Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

κεφάλαιο 14-τσακωμός νούμερο 2.345

Η Σάρλοτ ξύπνησε την Τετάρτη το πρωί τελείως απογοητευμένη. Τη Δευτέρα το πρωί ξεκίνησε να πάει για δουλειά αλλά την πρόλαβε ο Πίτερ κάπου μεταξύ σπιτιού και στάβλου και την ενημέρωσε ότι «το αφεντικό» τού είχε αναθέσει να την συνοδεύσει στη νέα της θέση και να την εκπαιδεύσει κατάλληλα. Φυσικά δεν τον είχε δει από το Σάββατο και δεν προέβλεπε να τον δει σύντομα. Από τη μία χαιρόταν αλλά από την άλλη ακόμα και μια αντιπαράθεση μαζί του ήταν πιο ενδιαφέρουσα από την απόλυτη μοναξιά που βίωνε. Το Σάββατο είχε πιει έναν καφέ με την Ιλέιν και πέρασαν πολύ καλά, αλλά την Κυριακή δεν είχε τι να κάνει. Μαγείρεψε κοτόπουλο με πατάτες αλλά το βράδυ πρόσεξε ότι ο Τρόι δεν είχε αγγίξει το φαγητό της, παρόλο που τον άκουσε να γυρίζει σπίτι για καναδυό ώρες το απόγευμα.

Το μόνο καλό ήταν ότι είχε κλείσει ραντεβού για τα μαλλιά της την Παρασκευή και ανυπομονούσε να αφιερώσει λίγο χρόνο στον εαυτό της, παρέα με μια κοπέλα της ηλικίας της. Γιατί και η Ελίζαμπεθ, δεν την περνούσε πάνω από πέντε χρόνια, αλλά δεν έδειχνε καμία επιθυμία να γνωριστούν καλύτερα. ‘Ήταν πολύ ευγενική και εξυπηρετική αλλά το μόνο που έλεγε ήταν πόσο καλός ήταν ο Τρόι και πόσο είχε αλλάξει η ζωή της από τη στιγμή που άρχισε να δουλεύει εδώ και πόσο το σπίτι το ένιωθε σαν δικό της κλπ. Και παρόλο που η Σάρλοτ νόμιζε ότι τουλάχιστον θα μπορούσαν να συζητάνε για μόδα, μιας και η Ελίζαπεθ φορούσε πάντα πολύ κομψά σύνολα, όταν την κολάκευε για τα ρούχα της, η Ελίζαμπεθ άλλαζε θέμα.

Αυτή η βδομάδα λοιπόν, ήταν πολύ βαρετή. Όλοι οι άντρες ήταν απασχολημένοι με τα πρόβατα, γιατί πλησίαζε η εποχή που θα τα κούρευαν. Έτσι, εκείνη αναγκάστηκε να δουλεύει μόνη, κυρίως, στην αποθήκη με τις ζωοτροφές. Η εν λόγω αποθήκη βρισκόταν τουλάχιστον μισή ώρα με τα πόδια από το σπίτι. Την πρώτη φορά την πήγε ο Πίτερ με ένα βαν αλλά τις επόμενες μέρες κουραζόταν φοβερά να περπατάει μέσα στις λάσπες και στο κρύο. Φυσικά δεν μπορούσε να το πει πουθενά. Έσφιγγε τα δόντια και πήγαινε. Και ταξινομούσε τις ζωοτροφές ανά ζώο και ανά ηλικία. Και κουβαλούσε σάκους με τροφή. Και σκούπιζε ό,τι είχε πέσει από τρύπιες σακούλες. Και υπέγραφε τις παραλαβές από τους προμηθευτές. Και πού και πού χόρευε και λιγάκι μιας και ήταν συνεχώς μόνη της.

