Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

συζητήσεις στα ψιθυριστά

«Πώς είναι; Πονάει ακόμα το κεφάλι της;»
«Καλά είναι. Ξύπνησε και έφαγε λιγάκι. Πήρε και τα χάπια της και θα κοιμάται ως το βράδυ. Από αύριο μάς είπε ο γιατρός ότι μπορεί να σταματήσει τα υπνωτικά. Πρέπει να μάθει να κοιμάται μόνη της πάλι».
«Και το κεφάλι της; Δε μου είπες. Πονάει;»
«Λιγάκι, ναι. Αλλά είναι λίγο πιο ήρεμη. Μίλησε και με τον πατέρα της»
«Ωραία, ωραία. Να πάω να τη δω…»
«Τι είπαμε; Ο γιατρός είπε ότι δεν πρέπει να αναστατωθεί καθόλου. Ήταν κάθετος».
«Μα δε γίνεται…Θέλω να τη δω. Έστω για λίγο. Δε θα την αναστατώσω».
«Θα τη αναστατώσεις. Και χωρίς να μιλήσεις καθόλου. Τα έχετε κάνει μαντάρα οι δυο σας».
«Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Υπάρχουν εμπόδια, προβλήματα, άνθρωποι ανάμεσά μας. Δε φταίμε απαραίτητα εμείς».
«Η κοπέλα είναι μικρή. Δεν ξέρω τι έχετε στο μυαλό σας, αλλά αυτή τη στιγμή εκεί μέσα είναι μια ασθενής που δεν πρέπει να αναστατωθεί. Κάνε υπομονή λίγες ώρες. Ως αύριο θα είναι καλύτερα. Και μετά μπες, και…πείτε τα».
«Είσαι απόλυτη».
«Εγώ είμαι απόλυτη; Σε ξέρω δέκα χρόνια τώρα και δε σε έχω ξαναδεί έτσι. Δεν ελέγχεσαι. Πρέπει να σε συγκρατήσει κάποιος».
«Θα περιμένω ως αύριο»
«Έτσι μπράβο».
«….»
«Εσύ…πώς είσαι;»
«Ας μην το συζητήσουμε αυτό καλύτερα».
«Εγώ πάντως είμαι εδώ αν θες να μιλήσεις σε κάποιον».
«Δεν ξέρω τι να πω. Σε ευχαριστώ πάντως».
«Και φάε κάτι. Για ποιον μαγειρεύω εγώ;».
«Δεν πεινάω».
«Είσαι τρελός».

«Ναι…μάλλον είμαι…»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου