Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

κεφάλαιο 35- slim fit έχετε;

«Πού πας πάλι;» γκρίνιαξε ο Τρόι όταν είδε τη Σάρλοτ να κατεβαίνει σχεδόν πηδώντας τις σκάλες, ντυμένη με ένα χοντρό παλτό, γιατί έξω χιόνιζε. Είχε διαλέξει ένα μπορντό πουλόβερ με χοντρό λαιμό, που ξεχώριζε από το παλτό, και είχε πλέξει τα μαλλιά της σε μια κοτσίδα στο πλάι.
«Ψώνιααααα!» είπε ενθουσιασμένη και πήγε στην κουζίνα να βάλει λίγο καφέ να πιει. Σήμερα ήταν Σάββατο και είχε κάθε δικαίωμα να κάνει κάτι διασκεδαστικό και να ξεχαστεί. Την Τρίτη το βράδυ είχε περάσει καλά με τον Φρανκ, όσο δηλαδή μπορούσε δεδομένου αυτού που της είχε ο Τρόι πριν φύγει, και είχαν πει να ξαναβγούν για φαγητό την Κυριακή το μεσημέρι. Αλλά από την Τετάρτη ως την Παρασκευή το απόγευμα οι δουλειές στο ράντσο είχαν πολλαπλασιαστεί λόγω του άσχημου καιρού. Το χιόνι είχε φτάσει τους 40 πόντους και όλα έπαιρναν διπλάσιο χρόνο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η Αστερόεσσα είχε χτυπήσει το πόδι της και έπρεπε να ακινητοποιηθεί για τρεις βδομάδες. Ο Τρόι ήταν μέσα στα νεύρα και εκτόξευε παντού εντολές. Χωρίς απαραίτητα να θέλει να εκτελεστούν. Απλά φώναζε. Σήμερα, ωστόσο, έδειχνε λίγο πιο ευδιάθετος.
«Τι θα αγοράσεις;» τη ρώτησε ενώ χάζευε την εφημερίδα του. Η Ιλέιν ήταν έξω και σκούπιζε την αυλή.
«Έλεγα να πάρω ένα δώρο για τον Φρανκ γιατί έχει γενέθλια την Κυριακή και θα βγούμε» του είπε ουδέτερα αλλά ο Τρόι δεν το άφησε να πέσει κάτω.
«Συνεχίζετε να βγαίνετε;» τη ρώτησε αδιάφορα. Τουλάχιστον έτσι έδειχνε.
«Ναι. Περάσαμε πολύ ωραία την Τρίτη και μου ζήτησε να ξαναβγούμε την Κυριακή. Έχει και γενέθλια και…»
«Μάλιστα» τη διέκοψε και ξανάνοιξε την εφημερίδα του.
«Λέω να αγοράσω και μερικά ρούχα για το ταξίδι» του είπε σε έναν ανάλαφρο τόνο.
«Να πάρεις» είπε εκείνος, χωρίς να σηκώνει τα μάτια του από την εφημερίδα του.
«Ίσως ένα καλό παντελόνι, μερικά πουκάμισα και κάτι πιο…Τεξανό. Ένα στέτσον ίσως» είπε ενθουσιασμένη. Ο Τρόι δεν απάντησε. «Στο Σαν Φρανσίσκο έχω ένα σωρό ταγέρ και κοστούμια, αλλά δεν περίμενα να χρειαστεί να φορέσω ταγέρ και δεν έφερα!» γέλασε. Ο Τρόι παρέμενε αμίλητος. «Εσύ τι λες να αγοράσω; Τι θα χρειαστεί;» τον ρώτησε.
«Δεν ξέρω» είπε εκείνος, σχεδόν θυμωμένος. Ήξερε γιατί και της άρεσε να τον βασανίζει. Αποκλείεται να ένιωθε όπως ένιωσε εκείνη όταν είδε την βασίλισσα Ελίζαμπεθ να βγαίνει από το δωμάτιό του. Το ήξερε ότι φερόταν σαν κατίνα, αλλά δεν την ένοιαζε.
«Τι έχεις εσύ;» τον πλησίασε κρατώντας την κούπα της και μυρίζοντας το υπέροχο άρωμα φουντούκι.
«Τίποτα» απάντησε εκείνος μονολεκτικά.
«Θες κι εσύ κάτι από το Μπέρλινγκτον; Θα πάμε με το αμάξι της Βίβι και δεν έχουμε πολύ χώρο, αλλά κάτι θα κάνουμε».
«Να γυρίσεις πριν από τις πέντε» είπε αδιάφορα και η Σάρλοτ κόντεψε να πνιγεί με τη γουλιά της.
«Τι σημαίνει αυτό;» γέλασε.
Ο Τρόι έκλεισε την εφημερίδα και την κοίταξε για λίγο επίμονα. «Αναμένουν βαριά χιονόπτωση μετά τις πέντε. Ίσως αποκλειστούμε μέχρι τη Δευτέρα που θα έρθουν τα εκχιονιστικά» της είπε.
«Ε εντάξει» είπε εκείνη γελώντας. «Θα έχω προλάβει να ψωνίσω ως τις πέντε!»