Την Τετάρτη το βράδυ καθόταν στο σαλόνι και έβλεπε λίγη τηλεόραση όταν μπήκε ο Τρόι στο σπίτι. Η Ελίζαμπεθ είχε φύγει πριν από μισή ώρα και φάνηκε έκπληκτος που δεν τη βρήκε εκεί. ‘Η αυτό ή ένιωθε αμήχανα που ήταν μόνος μαζί της. Τη χαιρέτισε μέσα από τα δόντια του κι εκείνη ψέλλισε ένα «γεια» χωρίς να γυρίσει να τον κοιτάξει. Η θερμοκρασία πρέπει να είχε πέσει τουλάχιστον πέντε βαθμούς Κελσίου από την παγωμάρα. Η Σάρλοτ αφουγκράστηκε τις κινήσεις του. Ανέβηκε πάνω, ντους, ντύσιμο μάλλον. Μετά κατέβηκε κάτω, και πήγε στην κουζίνα. Έφαγε το πιάτο που του είχε αφήσει η Ιλέιν χωρίς να κάτσει κάτω. Με την άκρη του ματιού της τον είδε να φοράει ένα φθαρμένο τζιν, καφέ καστόρινες μπότες και ένα παχύ πουλόβερ στο χρώμα της άμμου. Θα έβγαινε; Πού; Και με ποια; Γι’ αυτό θα είχε φύγει η Ελίζαμπεθ. Για να πάει να αλλάξει για το ραντεβού τους.

Η Σάρλοτ άλλαξε κανάλι και έβαλε ένα reality show με την Πάρις Χίλτον. Δεν έδινε πολλή σημασία στους διαλόγους. Το είχε ξαναδεί το επεισόδιο.
«Φίλη σου;» άκουσε από πίσω της μια φωνή και αναπήδησε. Ο Τρόι στεκόταν από πάνω της κρατώντας μια παγωμένη μπίρα στο χέρι. Την ειρωνευόταν; Μετά από τα γεγονότα του Σαββάτου, αυτό είχε να της πει; Δεν μπορούσε να δώσει τόπο στην οργή;
«Όχι πολύ καλή, αλλά τα λέμε συχνά» του είπε αδιάφορα. Το ήξερε ότι περίμενε από εκείνη να εκνευριστεί και να αρχίσει να ουρλιάζει ότι είναι ντροπή του να της λέει κάτι τέτοιο, οπότε αποφάσισε να του πει ένα ψέμα για να τον σοκάρει.
Εκείνος δεν απάντησε. Μάλλον τον είχε αποστομώσει. Αλλά η επόμενη αντίδρασή του την έκανε να νιώσει τελείως αδύναμη. Με μια άνετη κίνηση έκατσε δίπλα της στον καναπέ. Η Σάρλοτ έκανε την αδιάφορη αλλά η μύτη της γέμισε με το άρωμά του. Το, σημειωτέον, υπέροχο άρωμά του.
«Σάρλοτ, ο Πίτερ έχει γενέθλια σήμερα και μας έχει καλέσει σπίτι του. Θες να έρθεις;» της είπε και η Σάρλοτ νόμισε ότι παράκουσε. Γύρισε και τον κοίταξε. Μεγάλο λάθος. Είχε χτενίσει τα μαλλιά του, είχε ξυριστεί και ήταν…πολύ γοητευτικός.
«Ο Πίτερ με είδε το πρωί και δε μου είπε τίποτα» του είπε και γύρισε προς την τηλεόραση.
«Ο Πίτερ ντρέπεται και τον αέρα που αναπνέει» είπε εκείνος κοιτώντας την. Το προφίλ της δηλαδή.
«Δε θα νιώθω άνετα. Πες ότι έχω πονοκέφαλο» του είπε. Το ήξερε ότι γινόταν αγενής αλλά δεν την ένοιαζε. Ντρεπόταν να πάει σε αυτή τη γιορτή. Ντρεπόταν να μείνει μόνη της μαζί του στο βαν. Δεν ήθελε να περνάνε χρόνο μαζί. Ένιωθε εκτεθειμένη. Σαν να περνούσε συνεχώς από εξετάσεις.
«Θα περάσεις έξι μήνες εδώ. Μην απομονωθείς» της είπε εκείνος, σχεδόν γλυκά. Η Σάρλοτ γύρισε και τον κοίταξε. Είχε ακούσει καλά;
«Δε με νοιάζει να κάνω παρέες, Τρόι» απάντησε εκείνη. Δεν το εννοούσε. Απλώς φοβόταν ότι δε θα την συμπαθήσουν. Την είχε ανέκαθεν αυτή τη φοβία. Ότι δε θα γινόταν αρεστή. Ένιωθε φοβερά άβολα όταν γνώριζε καινούργιο κόσμο και την κούραζε η υπερπροσπάθεια να κάνει τους πάντες να την αγαπήσουν.
«Δεν είμαστε του επιπέδου σου;» τη σκότωσε εκείνος. Η Σάρλοτ πετάχτηκε σαν ελατήριο από τον καναπέ πετώντας το τηλεχειριστήριο προς άγνωστη κατεύθυνση.
«Στο διάολο, Τρόι! Στο διάολο κι εσύ και οι προσβολές σου!» του είπε και ανέβηκε τις σκάλες τρέχοντας. Εκείνος σηκώθηκε για να τη σταματήσει και την πρόλαβε λίγο πριν κλείσει την πόρτα πίσω της. Την άρπαξε και την ταρακούνησε.
«Πώς τολμάς και πετάς κάτι που δε σου ανήκει;» τη ρώτησε με μάτια που έβγαζαν φωτιές. Η Σάρλοτ ένιωσε την επιθυμία να χώσει τα νύχια της στο πρόσωπό του. Να δει αίμα να τρέχει στο δέρμα του. Τον μισούσε τόσο πολύ  που έτρεμε.
«Πόσο κάνει, Τρόι;» τον ρώτησε και έβγαλε το πορτοφόλι από την τσάντα της. Πώς είχε ξεφύγει έτσι η συζήτηση; Γιατί την εκνεύριζε τόσο πολύ; Γιατί ο θυμός της την έκανε αγνώριστη; Μισούσε τον εαυτό της όταν γινόταν τόσο σκληρή. Αλλά ένιωθε ότι του το χρωστούσε. Διάολε, πόσο να άντεχε; Πήρε μερικά χαρτονομίσματα των εκατό δολαρίων και του τα πέταξε.
«Πάρε!» του είπε, αλλά εκείνος δεν έκανε καμία προσπάθεια να τα πιάσει. Η Σάρλοτ τα είδε να πέφτουν στο πάτωμα σαν τα φύλλα που πέφτουν από τα δέντρα με το που μπει το φθινόπωρο. Τον κοίταξε. Αυτό που είδε στα μάτια του θα την είχε τρομάξει αν δεν ήταν τόσο έξαλλη.
«Φεύγω» της είπε και της γύρισε την πλάτη. «Δεν αξίζεις ούτε να τσακώνομαι μαζί σου» της είπε αλλά η Σάρλοτ δεν είχε πει την τελευταία της κουβέντα. Έσκυψε και μάζεψε τα χαρτονομίσματα και μονολόγησε αρκετά δυνατά ώστε να την ακούσει.
«Ε βέβαια. Ο κύριος δέχεται μόνο εξαψήφια ποσά».

Ο Τρόι σταμάτησε αμέσως και γύρισε προς το μέρος της. Έχωσε νευρικά τα χέρια του μέσα στις τσέπες του. Ήταν προφανές ότι προσπαθούσε να συγκρατηθεί για να μην τη χαστουκίσει.
«Αν τολμήσεις να με προσβάλεις ξανά, θα σε στείλω πακέτο στον πατέρα σου» της είπε ήρεμα.
«Αν τολμήσεις να με προσβάλεις ξανά, θα φύγω μόνη μου» του είπε σθεναρά.

Εκείνος μια βαθιά ανάσα και χάθηκε από μπροστά της.

6 σχόλια:

  1. μα να μην έχει ουτε ενα φιλακι στο τελος αυτου του τοσο ερωτικου καυγα??? Αχχχ σε παρακαλω θα μου κανεισ την χαρη να γραψεις ενα επιπλεον κεφαλαιο σημερα αφου δεν έγραψες χθες!!!! Τοσο καιρο κανω την ησυχη αναγνωστρια που δεν εχει απαιτησεις αλλα δεν μπορω θα σκασω απο την περιεργεια μου ΠΟΤΕ επιτελους θα κανουν "κατασταση" αυτοι οι δυο!!!!???????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. και λεγοντας δεν εχεισ γραψει εννοω οτι αυτο που εγραψες ηταν δειγμα!!! και βαζω και στοιχημα τα θεσπεσια μπλε σκουρα ματακια μου οτι ειναι μερος του διαβολικου σου σχεδιου να μας κρατας διαρκως σε αγωνια!!! χαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τα δυο κεφάλαιο ήταν χθεσινά. τώρα γράφω άλλο για σήμερα

      Διαγραφή
  3. xaxaxxaaa!!συμφωνώ με το eirinaki.love!!xaxaxaxxaxaxaxaxaxxa!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή