Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

Κεφάλαιο 15-λούσιμο-κούρεμα-φορμάρισμα-μανικιούρ 50 δολάρια

Η Κάθριν ζήτησε συγγνώμη από τον Πίτερ την Παρασκευή που τον είδε. Του είπε ότι δεν ένιωθε πολύ καλά και ότι λυπόταν που έχασε τα γενέθλιά του. Εκείνος, ντροπαλός όπως πάντα, της είπε ότι δεν πείραζε και τη ρώτησε αν της άρεσε η τούρτα που της είχε στείλει με τον Τρόι. Του απάντησε ότι ήταν πολύ νόστιμη και τον ευχαρίστησε που τη σκέφτηκε.

Τον Τρόι δεν τον είχε δει από την Τετάρτη, και ίσως καλύτερα. Ακόμα δεν της είχαν περάσει τα νεύρα. Ευτυχώς σήμερα είχε ραντεβού στη Βίβι και σκόπευε να περάσει καλά και να απολαύσει την περιποίηση. Στις έξι έστειλε ένα λακωνικό μήνυμα στο κινητό του Τρόι.

ΠΑΙΡΝΩ ΤΟ ΒΑΝ. ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

Στις έξι και είκοσι, μετά από δέκα σταυροκοπήματα και περίπου μισό κιλό ιδρώτα πάρκαρε έξω από το κομμωτήριο και σήκωσε χειρόφρενο. Το μισό μαρτύριο είχε περάσει. Και έπρεπε να ομολογήσει ότι είχε βελτιωθεί λιγάκι στην οδήγηση.

«Καλώς την» είπε η Βίβι και την υποδέχτηκε με μια ζεστή αγκαλιά. Η Σάρλοτ χάρηκε πολύ. Επιτέλους θα περνούσε κι αυτή καλά. «Αν θυμάμαι καλά, θες να μαζέψω λίγο τις αφέλειες, να κόψω τις άκρες και να κάνουμε ένα μανικιούρ;» τη ρώτησε και της έβαλε λίγο γαλλικό καφέ σε μια κούπα. «Θες και λίγα κουλουράκια;»
«Όχι, είμαι καλά» είπε η Σάρλοτ και βολεύτηκε σε μια καρέκλα απέναντι από τον μεγάλο καθρέπτη.
Η Βίβι πήρε τα ψαλίδια της και τα άπλωσε στο τρόλεϊ δίπλα της.
«Είμαι τόσο χαρούμενη που κουρεύω μια τόσο νέα και όμορφη κοπέλα επιτέλους!» είπε και γέλασε.
«Να φοβάμαι;» είπε η Σάρλοτ με μια γκριμάτσα τρόμου.
«Όχι, καλέ! Κάνω πολλή εξάσκηση στα πρόβατά μας!» γέλασε η Βίβι.
«Μα καλά, πόσους κατοίκους έχει το χωριό αυτό; Δεν υπάρχουν νέες κοπέλες;» ρώτησε η Σάρλοτ ενώ η Βίβι τής ψέκαζε τα μαλλιά με νερό. Το κομμωτήριο είχε όλες τις ανέσεις και έδειχνε πολύ καλόγουστο. Η Βίβι είχε διαλέξει τους τόνους του μπορντό και του εκρού και όλα έδειχναν αρμονικά διακοσμημένα. Ένα τέτοιο κομμωτήριο θα στεκόταν άνετα σε μια μεγάλη πόλη. Ίσως όχι στη Νέα Υόρκη, αλλά άνετα σε μια μεγαλούπολη.
«Κοίτα να δεις…» είπε σκεπτική η Βίβι και πήρε την ψιλή χτένα για να ξεμπερδέψει τα μαλλιά της Σάρλοτ. «Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι γύρω στους 500 αλλά οι νέοι, είτε σπουδάζουν μακριά είτε δουλεύουν στο Μπέρλνγκτον. Λίγοι είναι αυτοί που κουρεύονται εδώ. Είναι, βλέπεις, παιδιά της πόλης» είπε και γέλασε χωρίς κακία.
«Ούτε η Ελίζαμπεθ;» ρώτησε η Σάρλοτ απορημένη.
«Αυτή κουρεύεται σε έναν κομμωτή στο Μπέρλινγκτον. Εμένα να σου πω την αλήθεια δε μου αρέσουν οι ανταύγειες της αλλά κάποιοι θέλουν να πληρώνουν 200 δολάρια για τα μαλλιά τους για να νιώθουν ότι κάτι έκαναν».
«Μάλλον έχεις δίκιο» είπε ουδέτερα η Σάρλοτ. Η Βίβι είχε αρχίσει να της κόβει με φοβερή επιδεξιότητα τις άκρες στα μαλλιά της.
«Πώς περνάς στο ράντσο;» τη ρώτησε η νεαρή κομμώτρια.
«Μια χαρά, νομίζω» είπε διστακτικά η Σάρλοτ. «Έχω πολλά να κάνω μέχρι το μεσημέρι, αλλά μετά βαριέμαι αφόρητα» συμπλήρωσε με κάθε ειλικρίνεια.
«Να έρχεσαι εδώ! Κλείνω κατά τις εφτά συνήθως. Μετά μπορούμε να πηγαίνουμε καμιά βόλτα ή για κανά καφεδάκι! Τι λες;»
«Βίβι, δεν ξέρεις πόσο με χαροποιεί η πρότασή σου!» είπε ενθουσιασμένη η Σάρλοτ. «Έχω και την Ιλέιν, αλλά εσύ είσαι στην ηλικία μου! Θα έχουμε πολλά να πούμε!»
«Και σήμερα αν θες θα πάω με τον αδερφό μου το βράδυ για ένα ποτό στο Μπέρλινγκτον. Θες να έρθεις;» πρότεινε η Βίβι.
«Δεν ξέρω μωρέ…Μήπως θέλει ο Τρόι το βαν…» είπε σκεπτική η Σάρλοτ.

Η Βίβι πέρασε μπροστά και άρχισε να κόβει με προσοχή τις αφέλειες.
«Θα έρθουμε να σε πάρουμε εμείς. Έλα! Ο Κρίστιαν θα θέλει πολύ να σε γνωρίσει! Θα σε ξεζουμίσει στις ερωτήσεις!» είπε γελώντας η Βίβι.
«Μα γιατί;»
«Ε να…Πώς να στο πω;» είπε η Βίβι ενώ έπαιρνε τη στρογγυλή βούρτσα για να της φορμάρει τα μαλλιά. «Είσαι εχέμυθη;»  τη ρώτησε και η Σάρλοτ έγνεψε καταφατικά.
«Ο Κρίστιαν είναι ερωτευμένος με την Ελίζαμπεθ. Από μικρός. Πήγαιναν μαζί σχολείο. Είναι και οι δύο 29 χρόνων.»
«Α ναι;» ρώτησε η Σάρλοτ γεμάτη περιέργεια. «Και πώς μπορώ να βοηθήσω εγώ;»
«Μένεις στο ράντσο, Σάρλοτ!» είπε η Βίβι λες και μιλούσε σε χαζή. «Η Ελίζαμπεθ έχει γεμίσει φήμες το χωριό ότι εκείνη και ο Τρόι είναι μαζί και ότι εκείνη είναι κάτι σαν την κυρία του σπιτιού. Αλλά γιατί δε μένει εκεί; Γιατί δεν το επισημοποιούν; Ο Κρίστιαν κοντεύει να μαραζώσει. Θέλει να μάθει. Να ξέρει αν πρέπει να συνεχίσει ή όχι».
«Βίβι, δεν έχω καταλάβει τίποτα» είπε ειλικρινά η Σάρλοτ αν και η συζήτηση την ενοχλούσε για λόγους που δεν μπορούσε να καταλάβει. «Κυκλοφορεί στο σπίτι πολύ άνετα και δίνει εντολές στην Ιλέιν σαν να είναι η κυρία του σπιτιού αλλά εγώ δεν έχω καταλάβει να κοιμάται εκεί τα βράδια».
«Σου αρέσουν;» διέκοψε η Βίβι τη συζήτηση και έστρεψε την προσοχή της στο κούρεμα.
«Είναι τέλεια! Σε ευχαριστώ! Θα κάνουμε νύχια τώρα;» ρώτησε η Σάρλοτ.
«Λέω να κάνουμε ημιμόνιμο βερνίκι και όσο κρατήσει» είπε η Βίβι και η Σάρλοτ συμφώνησε. «Άσε την Ελίζαμπεθ τώρα. Αρκετά με ζαλίζει ο Κρίστιαν. Δεν αντέχω να ακούω άλλη για εκείνη. Τη θεωρώ λίγο ψιλομύτα» είπε και γέλασε.
Λίγο μόνο; Σκέφτηκε η Σάρλοτ αλλά δε μίλησε.

Μετά από μία ώρα και αφού πλήρωσε ένα ελάχιστο ποσό σε σχέση με αυτό που είχε συνηθίσει να πληρώνει στο Σαν Φρανσίσκο, η Σάρλοτ μπήκε στο βαν και κατευθύνθηκε στο ράντσο. Η Βίβι και ο Κρίστιαν θα περνούσαν να την πάρουν κατά τις εννιά από το σπίτι.

‘Όταν έφτασε στο σπίτι ανέβηκε γρήγορα πάνω και φόρεσε ένα στενό μαύρο παντελόνι, μαύρες μπότες με μέτριο τακούνι, ένα μαύρο ζιβάγκο και  ένα λευκό γούνινο τζάκετ. Είχε πολύ κρύο απόψε. Σήκωσε τα μαλλιά της σε μα σφικτή κοτσίδα και συμπλήρωσε το λουκ της με ελαφρύ μακιγιάζ και ένα ζευγάρι μακριά χρυσά σκουλαρίκια που σχεδόν ακουμπούσαν τους ώμους της.

Κατέβηκε στον κάτω όροφο και έκατσε στον υπολογιστή μέχρι να έρθει η Βίβι και ο Κρίστιαν. Είχε δέκα λεπτά στη διάθεσή της για να δει τα μέιλ της. Δεν είχε καν προλάβει να συνδεθεί όταν ο Τρόι μπήκε στο σπίτι. Η καρδιά της έκανε μια κωλοτούμπα και βολεύτηκε ξανά στη θέση της. Εκείνος δεν την χαιρέτησε, μάλλον της κρατούσε ακόμα μούτρα, αλλά ούτε και αυτή μπήκε στον κόπο. Αυτό που την ενόχλησε όμως πιο πολύ είναι ότι δεν της έδωσε ούτε δεύτερη ματιά. Λες και ήταν διάφανη. Μάλλον θα ήταν πολύ ερωτευμένος με την Ελίζαμπεθ για να μην κοιτάει καν άλλες γυναίκες.
Ο Τρόι ανέβηκε στον πάνω όροφο και κατέβηκε αμέσως. Τη βρήκε να γράφει ένα μήνυμα στο κινητό της ενώ κοιτούσε από το παράθυρο μήπως είχε έρθει η Βίβι.
«Θα βγεις;» τη ρώτησε εκείνος ψυχρά και εκείνη έγνεψε θετικά.
«Με τη Βίβι και τον αδερφό της»
«Θες το αμάξι;» τη ρώτησε ενώ καθόταν στο γραφείο της Ελίζαμπεθ.
«Θα πάμε με το αμάξι του Κρίστιαν» απάντησε εκείνη γυρνώντας του την πλάτη της.
«Να προσέχεις» είπε εκείνος σχεδόν μηχανικά. Η Σάρλοτ θύμωσε.
«Δεν είμαι παιδάκι» του είπε γυρνώντας απότομα προς το μέρος του.

«Το βλέπω» είπε εκείνος κοιτώντας τη σταθερά και μετά αφοσιώθηκε στον υπολογιστή του.

2 σχόλια:

  1. αααχχχχχ ενα φιλακι στο τελοσ.... ενα φιλι τι σου ζηταω!!!! να τησ δειξει τουλαχιστον με καποιο τροπο οτι θελει να τη βαλει κατω και να γινει το σωσε!!!! περιμενω με αγωνια το επομενο!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή