Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

random thoughts

Το γραφείο στο Μπέρλινγκτον έκλεισε για γιορτές και έχω τελειώσει εδώ και μία ώρα και τις τελευταίες δουλειές μου στο ράντσο. Δεν έχω καμία δικαιολογία για να μη γυρίσω στο σπίτι. Μπορώ βέβαια να πάω για ψώνια ή να βγω για ένα ποτό αλλά είμαι πολύ κουρασμένος. Πρέπει να γυρίσω σπίτι. Αλλά φοβάμαι.

Ωραίος άντρας είμαι. Φοβάμαι μία γυναίκα. Αλλά ουσιαστικά δε φοβάμαι την Σάρλοτ αλλά εμένα. Εμένα! Τι στο καλό ήταν αυτό το σημερινό; Γιατί την πλησίασα τόσο και γιατί την αγκάλιασα; Κι εκείνη, γιατί έλιωσε μέσα στην αγκαλιά μου; Γιατί, εντάξει, μπορεί να προσπαθώ να διατηρώ την αυτοκυριαρχία μου, αλλά δε γινόταν να μην προσέξω ότι την επηρέασα. Ξέρω πότε επηρεάζω μια γυναίκα. Οι ενδείξεις ήταν εκεί. Διεσταλμένες κόρες, λαχάνιασμα, κοκκίνισμα… και η Σάρλοτ τα έκανε όλα.

Χθες το βράδυ γύρισα αργά και μπήκα σε μια μηχανή αναζήτησης για να ψάξω μερικά πράγματα για εκείνη. Το μόνο που βρήκα ήταν φωτογραφίες από περιοδικά. Φωτογραφίες της από όλο τον κόσμο να παρτάρει ασύστολα με τις φίλες της. Και δύο φλερτ. Της είχαν χρεώσει δύο σχέσεις. Η μία με έναν νεαρό κληρονόμο (οποία έκπληξις!) και η άλλη με έναν πρίγκιπα! Άκου πρίγκιπα! Ήταν μαζί από τότε που σπούδαζαν στο οικοτροφείο και χώρισαν όταν ήταν περίπου 20 ετών λόγω απόστασης. Ειλικρινά τώρα, το ξέρω ότι έχω κάποια πέραση στις γυναίκες, αλλά ποιος συναγωνίζεται έναν πρίγκιπα;

Είμαι χαμένος. Την σκέφτομαι συνεχώς. Η μόνη μου απόφαση για το νέο έτος είναι να μην της ορμήσω. Γιατί κάθε φορά που την πλησιάζω φοβάμαι ότι θα την αρπάξω και θα την αφήσω από τα χέρια μου μόνο όταν δε θα μπορεί να περπατήσει από την εξάντληση. Αλλά πρέπει να συγκρατηθώ.

‘Άραγε της αρέσω; Ωχ…από πού ξεφύτρωσε αυτή η σκέψη; Πόσα χρόνια είχα να αναρωτηθώ κάτι τέτοιο; Νόμιζα ότι είχα θάψει τις ανασφάλειές μου. Μεγάλωσα χωρίς στοργή και πάντα ένιωθα ότι δε με αγαπούν και ότι δε με εγκρίνουν. Αλλά από τη στιγμή που ενηλικιώθηκα, το ενδιαφέρον των γυναικών με έπεισε ότι κάτι αξίζω. Πρώτη φορά αναρωτιέμαι κάτι τέτοιο. Αλλά δε με νοιάζει. Γιατί ακόμα κι αν της αρέσω δεν πρόκειται να κάνω τίποτα. Δεν θα την αγγίξω. Θα τη σεβαστώ. Γιατί είναι η κόρη του Λούκας και οι άντρες δε φέρονται έτσι στους φίλους τους.




3 σχόλια:

  1. I ll let you in on a little secret, Troy. Της αρέσεις! Ορμα!! Σεβασου τη μετα.... Κι εμείς αυτό περιμένουμε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι περιμενεις βρε χριστιανε μου ... τον κρινο?? αντε ντε ορμα να δουμε και μεισ ασπρη μερα!!! οπως λεει και η Ελιζα σεβασου τη μετα!!! να δουμε στην αλλαγη του χρονου τι θα κανεις!! γιατι στην ιστορια με τον πριγκιπα ,συγγραφεα της καρδιας μας , το ειχαν πνιξει το κουνελι στο ξεναδοχειο μετα το τρακαρισμα και ειχαν δει και το βορειο σελλας!! αντε σε αυτη την ιστορια να δουμε κανα δωρο κατω απο το δεντρο γιατι η τρελοι οι αμερικανοι αλλαζουν τα δωρα την πρωτοχρονια!! waiting for more...... veryveryvery good jobwriter of our heart

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. # τα χριστουγεννα ηθελα να πω !! Οι αμερικανοι αλλαζουν τα χριστουγεννα τα δωρα τουσ

    ΑπάντησηΔιαγραφή