και ο Τρόι χαμογέλασε πλατιά στη νεαρή γυναίκα. Η Σάρλοτ ζήλεψε λιγάκι. Μήπως η αεροσυνοδός τον ψάρευε; Αλλά δεν χρειάστηκε να ανησυχεί για πολύ. Μάλλον επειδή ο Τρόι έσπευσε να διαλύσει τους φόβους της.
«Ούτε ζευγάρι είμαστε. Αλλά όσο ζω ελπίζω» είπε στην αεροσυνοδό ανάλαφρα και η Σάρλοτ ένιωσε την καρδιά της να γίνεται κομμάτια.



4 σχόλια:

  1. Πολύ καλό αυτό το κεφάλαιο, όπως και όλα αλλα αυτο περιειχε και μια κουβεντα πολυ σοβαρη " δεν ειμαστε ζευγαρι αλλα οσο ζω ελπιζω" !!!!! ΠΟΛΥΥΥΥΥΥ ΣΟΒΑΡΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΞΕΣΤΟΜΗΣΕ Ο Τροι μας!!!!!!!!!! δηλαδη θελει να τα φτιαξουνε, δηλαδή δεν το ονειρευτηκε η Σάρλοτ ότι κοιμηθηκαν στο ιδιο κρεβατι, και ουτε το μετανιωσε ο Τρόι που κοιμηθηκαν μαζι!!! ΑΑΑΑΑΑΑ η ιστορία σου Συγγραφέα της Καρδιάς Μας πάει από το καλό στο καλύτερο !!!!Περιμένω με ανυπομονησία τη συνέχει της!!!!! Φιλακια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αααα και πια ειναι η Τζορτζια Ποπ ???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι μια καλή φίλη και αναγνώστρια που παραπονέθηκε ότι δεν της έχω αφιερώσει ποτέ κεφάλαιο, και είχε δίκιο!

      Διαγραφή