Ο Τρόι σηκώθηκε και πήγε ως το γραφείο της Ελίζαμπεθ. Άνοιξε ένα συρτάρι και πήρε κάτι από μέσα.
«Σου φτάνουν δύο χιλιάδες;» τη ρώτησε και η Σάρλοτ έκανε μια γκριμάτσα απορίας.
«Τι εννοείς;» ρώτησε. Ο Τρόι έγραφε μια επιταγή.
«Για τα ρούχα» είπε εκείνος ανυπόμονα.
«Γιατί να μου δώσεις λεφτά;» ρώτησε η Σάρλοτ συνεχίζοντας να απορεί.
«Γιατί θα ψωνίσεις για ένα επαγγελματικό ταξίδι στο οποίο σε κάλεσα εγώ» είπε αποφασιστικά ο Τρόι. «Φτάνουν δύο χιλιάδες; Πες μου».
«Δε θέλω λεφτά, Τρόι. Έχω λεφτά. Με πληρώνεις κάθε βδομάδα και δεν ξοδεύω τίποτα» του είπε. «Άλλωστε θα τα κρατήσω τα ρούχα…μετά» του είπε.
«Επιμένω. Πόσο έχουν δύο τρία καλά γυναικεία ρούχα; Δύο χιλιάδες, τρεις, πέντε;» ρώτησε εκείνος με το χέρι μετέωρο.
«Τρόι» καθάρισε η Σάρλοτ η φωνή της «εγώ έλεγα να δώσω κάπου 300 με 400 δολάρια. Με τι γυναίκες έχεις συνηθίσει να συναναστρέφεσαι;» τον ρώτησε νευρικά.
«Τι σημαίνει αυτό;» θύμωσε ο Τρόι.
«Τα ποσά τα οποία αναφέρεις είναι αστρονομικά. Τουλάχιστον για επαγγελματικά ρούχα για ένα ταξίδι στο Τέξας. Μάλλον κάποια σε έχει εξαπατήσει» του είπε γελώντας. Ο Τρόι δεν έδειχνε να είχε καταλάβει το υπονοούμενό της.
«Κάνε ό,τι θέλεις λοιπόν» είπε εκείνος και έβαλε το καρνέ στο συρτάρι. «Εγώ ήθελα…να αγοράσεις κάτι όμορφο» είπε.
«Θα αγοράσω κάτι όμορφο» του είπε ενθουσιασμένη. «Και μη μου ξαναμιλήσεις για χρήματα σε παρακαλώ. Αυτό το θέμα συζήτησης μόνο προβλήματα μάς προκαλεί» συμπλήρωσε.
«Συμφωνώ» είπε εκείνος και ξανακάθισε στον καναπέ.
«Α! Και Τρόι…» είπε η Σάρλοτ ενώ ετοιμαζόταν να βγει από το σπίτι. Ο Τρόι σήκωσε το βλέμμα του και συνάντησε το δικό της. Κάθε φορά που την κοιτούσε, η καρδιά της έχανε ένα χτύπο. Ματιά ματιά, πρέπει να είχε χάσει χίλιους χτύπους από τη μέρα που ήρθε. «Τι νούμερο πουκάμισο φοράς; Ο Φρανκ είναι λίγο πιο κοντός και λίγο πιο λεπτός από σένα» του είπε με ενθουσιασμό.

Ο Τρόι τής πέταξε την εφημερίδα. Η Σάρλοτ πρόλαβε και έκλεισε την πόρτα πριν την πετύχει.


Γελούσε μέχρι τη στιγμή που μπήκε στο αμάξι της φίλης της. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου