Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

κεφάλαιο 37- toffee popcorn

Το εκχιονιστικό ήρθε τη Δευτέρα το βράδυ και την Τρίτη το πρωί όλο το ράντσο ήταν σε πλήρη λειτουργία. Η Ελίζαμπεθ ήταν στη θέση της, απαστράπτουσα όπως πάντα, και η Ιλέιν μαγείρευε σούπα με χορταρικά όταν η Σάρλοτ μπήκε στο σπίτι μετά το τέλος της βάρδιάς της. Αυτή τη βδομάδα είχε αναλάβει να βοηθήσει τον Μπομπ με το μάντρωμα των προβάτων. Λόγω του κρύου δεν τα άφηναν για πολύ έξω από το στάβλο και τα τάιζαν περισσότερο για να μην αδυνατίσουν. Το μάντρωμα δεν ήταν το φόρτε της, αλλά τουλάχιστον είχε γίνει εξπέρ στο να γεμίζει τις ταΐστρες και τις ποτίστρες.

Δεν είχε πολύ κέφι από τη μέρα που ο Τρόι τής είχε πετάξει το ηρωικό «με την Ελίζαμπεθ έχουμε φιλελεύθερη σχέση». Το είχε σκεφτεί και το είχε ξανασκεφτεί τόσο πολύ που είχε αρχίσει να έχει ημικρανίες σαν κι αυτές που είχε όταν ήταν μικρότερη.  Είχε χρόνια να νιώσει έτσι και φοβόταν το χειρότερο.

Δεν μπορούσε να βρει κάτι θετικό σε όλο αυτό, μια αχτίδα φωτός. Μόνο μαύρο σκοτάδι. Η κατάσταση είχε ως εξής. Νόμιζε ότι εκείνη και ο Τρόι μοιράζονταν κάτι, που δεν περιγραφόταν με λόγια, δεν περιοριζόταν σε ορισμούς και ταμπέλες, αλλά ήταν κάτι που το ένιωθαν μόνο εκείνοι οι δύο. Σαν μια ηχητική συχνότητα την οποία μόνο οι δυο τους αντιλαμβάνονταν. Αλλά όχι. Ο Τρόι είχε σχέση με την Ελίζαμπεθ κι εκείνη ήταν το ευχάριστο διάλειμμα. Προσπάθησε να φέρει στο μυαλό της στιγμές της με τον Τρόι, αλλά όλα αυτά που πριν από λίγες μέρες την έκαναν να κοιμάται γλυκά και να νιώθει πεταλούδες στο στομάχι της, τώρα την έκαναν να γελάει πικρά εις βάρους του ηλίθιου μυαλού της. Εντάξει, της είχε πάρει το άλογο. Για να μην τον πρήζει. Εντάξει, την είχε αφήσει να στολίσει και την πήρε αγκαλιά. Για να την εξυπηρετήσει. Εντάξει, έδειχνε να ζηλεύει που έβγαινε. Από αντρική υπερπροστατευτικότητα και εγωισμό. Τίποτα, μα τίποτα, δεν ήταν όπως νόμιζε. Όλα τα είχε παρερμηνεύσει σαν έφηβη που οι ορμόνες της είχαν κάνει κατάληψη στο κέντρο λήψης αποφάσεων.

Δεν είχε όρεξη και παρόλο που η Ιλέιν τής πρότεινε να της φέρει ένα δίσκο στο δωμάτιο, αρνήθηκε ευγενικά. Ξάπλωσε για λίγο και την πήρε αμέσως ο ύπνος. Ήταν πολύ κουρασμένη αλλά είχε προνοήσει και είχε βάλει ξυπνητήρι. Το απόγευμα είχε ραντεβού με την Βίβι. Θα έβλεπαν ταινία στο σπίτι της. Είχε αγοράσει πρόσφατα ένα home cinema και ανυπομονούσε να το εγκαινιάσει.

Πήρε το βαν κατά τις έξι και κάτι και κατευθύνθηκε στο σπίτι της Βίβι αφού σταμάτησε στο Λιλ Χέβεν για να αγοράσει ποπ κορν και αναψυκτικά. Αν δεν ήταν τόσο κακόκεφη θα γελούσε. Είχαν περάσει σχεδόν δύο μήνες από τη μέρα που πρωτοπάτησε εκεί. Δύο μήνες από τη μέρα που πρωτοοδήγησε το βαν και πίστεψε ότι δε θα το μάθει ποτέ. Σήμερα, πάρκαρε με άνεση και δεν της έσβησε ούτε μία φορά. Αυτή η μικρή κατάκτηση δεν της έδωσε καθόλου χαρά. Τη γέμισε θλίψη. Τα είχε καταφέρει σχεδόν όλα. Είχε προσαρμοστεί στο βάρβαρο ωράριο, βοηθούσε στο ράντσο περισσότερο απ’ ό,τι ενοχλούσε με τις απορίες της, είχε κάνει φιλίες με ανθρώπους από την τοπική κοινωνία και όλοι την εκτιμούσαν. Δεν της έφτανε αυτό όμως. Υπήρχε ένα  κενό στην ψυχή της και δεν μπορούσε να το γεμίσει με τίποτα. Ακόμα και ένα μανικιούρ, ένα σπα, ένα καταναλωτικό όργιο δεν της έκαναν πια εντύπωση.

Αν και έφτασε μελαγχολική στο σπίτι της Βίβι, σύντομα το κέφι της έφτιαξε λιγάκι. Η Βίβι είχε φτιάξει ένα νόστιμο κέικ λεμόνι και ο Κρίστιαν είχε φτιάξει ένα κοκτέιλ με σαμπάνια και λικέρ βύσσινο. Είδαν όλοι μαζί το «Πράσινο Μίλι» και ένιωσε απόλυτα ανακουφισμένη όταν άφησε τα δάκρυά της να κυλήσουν. Ακόμα και η πάντα κεφάτη Βίβι έκλαψε. Ο Κρίστιαν τούς έκανε λίγη πλάκα αλλά κι εκείνος έδειχνε να έχει επηρεαστεί από την ταινία. Κουτσομπόλεψαν λιγάκι τους σταρ του Χόλιγουντ και όταν η ώρα πήγε δέκα, η Σάρλοτ πήρε το δρόμο του γυρισμού.

Μόλις πάρκαρε το βαν, είδε την Ελίζαμπεθ να βγαίνει από το σπίτι και να κατευθύνεται προς το αμάξι της.
«Σάρλοτ, τι κάνεις;» τη ρώτησε ευγενικά ενώ παιδευόταν να περπατήσει με ασφάλεια πάνω στα τακούνια της. Μα ποια γυναίκα φοράει δεκάποντες γόβες για να δουλέψει σε ένα ράντσο σχεδόν αποκλεισμένο από το χιόνι; Αναρωτήθηκε η Σάρλοτ.
«Μια χαρά. Ελίζαμπεθ. Είχα πάει στη Βίβι και είδαμε μια ταινία μαζί» απάντησε η Σάρλοτ. «Ήταν και ο Κρίστιαν μαζί μας».
Η Ελίζαμπεθ έμεινε ανέκφραστη στο άκουσμα του ονόματος του θαυμαστή της. «Πολύ καλά έκανες. Είναι ευεργετικό να κάνεις πράγματα που σου αρέσουν» είπε, με το γνωστό υπεροπτικό ύφος της.
«Όντως είναι» είπε η Σάρλοτ αδιάφορα. «Καληνύχτα, Ελίζαμπεθ» συμπλήρωσε και κατευθύνθηκε στο σπίτι.

Βρήκε τον Τρόι στο σαλόνι να βλέπει τηλεόραση. Στο τραπέζι μπροστά του ήταν δύο κολωνάτα ποτήρια με ελάχιστο κόκκινο κρασί. Μάλιστα, σκέφτηκε. Αυτό εννοούσε η Ελίζαμπεθ όταν έλεγε ότι είναι ευεργετικό να κάνεις πράγματα που σου αρέσουν. Αυτή η κοπέλα ήξερε να σφάζει με το βαμβάκι.
«Καληνύχτα, Τρόι» του είπε πριν προλάβει να της πει καν «γεια».

«Έχεις κάτι;» τη ρώτησε πίσω από την πλάτη της αλλά δεν του απάντησε ποτέ. 

2 σχόλια:

  1. Θα υπάρξει και ειδύλλιο ανάμεσα σε Ελίζαμπεθ και Κρίστιαν; Ή αυτό θα ακολουθήσει σε νέα ιστορία; Ή δε μας νοιάζουν οι δεύτεροι ρόλοι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πού χάθηκες εσύ;
      Εδώ γκρινιάζουν που πάω αργά και περιγράφω ένα ειδύλλιο, φαντάσου να βάλω και δεύτερο.
      Αν γίνει κάτι με Ελίζαμπεθ και Κρίστιαν, θα αναφερθεί, αλλά όχι εκτενώς! Φιλιααα

      Διαγραφή