Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

κεφάλαιο 22-μικράκι....

Η Σάρλοτ κοιμήθηκε κλαμένη και ξύπνησε με πολλά νεύρα. Νεύρα που είχε αφήσει τον εαυτό της να παρασυρθεί τόσο άσχημα  Νεύρα που σήμερα ήταν Χριστούγεννα και ήταν μόνη. Νεύρα που δεν ήξερε πού θα φάει και με ποιον. Νεύρα που ο πατέρας της την είχε αφήσει στην τύχη της και δεν την είχε καν ενημερώσει πότε και αν θα ερχόταν.

Κανονικά θα έπρεπε να ξυπνήσει και να τρέξει να συναντήσει τους αγαπημένους της. Να βοηθήσει να μαγειρέψουν ένα νόστιμο δείπνο. Εκείνη ήταν μόνη. Σήμερα οι υπόλοιποι θα έτρωγαν με τις οικογένειές τους. Είχε ξεμείνει με τον βλάκα, τον ηλίθιο, το ούφο. Θα τον παρατούσε και θα πήγαινε να φάει με τη Βίβι και τον Κρίστιαν. ‘Η με την Ιλέιν και τον Τζόναθαν. Δε θα τον περίμενε να δει τι είχε σκοπό να κάνει. Ο απαίσιος, ο δύστροπος, ο σοβαροφανής, ο σνομπ. Μπορεί να έτρωγε με τα πεθερικούλια του. Τους γονείς της Ελίζαμπεθ και την ίδια την Ελίζαμπεθ. Τη βασίλισσα του πάγου. Αλλά κάτι τέτοιες θέλουν. Επιτήδειες. Γυναίκες-δηλητήριο. Όχι δηλαδή ότι της είχε κάνει τίποτα η κοπέλα, αλλά για κάποιο λόγο την αντιπαθούσε. Κάτι δεν της πήγαινε καλά. Ένα δύο χαστουκάκια τα ήθελε να της τα δώσει.

Φόρεσε ένα μάλλινο καλσόν, μια μίνι δερμάτινη φούστα και ένα μακρύ κόκκινο πουλόβερ. Χτένισε τα μαλλιά της σε ένα σφικτό κότσο και βάφτηκε λιγάκι πριν κατέβει στον κάτω όροφο. Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν ήταν κανείς εκεί. Άνοιξε την πόρτα για να βγει λίγο να περπατήσει και να πάρει τον πατέρα της να του ευχηθεί αλλά μια τεράστια έκπληξη την περίμενε απέξω. Ένα πανύψηλο καφετί άλογο. Με έναν κόκκινο φιόγκο στο λαιμό. Και πρέπει να ήταν αραβικό. Θα ήταν πανάκριβο. Ένα τέτοιο άλογο σίγουρα θα ξεπερνάει τα 5.000 δολάρια, σκέφτηκε. Ο ήλιος έλαμπε  και τη θάμπωνε αλλά ήταν σίγουρη ότι δεν έβλεπε όνειρο. Πλησίασε το πανέμορφο άλογο που ήταν δεμένο στα κάγκελα και του χάιδεψε τη μουσούδα. Για ποιον να ήταν αυτό το δώρο; Μήπως για εκείνη; Μακάρι για εκείνη. Άραγε αυτό ήθελε να της δείξει χθες το βράδυ ο Τρόι και τον αποπήρε; Κοίταξε λίγο καλύτερα και είδε να κρέμεται από το λαιμό του ένα μικρό σημείωμα τυλιγμένο σαν περγαμηνή. Ο Τρόι δε φαινόταν πουθενά. Άνοιξε το χαρτάκι και διάβασε μέσα το πιο όμορφο μήνυμα που είχε διαβάσει ποτέ της.


Κάθε πριγκίπισσα χρειάζεται ένα όμορφο άλογο.

Τρόι

Η Σάρλοτ σκέφτηκε ότι δεν είχε λάβει ποτέ πιο όμορφο δώρο. Πιο τέλειο δώρο! Δεν είχε άλλη επιλογή. Έβγαλε το κινητό από την τσέπη της και κάλεσε τον Τρόι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου