Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Κεφάλαιο 43-Αφιερωμένο στη γυναίκα-σύμβολο, τη μούσα μου, την αιώνια έμπνευσή μου. Την Τζόρτζια Ποπ!



«Αυτό;» ρώτησε η Σάρλοτ κρατώντας μια κρεμάστρα μπροστά στο στήθος της και περπατώντας κουνώντας τους γοφούς σαν μοντέλο σε πασαρέλα του Μιλάνου.
Ο Τρόι την κοιτούσε με ένα συνδυασμό απορίας, ανυπομονησίας και καλής διάθεσης.
«Σάρλοτ, σου είπα ότι έχω δουλειά. Μου έχεις δείξει πάνω από δέκα σύνολα μέχρι στιγμής. Για τρεις μέρες πάμε στο Τέξας και μάλιστα για δουλειές. Γιατί χρειάζεσαι 2 τουαλέτες;» τη ρώτησε προσπαθώντας με δυσκολία να φανεί αυστηρός.
«Είμαι ενθουσιασμένη. Λέγε!» του είπε και τέντωσε το φόρεμα τόσο, που σχεδόν τον ακούμπησε.
«Πολύ ωραίο φόρεμα. Θα ταιριάζει με το τρίτο από τα πέντε ζευγάρια που μου έχεις δείξει» είπε εκείνος σοβαρά. Περίπου.
«Δεν ξέρω τι θα φοράνε οι άλλες γυναίκες και δε θέλω να είμαι πολύ…πρόχειρη» είπε και έφυγε τρέχοντας προς το δωμάτιό της για να φέρει ένα ζευγάρι μπότες.

Οι μέρες μετά την κρίση της είχαν περάσει πολύ γρήγορα. Είχε αναρρώσει πλήρως και παρόλο που ο Τρόι επέμενε να μείνει στο κρεβάτι, εκείνη είχε αρχίσει από την έκτη περίπου μέρα να βοηθάει δειλά δειλά στο ράντσο. Οι άντρες δεν την άφηναν να κάνει πολλά, αλλά είχε ανακοινώσει σε όλους ότι μετά το Τέξας θα αναλάμβανε κανονικά καθήκοντα.
Με την Ελίζαμπεθ δεν είχαν ξαναμιλήσει από τη μέρα που εκείνη έχυσε το δηλητήριό της. Είχαν βρεθεί και είχαν ανταλλάξει μερικές κουβέντες, αλλά η Ελίζαμπεθ δεν είχε την ευκαιρία να της πει άλλες κακίες. Κατάφερε μάλιστα να φανεί και πολύ διακριτική όταν άφησε τα εισιτήρια για το ταξίδι και την απόδειξη για την πληρωμή των δωματίων στο τραπέζι της κουζίνας για να τα δουν και οι δύο. Εκείνη τα είχε αναλάβει. Τους έκλεισε δύο διπλανές θέσεις στην πρώτη θέση στην απογευματινή πτήση από Βερμόντ προς Τέξας. Θα έφταναν στο Ωστιν στις 20:20 και θα πήγαιναν κατευθείαν στο ξενοδοχείο όπου είχαν κλείσει διαμονή οι περισσότεροι συμμετέχοντες στη «Γιορτή του Ραντσέρη». Το μόνο αξιοπερίεργο ήταν ότι τα δωμάτιά τους ήταν σε διαφορετικούς ορόφους, αλλά αυτό μπορεί να ήταν και τυχαίο. Μπορεί να μην υπήρχαν δύο συνεχόμενα δωμάτια διαθέσιμα. Άλλωστε δεν ήταν απαραίτητο να είναι κοντά…το βράδυ.

Μετά από εκείνη την νύχτα, εκείνος έδειχνε πολύ ευγενικός αλλά δεν της έδειχνε κάτι…παραπάνω. Πολλές φορές προσπάθησε να τον πετύχει μόνο του, να του μιλήσει, αλλά δεν τα κατάφερε. Κι εκείνος μάλλον την απέφευγε. Αφού είχε αρχίσει να αναρωτιέται αν όλα όσα έγιναν εκείνο το βράδυ είχαν πραγματικά συμβεί ή αν τα είχε ονειρευτεί! Είχε πράγματι ξαπλώσει δίπλα της; Της είχε πράγματι ζητήσει να δώσουν μια ευκαιρία στη σχέση τους; Γιατί δεν την πλησίαζε πια; Γιατί ήταν απόμακρος; Τον είχε πληγώσει; Γελούσε με τα αστεία της και φρόντιζε να μην της λείψει τίποτα, αλλά τίποτα παραπάνω. Και μόνο ο Θεός ήξερε πόσο ήθελε αυτό το «παραπάνω».

Σήμερα το ημερολόγιο έδειχνε 10 Φεβρουαρίου και αύριο πετούσαν για Τέξας. Είχε ετοιμάσει τη βαλίτσα της. Είχε διαλέξει δύο τζιν και τρία καρώ πουκάμισα, ένα μακρύ μπουφάν, καουμπόικες μπότες και ένα δύο καλά φορέματα. Είχε τόσο ενθουσιασμό για αυτό το ταξίδι που τρόμαζε. Τρόμαζε ότι κάτι θα γινόταν την τελευταία στιγμή και δε θα πήγαιναν. Τρόμαζε ότι θα ξυπνήσει από το όνειρο.

«Τρόι, πότε θα μου πεις το πρόγραμμα της διοργάνωσης;» τον ρώτησε, μπαίνοντας φουριόζα στη βιβλιοθήκη για δέκατη φορά μέσα σε μισή ώρα. Κρατώντας φυσικά μια κρεμάστρα. Με μια ζακέτα. «Αυτό πώς σου φαίνεται;
«Πολύ ωραίο» είπε εκείνος, σηκώνοντας με δυσκολία το κεφάλι του από τα χαρτιά του. «Μπες στο σάιτ να δεις το πρόγραμμα και μελέτησε προσεκτικά όσα σου είπα για τα πέντε άτομα που με ενδιαφέρει να συναντήσω. Πρέπει να μάθεις τα ονόματά τους και λίγα πράγματα για τη ζωή τους. Πρέπει να είμαστε ευγενικοί αλλά να μην καταλάβουν ότι τους έχουμε ανάγκη. Θέλω να κλείσω μερικές συμφωνίες σε καλή τιμή».
«Εντάξει» είπε η Σάρλοτ βαριεστημένα. «Να την πάρω τελικά;» ρώτησε για τη ζακέτα.
Ο Τρόι σήκωσε το κεφάλι του και του πήρε δύο δευτερόλεπτα μέχρι να καταλάβει τι εννοούσε η Σάρλοτ.
«Ναι, να την πάρεις. Σου πάει αυτό το χρώμα».
Η Σάρλοτ χαμογέλασε. Της έκανε ευχάριστη εντύπωση που είχε προσέξει ότι της πήγαινε το μωβ. «Τρόι…»
«Τι είναι πάλι;» ρώτησε εκείνος ανυπόμονα.
«Δεν χωράει στη βαλίτσα μου» του είπε χαμογελώντας αθώα.
«Θα τη βάλω στη δική μου» της είπε και ξεφύσησε βαθιά.
«Α! Τι τέλεια! Να σου δώσω και ένα ζευγάρι παπούτσια;» ρώτησε η Σάρλοτ ενθουσιασμένη.
«Εντάξει, Σάρλοτ. Και τα παπούτσια. Τέλειωσε τώρα η επίδειξη μόδας για να δουλέψω και λίγο;» τη ρώτησε και μια υποψία χαμόγελου αναδύθηκε στα χείλη του.
«Όχι, όχι! Έχω να σου δείξω και κάτι τελευταίο!» είπε η Σάρλοτ και χοροπήδησε πάνω κάτω. Ένιωσε τόσο άνετα μαζί του. Τόσο οικεία…
«Περιμένω» της είπε και άφησε κάτω το στυλό του. Ακούμπησε τους αγκώνες τους στο μαονένιο γραφείο του και στήριξε το σαγόνι στις μπουνιές του.

Η Σάρλοτ ανέβηκε πάνω σαν σίφουνας. Άνοιξε το συρτάρι της και τράβηξε έξω αυτό που ήθελε να του δείξει. Είχε κοκκινίσει ολόκληρη, αλλά έπρεπε να κάνει κάτι για να τον προκαλέσει. Μπήκε στη βιβλιοθήκη ασθμαίνοντας από το τρέξιμο και τον βρήκε να την περιμένει στην ίδια στάση.

Πήρε μια βαθιά ανάσα και κράτησε από τις ράντες ένα μαύρο δαντελένιο κοντό νυχτικό μπροστά του. Τον παρακολούθησε να αλλάζει χρώματα μπροστά της, κοιτώντας μία το εσώρουχο και μία εκείνη.
«Αυτό να το πάρω;» τον ρώτησε εξίσου αθώα με τις προηγούμενες φορές. Αυτό ήταν. Η ευκαιρία της να δει αν την ήθελε όπως τον ήθελε κι εκείνη.

Ο Τρόι πήρε μια βαθιά ανάσα και πέρασε το χέρι του ανάμεσα από τα μαλλιά του.
Μετά από μία ατελείωτη σιωπή  που την έκανε να αμφιβάλει για την τολμηρή της πράξη, ο Τρόι την κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια, και της είπε βραχνά.

«Να το πάρεις, Σάρλοτ. Να το πάρεις».

3 σχόλια:

  1. ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!!!!!!!!!!! ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. The Texas Massacre θα γίνει στα επόμενα επεισόδια... Δεν περιμένουμε τίποτα λιγότερο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να μιλαμε ειληκρινα τωρα.... Νομιζω οτι αυτή η ίστορια θα ειναι καλυτερη και απο τον ΟΝΤΙ μου!!!! Το τι εχω βαλει στο μυαλο μου οτι θα γινει στο Τεξας ΔΕΝ ΠΑΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ!!! Φαντζομαι οτι ουτε το υπερβολικα κοντό, στενό, αδιάφανο, και SUPER SEXY νυχτικακι της δεν χωραει στην βαλιτσα της αρα θα μπει και αυτο στη βαλιτσα του καημενου του Τροι!!! Ε ρε μανα γλεντια που εχουν να γινουν στα επομενα κεφαλαια..... ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ Συγγραφεα Της Καρδιας Μας!!! Για αλλημια φορα με εκανες να μετανιωσω που τα εχω με το αγορι μου!!!! (πλακα κανω... εννοειται πως δεν μετανιωνω ποτε!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή