Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Αποτελέσματα ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

Θέλετε ο γάμος σας να αρέσει σε ΟΛΟΥΣ; Θέλετε το νυφικό, το χτένισμα, η τούρτα, το φόρεμα της κουμπάρας, ακόμα και η ανθοδέσμη σας να αρέσει σε όλους; Εμπιστευτείτε την Κέικ. Την κατά συρροή και κατεξακολούθηση νικήτρια των διαγωνισμών μου! Συγχαρητήρια, Κέικ! Κέρδισες ένα Christmas-themed gift. Παράτα τα μαθήματα και γίνε wedding planner. Really.
Για τη διαφάνεια της διαδικασίας παραθέτω τις ψήφους σας:
Paulina (me): 16
Thanassis: 16
Sykamnia: 7
Ελί: 9
Δήμητρα: 9
Ειρήνη: 9
Γεωργία: 15
Πωλ Μπκς: 16
Σοφία: 3
Νάντια: 3
Πανέμορφη: 9
Τζο: 12 (thank you, thank you, πήρα κ εγώ μία ψήφο με το ζόρι!)
Κέικ: 3
Κατερί: 14
Ελένη Απο: 1

Και πάλι ευχαριστώ για τις συμμετοχές και αν δεν κερδίσατε, μην απελπίζεστε! Και να θυμάστε...Τη Δευτέρα ξεκινάει η καινούργια ιστορία "Το Ράντσο της Αγάπης" με πρωταγωνιστές τη Σάρλοτ Χάρινγκτον και τον Ρίτσαρντ Οουενς.


Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

entry 16


Ψηφοφορία

Οι κάλπες ανοίγουν αύριο το πρωί.
Ψηφίστε με τον ίδιο τρόπο, μία τούρτα της επιλογής σας. φυσικά. όχι τη δική σας.

Φιλιά

entry 15


entry 14


entry 13


entry 12


entry 11


entry 10-cupcakes


entry 9


entry 7


entry 6


entry 5


entry 3


entry 2


entry 1


Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Ο ένας έκανε δώρο ολόκληρη πτέρυγα και ο άλλος νησί...Να δω τι θα κάνει ο επόμενος


details από το γάμο...!







κεφάλαιο 73-το τέλος...

Εννέα μήνες μετά…

«Οντι, κράτα λίγο το μωρό γιατί πρέπει να αλλάξω παπούτσια» είπε η Κάθριν ενώ έβγαζε τις ασημένιες γόβες της και φορούσε ένα ζευγάρι πιο άνετα πέδιλα.
Το ημερολόγιο έδειχνε 27 Αυγούστου και η Κάθριν δεν πίστευε ότι είχε περάσει τόσο γρήγορα ο καιρός. Ο Οντι είχε επιμείνει να παντρευτούν αμέσως μετά την πρόταση που της είχε κάνει τον χειμώνα στη Νέα Υόρκη, αλλά η Κάθριν ήθελε να παντρευτεί καλοκαίρι στη Φολέγανδρο. Και ο Οντι δεν της χάλασε χατίρι. Είχε γεμίσει το τζετ του με φίλους και συγγενείς και πέταξαν με προορισμό το νησί του πέντε μέρες πριν από το γάμο. Όλο το νησί ζούσε στον παλμό του γάμου τους από τα μέσα του Αυγούστου. Ήταν σαν ένα μεγάλο πάρτι στο οποίο συμμετείχαν όλοι οι κάτοικοι. Οι φίλοι του Οντι κατάφεραν μάλιστα να αναχαιτίσουν με επιτυχία τρεις παπαράτσι οι οποίοι κατάφεραν να πλησιάσουν το σπίτι του φίλου τους και αποπειράθηκαν να βγάλουν φωτογραφίες για να τις πουλήσουν σε κουτσομπολίστικα περιοδικά.

Η Κάθριν είχε καταφέρει να χάσει τα λίγα κιλά που της έμειναν από την εγκυμοσύνη και έλαμπε μέσα στο στενό λευκό φόρεμα που είχε σχεδιάσει η ίδια για το γάμο τους.  Ο Οντι φορούσε ένα λινό σκούρο μπλε κοστούμι και ένα πουκάμισο στο ίδιο χρώμα με το νυφικό της Κάθριν. Μετά το γάμο τους, έγινε και η βάφτιση του μικρού Αλέξανδρου Θωμά. Κουμπάρα στο γάμο και νονά του μικρού ήταν φυσικά η ‘Ελενα, η οποία σκεφτόταν να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη για να κάνει ένα πρόγραμμα ώστε να ανέβει επίπεδο στη διδασκαλία πιλάτες. Η Κάθριν είχε ενθουσιαστεί με την ιδέα να έχει τη φίλη της τόσο κοντά της.

«Ευχαρίστως» είπε ο Οντι και πήρε το μωρό στα χέρια του. Η Κάθριν άλλαξε γρήγορα και πήγε να πάρει το μωρό αλλά ο Οντι δεν της το έδινε. Χαμογέλασε. Ποτέ στη ζωή της δεν είχε δει πιο ζεστό, πιο τρυφερό πατέρα. Και ο μικρός όμως ανταπέδιδε τη λατρεία που του έδειχνε ο πατέρας του. Και φυσικά επειδή το σύμπαν είχε πολύ χιούμορ ο μικρός Αλέξανδρος Θωμάς ήταν ολόιδιος ο Οντι. Είχε πολύ σκούρα μαλλιά και μακριές βλεφαρίδες και ζουμερά χειλάκια που σε έκαναν ό,τι ήθελαν με ένα μόνο σούφρωμα. Ο Οντι τής έλεγε συχνά ότι ένιωθε σαν να κοιτούσε στον καθρέπτη όταν κοιτούσε τον γιο του.

«Θα αργήσουμε στο τραπέζι» του είπε και αγκάλιασε τους άντρες της με τρυφερότητα. Ο κόσμος είχε ήδη καθίσει στα ατελείωτα τραπέζια που είχαν στήσει γύρω από το σπίτι τους. Ακούγονταν νησιώτικα τραγούδια και γέλια. «Θέλω να σου δείξω τις καινούργιες φιγούρες που έμαθα» του είπε γελώντας, περήφανη για τα μαθήματα παραδοσιακών χορών που είχε πάρει πριν έρθει στο νησί.

Η Μέλοντι και η Βικτόρια χτύπησαν την πόρτα και πήραν τον μικρό από τα χέρια του Οντι. «Άντε, τελειώνετε! Σας περιμένουν όλοι!» τους είπαν και η Κάθριν γέλασε. Είχε έρθει ακόμα πιο κοντά με τα μοντέλα της τους τελευταίους μήνες. Την είχαν στηρίξει πολύ με την εγκυμοσύνη και όταν γεννούσε, είχαν γεμίσει τους διαδρόμους με τον ενθουσιασμό τους πάνω στην προσπάθειά τους να ηρεμήσουν λίγο τον Οντι, ο οποίος καρδιοχτυπούσε απ’ έξω.

Η δουλειά της είχε απογειωθεί. Η Κιμ Σάλνταν ψηφίστηκε ως η πιο καλοντυμένη παρουσία στα βραβεία και έκτοτε είχε παραγγελίες για τρεις τουαλέτες  πολύ γνωστών ηθοποιών και η ιστοσελίδα της είχε πάρει φωτιά. Και παρόλο που ήταν πολύ απασχολημένη με την εγκυμοσύνη και μετά με το μωρό, είχε φοβερή έμπνευση και δούλευε με όρεξη.

«Περίμενε λίγο» της είπε ο Οντι ενώ την έπιανε από τον καρπό. Η Κάθριν γύρισε προς το μέρος του, απορημένη.
«Τι είναι, αγάπη μου;» τον ρώτησε. Εκείνος την κοίταξε τρυφερά.
«Είσαι τόσο όμορφη που ξέχασα τι ήθελα να σου πω» χαμογέλασε ο Οντι. Η Κάθριν τον φίλησε. Δεν είχε περάσει μέρα που να μην της έλεγε, να μην της έδειχνε πόσο την αγαπούσε.
«Κι εσύ δεν πας πίσω» του είπε και του έδωσε μια απαλή τσιμπιά στο μπράτσο.
«Στάσου» της είπε και την ανάγκασε να σταματήσει πάλι. «Θέλω να σου πω κάτι» είπε σοβαρά και η Κάθριν ανατρίχιασε. Τι ήταν αυτό που τον έκανε τόσο αγχωμένο;
«Θέλω να σου πω ότι του χρόνου τέτοιο καιρό το σπίτι στο νησί δε θα μας ανήκει» της είπε και όταν την είδε να κλονίζεται, συνέχισε. «Δηλαδή θα μας ανήκει αλλά δε θα μπορούμε να μένουμε εδώ» της είπε.
«Γιατί;» ρώτησε η Κάθριν.
«Αποφάσισα να στήσω ένα μικρό ίδρυμα για την καταπολέμηση της ομοφοβίας στην Ελλάδα» της είπε και η Κάθριν χαμογέλασε. «Νομίζω ότι είναι ό,τι καλύτερο μπορούσα να κάνω για τη μνήμη του αδερφού μου» της είπε και σκοτείνιασε. «Έβαλα για πρόεδρο τον Λέινι και τον ενδιαφέρει πολύ η ιδέα να μετακομίσει εδώ, τουλάχιστον για μερικούς μήνες μέχρι να στηθεί το ίδρυμα».
«Πολύ καλή ιδέα. Γιατί δε μου είπες τίποτα;» ρώτησε η Κάθριν. Τον τελευταίο καιρό έκαναν όλοι μαζί αρκετή παρέα. Ακόμα και οι γονείς του Οντι τον είχαν γνωρίσει και ρωτούσαν δειλά δειλά πράγματα για τη σχέση του με τον γιο τους. Και φυσικά αυτή την ώρα καθόταν στο τραπέζι του γάμου δίπλα στη Λίντια.
«Ήθελα να σου κάνω έκπληξη. Και φυσικά θα μπορούν όσα ζευγάρια θέλουν να μένουν δωρεάν στο σπίτι. Θα είναι κάτι σαν στέγη ομοφυλοφίλων. Από εκεί θα οργανώνονται προγράμματα υποστήριξης σε όλη την Ελλάδα» είπε χαρούμενος ο Οντι, ο οποίος είχε τον τελευταίο καιρό συμβιβαστεί και καμάρωνε για την ταυτότητα του αδερφού του και τη μαχητικότητά του σχετικά με τα δικαιώματα των γκέι.
«Είναι υπέροχη ιδέα. Τι λένε οι δικοί σου;» ρώτησε δακρυσμένη η Κάθριν.
«Ότι είμαι πανέξυπνος» γέλασε ο Οντι.

Η Κάθριν χαμογελούσε ακόμα όταν σκέφτηκε ότι θα της έλειπε πολύ το νησί. Ίσως ο Οντι αγόραζε κάποιο άλλο σπίτι. Σίγουρα θα ξανάρχονταν εδώ. Σωστά;

«Ξέχασα να σου πω και κάτι άλλο!» της είπε και την αγκάλιασε από τη μέση.
«Τι είναι πάλι; Αργούμε και ο κόσμος θα σκέφτεται ότι…» του είπε αλλά τη διέκοψε.
«Το θυμάσαι το νησάκι που σε πήγα με το σκάφος μου εκείνη τη μέρα πέρσι το καλοκαίρι;» τη ρώτησε χαμογελαστός.
«Πώς μπορώ να το ξεχάσω, Οντι;» του είπε απορημένη.
«Ε να…» ψέλλισε εκείνος. «Είναι περίπου…δικό σου».

Η Κάθριν έμεινε μερικά δευτερόλεπτα να τον κοιτάει σαν χαζή.
«Μα τι λες;»
«Σου το αγόρασα ως δώρο γάμου!» είπε εκείνος προσπαθώντας να μη γελάσει με την αντίδρασή της.
«Μου αγόρασες ένα νησί;» ψέλλισε η Κάθριν.
«Κάπου έπρεπε να μένουμε τώρα που παραχώρησα το σπίτι στη Φολέγανδρο!» είπε εκείνος.
«Ας αγόραζες ένα άλλο σπίτι στο νησί» του είπε.
«Ναι, αλλά ήθελα κάτι με…συναισθηματική αξία!» της διευκρίνισε.
«Και αγόρασες ένα νησί;» τον  ξαναρώτησε.
«Στο όνομά σου. Εδώ είναι τα συμβόλαια. Τον Οκτώβριο ξεκινούν οι εργασίες για το σπίτι, την πισίνα, το λιμάνι και το ελικοδρόμιο» της είπε και της έδωσε μερικά χαρτιά.
Η Κάθριν αποφάσισε να του κάνει κι αυτή μια έκπληξη. Άρχισε να διαβάζει συλλαβιστά. Είχε αρχίσει μαθήματα Ελληνικών.
«Με-τα-με-λει-α» είπε και ο Οντι την κοιτούσε εμβρόντητος.
«Μα πώς…;» τη ρώτησε.
«Δεν ήθελα να μένω έξω από τις εξελίξεις όταν εσύ κι ο γιος μας καταστρώνετε σχέδια εναντίον μου» του είπε και εκείνος την έσφιξε δυνατά στην αγκαλιά του. «Για πες μου τώρα. Τι είναι αυτό που διάβασα;».
«Το όνομα του νησιού» της είπε. «Το ονόμασα Μεταμέλεια. Για να θυμάσαι πάντα πόσο πολύ λυπάμαι που σε πλήγωσα και πως σκοπεύω να επανορθώνω γι αυτό που έκανα κάθε ώρα, κάθε στιγμή της ζωής μας».


Και σφράγισε την υπόσχεσή του με ένα γλυκό φιλί.

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

το δαχτυλιδι


κεφάλαιο 72-επιτέλους!

Η καρδιά της χτυπούσε σαν τρελή και παρόλο που είχε πει ένα τίλιο με λίγο μέλι δεν είχε καταφέρει να νιώσει καλύτερα. Χθες είχε συναντηθεί με την Κιμ Σαλντάν, η οποία είχε κατενθουσιαστεί με τα σχέδια της Κάθριν. Είχε μάλιστα τηλεφωνήσει επιτόπου και στην κολλητή της και την είχε καλέσει στην επόμενη πρόβα. Η Κάθριν κόντεψε να τσιρίξει από χαρά όταν κατάλαβε ότι η κολλητή της Κιμ Σάλνταν ήταν η Σάρλοτ Μέι, μια ανερχόμενη αλλά πολλά υποσχόμενη τραγουδίστρια της ποπ. Αν κατάφερνε να εισχωρήσει στον κύκλο των επωνύμων θα έκανε πολύ σύντομα όνομα και όλοι της οι κόποι θα ανταμείβονταν.

Σήμερα όμως η σιγουριά και η αυτοπεποίθηση που είχε νιώσει χθες είχε κάνει φτερά. Τα μεσάνυχτα έληγε η προθεσμία που της είχε δώσει ο Οντι και ακόμα δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Η αλήθεια είναι ότι το πρωί που είχε ξυπνήσει, είχε αποφασίσει να κλείσει εισιτήρια για το Σιάτλ, να πάει να δει τη μητέρα της και να ηρεμήσει. Το μεσημέρι είχε πακετάρει σε μια βαλίτσα μερικά πράγματα. Και τώρα, στις έξι η ώρα το απόγευμα, λιγότερο από έξι ώρες μέχρι τη λήξη της προθεσμίας, καθόταν στο σαλόνι κοιτώντας σαν υπνωτισμένη την τηλεόραση, χωρίς να καταλαβαίνει τι ακριβώς βλέπει.

Δεν μπορούσε να κοροϊδεύει άλλο τον εαυτό της. Τη βαλίτσα την είχε φτιάξει για τον Οντι. Όχι για το Σιάτλ. Ήθελε να πάει κοντά του, ήθελε να μείνουν μαζί. Τα λόγια του την είχαν συγκινήσει. Της είχε αφήσει υπόνοιες ότι ήθελε να προχωρήσουν τη σχέση τους αλλά δεν ήθελε να τον πιέσει. Όσα της είχε γράψει τα είχε γράψει επειδή τα ένιωθε ή επειδή ένιωθε ότι μόνο έτσι θα την κέρδιζε πίσω;

Η Κάρμεν είχε φύγει και θα γυρνούσε αργότερα. Της είχε ζητήσει να είναι εκεί μετά τις δέκα. Δεν ήθελε να είναι τελείως μόνη με τον Οντι. Όχι ότι αν ήταν η φίλη της μέσα στο σπίτι θα μπορούσε να τη βοηθήσει και πολύ. Όχι ότι θα μπορούσε να γλυτώσει τη καρδιά της από το να γίνει χιλιάδες μικρά κομμάτια αν ο Οντι δεν έδειχνε ειλικρινή μεταμέλεια. Ξαφνικά το κουδούνι της πόρτας χτύπησε νευρικά και διέκοψε τις σκέψεις της. Η Κάθριν ξεφύσησε. Νόμιζε ότι είχε τελειώσει με τις ανθοδέσμες και τα σοκολατάκια. Σήμερα της είχε στείλει ένα καλάθι με μάφιν και μια σύνθεση με φρέσκα φρούτα. Τι άλλο της είχε στείλει τώρα; Ένα μικρό αερόστατο;

Άνοιξε την πόρτα φορώντας τις πιτζάμες και τη μάλλινη ρόμπα της, περιμένοντας να δει τον νεαρό που εδώ και τρεις μέρες έβλεπε ανά τέσσερις-πέντε ώρες. Αλλά η ανάσα της κόπηκε όταν είδε τον Οντι να περιμένει απ’ έξω στηριγμένο με το ένα χέρι στο κάσωμα της πόρτας της. Δεν της είπε «γεια». Ούτε κι εκείνη. Κοιτάχτηκαν για μερικά δευτερόλεπτα μέχρι που η Κάθριν έκανε στην άκρη για να περάσει. Κάθισε στον καναπέ και ακούμπησε τις παλάμες του στα γόνατά του. Η Κάθριν τον κοίταξε χωρίς να ξέρει τι να πει. Έδειχνε καταρρακωμένος. Μαύροι κύκλοι πλαισίωναν τα άλλοτε λαμπερά μάτια του και μερικές διάσπαρτες λευκές τρίχες στους κροτάφους του πρόδιδαν το άγχος και την ταλαιπωρία που είχε ζήσει τις μέρες που ήταν χώρια.

«Έχω ακόμα πέντε ώρες» του είπε εκείνη με μια δόση χιούμορ ενώ πήγαινε να του φέρει έναν καφέ. Διάλεξε και ένα ωραίο μάφιν και του το πρόσφερε. Εκείνος αγνόησε τελείως το φλιτζάνι και το πιάτο.
«Κατάλαβα…» απάντησε εκείνος με σβησμένη φωνή και έκανε να σηκωθεί αλλά η Κάθριν τον σταμάτησε. Μα τι στο καλό είχε γίνει; Ήταν δυνατόν να φοβόταν τόσο όσο έδειχνε;
«Κάτσε κάτω, Οντι» του είπε ενώ μάζευε τα μαλλιά της σε μια κοτσίδα και έβγαζε τη ρόμπα για να μη δείχνει λες και μόλις είχε σηκωθεί από το κρεβάτι.
«Πες μου αν θα γυρίσεις» την παρακάλεσε με μάτια που έσταζαν φόβο. «Δεν αντέχω να περιμένω άλλο. Θα σου δώσω ό,τι ζητάς και ακόμα παραπάνω» της είπε και η Κάθριν δεν κατάφερε να συγκρατηθεί. Συναισθήματα που νόμιζε ότι έκρυβε καλά βγήκαν στην επιφάνεια και άρχισε να φωνάζει μέσα στο σαλόνι της.
«Δε ζητάω τίποτα, Οντι!» τσίριξε ξαφνικά. «Ούτε διαμάντια, ούτε μάφιν, ούτε λουλούδια. Μόνο αγάπη θέλω. Αυτό. Μπορείς;» τον ρώτησε.
«Αν μπορώ;» ούρλιαξε κι εκείνος, τόσο που την τρόμαξε. Σηκώθηκε απότομα και την έπιασε από τους ώμους, απειλητικά λες και ήθελε να την ταρακουνήσει. «Σε αγαπώ όσο τίποτα στον κόσμο, εσένα και το παιδί μας. Δεν αντέχω ούτε λεπτό μακριά σου, μισώ τον εαυτό μου, αυτό που είμαι χωρίς εσένα. Αν δεν έρθεις απόψε μαζί μου, σπίτι μου, σπίτι μας, θα τα παρατήσω όλα. Θα πουλήσω την εταιρεία, θα πάω να μείνω στο νησί και θα κοιτάω από ψηλά το πλοίο που θα φτάνει και θα προσεύχομαι να είσαι μέσα. Εσύ και το μικρό μας» είπε. Η Κάθριν είδε τα μάτια του να κοκκινίζουν, να γεμίζουν δάκρυα, αλλά πάσχιζε να μην τα αφήσει να κυλήσουν. Ο Οντι της ήταν τόσο ευάλωτος που δεν άντεχε να τον βλέπει έτσι.
«Φοβάμαι, Οντι» του είπε δυναμικά. «Μου είπες κάτι σκληρό, κάτι αδυσώπητο. Πώς ξέρω ότι δε θα μου μιλάς έτσι κάθε φορά που τσακωνόμαστε;»
«Δε θα ξανατσακωθούμε» είπε εκείνος πιο ήρεμα. «Ποτέ».
«Δε γίνεται αυτό» γέλασε η Κάθριν. Ο Οντι δεν έδειχνε εξίσου εύθυμος. Παρέμενε βλοσυρός λες και κρινόταν η ζωή του.
«Γίνεται. Ορκίστηκα να μην σε ξαναπληγώσω ποτέ» της είπε και την κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια και για μερικά δευτερόλεπτα είδε μέσα τους τη θύελλα που βασάνιζε την ψυχή του. Δεν ήθελε να τον βλέπει πια έτσι.
«Αυτό σημαίνει ότι θα κάνω εγώ ό,τι θέλω;» τον ρώτησε χαμογελαστή ενώ ακουμπούσε ένα τρυφερό φιλί στην άκρη της μύτης του. Τον ένιωσε να τρέμει και τον έσφιξε δυνατά.
«Δηλαδή;» τη ρώτησε προσεκτικά.
«Ε να…» του είπε και κάθισε στην αγκαλιά του. «Θα διαλέξω εγώ πού θα πάμε μήνα του μέλιτος;» τον ρώτησε. Ο Οντι επιτέλους χαμογέλασε. Ελπίδα και χαρά φώλιασαν
στα μάτια του και ξαφνικά έδειξε νεότερος.
«Μου κάνεις πρόταση γάμου, Κάθριν;» τη ρώτησε ενώ χάιδευε την κοιλιά της.
«Σε αγαπάω, Οντι» του είπε και τον φίλησε. «Μάλλον από την πρώτη στιγμή που σε είδα να δουλεύεις στην αυλή ιδρωμένος και βρώμικος. Και δε θέλω πια να μείνω ούτε λεπτό μακριά σου».

Ο Οντι την έσφιξε και έχωσε το πρόσωπό του στην αγκαλιά της.
«Πάμε να φτιάξουμε τις βαλίτσες σου» της είπε ξαφνικά και η Κάθριν γέλασε.
«Είναι έτοιμες».
«Και με αφήνεις να τυραννιέμαι;» τη μάλωσε ενώ η Κάθριν πήγαινε να μαζέψει μερικά καλλυντικά.

«Έχω να σου πω και νέα για…» του είπε ενώ έβγαινε στο σαλόνι αλλά δεν ολοκλήρωσε ποτέ την πρότασή της. Ο Οντι στεκόταν στο παράθυρο και κοιτούσε έξω τη βροχή να πέφτει. Ήταν τόσο όμορφος που της έκοψε την ανάσα. Ψηλός και αρρενωπός σαν άγαλμα Έλληνα Θεού. Τον πλησίασε από πίσω και τον αγκάλιασε. Εκείνος έβαλε το χέρι του στην τσέπη του μπουφάν του και έβγαλε ένα βελούδινο κουτάκι. Γύρισε προς το μέρος της και άνοιξε το κουτάκι μπροστά της.
«Σε αγαπώ με κάθε μόριο της ύπαρξής μου. Κάθριν, θέλεις να με παντρευτείς;» τη ρώτησε δακρυσμένος προσφέροντάς της το πιο όμορφο, το πιο εξαίσιο διαμαντένιο δαχτυλίδι αρραβώνων. Η Κάθριν δεν κατάφερε ποτέ να απαντήσει. Μόνο έγνεψε θετικά και άρχισε να κλαίει.
«Η μητέρα μου μας περιμένει αύριο για φαγητό» της είπε όταν επιτέλους ηρέμησε. Η Κάθριν χαμογέλασε δειλά.
«Ξέρει; Τι είπε για…;» τον ρώτησε φοβισμένη.
«Της είπα αυτό το φρικιαστικό πράγμα που σου είπα εκείνη τη μέρα και δε μου μιλούσε μέχρι προχθές. Ανέβασα πυρετό και δεν μπορούσα να κουνηθώ από το κρεβάτι. Σύρθηκα σχεδόν μέχρι το μαγαζί μας για να μου φτιάξει καμιά σούπα. Μου είπε ότι δε με σερβίρει και ότι δε με αναγνωρίζει ως γιο εφόσον είμαι τόσο ηλίθιος» της είπε γελώντας. «Οπότε καταλαβαίνεις ποια είναι η θέση της σχετικά με εσένα».
«Χαίρομαι που με εγκρίνει» του είπε.
«Δε με νοιάζει η έγκρισή της, Κάθριν. Απλά σου το λέω γιατί ξέρω ότι σου είναι σημαντική η ευχή της» της είπε και η Κάθριν συγκινήθηκε που είχε καταλάβει τις σκέψεις της.
«Σε αγαπώ τόσο πολύ» του είπε και ξανάρχισε να κλαίει. Αγκαλιάστηκαν σφιχτά, μέχρι που δεν μπορούσαν να πάρουν ανάσα. Οι σιωπές τους έδωσαν όρκους αιώνιας αγάπης και αμοιβαίου σεβασμού. Και η Κάθριν ήταν σίγουρη ότι ένιωσε το μωρό τους να φτερουγίζει ευτυχισμένο μέσα της.

ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΕΛΚΟΜΕΝΑ


Μια ευγενική προσφορά της Paulina Bks...!

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

η τελευταία ανθοδέσμη


κεφάλαιο 71-τα λουλούδια στην κυρία από μένα. Και τα σοκολατάκια, και τα διαμαντένια βραχιόλια.

«Τι έγινε καλέ εδώ μέσα;» ρώτησε η Κάρμεν γελώντας, γυρνώντας από το ταξίδι της. Η Κάθριν έριξε μια ματιά τριγύρω και απάντησε με ηρεμία, αν και μέσα της έτρεμε από ένα μείγμα ενθουσιασμού και φόβου.
«Ο Οντι έγινε. Αυτό έγινε» είπε ατάραχη.
«Α μπα;» είπε η Κάρμεν ενώ άφηνε το μπουφάν της στο μπράτσο του καναπέ και ακουμπούσε το σακβουαγιάζ της στο πάτωμα. «Επανήλθε;».
«Δριμύτερος όπως βλέπεις» είπε η Κάθριν κοιτώντας τριγύρω τις αμέτρητες ανθοδέσμες που στόλιζαν σχεδόν κάθε επιφάνεια του σαλονιού. «Τον συνάντησα προχθές το βράδυ και δύο μέρες τώρα με βομβαρδίζει με λουλούδια» είπε η Κάθριν.
«Είναι όμορφα όμως» είπε η Κάρμεν με ένα ονειροπόλο ύφος, κοιτώντας τις ανθοδέσμες. Μικρές, μεγάλες, με τριαντάφυλλα κυρίως, αλλά και ορχιδέες. Εκτός από τις εφτά-οκτώ ανθοδέσμες είχε στείλει και κουτιά με σοκολατάκια και μάρτζιπαν και ένα βραχιόλι με διαμάντια που έδειχναν…πολύ αληθινά! «Θα τα ξαναβρείτε;» ρώτησε η Κάρμεν πολύ χαλαρά αλλά η Κάθριν δεν ήξερε τι να απαντήσει.
«Μου έχει δώσει προθεσμία μέχρι αύριο το βράδυ» είπε και σήκωσε τους ώμους.
«Και μετά;» ρώτησε γελώντας η Κάρμεν. «Θα αρχίσει να μας στέλνει κουνάβια για να μας εκδικηθεί;»
«Θα έρθει να με πάρει σηκωτή λέει» είπε η Κάθριν.
«Σε κάθε περίπτωση, ό,τι κι αν αποφασίσεις» είπε η Κάρμεν «να μην πας εσύ. Αφησέ τον να έρθει εκείνος σε σένα».
«Δεν ξέρω ακόμα τίποτα» απάντησε η Κάθριν σκεπτική, πιο πολύ μιλώντας στο εαυτό της. Η Κάρμεν πήγε να κάνει ένα ντους και η Κάθριν σωριάστηκε στον καναπέ κοιτώντας γύρω της.

Στην αρχή, όταν έφτασε η πρώτη ανθοδέσμη, 17 κόκκινα τριαντάφυλλα με γυψοφίλη, νευρίασε. Νευρίασε που ο Οντι νόμιζε ότι θα την «έριχνε» με μια ανθοδέσμη. ‘Όταν διάβασε την κάρτα, κλονίστηκε λιγάκι.  «Μου λείπεις» της έγραφε και η Κάθριν ένιωσε καυτά δάκρυα να κυλούν τα μάγουλά της. Άραγε το εννοούσε; Τι να έκανε; Χάιδεψε την κάρτα, σαν να χάιδευε εκείνον. Την πήρε στα χέρια της και την έφερε κοντά στη μύτη της. Αναγνώριζε τα γράμματά του. Δεν είχε βάλει τη γραμματέα του να τη γράψει. Το είχε κάνει μόνος του. Αλλά δυστυχώς η κάρτα δεν μύριζε σαν εκείνον. Της έλειπε και ήταν έτοιμη να ενδώσει, αλλά δεν ήθελε να του το κάνει τόσο εύκολο.

Μετά από δύο ώρες ήρθε μια δεύτερη ανθοδέσμη. Εικοσιένα κόκκινα τριαντάφυλλα, και μετά από λίγες ώρες μια τρίτη ανθοδέσμη και μετά κι άλλη και την επόμενη μέρα το ίδιο. Η Κάθριν είχε ανοίξει όλα τα παράθυρα για να οξυγονωθεί  καλά ο χώρος. Με τόσο μπουκέτα εκεί μέσα, σε λίγο δε θα μπορούσε να αναπνεύσει.

Η Κάθριν πήρε το τετράδιο που είχε ακουμπήσει στο τραπέζι του σαλονιού στα χέρια της. Εκεί είχε κολλήσει με σειρά τις κάρτες που είχε γράψει ο Οντι σε κάθε ανθοδέσμη που είχε στείλει. Στην αρχή είχε προβληματιστεί, γιατί οι κάρτες δεν έβγαζαν νόημα. Αλλά σύντομα κατάλαβε ότι ο Οντι τής έστελνε μία λέξη σε κάθε κάρτα και αν τις έβαζες δίπλα δίπλα σχηματιζόταν μια μεγάλη πρόταση.

Η πρώτη φυσικά έγραφε «μου λείπεις» και μετά ακολούθησαν
«Είμαι. Απαράδεκτος. Συγγνώμη. Δώσε. Μου. Άλλη. Μία. Ευκαιρία. Είμαι. Μισός. Χωρίς. Εσένα. Χωρίς. Το. Παιδί. Μας»

Δεν ήξερε τι να κάνει. Ειλικρινά δεν είχε ιδέα. Είχε μιλήσει αρκετές φορές στο Skype με την Έλενα και είχε ακούσει τη γνώμη της φίλης της. Η Έλενα πίστευε ότι ο Οντι θα είχε μετανιώσει σίγουρα αλλά τη συμβούλευσε να προσέχει πολύ. Δεν έπρεπε να καταλάβει ο Οντι ότι μπορούσε να της μιλάει όπως θέλει και με μερικά λουλούδια να τον συγχωρούσε.

‘Όμως τον ήθελε. Τον αγαπούσε απελπισμένα. Όλο της το κορμί πονούσε από την επιθυμία να τον ξαναδεί. Έκλεινε τα μάτια της και ξαναζούσε τη στιγμή που της είπε ότι είναι η Ιθάκη του. Ακόμα ανατρίχιαζε με την στιβαρότητα των λόγων του, τη βραχνή φωνή του που χάιδεψε το αυτί της, το ερωτικό χάδι του στη μέση της όταν την τράβηξε κοντά του. Δεν ήθελε να είναι τόσο ευένδοτη, δεν ήθελε να πέσει αμαχητί. Αλλά δεν ήθελε και να ζει μακριά του.  Έκλεισε τα μάτια και προσπάθησε να χαλαρώσει λιγάκι. Το απόγευμα είχε ραντεβού με την Κιμ Σαλντάν για να τις δείξει μερικά σχέδια και μετά είχε να κανονίσει την αποστολή δύο νυφικών που της είχαν παραγγείλει μέσω της ιστοσελίδας της. Έπρεπε να ηρεμήσει λιγάκι πριν φύγει από το σπίτι. Αλλά δεν μπορούσε. Τα λουλούδια γύρω της την έκαναν να νιώθει λες και ήταν σε κάποιο μυστικό κήπο. Σε 36 ώρες τέλειωνε η προθεσμία της, σκέφτηκε. Και ακόμα δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Όσα της είχε γράψει στις κάρτες την είχαν συγκινήσει. Αλλά για να ξεπεράσει το φόβο της, ήθελε κάτι πιο συγκεκριμένο. Κάτι πιο δυναμικό εκ μέρους του.

Εκείνη την ώρα χτύπησε το κουδούνι. Η Κάθριν δεν απόρησε. Άνοιξε την πόρτα χαμογελαστή και είδε τον ίδιο νεαρό που είχε δει ένα σωρό φορές από χθες.
«Γιατί δε μου τις φέρνεις όλες μαζί να μην κουράζεσαι;» τον ρώτησε η Κάθριν γεμάτη ενδιαφέρον.
Ο νεαρός τής έδωσε μια μεγάλη ανθοδέσμη με ροζ και λευκές τουλίπες και έβγαλε τα χαρτιά του για να υπογράψει την παραλαβή η Κάθριν.
«Ο κύριος Στάμος μού είπε ότι θα το λέγατε αυτό» γέλασε. «Μου έδωσε 1.000 δολάρια πουρμπουάρ, οπότε δε με πειράζει να σας βλέπω τόσο συχνά!» γέλασε.

Η Κάθριν έκλεισε πίσω της την πόρτα ήρεμα μόλις τελείωσε με τον νεαρό. Είχε στην αγκαλιά της την ανθοδέσμη λες και κρατούσε μωρό. Αυτή της άρεσε πιο πολύ από όλες τις άλλες. Δυστυχώς όμως δεν είχε άλλα βάζα. Είχε χρησιμοποιήσει όσα είχε σπίτι και δανείστηκε και δύο από μια γειτόνισσα. Αυτή θα έπρεπε να τη βάλει προσωρινά σε ένα ποτήρι και το απόγευμα θα αγόραζε μερικά βάζα ακόμα.

Άνοιξε την κάρτα, περίεργη να δει τι είχε σκεφτεί να της γράψει αυτή τη φορά ο Οντι. Είχε ετοιμαστεί για κάτι ουδέτερο, κάτι του τύπου «μου λείπεις, γύρνα πίσω».

Αλλά ο Οντι είχε άλλα σχέδια, σκέφτηκε και χαμογέλασε. Είδε ένα μικρό σκιτσάκι, με μια γυναικεία φιγούρα και μια αντρική που θύμιζε πολύ αυτούς τους δύο. Το ζευγάρι κρατιόταν χέρι χέρι και κοιτούσαν μαζί τη θάλασσα. Ο άνεμος είχε τραβήξει τα μαλλιά της κοπέλας στο πλάι και στον ώμο της φαινόταν ένα μικρό σημαδάκι, που θύμιζε μια καρδιά. Ανάμεσα στο ζευγάρι υπήρχε ένα λουλούδι με μικρά πέταλα, αλλά έδειχνε δυνατό και πολύ όμορφο. Το ζευγάρι στεκόταν από πάνω, σαν να προστάτευε το λουλούδι. Της άρεσε πολύ το σκίτσο. Δεν ήξερε ότι ο Οντι ζωγράφιζε. ‘Ηταν η πιο όμορφη κάρτα που της είχε στείλει μέχρι στιγμής. Ακούμπησε την κάρτα στο τετράδιο και τη γύρισε για να βάλει κόλλα όταν πρόσεξε ότι της είχε γράψει κάτι. Και αν το σκίτσο την είχε συγκινήσει, το κείμενό του την αποτελείωσε. Γιατί σαν να είχε ακούσει τις σκέψεις της, ο Οντι έγραψε αυτό το… «δυναμικό» που περίμενε από αυτόν.


Συγχώρεσέ με και γύρνα πίσω σε μένα. Δεν έχω αγαπήσει στη ζωή μου ποτέ κανέναν όσο αγάπησα εσένα. Ούτε την ίδια μου τη μάνα. Ούτε τον αδερφό μου. Μάρτυς μου ο Θεός. Τρόμαξα, φοβήθηκα. Συγχώρεσέ με και δώσε μου την ευκαιρία να γίνω ο καλύτερος σύζυγος του κόσμου.

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Διαγωνισμός

Το θέμα του διαγωνισμού μας είναι Η ΓΑΜΗΛΙΑ ΤΟΥΡΤΑ.
Στείλτε μου τις ιδέες σας με μέιλ στο moonlady29gr@yahoo.gr ή στο facebook.

Προθεσμία: 28/11/2013  23:59

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

κεφάλαιο 70-ένα Virgin mojito στην κυρία από μένα

Η Κάθριν χόρευε κρατώντας στο χέρι της ένα ποτήρι λευκό κρασί που έπινε αργά αργά όση ώρα ήταν στο μπαρ. Ο γυναικολόγος τής είχε πει ότι μπορούσε να πίνει ένα ποτάκι πού και πού αλλά εκείνη δεν είχε πιει ούτε ένα ποτήρι τους τελευταίους δύο μήνες. Μόνο σήμερα, για να ευχηθεί στη Μέλοντι.
«Χρόνια πολλά» ευχήθηκε στη φίλη της. Σήμερα γινόταν 22. Η Κάθριν χαμογέλασε στην ιδέα των 22 ετών. Δεν ήταν και πολύ μεγαλύτερη αλλά ένιωθε σαν να είχαν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Αλλά για απόψε θα περνούσε καλά και θα διασκέδαζε σαν να ήταν ξανά 22. Για δύο ωρίτσες μόνο, βέβαια, γιατί ήδη η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική μέσα στο μπαρ. Δώδεκα η ώρα ακριβώς θα έφευγε.
«Χαίρομαι πολύ που ήρθες» είπε η Βικτόρια και τη φίλησε.
«Κι εγώ που ήρθα» φώναξε η Κάθριν για να ακουστεί πάνω από τη δυνατή μουσική.
«Είπαμε στον Σκοτ ότι θα είσαι κι εσύ εδώ και μας είπε ότι ντρέπεται να σε δει μετά από αυτό που έγινε» της είπε η Λίντια. Η Κάθριν έγνεψε με κατανόηση.
«Έλα να χορέψουμε» είπε η Βικτόρια και άρχισαν να λικνίζονται ρυθμικά τραβώντας όλα τα αντρικά και όχι μόνο βλέμματα. Η Κάθριν αρχικά ένιωθε άβολα όταν κυκλοφορούσε με τα κορίτσια, αλλά σταδιακά συνήθισε. Ο κόσμος τριγύρω τους μπορεί να τις κοιτούσε, άλλοτε με θαυμασμό, άλλοτε με ζήλια, αλλά δεν έβλεπαν τον πραγματικό εαυτό τους. Έβλεπαν μόνο την εικόνα. Και με αυτή τη σκέψη τα κορίτσια ένιωθαν προστατευμένα.
«Κερασμένα από τον κύριο» είπε ξαφνικά ο σερβιτόρος κουβαλώντας έναν μακρόστενο δίσκο με μικρά σφηνάκια. Τα κορίτσια πήραν από ένα και δοκίμασαν. Η Κάθριν δεν ασχολήθηκε καν. Δεν ήθελε να ανακατέψει τις γεύσεις. Συνέχισε να χορεύει ένα ρυθμικό τραγούδι με τη Βικτόρια, η οποία έδειξε απορημένη όταν δοκίμασε το σφηνάκι. Γυρνώντας προς τα κορίτσια, είδε ότι ήταν όλες απορημένες.
«Μα τι στο καλό; Δεν έχει βότκα; Σκέτος χυμός είναι;» ρώτησε η Λίντια και κοίταξε τριγύρω να δει ποιος τους κέρασε. Και ξαφνικά όλες πάγωσαν. Η Κάθριν ακολούθησε το βλέμμα τους και είδε μέσα στον κόσμο, τη φιγούρα που έτρεμε, τον άνθρωπο που είχε στοιχειώσει τον ύπνο της. Η καρδιά της σκίρτησε από αγάπη. Δεν είχε καταφέρει να τον βγάλει ακόμα από μέσα της. Ήθελε να τρέξει κοντά του αλλά δεν το έκανε. Ήταν ακόμα πολύ πληγωμένη.
Τα κορίτσια σήκωσαν τα σφηνάκια προς το μέρος του και του έγνεψαν εις υγείαν. Εκείνος ανταπέδωσε. Η Κάθριν προσευχήθηκε να μείνει μακριά της. Αλλά δεν το έκανε. Άρχισε να κινείται αργά προς το μέρος της, κοιτώντας τη στα μάτια σχεδόν χωρίς να ανοιγοκλείνει τα μάτια του. Η Κάθριν έμεινε να τον κοιτάει σαν χαζή, ενώ εκείνος την πλησίαζε, την πλησίαζε, την πλησίαζε, και ο κόσμος έκανε στην άκρη να περάσει λες και ήταν κάποιος πολέμαρχος που γυρνούσε μετά από μέρες μάχης φορτωμένος με λάφυρα. Φορούσε ένα χαμηλόκαβαλο τζιν και το αγαπημένο της πουλόβερ. Ένα υπέροχο μπλε σκούρο πλεκτό πουλόβερ με ζιβάγκο. Και all-star. Απόψε έδειχνε σαν 25 χρονών. Σαν ένας φυσιολογικός νέος της ηλικίας του και όχι σαν πολυεκατομμυριούχος.
«Πίνεις;» τη ρώτησε θυμωμένος όταν την έφτασε. Με την άκρη του ματιού της είδε τις φίλες της να απομακρύνονται από κοντά τους. Διακριτικότητα ή φόβος;
 «Ένα κρασί μόνο» του απάντησε αμυντικά. Δεν είχε δικαίωμα να τη ρωτάει όμως.
«Κάνει;» επέμεινε εκείνος, πίνοντας μια γουλιά από το ουίσκι του.
«Σε νοιάζει;» τον ρώτησε εκείνη ειρωνικά.
«Προφανώς» της είπε εκείνος σμίγοντας απειλητικά τα φρύδια του. Ήταν εκνευρισμένος.
«Με ποιο δικαίωμα παρακαλώ;» ρώτησε εκείνη, καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια να μην τον αγγίξει. Με οποιονδήποτε τρόπο. Είτε χαϊδεύοντας το σαγόνι του απαλά για να τον ηρεμήσει, είτε προσγειώνοντας την παλάμη της με φόρα στο μάγουλό του για να ηρεμήσει τα δικά της νεύρα.
«Μη συνεχίζεις» της είπε εκείνος. «Ζω μια κόλαση τόσες μέρες. Κρύβεσαι σαν παιδάκι. Τώρα σε βρήκα και δε θα σε αφήσω να ξεφύγεις» είπε.
«Πώς με βρήκες;» τον ρώτησε η Κάθριν όλο απορία.
«Υπάρχει κάποια εδώ μέσα που σε αγαπάει» της είπε και έδειξε προς το μέρος των φίλων της. Ποια άραγε; Αναρωτήθηκε θυμωμένη η Κάθριν.
«’Η με μισεί» ειρωνεύτηκε.
«Αποκλείεται» απάντηση εκείνος με ένα βλέμμα που την έκανε να νιώθει γυμνή.
«Τι θες εδώ;» ρώτησε εκείνη κοφτά. Ο διάλογός τους θύμιζε αγώνα πινγκ πονγκ. Μικρές φράσεις, γεμάτες νόημα, που ανταλλάσσονταν με μεγάλη ταχύτητα. Τίποτα περιττό. Τίποτα τυχαίο.
«Ήρθα να δω πώς διαχειρίζεσαι το δώρο που έχεις μέσα στην κοιλιά σου» απάντησε εκείνος δεικτικά.
«Ωραία, είδες. Πέρασες και το μήνυμά σου με τα σφηνάκια και τώρα όλες οι φίλες της Μέλοντι που δε σε ξέρουν σε κοιτάνε σαν ξελιγωμένες. Μπορείς να πεις ότι είχες μια πετυχημένη βραδιά».
«Ζηλεύεις;» τη ρώτησε και χάιδεψε με τον αντίχειρά του το σαγόνι της. «Πρέπει να είναι τυφλές για να μην καταλαβαίνουν».
«Τι να καταλάβουν;».
«Ότι είμαι εδώ μόνο για εσένα».
«Τότε, καλά θα κάνεις να φύγεις»
«Θα φύγουμε μαζί».
«Θα έρθει ο Σκοτ σε λίγο». Αυτό ήταν. Τα μάτια του σκοτείνιασαν. Είχε πλήξει την αυτοπεποίθησή του. «Θα κοιμηθώ σπίτι του απόψε. Θα μεγαλώσουμε μαζί το παιδί» τον αποτέλειωσε. Τον είδε να θυμώνει, να ηρεμεί και να ξαναθυμώνει. Τον είχε πληγώσει. Το έβλεπε. Και πονούσε και η ίδια, αλλά του το χρωστούσε.
«Δεν τον αγαπάς».
«Ναι, αλλά είναι ο πατέρας του παιδιού μου». Η Κάθριν απορούσε πού έβρισκε αυτή την ηρεμία. Του μιλούσε και του έλεγε το μεγαλύτερο ψέμα που υπήρχε λες και έλεγε το όνομά της. Τον είχε κλονίσει. Το έβλεπε.
«Εμένα αγαπάς» είπε εκείνος βραχνά. Του είχε πει ότι το παιδί δεν ήταν δικό του για να τον πληγώσει. Αλλά δεν μπορούσε να του πει ότι δεν τον αγαπάει. Απλώς δεν μπορούσε.
«Ε και;» απάντησε τάχαμ αδιάφορα.
«Θα μεγαλώσουμε μαζί το παιδί» της είπε χαμογελαστός. Η Κάθριν έκανε ένα βήμα πίσω. Μα τι έλεγε; Ήταν δυνατόν; Είχε γυρίσει το παιχνίδι υπέρ του;
«Τι…τι εννοείς;» ψέλλισε.
«Θα μείνεις μαζί μου αφού αγαπάς εμένα. Θα μεγαλώσω εγώ το παιδί που λες ότι είναι του Σκοτ» είπε σοβαρά εκείνος.
«Μα…δε σε πειράζει;» τον ρώτησε ανίκανη να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Της είχε εκνευρίσει. Πώς έβγαινε πάντα από πάνω;
«Όχι, δε με νοιάζει. Εγώ θέλω εσένα. Και το μωρό μας. Αν όμως λες ότι δεν είναι δικό μου, θα μεγαλώσω το ξένο παιδί σαν δικό μου. Φαντάζομαι ότι είναι η τιμωρία μου μετά την απαίσια κακία που σου είπα».
«Εσύ; Ο μέγας και τρανός Οντι θα μεγαλώσεις ένα ξένο παιδί;» ειρωνεύτηκε ξανά η Κάθριν.
«Θα το έκανα άνετα, αν ήταν να είμαι μαζί σου. Αλλά εν προκειμένω δε χρειάζεται να το παίξω οσιομάρτυρας. Γιατί το μωρό είναι δικό μου».
«Δεν είναι».
«Είναι».
«Δεν είναι».
«Είναι»
«Εγώ ξέρω πιο καλά» επέμεινε η Κάθριν ενώ ήξερε ότι φαινόταν γελοία.
«Σου δίνω τρεις μέρες να σκεφτείς και να μαζέψεις τα πράγματά σου. Αλλιώς θα έρθω να σε πάρω με το ζόρι. Σου ζητάω χίλιες φορές συγγνώμη για αυτό που είπα. Το έκανα πάνω στα νεύρα. Θέλω κι εσένα και το παιδί μας. Μην είσαι ξεροκέφαλη».
«Δεν είμαι η Πηνελόπη σου, Οδυσσέα.» του είπε στο τέλος, όταν εκείνος της είχε γυρίσει την πλάτη και πήγαινε προς την έξοδο. Η Κάθριν πίστεψε ότι δεν την είχε ακούσει. Είχε φοβερό θόρυβο στο μαγαζί. Αλλά εκείνος γύρισε. Την πλησίασε ξανά αργά, την έπιασε από τη μέση και αφού την έσφιξε στην αγκαλιά του της ψιθύρισε στο αφτί.
«Δεν είσαι η Πηνελόπη μου, Κάθριν. Η Ιθάκη μου είσαι».


Ιδεες πλιζ;

Μας έχει μείνει κάποιο θέμα διαγωνισμού; Βοήθειααααααααα

suggestion 1-for Zaldan Kim


Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

κεφάλαιο 69- καφεδάκι?



«Αυτό είναι» τσίριξε η Κάθριν ενώ καθόταν με τη Βικτόρια, ένα από τα μοντέλα της, σε ένα καφέ και έπιναν ζεστό τσάι με μήλο και κανέλα.
«Τι είναι; Με τρόμαξες!» γέλασε η Βικτόρια με τη φίλη της.
«Το φόρεμα της Ζάλνταν!» είπε η Κάθριν ενώ το βλέμμα της είχε καρφωθεί σε μια περαστική. «Θα είναι μαύρο-μπλε, σίγουρα, αλλά μου έλειπε η ιδέα που θα το διαφοροποιούσε από τα άλλα!».
«Και;» τη ρώτησε η Βικτόρια ακολουθώντας το βλέμμα της. «Τι σχέση έχει η κοπέλα με το τζιν και το γιλέκο με το φόρεμα της Ζάλνταν;».
«Τα είδες τα σκουλαρίκια της; Είναι φτερά. Σαν των Ινδιάνων. Το φόρεμά μου θα έχει φτερά. Αυτό είναι. Θα είναι κάτι το διαφορετικό!» είπε ενθουσιασμένη.
«Ωραία ιδέα» συμφώνησε η Βικτόρια. «Αν θες μπορώ να κάνω μερικές πρόβες».
«Σε ευχαριστώ. Αν μου δώσει το ΟΚ και ξεκινήσω το ράψιμο, σε περίπου ένα μήνα θα είναι έτοιμο για να το προβάρεις».
«Ανυπομονώ» είπε η φίλη της και την κοίταξε χωρίς να μιλήσει περαιτέρω.
«Τι είναι; Γιατί σοβάρεψες ξαφνικά;» τη ρώτησε η Κάθριν ενώ ρουφούσε μια γουλιά από το ζεστό ρόφημά της.
«Ανησυχώ για σένα, Κάθριν» της είπε η Βικτόρια. Η Κάθριν έκανε μια γκριμάτσα αδιαφορίας.
«Δεν έχω τίποτα» είπε όσο πιο πειστικά μπορούσε.
«Αλήθεια τώρα; Προχθές που βρεθήκαμε όλες μαζί φαινόσουν κακόκεφη και μάθαμε ότι τσακώθηκες άγρια με τον Σκοτ. Τι στο καλό συνέβη;».
Η Κάθριν δεν ήξερε αν έπρεπε να πει την αλήθεια στη φίλη της. Η Βικτόρια ήταν η πιο σοβαρή από τα πέντε μοντέλα με τα οποία συνεργαζόταν στενά αλλά είχε πολλές επαφές με τις άλλες και η Κάθριν φοβόταν μήπως τους έλεγε τι είχε συμβεί. Η Κάρμεν εντωμεταξύ είχε γυρίσει και την είχε ανακουφίσει με το να την ακούει με τις ώρες να γκρινιάζει για τον τρόπο που της είχε φερθεί ο Οντι.
«Ο Σκοτ είπε κάποια πράγματα στον Οντι και εκείνος αμφισβήτησε…» ξεκίνησε να λέει κοιτώντας το φλιτζάνι της αλλά η Βικτόρια τη διέκοψε.
«Μη μου πεις…» ψέλλισε και η Κάθριν έγνεψε θετικά.
«Σου το λέω».
«Και χωρίσατε;»
«Έφυγα από το σπίτι του πριν από μία βδομάδα»
«Και…δεν μιλάτε έκτοτε;» επέμεινε η Βικτόρια. Η Κάθριν χαμογέλασε με τη φίλη της. Δεν μασούσε τα λόγια της.
«Έχει έρθει καναδυό φορές σπίτι. Τη μία δεν άνοιξα. Εκανα ότι έλειπα. Την άλλη άνοιξε η Κάρμεν και του είπε ότι έχω πάει στη μητέρα μου. Γι αυτό και λείπω συνεχώς. Για να μην τον πετύχω πουθενά».
«Κι αν θέλει να σου πει κάτι; Να σου ζητήσει συγγνώμη;» ρώτησε η Βικτόρια.
«Δε θέλω να ακούσω λέξη» είπε απότομα η Κάθριν λες και μιλούσε στον Οντι εκείνη τη στιγμή. «Με πλήγωσε, με πρόδωσε, με εξευτέλισε. Τι μπορεί να μου πει και να με κάνει να τον μισώ λιγότερο;» ξέσπασε ξαφνικά και τα δάκρυα, αυτά τα δάκρυα που κρατούσε με μεγάλη φροντίδα μέσα της, άρχισαν να κυλούν στο πρόσωπό της λες και κάποιος είχε ανοίξει τις βρύσες της ψυχής της. Η Βικτόρια άρχισε να της χαϊδεύει το χέρι χωρίς να ξέρει τι να πει. Το καλύτερο που είχε να κάνει είναι να ακούσει τη φίλη της. Χωρίς απαραίτητα να δίνει συμβουλές. Και αυτό έκανε. Η Κάθριν συνέχισε να της μιλάει για όσα είχαν συμβεί, χωρίς περιστροφές, χωρίς φόβο και πάθος. «Αρκετές ευκαιρίες του έδωσα. Γιατί να του δώσω κι άλλη; Αυτός εκτός από το να με φροντίζει τι έκανε για μένα; Τι άλλαξε στον τρόπο του; Στη ζωή του; Ούτε καν ότι με αγαπάει δε μου έχει πει» είπε και συνέχισε να κλαίει.
«Καμιά φορά τα λόγια δεν έχουν σημασία» είπε η Βικτόρια δειλά. Φοβόταν μήπως θυμώσει την Κάθριν.
«Και οι πράξεις;» αντέδρασε η Κάθριν ήρεμα. «Τι θυσίες έκανε; Κατάπιε τον εγωισμό του ποτέ; Εντάξει, με αναζήτησε μετά από το συμβάν στο νησί και τελικά ζήτησε συγγνώμη αλλά ποιος ξέρει; Μπορεί να το έκανε γιατί με θέλει, δεν το αμφισβητώ, αλλά μάλλον όχι αρκετά. Μπορεί να θέλει μόνο εμένα. Όχι το παιδί. Ίσως δεν άντεξε τις ευθύνες. Ίσως φανταζόταν τον εαυτό του ελεύθερο πουλί, με την εκάστοτε γκόμενα. Αλλά όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν, εξαφανίστηκε» είπε η Κάθριν και συνέχισε να μιλάει και να μιλάει και να κλαίει αδιάκοπα, αγνοώντας τα περίεργα βλέμματα των περαστικών. Η Βικτόρια την άφησε να ξεσπάσει, μέχρι που ηρέμησε λιγάκι.
«Έλα, μην κλαις άλλο» της είπε όταν είχε ηρεμήσει κάπως. «Είναι και το μωρό…» είπε και η Κάθριν χαμογέλασε.
«Έχεις δίκιο» της είπε η Κάθριν. «Ευτυχώς που νιώθω πολύ καλά και δεν έχω ναυτίες και εμετούς»
«Ωραία, τότε!» Είπε χαρούμενη η Βικτόρια. «Γιατί αύριο θα γιορτάσουμε τα γενέθλια της Μέλοντι στο Οβάλ» είπε.
«Στο μπαρ στην 6η;» ρώτησε η Κάθριν.
«Πέρνα για ένα ποτό. Κατά τις δέκα θα μαζευτούμε. Μπορείς νομίζω να έρθεις για λίγο και μόλις νιώσεις κούραση, φεύγεις»
«Ναι, φυσικά» είπε χαρούμενη η Κάθριν. «Έγκυος είμαι, δεν είμαι άρρωστη» διευκρίνισε.
«Και θα φροντίσω να λείπει ο Σκοτ. Δεν ξέραμε. Κανονικά τον είχαμε καλέσει αλλά μετά από όσα μου είπες…»
«Τον έβρισα τόσο πολύ τις προάλλες που πιστεύω ότι θα φοβάται να με ξαναδεί» γέλασε η Κάθριν πικρά.
«Μα γιατί τόσα ψέματα;» απόρησε η Βικτόρια.
«Μου είπε ότι με αγαπάει ο γελοίος» είπε θυμωμένη η Κάθριν. «Δεν ήξερε πώς να βγάλει τον Οντι από τη μέση και βρήκε τον πιο εύκολο τρόπο. Και ο Οντι φυσικά, έφαγε το δόλωμα. Με μεγάλη ευχαρίστηση. Σαν μάννα εξ ουρανού».
«Έλα, άστα αυτά τώρα» την αγκάλιασε η Βικτόρια ενώ σηκώνονταν για να πληρώσουν.
«Τα αφήνω. Προσπαθώ τουλάχιστον» είπε η Κάθριν και φόρεσε το μπουφάν της.
«Να σε περιμένω αύριο;» τη ρώτησε η Βικτόρια.
«Εννοείται!» είπε με ανανεωμένο ενθουσιασμό η Κάθριν και βγήκε στον παγωμένο νεοϋορκέζικο αέρα. .

                                                               

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

κεφάλαιο 68-πότε θα ξεσπάσει ο Βεζούβιος οέο;



Δεν είχε θυμώσει τόσο με τον Οντι. Όχι. Ο Οντι τής είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή, από τότε που καλά καλά δεν είχαν σχέση, ότι μισούσε τα μυστικά. Της είχε πει ότι του άρεσαν οι ντόμπρες κουβέντες και δεν ανεχόταν να γίνονται πράγματα πίσω από την πλάτη του. Απεχθανόταν τους ψιθύρους, τα λοξοκοιτάγματα και τα υπονοούμενα. Ηταν σχεδόν αναμενόμενο να πάθει κρίση μόλις μάθαινε κάτι τέτοιο για τον αδερφό του και να έψαχνε μετά κάπου να ξεσπάσει. Όχι, δεν είχε θυμώσει μαζί του που εκνευρίστηκε τόσο. Με τον εαυτό της είχε θυμώσει. Που είχε πληγωθεί τόσο από τη στάση του και την υπόνοια ότι του έλεγε ψέματα για το παιδί.

Είχε επιστρέψει σπίτι της σχεδόν σαν ρομπότ και με μια ενέργεια που άγγιζε τα όρια της μανίας τακτοποίησε τα ρούχα της και ρίχτηκε στη δουλειά. Ο πόνος που ένιωσε όταν ο Οντι ξεστόμισε τις προσβολές του θύμιζε μαχαιριά στα σπλάχνα αλλά πέρασε γρήγορα. Τώρα ένιωθε μια παγωμάρα να απλώνεται σιγά σιγά μέσα της και την έκανε να ανησυχεί. Κανονικά δεν έπρεπε να κυλιέται στα πατώματα και να κλαίει γοερά; Γιατί δεν έκλαιγε; Γιατί δούλευε με απίστευτη ζωηράδα; Γιατί έκανε δουλειές στο σπίτι λες και από αυτό κρινόταν η ζωή της;

Η Κάρμεν έλειπε από το διαμέρισμα και θα γυρνούσε σε μία βδομάδα ακριβώς. Αυτό την χαροποίησε κάπως. Ναι μεν ήθελε να δει τη φίλη της αλλά δεν θα άντεχε να έχει κάποιον πάνω από το κεφάλι της να της λέει να προσέχει και να μη στενοχωριέται και άλλα τέτοια ξύλινα λόγια που λες σε τέτοιες περιπτώσεις ελπίζοντας ότι ο άλλος θα σε ακούσει. Άλλωστε, δεν είχε ανάγκες από τέτοιες συμβουλές. Αφού, πολύ απλά, δεν ένιωθε τίποτα!

Κανόνισε την επόμενη μέρα να συναντήσει την Κιμ Σάλνταν, την όμορφη ηθοποιό που ήθελε να φορέσει ένα φόρεμά της σε μια τελετή απονομής βραβείων και για να είναι προετοιμασμένη, σχεδίασε πολύ πρόχειρα μερικές ιδέες της ώστε να μπορεί να της δείξει τι είχε στο μυαλό της. Η ηθοποιός ήταν πολύ λεπτή, οπότε προσανατολιζόταν σε ένα κόψιμο γοργόνα, που κολακεύει τη σιλουέτα και δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι η γυναίκα που το φοράει έχει καμπύλες.

Αυτό ήταν που είχε ανάγκη. Να δουλέψει να ξεχαστεί. Να φτιάξει το πιο υπέροχο φόρεμα όλων των εποχών και το όνομά της να ακουστεί στην τελετή πιο πολύ από αυτούς που κέρδισαν τα βραβεία! Αλλά κάποια στιγμή θα έπρεπε αναπόφευκτα να αντιμετωπίσει και την αλήθεια. Ότι δηλαδή θα έφερνε στον κόσμο ένα παιδί μόνη της. Και θα φρόντιζε να μην το δει ποτέ ο Οντι. Όσο για τον Σκοτ, θα φρόντιζε να τον συναντήσει και να προσπαθήσει να καταλάβει γιατί είχε πει τόσα ψέματα στον Οντι. Αν φυσικά τα είχε πει και ο Οντι δεν είχε βρει απλώς μια καλή δικαιολογία για να γλυτώσει τα φορτία της πατρότητας.


Κι έτσι πέρασαν μία, δύο, τρεις μέρες και η Κάθριν δεν είχε κλάψει ακόμα. Εντωμεταξύ έβγαινε, ψώνιζε υλικά για τα φορέματα που αγόραζαν οι πελάτισσές της από την ιστοσελίδα της και γενικά προσπαθούσε να μη σκέφτεται. Πήγε και στο γυναικολόγο της και έκανε τον επιβεβλημένο υπέρηχο και ευτυχώς όλα ήταν καλά. Γιατί αυτό ήταν το μόνο που μετρούσε στην τελική. Να είναι καλά το μωρό. Αν ήταν το μωρό καλά θα ήταν καλά κι εκείνη. Δεν είχε ανάγκη τον Οντι και κανέναν Οντι. 

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Για τους ανιψιούς της Ειρήνης με αγάπη από μένα! Συγχαρητήρια στην περήφανη θεία!


κεφάλαιο 67-Οντι, σε αγαπάμε, εσένα και τις ανασφάλειές σου!

«Τι ήθελε;» ρώτησε αμέσως ο Οντι. Φαινόταν πολύ εκνευρισμένος, σε αντίθεση με την ίδια, που ένιωθε λες και ήταν δέκα κιλά ελαφρύτερη μετά την ειλικρινή συζήτηση με τη Μαρία.
«Τίποτα, απλώς ήθελε να μου πει ότι νιώθει ότι με αδίκησε και θέλει να με γνωρίσει» του είπε χωρίς να τον κοιτάει. Ο Οντι θα καταλάβαινε αμέσως ότι του έκρυβε κάτι αν τον κοίταγε στα μάτια.
«Άσε τα ψέματα, Κάθριν!» είπε εκείνος νευρικά. Η Κάθριν έβρισε από μέσα της. Την είχε πάρει κιόλας χαμπάρι; «Άκουσα μερικά πράγματα. Τι της είπες για τον Τομ; Γιατί έκλαιγε; Πες μου την αλήθεια αμέσως. Δικαιούμαι να τη μάθω» της είπε επιτακτικά.  Η Κάθριν έκανε να απομακρυνθεί από κοντά του. Η οργή του την είχε τρομάξει. Αλλά αναγνώριζε ότι είχε δίκιο που διεκδικούσε την αλήθεια.
«Οντι, μη φωνάζεις, σε παρακαλώ. Σου είπα ό,τι ξέρω» του είπε και του γύρισε την πλάτη για να πάει στο δωμάτιό της.  Εκείνος την άρπαξε από τον καρπό και την ανάγκασε να τον κοιτάξει. Η Κάθριν συνειδητοποίησε πόσο άσχημα είχε μπλέξει.
«Πες μου τι της είπες για τον Τομ. Πες μου γιατί η πιο ξεροκέφαλη γυναίκα στον κόσμο άλλαξε γνώμη και σου ζήτησε συγγνώμη» είπε ο Οντι επίμονα.
«Κάθισε» του είπε ξαφνικά εκείνη. Δεν ήθελε να τον βλέπει έτσι ταραγμένο. Δεν του άξιζε. Ο Οντι ήταν άνθρωπος που αγαπούσε την οικογένειά του και δεν του άρεσε να νιώθει ότι του κρατάνε μυστικά.
Εκείνος ακολούθησε την εντολή της και σωριάστηκε στον καναπέ πίσω του.  Σταύρωσε τα χέρια στο στήθος, αμυντικά, και την κοίταξε. Η Κάθριν δεν μπορούσε να κάτσει. Στάθηκε όρθια μπροστά του και πήρε μια βαθιά ανάσα. Τρείς μήνες είχαν περάσει. Τρεις μήνες είχε κρατήσει το μυστικό αλλά δεν μπορούσε άλλο. Αφού το είχε μάθει η μητέρα του Τομ, μπορούσε να το μάθει και ο Οντι. Αφού το άντεξε η μητέρα του Τομ, μπορούσε να το αντέξει και ο Οντι. ‘Αλλωστε δε θα του έλεγε ότι ο αδερφός του ήταν σεσημασμένος εγκληματίας δα!
«Οντι, ο Τομ ήταν γκέι» του είπε και τον κοίταξε στα μάτια. Πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να τον δει να ανοιγοκλείνει τα μάτια του. Είχε παγώσει. Και όταν επιτέλους μίλησε, δεν είχε και μεγάλη ρέντα στα λόγια.
«Μα τι λες…ποιος…αποκλείται…» ψέλλισε ενώ χτυπούσε νευρικά το χέρι του πάνω στο γόνατό του.  Η Κάθριν τον έβλεπε να ραγίζει μπροστά της, να γίνεται κομμάτια, να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του.
«Ήταν πολύ ευτυχισμένος με το φίλο του, τον Λέινι. Δεν είχε σχέση μαζί μου και απομακρύνθηκε από εσάς γιατί πίστευε ότι δε θα το δεχτείτε. Η μητέρα σου βρήκε φωτογραφίες στα πράγματά του και το κατάλαβε» είπε η Κάθριν όσο πιο περιεκτικά μπορούσε.
«Μα τι λες;» αντέδρασε εκείνος. Έβλεπε στα μάτια του ότι τον είχε πείσει, αλλά δεν ήθελε να παραδεχτεί την αλήθεια.
«Μπορώ να σου γνωρίσω τον Λέινι, αν δε με πιστεύεις. Αλλά νομίζω ότι με πιστεύεις» του είπε ήρεμα και κάθισε δίπλα του. Πήρε το χέρι του ανάμεσα στα δικά της αλλά εκείνος  το τράβηξε μηχανικά.
«Πώς δεν είχα καταλάβει…» ρώτησε εκείνος, χαμένος στις σκέψεις του.
«Δεν το είχες καταλάβει επειδή σας το έκρυβε, Οντι» του μίλησε όσο πιο γλυκά μπορούσε. «Σκόπευε να σας μιλήσει αλλά το καθυστερούσε. Εγώ του έλεγα να σας δώσει μια ευκαιρία και ότι μπορεί να τον καταλαβαίνατε αλλά μου έλεγε ότι δεν είστε έτοιμοι ακόμα. Σας αγαπούσε πολύ. Δεν ήθελε να σας σοκάρει».
Ο Οντι πετάχτηκε σαν ελατήριο. Η Κάθριν τρόμαξε. Είχε θυμώσει.
«Κι εσύ!» της είπε τεντώνοντας τον δείκτη του προς το μέρος της και περπατώντας πάνω κάτω σαν το αγρίμι στο κλουβί. «Κι εσύ ήξερες την αλήθεια και με κορόιδευες. Με άφηνες να κοιμάμαι τον ύπνο του δικαίου. Το διασκέδαζες, Κάθριν;» την κατηγόρησε.
«Ναι, τι να σου πω!» τον ειρωνεύτηκε. «Το διασκέδασα πολύ που με κατηγορούσατε για όλα. Που με μισούσατε όλοι σύσσωμοι!».
«Μου έκρυψες την αλήθεια, διάολε!» είπε νευριασμένος. «Τι σόι σχέση είναι αυτή που μπορείς να μου κρατάς τόσο μεγάλα μυστικά;»
«Προσπαθούσα να προστατέψω το μυστικό του αδερφού σου. Εγώ δεν έχω δικά μου μυστικά» του είπε σηκώνοντας αδιάφορα τους ώμους.
Ο Οντι κάγχασε. Η Κάθριν τσαντίστηκε αμέσως.
«Γιατί γελάς, Οντι;» τον ρώτησε.
«Τρεις μήνες τώρα μου έλεγες ψέματα» της είπε ξανά.
«Απλώς δεν έλεγα όλη την αλήθεια. Σου είχα πει εκατό φορές ότι ο Τομ είχε σχέση. Απλώς δε σου είχα πει με ποιον. Ότι εσύ επέλεγες να φαντάζεσαι γυναίκα είναι δικό σου θέμα» του είπε θριαμβευτικά.
«Δε θύμωσα με αυτό που έμαθα όσο για την ευκολία με την οποία με κορόιδευες. Πώς να σε εμπιστευτώ ξανά; Πώς να σε πιστέψω; Έχεις μεγάλο ταλέντο στην υποκριτική!» φώναξε ξανά.
«Μην ξεσπάς πάνω μου» του είπε εκείνη. «Το μωρό…» ξεκίνησε να του λέει αλλά ο ‘Οντι τη διέκοψε απότομα.
«Ποιο μωρό, Κάθριν;» γέλασε πικρά ο Οντι. «Με βρήκε ο Σκοτ την περασμένη βδομάδα. Το τούβλο ο φωτογράφος σου» συνέχισε να τη χαστουκίζει με τα λόγια. «Μου είπε ότι το μωρό είναι δικό του» της είπε και η Κάθριν ένιωσε το αίμα της να βράζει. Τι; Πώς; «Δεν τον πίστεψα και τον έδιωξα από το γραφείο μου» της είπε και ξεροκατάπιε.  Η Κάθριν κράτησε την αναπνοή της. Θεέ μου, τι θα της έλεγε;
«Αλλά τώρα, μετά από όλα αυτά…» είπε εκείνος σαν να μιλούσε ρομπότ «δεν ξέρω…εσύ με παίζεις στα δάχτυλα…»
«Οντι, τι λες;» τον ρώτησε η Κάθριν. «Αυτό που νομίζω;»
«Δε θέλω να το πιστέψω, αλλά εσύ είσαι τόσο καλή ηθοποιός που θα μπορούσες να με πείσεις ότι το παιδί είναι δικό μου ακόμα και αν γεννιόταν κινεζάκι» της είπε και γέλασε νευρικά χωρίς να την κοιτάει.
«Οντι» είπε η Κάθριν και άρχισε να περπατάει προς το δωμάτιό τους «πες τον οδηγό σου ότι κατεβαίνω σε δέκα λεπτά και θέλω να με πάει στο σπίτι μου».



Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

κεφάλαιο 66-Τα Δάκρυα της Μάνας

Ο Οντι σφίχτηκε ολόκληρος. Η Κάθριν τον είδε να μεταμορφώνεται μπροστά της, από ένα νωθρό λιοντάρι σε μια τίγρη έτοιμη να ορμήσει στον εισβολέα. Τα μάτια του σκοτείνιασαν και ξαφνικά της φάνηκε ακόμη πιο ψηλός. Απειλητικός. Σχεδόν σατανικός.
«Δεν έχω να πάω πουθενά. Πες ό,τι θες να πεις στην Κάθριν μπροστά μου» της είπε και το ξαφνιασμένο βλέμμα της μητέρας του Οντι, της έδωσε μικρή γεύση ικανοποίησης.
Η Μαρία Στάμος στεκόταν μπροστά της, ντυμένη πάντα στα μαύρα και χλωμή σαν φάντασμα. Το θέαμα ήταν σχεδόν απόκοσμο. Η Κάθριν ένιωθε γυμνή μπροστά της. Το βλέμμα της γυναίκας την έκανε να νιώθει φοβερά άβολα. Σαν να την σκάναρε από πάνω μέχρι κάτω, ψάχνοντας για μυστικά και ξόρκια.  
«Κάθριν, θέλω να μείνουμε μόνες. Ξέρεις γιατί» της είπε ξαφνικά και η Κάθριν ανατρίχιασε. Είναι δυνατόν να ήταν αυτό που νόμιζε; Αυτό που έτρεμε; Αλλά δεν μπορούσε να το ρισκάρει. Δεν ήθελε να ακούσει κάτι και να ταραχτεί. Το μωρό…εκείνη…έπρεπε να είναι ήρεμη.
«Μπορεί και ο Οντι να μείνει…» ψέλλισε η Κάθριν κοιτώντας το πάτωμα σαν μαθήτρια που την είχαν βάλει τιμωρία στη γωνία.
«Ο Οντι δεν θα αντέξει τη συζήτηση» είπε η Μαρία χαμογελώντας πικρά. «Κάποια πράγματα είναι θέματα γυναικεία» της είπε και την κοίταξε στα μάτια. Η Κάθριν είδε τον Οντι να στέκεται με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος. Απορημένος.
«Οντι, σε παρακαλώ…» του έκανε νόημα η Κάθριν και τον παρέπεμψε να τις αφήσει μόνες. Είχε έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει το θέμα. Δεν ωφελούσε να το κρύβει άλλο. Γιατί ήταν πια εμφανές ότι η μητέρα του Οντι είχε έρθει αποφασισμένη να μιλήσουν ξεκάθαρα.
«Εγώ πάω» είπε υψώνοντας τον τόνο της φωνής του ο Οντι. «Αλλά αν ακούσω φωνές, αν ταράξεις την Κάθριν, μητέρα, δε θα διστάσω να σε διώξω από εδώ μέσα. Κατάλαβες;» της είπε στεγνά και η γυναίκα έγνεψε θετικά χωρίς να τον κοιτάει. Τα μάτια της ήταν καρφωμένα στο πρόσωπο της Κάθριν. Τι ήταν αυτό που έλεγαν τα μάτια της γυναίκας; Γιατί είχε κάνει λάθος αρχικά. Δεν ήταν μίσος. Κάτι άλλο ήταν αλλά δεν μπορούσε να το αναγνωρίσει.
Ο Οντι ανέβηκε στη βιβλιοθήκη αλλά δεν έκλεισε την πόρτα ώστε να έχει το νου του. Οι δύο γυναίκες στέκονταν όρθιες, στη μέση ενός γιγάντιου σαλονιού. Η Κάθριν ένιωθε ξαφνικά το χώρο να μικραίνει και να μικραίνει και να ασφυκτιά, ανίκανη να προβλέψει την επόμενη κίνηση της γυναίκας απέναντί της.
Η Μαρία την περιεργάστηκε προσεκτικά, υπνωτίζοντας της σχεδόν με τα σκούρα μάτια της. Ώσπου συνέβη κάτι που η Κάθριν δεν το περίμενε. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Από τα μάτια της γυναίκας απέναντί της άρχισαν να κυλάνε δάκρυα, μεγάλα και καυτά, ασταμάτητα. Η Μαρία γονάτισε μπροστά της και άρπαξε τα χέρια της Κάθριν, φιλώντας τα.
«Συγγνώμη, κορίτσι μου. Συγγνώμη για όλα» έλεγε ξανά και ξανά, ώσπου η Κάθριν ξεπέρασε το αρχικό σοκ και την τράβηξε από τον αγκώνα  ώστε να σταθεί όρθια και μετά να καθίσει δίπλα της στον καναπέ. Η Μαρία συνέχισε να κλαίει μέσα στα χέρια της. Η Κάθριν της έφερε λίγο νερό και άρχισαν να μιλάνε ψιθυριστά.
«Πιείτε αυτό και ηρεμήστε» την παρότρυνε απαλά.
«Συγγνώμη, κορίτσι μου» έλεγε ανάμεσα στους λυγμούς της η Μαρία. «Ποτέ, ποτέ στη ζωή μου δεν αδίκησα κανέναν και το έκανα πρώτη φορά με σένα» είπε.
«Ησυχάστε και θα τα βρούμε» είπε η Κάθριν.
«Έψαξα τα πράγματά του…είδα φωτογραφίες…» είπε κλαίγοντας η Μαρία σφίγγοντας το ποτήρι λες και ήθελε να το σπάσει και όχι να πιει.
«Νόμιζα ότι τις είχα μαζέψει όλες» είπε απολογητικά η Κάθριν.
«Πες μου ότι δεν είναι αλήθεια, κορίτσι μου» είπε ενώ οι λυγμοί της δυνάμωναν. «Πες μου ότι δεν σε αδίκησα οικτρά, πες μου ότι δεν είμαι ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο, η χειρότερη μάνα στον κόσμο, πες μου ότι αυτό που είδα ήταν ψέματα» την παρακάλεσε η γυναίκα.
«Είναι αλήθεια, Μαρία» της είπε ήρεμα η Κάθριν. «Αλλά δεν είσαι η χειρότερη μητέρα στον κόσμο. Απλώς λίγο…συντηρητική» της είπε χαμογελώντας ζεστά για να την κάνει να χαλαρώσει.
«Έλεγες αλήθεια και δεν σε πίστευα. Και ο Οντι μού είχε πει ότι εσύ επέμενες ότι δεν είχες σχέση με τον Τομ. Αλλά προτιμούσα να πιστεύω ότι εσύ τον τράβηξες από κοντά μας. Δεν ήξερα…Οι φωτογραφίες τον δείχνουν με ένα παλικάρι…στη Ρώμη…στο Παρίσι…αγκαλιά. Ποιος είναι;» επέμεινε η γυναίκα.
Η Κάθριν πήρε μια βαθιά ανάσα και προσπάθησε να εξηγήσει την κατάσταση στην Μαρία όσο καλύτερα γινόταν. «Ο Τομ και ο Λέινι ήταν δύο χρόνια μαζί» είπε παίρνοντας μια βαθιά ανάσα. Ένιωθε πια πολύ πιο ανάλαφρη. «Ο Τομ ήταν πολύ ευτυχισμένος μαζί του. Δυσκολεύτηκε πολύ να αποδεχτεί τη… φύση του» είπε.
«Γιατί;» ρώτησε η Μαρία μηχανικά.
«Ντρεπόταν αυτό που ήταν. Ντρεπόταν εσάς, τον Οντι. Αλλά ένιωθε πάντα μέσα του διαφορετικός και του πήρε πολύ χρόνο να ανοιχτεί και να έρθει κοντά με τη σεξουαλικότητά του».
«Ο Λέινι…τον…Θεέ μου, δεν μπορώ καν να το πω» είπε η Μαρία σκουπίζοντας τα δάκρυά της με ένα μαντήλι λευκό που είχε βγάλει από την τσάντα της. «Τον αγαπούσε τον γιο μου;»
«Πολύ» χαμογέλασε η Κάθριν. «’Ηταν πολύ αγαπημένοι και μάχονταν μαζί για τα δικαιώματα των γκέι» είπε ήρεμα η Κάθριν. Η γυναίκα την άκουγε αχόρταγα. «Ο Τομ σάς αγαπούσε πολύ. Απλώς ντρεπόταν να σας δείξει αυτό που είναι».
«Ας το έλεγε μόνο σε μένα. Όχι στον πατέρα του. Εγώ είμαι μάνα. Δε θα χαιρόμουν, αλλά θα καταλάβαινα. Έφυγε και δεν τον χάρηκα καθόλου…» είπε.
«’Ηξερε ότι τον αγαπούσατε. Μου το έλεγε συνέχεια. Αλλά νόμιζε ότι θα τον καταπιέζατε. Είναι και ο Οντι…» γέλασε η Κάθριν προσπαθώντας να ελαφρύνει το θέμα. «Τόσο πετυχημένος, τόσο τέλειος, τόσο…άντρας!».
Προς μεγάλη της έκπληξη, η Μαρία γέλασε λιγάκι.
«Μην τα πεις στον Οντι» τη μάλωσε η γυναίκα. «Αφενός δεν έχουν άλλο περιθώριο τα μυαλά του για να φουσκώσουν, αφετέρου δε θα θέλει να μάθει ότι ο αδερφός του συγκρινόταν μαζί του και ένιωθε κατώτερος».
«Δε θα του πω τίποτα» υποσχέθηκε η Κάθριν. «Αλλά θα πρέπει να μάθει ότι ήταν γκέι» είπε.
«Ναι, βέβαια…» μονολόγησε η Μαρία. «Αλλά να του το πεις εσύ, εγώ δεν έχω άλλη δύναμη». Η γυναίκα πήρε μια βαθιά ανάσα. «Είδα τα πράγματα του Τομ, έμαθα αυτό που έμαθα, είμαι πολύ καταρρακωμένη».
«Μην ανησυχείτε, καταλαβαίνω» είπε η Κάθριν ζεστά. «Και αν θέλετε, μπορούμε να πάμε και τον Λέινι. Θα χαρεί πολύ να σας γνωρίσει».
«’Οχι ακόμη, αλλά σύντομα» είπε η Μαρία. ‘Ηταν φανερό ότι ήταν συντετριμμένη. Έτρεμε ολόκληρη από τις αποκαλύψεις. «Θα με συγχωρήσεις ποτέ;» την κοίταξε ξαφνικά η Μαρία, με ένα βλέμμα που έδειχνε πόσο πολύ είχε ανάγκη τη συγχώρεσή της.
«Πριν από τρεις μήνες δε θα σας συγχωρούσα» είπε και ακούμπησε το χέρι στην κοιλιά της. Η Μαρία το ακούμπησε κι αυτή και χάιδεψε την κοιλιά της Κάθριν. «Αλλά τώρα καταλαβαίνω την ανάγκη της μάνας να προστατεύσει το παιδί της» είπε και η Μαρία έγνεψε θετικά.
«Βλέπεις πόσο τρελή μπορείς να γίνεις;» τη ρώτησε η Μαρία γελώντας μέσα στα δάκρυά της.
«Κάτι καταλαβαίνω» είπε η Κάθριν χαμογελαστή.
«Θα με κάνεις γιαγιά δηλαδή;» τη ρώτησε η Μαρία λίγο μετά. «Εγώ σε πρόσβαλα όσο δεν πάει κι εσύ μου κάνεις το μεγαλύτερο δώρο; Νιώθω απαίσια…»
«Αν μου κρατάτε το παιδί κανα βράδυ, θα το ξεχάσω εύκολα» είπε η Κάθριν γελώντας. Ανεξάρτητα με την εξέλιξη της σχέσης της με τον Οντι, δεν ήθελε το παιδί της να χάσει επαφή με τον πατέρα και τους γονείς του.

«Οντι, φεύγω» φώναξε η Μαρία ενώ ήταν στην εξώπορτα και είχε ήδη αποχαιρετίσει την Κάθριν φιλώντας τη ζεστά στα μάγουλα. «Παίρνω μαζί και μια τούφα από τα μαλλιά της Κάθριν» γέλασε η γυναίκα και η Κάθριν μαζί. Ο Οντι εμφανίστηκε στην κορυφή της σκάλας και τη χαιρέτισε από μακριά.

«Καλό απόγευμα, μητέρα» της είπε ψυχρά. Η Κάθριν θα φρόντιζε αργότερα να αποκαταστήσει τις σχέσεις τους. Ο Οντι έδειχνε ακόμα θυμωμένος με τη συμπεριφορά της το καλοκαίρι. Αλλά θα του εξηγούσε τις νέες εξελίξεις και θα καταλάβαινε κι εκείνος ότι η μητέρα του είχε αλλάξει στάση απέναντί της. Προς το παρόν είχε προτεραιότητα να ξεκαθαρίσει η κατάσταση μεταξύ τους.

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

κεφάλαιο 65-Οντι, έχουμε επισκέπτες!

«Καλά είμαι, μην ανησυχείς» του είπε εκείνο το πρωινό της Κυριακής. Ο Οντι είχε φέρει πολλή δουλειά από το γραφείο είτε γιατί ετοίμαζε κάτι είτε γιατί ήθελε να την αποφύγει. Η Κάθριν είχε αρχίσει να σκέφτεται έτσι πια. Κάθε ώρα και στιγμή που ο Οντι δεν ήταν κοντά της, και δεν ήταν λίγες αυτές οι στιγμές, ένιωθε ότι έβρισκε κάποια δικαιολογία για να μην είναι κοντά της. Σήμερα για παράδειγμα, είχε περάσει όλο το πρωινό στη βιβλιοθήκη του και δεν έφαγαν καν μαζί. Ο καιρός ήταν πολύ άσχημος και η Κάθριν δεν ήθελε να βγει έξω χωρίς να υπάρχει λόγος. Ο Οκτώβριος είχε μπει με άγριες διαθέσεις και οι θερμοκρασίες την πόλη κυμαίνονταν γύρω στους δέκα βαθμούς Κελσίου. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Έβρεχε συνέχεια. Το σπίτι του Οντι είχε ένα μεγάλο παράθυρο με έναν αφράτο καναπέ ο οποίος είχε πλάτη σε όλο το σπίτι αλλά θέα όλο το Μανχάταν. Εκεί περνούσε τις περισσότερες ώρες της και διάβαζε, έστελνε μέιλ και γενικά μελαγχολούσε.
«Δε σε βλέπω καλά» της είπε εκείνος. Είχε βγει από το γραφείο του περίπου στις τρεις το μεσημέρι. Φυσικά, δεν είχαν φάει μαζί.
«Με έχει πειράξει ο καιρός» του είπε αδιάφορα ενώ από μέσα της έβραζε. ‘Ηταν αρχή της να μη γίνεται φορτική, να μην επαναλαμβάνει διαρκώς τα ίδια πράγματα, να μη ζαλίζει με τις ανασφάλειές της. Αλλά ο Οντι είχε υπερβεί κάθε κανόνα λογικής. Έτσι, κι εκείνη, του είχε επαναλάβει ουκ ολίγες φορές ότι σκόπευε να φύγει αν δε συμμορφωνόταν. Εκείνος της έλεγε συνέχεια ότι ήταν καλά και χρειαζόταν χρόνο «να κοιμίσει τους δαίμονές του»! Αν ήταν δυνατόν! Τι δαίμονες ήταν αυτοί; Τον ρωτούσε αλλά δεν της έλεγε τίποτα. Πόσες ευκαιρίες να του έδινε; Την προηγούμενη φορά που χώρισαν, όταν έφυγε κρυφά από το νησί, της χρέωσε ότι δεν του έδωσε την ευκαιρία να της εξηγήσει. Και τώρα που του την έδινε καθημερινά επί δέκα μέρες τι έκανε;

Ο Οντι πήγε κι έφτιαξε λίγο καφέ. Η Κάθριν ξεφύσησε. Αυτό έδειχνε ότι είχε σκοπό να ξενυχτήσει απόψε. Αλλά και πάλι τι σημασία είχε; ‘Ήταν δεν ήταν στο κρεβάτι μαζί της το ίδιο και το αυτό ήταν.
«Θες να σου φτιάξω κάτι;» τη ρώτησε πρόθυμα από μακριά.
«Ένα τσάι αν μπορείς» απάντησε εκείνη, όχι τόσο επειδή το ήθελε, αλλά για να έχει την ευκαιρία να συζητήσει λίγο μαζί του.
Της το έφερε σε ένα μικρό δίσκο με μερικά βουτήματα σε ένα κρυστάλλινο πιατάκι. Πάντα περιποιητικός. Αυτό δεν άλλαζε ποτέ. Έκατσε πρόχειρα δίπλα της αλλά χωρίς να την αγκαλιάσει ή κάτι τέτοιο. Αν δεν ήταν ο πιο τρυφερός άντρας του κόσμου πριν ξεσπάσει ο Ψυχρός Πόλεμος, ίσως δεν της έκανε τόση εντύπωση αυτή η μεταστροφή.
«Πώς είσαι εσύ;» τον ρώτησε εκείνη ήρεμα, κοιτώντας ευθεία, τα ψηλά κτίρια και τον γκρίζο ουρανό.
«Έχω λίγα τρεξίματα στη δουλειά» είπε εκείνος και ανασήκωσε αδιάφορα τους ώμους.
«Τελειώνουν ποτέ τα βάσανα άραγε;» ρώτησε εκείνη μονολογώντας. Εκείνος γύρισε και την κοίταξε απορημένος. «Λέω απλώς…» άρχισε να του εξηγεί. «Έχεις μια τεράστια περιουσία και αντί να απολαμβάνεις τα χρήματά σου, βάζεις όλο και μεγαλύτερους στόχους και δυσκολεύεις τη ζωή σου» του είπε χωρίς καμία επιθυμία να τον θίξει.
«Έτσι είναι οι επιχειρήσεις» της είπε χαμογελώντας. «Έτσι είμαι εγώ».
«Καλά κάνεις» του είπε εκείνη.

Σιωπή.

Ο Οντι κοιτούσε κι αυτός τη θέα μαζί της, καθισμένος πλάι της λες και περίμεναν στην αίθουσα αναμονής κάποιου γιατρού.

Σιωπή.

«Οντι, θα φύγω αύριο» του είπε ξαφνικά. Δεν είχε καταλάβει πώς το είχε ξεστομίσει αλλά ήταν καιρός. Εκείνος δεν απάντησε. Η Κάθριν τον ένιωσε να παίρνει πιο γρήγορες ανάσες. Είχε θυμώσει. «Δεν ωφελεί να μένω άλλο εδώ».

Σιωπή.

«Καταλαβαίνω» είπε ο Οντι μπλέκοντας τα χέρια του ανάμεσα στα ανοιχτά πόδια του. Η Κάθριν αισθάνθηκε σαν της έδωσε ένα χαστούκι στο πρόσωπο. Οι μάσκες είχαν πέσει. Δεν ωφελούσε να κρύβονται άλλο από την αλήθεια.

Ένιωσε καυτά δάκρυα να απειλούν το πρόσωπό της αλλά προσπάθησε να μην κλάψει. Μισούσε αυτό που της έκανε. Μισούσε αυτό που συνέβαινε. Έβρεχε πάλι έξω. Δίπλα της καθόταν ο ίδιος άντρας που καθόταν δίπλα της εκείνο το φωτεινό πρωινό στο νησί, που πήγαν μαζί να αγοράσουν κρέμες από το φαρμακείο. Ήταν ο ίδιος άντρας που της έκανε έρωτα, την αγκάλιαζε και τη φιλούσε λες και ήταν η μοναδική γυναίκα στον πλανήτη. Και εκείνη τον αγαπούσε ακόμα, με την ίδια ορμή που τον αγαπούσε στο νησί, ανίκανη να σκεφτεί τίποτε άλλο πέρα από αυτόν. Γι΄αυτό και ένιωθε τώρα λες και άφηνε ένα κομμάτι της σε αυτόν τον καναπέ όταν σηκώθηκε προσεκτικά με σκοπό να πάει στο δωμάτιό τους.

Εκείνος δεν έκανε καμία προσπάθεια να τη σταματήσει. Η Κάθριν υποπτευόταν ότι θα γινόταν καλός πατέρας όταν γεννούσε το παιδί του αλλά δεν μπορούσε να δώσει στην ίδια κάτι παραπάνω. Κάθισε στο κρεβάτι και κοίταξε για μερικά λεπτά με άδειο βλέμμα τον απέναντι τοίχο. Είχαν τελειώσει όλα και χωρίς να ξέρει το γιατί. Αυτό ήταν που τη βασάνιζε. Είχε συμβεί κάτι ή απλώς ο Οντι είχε βαρεθεί το παιχνιδάκι του;

Την νεκρική σιγή του σπιτιού διέκοψε ο ήχος της εξώπορτας. Η Κάθριν αναρωτήθηκε ποιος να ήταν. Η πολυκατοικία του Όντι είχε φοβερούς ελέγχους ασφαλείας και ο άντρας που ήλεγχε την είσοδο θα έπρεπε να ήξερε καλά τον επισκέπτη για να τον αφήσει να χτυπήσει το κουδούνι. Η Κάθριν άφησε τον Οντι να ανοίξει και έβγαλε ένα μικρό σακ βουαγιάζ για να το γεμίσει με τα πράγματά της, όταν άκουσε μια γυναικεία φωνή στο σαλόνι. Τι έγινε; Την είχε αντικαταστήσει κιόλας;

Βγήκε δειλά από το υπνοδωμάτιο, για να πάει να δει ποια ήταν. Το βλέμμα της γυναίκας απέναντί της ήταν τόσο τρομακτικό όταν γύρισε και την κοίταξε που φοβήθηκε να την πλησιάσει. Τα μάτια της ήταν σκοτεινά και έτρεμε ολόκληρη, σαν να είχε μπει μέσα της κάποιος δαίμονας. Ω Θεέ μου, σκέφτηκε η Κάθριν και ακούμπησε ενστικτωδώς το χέρι στην κοιλιά της. Η γυναίκα απέναντί της παρατήρησε την κίνηση και έφερε το χέρι της στο στόμα. Αυτό ήταν, σκέφτηκε η Κάθριν. Είχε έρθει αντιμέτωπη με αυτό που φοβόταν περισσότερο.


«Οντι, άφησέ μας μόνες» άκουσε την γυναίκα απέναντί της να λέει στο γιο της.

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Ελίζα, κάτσε εσύ και συζήτα ήρεμη με τον Οντι...


κεφάλαιο 64-νευράκια...ο έγκυος!

«Οντι, μπορείς να μου πεις τι στο καλό έχεις;» τον ρώτησε νευρικά η Κάθριν, περίπου μία βδομάδα μετά. Ο Οντι συνέχιζε στο ίδιο μοτίβο των προηγούμενων ημερών. Περιφερόταν στο σπίτι του σχεδόν σαν ξένος, της μιλούσε ευγενικά αλλά δεν έκανε έρωτα μαζί της και ήταν πολύ οξύθυμος με όλους. Τον άκουγε να γαυγίζει συνεχώς διαταγές όταν μιλούσε στο κινητό του αλλά όταν τον ρωτούσε αν έχει προβλήματα στη δουλειά, της επαναλάμβανε συνεχώς «όχι, όλα καλά».
«Δεν έχω τίποτα. Φρόντισε να χαλαρώσεις εσύ» της είπε εκείνος λες και μιλούσε σε ένα κακομαθημένο παιδί. «Μη σκέφτεσαι βλακείες».
«Δεν μπορώ να χαλαρώσω με εσένα στην τσίτα, Οντι» τον διόρθωσε.
«Ο γιατρός είπε ότι χρειάζεσαι ξεκούραση και ηρεμία».
«Σταμάτα πια αυτή την καραμέλα!» ούρλιαξε και ο Οντι σοκαρίστηκε. Επιτέλους είχε τραβήξει την προσοχή του. «Ο γιατρός με εξέτασε προχθές και είπε ότι είμαι μια χαρά. Θεωρητικά μπορώ να ξεκινήσω να δουλεύω» του υπενθύμισε. «Και δεν είμαι και υποχρεωμένη να μείνω εδώ» τον αποτελείωσε. Είδε στα μάτια του να περνάει ένα σύννεφο θυμού αλλά συγκράτησε τα νεύρα του.
«Δεν έχεις να πας πουθενά» είπε εκείνος ήρεμα αλλά με έναν τόνο που δεν της άφηνε περιθώρια να αντιδράσει. «Θα μείνεις εδώ».
«Βέβαια» ειρωνεύτηκε εκείνη. Δεν άντεχε άλλο αυτή τη φαρσοκωμωδία. Ο Οντι συμπεριφερόταν σαν να ήταν ένας απλός γνωστός και οι ορμόνες της έπαιζαν περίεργα παιχνίδια. «Θα μείνω εδώ να παίζουμε τις κουμπάρες» του είπε.
«Τι εννοείς;» τεντώθηκε αμέσως ολόκληρος εκείνος.
«Εννοώ ότι ήμασταν ζευγάρι πριν μάθεις για το μωρό και τώρα είμαστε συγκάτοικοι» του είπε και προσευχήθηκε να μην της κάνει τον χαζό. Είχε καταλάβει ακριβώς τι εννοούσε.
«Μα είσαι έγκυος…» είπε αδύναμα εκείνος χωρίς να την κοιτάει. Η Κάθριν θύμωσε.
«Ε και;» είπε κάνοντας έντονες χειρονομίες. «Δε με θεωρείς αρκετά θελκτική;» του φώναξε δυνατά και τον ανάγκασε να την κοιτάξει. «Δεν έχω φουσκώσει πολύ ακόμα» του πέταξε ειρωνικά.
«Δεν είναι αυτό και το ξέρεις. Φοβάμαι για το μωρό…» είπε εκείνος.
«Τώρα απαντάς αυτό που θέλω να ακούσω και το ξέρεις».
«Δεν ξέρεις τι λες».
«Ξέρω τι λέω. Ξέρω πολύ καλά ότι δε με θες. Αυτό που δεν ξέρω είναι γιατί αφού έχει τελειώσει μέσα σου αυτό που ένιωθες, αν ένιωθες ποτέ, δε με αφήνεις να φύγω» είπε πικρά.
«Διάολε, ποιος σου είπε ότι τέλειωσε αυτό που ένιωθα; Αυτό που νιώθω;» σήκωσε κι εκείνος τον τόνο της φωνής του και η Κάθριν έκανε ένα βήμα πίσω. Τον είχε εκνευρίσει. Αλλά επιτέλους, θα μιλούσαν με ειλικρίνεια.
«Οι πράξεις σου! ‘Η μάλλον η έλλειψη αυτών!» κάγχασε η Κάθριν.
«Είμαι σε μεταβατική περίοδο» είπε σθεναρά. «Κάνε υπομονή».
«Ας γελάσω!» του είπε δραματικά. «Εσύ έπρεπε να γίνεις συγγραφές βιβλίων αυτοβοήθειας με όλα αυτά που λες!».
«Κάθριν, ηρέμησε λιγάκι» της είπε και την έπιασε από τους αγκώνες. Εκείνη κατάφερε με απότομες κινήσεις να απεγκλωβιστεί. «Κάτσε να δούμε μια ταινία και να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί και βλέπουμε» της είπε αφηρημένος. Το μυαλό του ήταν ήδη αλλού.

«Σε προειδοποιώ ότι πολύ σύντομα θα φύγω από εδώ μέσα. Μην τολμήσεις να κάνεις τίποτα θεατρινισμούς όταν γίνει αυτό» του είπε ενώ καθόταν στον καναπέ να δουν μαζί την ταινία. Θα του έδινε μια τελευταία ευκαιρία. «Είχες τις ευκαιρίες και τις έχασες.  Δεν πρόκειται να μείνω σε μια σχέση μαζί σου επειδή είσαι ο πατέρας του παιδιού μου. Θέλω αγάπη, έρωτα, ενθουσιασμό!» του είπε ήρεμα. Αλλά ο Οντι δεν απάντησε. Δεν της υποσχέθηκε τίποτα. Δεν την καθησύχασε. Και φυσικά, το βράδυ ξάπλωσαν σαν δυο αδέρφια. 

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

κεφάλαιο 63-πυκνοί καπνοί κυκλώσαν την 5th Avenue

Είχε περάσει μία ακριβώς βδομάδα από τη μέρα που είχε μετακομίσει στο σπίτι του Οντι και τα πράγματα μεταξύ τους δεν ήταν ό,τι θα περίμενες από ένα ζευγάρι που περιμένει μωρό. Το μόνο καλό της υπόθεσης ήταν ότι είχε κάποιον να τη φροντίζει. Η Κάρμεν είχε χρειαστεί τελικά να λείψει από τη Νέα Υόρκη για μερικές μέρες και η Κάθριν δεν μπορούσε καν να φανταστεί πώς θα ήταν αν χρειαζόταν να μείνει μόνη της. Ο Οντι είχε προσλάβει μια νοσοκόμα να τη φροντίζει όσο έλειπε εκείνος και το απόγευμα αναλάμβανε εκείνος δράση.

Δε χρειαζόταν και πολλή βοήθεια ήταν η αλήθεια αλλά απέφευγε να κάνει άσκοπες βόλτες μέσα στο σπίτι και δεν έκανε καθόλου δουλειές. Σε τρεις ημέρες είχε και ραντεβού με το γιατρό της και θα της έλεγε αν έπρεπε να συνεχιστεί αυτή η καθήλωση στο κρεβάτι. Είχε αρχίσει να βαριέται αφόρητα. Το μόνο καλό ήταν ότι είχε βρει χρόνο να δουλέψει τα σχέδιά της και να ανανεώσει λίγο την ιστοσελίδα της. Είχε πέντε νέες παραγγελίες για φορέματα και η μοδίστρα της κόντευε να τελειώσει. Έπρεπε να τα ελέγξει πριν αποσταλούν αλλά κατά τα άλλα δεν είχε πολλά να κάνει. Το κινητό της χτύπησε και η Κάθριν άπλωσε το χέρι της για να το πιάσει μηχανικά. Σκεφτόταν ότι ο Οντι είχε αργήσει και δεν κοίταξε την αναγνώριση κλήσης.
«Καλησπέρα» είπε μια άγνωστη αντρική φωνή και η Κάθριν απόρησε. Ποιος να ήταν;
«Καλησπέρα σας» είπε ευγενικά και περίμενε να ακούσει το λόγο που ο άντρας τής τηλεφωνούσε.
«Με λένε Τόμας Σάλιβαν και είμαι ατζέντης της Κιμ Σάλνταν» είπε ο άντρας πολύ σοβαρά, λες και δήλωνε ότι είναι ο Αλμπερτ Αϊνστάιν. «Γνωρίζετε την πελάτισσά μου;» ρώτησε εκείνος.
«Φυσικά, κύριε Σάλιβαν. Η Κιμ Σάλνταν είναι πολύ δημοφιλής. Δεν ήταν και υποψήφια για ένα Εμμυ; Νομίζω ότι παίζει σε μια κωμωδία που σκίζει» είπε σαν χαμένη η Κάθριν. Μα τι στο καλό; Σε τηλεπαιχνίδι έπαιζε; ‘Η μήπως ήταν κάποιο γκάλοπ για να δουν πόσο αναγνωρίσιμη ήταν η Σάλνταν;
«Η Κιμ είδε ένα φόρεμά σας στην βδομάδα Μόδας και θέλει να της ράψετε κάτι για τις χρυσές Σφαίρες. Η απονομή είναι αρχές Δεκεμβρίου. Πιστεύετε ότι μπορείτε να τα καταφέρετε  ;» είπε ο άντρας και η Κάθριν ένιωσε την επιθυμία να ανέβει στο κρεβάτι και να χοροπηδήσει.
«Βεβαίως, κύριε Σάλιβαν, θα ήταν τιμή μου» είπε, προσπαθώντας να κρύψει τη χαρά της και να δείξει τον επαγγελματισμό της. «Θέλετε να κανονίσουμε την επόμενη εβδομάδα μια συνάντηση ώστε να πάρω τα μέτρα της Κιμ και να μου πει περίπου τι έχει στο νου της;» ρώτησε.
«Ιδανικά!» είπε ο άντρας ζεστά. «Η Κιμ έχει γυρίσματα αυτή τη βδομάδα αλλά από την επόμενη βδομάδα θα είναι πιο άνετα. Τηλεφωνιόμαστε λοιπόν από Δευτέρα για να σας πω τη διεύθυνση. Καλό απόγευμα» είπε και αφού η Κάθριν τον χαιρέτισε, το έκλεισε.

Η Κάθριν έκλεισε τα μάτια και έσφιξε το κινητό στο χέρι της. Ανάσες. Πρέπει να παίρνεις ανάσες, θύμισε στο εαυτό της. Συνδέθηκε με Skype και έστειλε μήνυμα στην Έλενα να την πάρει όταν μπορούσε. Η Εβδομάδα Μόδας είχε κάνει το θαύμα της. Αν η Κιμ Σάλνταν φορούσε μια δημιουργία της, το όνομά της θα κυκλοφορούσε στα κοσμικά στέκια. Αυτό ακριβώς ήταν που χρειαζόταν. Ήταν σίγουρη για τον εαυτό της. Θα έφτιαχνε ένα μοναδικό φόρεμα και σε λίγο όλες οι επώνυμες θα ζητούσαν ρούχα της. Ποιος ξέρει; Μπορεί σε μερικά χρόνια, το λογότυπό της να στόλιζε δερμάτινες τσάντες και μεταξωτά μαντήλια.

«Ηρθα» άκουσε τον Οντι να μπαίνει στο σπίτι και να μιλάει για λίγο με τη νοσοκόμα. Λίγο μετά η κοπέλα αποχώρησε και εκείνος μπήκε στο δωμάτιό της. Τη χαιρέτισε φευγαλέα και άρχισε να ξεντύνεται άνετα, λες και δεν υπήρχε κανείς στο δωμάτιο. Η Κάθριν τον παρακολουθούσε ενώ άλλαζε και σκεφτόταν ότι η λαχτάρα που ένιωθε για το κορμί του δεν είχε μειωθεί ούτε στο ελάχιστο στους τρεις μήνες που τον ήξερε.

Κοιμόντουσαν στο ίδιο δωμάτιο αλλά μία βδομάδα τώρα δεν την είχε αγγίξει. Αρχικά πίστευε ότι φοβόταν λόγω της εγκυμοσύνης αλλά ένα βράδυ που εκείνη τον πλησίασε και του έδειξε ότι ήθελε να την πάρει αγκαλιά, εκείνος έκανε ότι δεν κατάλαβε και άλλαξε πλευρό.

Ήταν περιποιητικός, ναι. Φρόντισε να μην της λείψει τίποτα. Της μαγείρευε, της έκανε παρέα, της θύμιζε να πάρει τις ταμπλέτες με το φολικό οξύ και το ασβέστιο. Αλλά σαν φίλος, σαν συγγενής. Τι είχε συμβεί μεταξύ τους; Πριν μάθει ότι ήταν έγκυος, ήταν εραστές. Μετά το μαιευτήριο ήταν δύο ξένοι. Της είχε πει ότι ήθελε κι εκείνη και το μωρό. Αλλά δεν το έδειχνε. Μπορούσε να αντιμετωπίσει την εχθρότητά του, αλλά αυτή η ευγενική παγωμάρα την είχε κάνει έξαλλη.

«Οντι, δώσε μου ένα φιλάκι» τον προκάλεσε, όταν εκείνος φόρεσε μια άνετη φόρμα και φανελάκι. Ο Οντι έσκυψε προς το μέρος της και…τη φίλησε στο κεφάλι. Η Κάθριν απογοητεύτηκε. Ποια ήταν και τη φιλούσε στο κεφάλι; Η γιαγιά του στο γηροκομείο;

Αυτός ήταν ο Οντι, σκέφτηκε λυπημένη. Ένιωθε πολύ μόνη. Μάλλον δεν την ήθελε. Ούτε εκείνη, ούτε το μωρό. Όσα της είχε πει δεν τα ένιωθε. Ήξερε ότι το χρέος του ήταν να σταθεί κύριος απέναντί της και αυτό έκανε. Η Κάθριν ευχήθηκε να μην ήταν τόσο κολλημένος στις ηθικές αξίες. Μακάρι να της έλεγε την αλήθεια, ότι δεν την ήθελε. ‘Ότι ήθελε να παραμείνει εργένης. Δεν ωφελούσε να καταπιέζεται και να προσποιείται τον άνετο όταν η καρδιά του είχε κάνει φτερά.
«Έχω λίγο διάβασμα στη βιβλιοθήκη» της είπε εκείνος και εξαφανίστηκε.


Η Κάθριν έμεινε ξανά μόνη της. Το ραντεβού με τον γυναικολόγο. Αυτό περίμενε. Μόλις έπαιρνε το οκέι για να σηκωθεί από το κρεβάτι, θα έφευγε από αυτή την κόλαση.

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

κεφάλαιο 62-ξεκαθαρίσματα;;;

Δύο μέρες μετά, η Κάθριν γύρισε στο διαμέρισμά της. Ο Οντι επέμεινε σθεναρά να γυρίσει σπίτι του και να τη φροντίσει αυτός όμως η Κάθριν δεν ήθελε να του χαλάσει το πρόγραμμα. Είχαν διαφωνήσει πολλές φορές και τελικά πέρασε το δικό της. Η Κάρμεν είχε λίγες μέρες άδεια και μπορούσε να της κάνει παρέα. Και ο Οντι θα ερχόταν κατευθείαν μετά τη δουλειά.
Είχαν αποφύγει τη «συζήτηση» όσο μπορούσαν. Το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να είναι καλά το μωρό και το μωρό θα ήταν καλά, αν φρόντιζε τη σωματική και ψυχική της υγεία.
Ο Οντι ακούμπησε την τσάντα της σε μια καρέκλα δίπλα στο κρεβάτι της και τη βοήθησε να κάνει ένα ντους και να ξαπλώσει.
«Έχω κανονίσει και θα σου φέρουν τα πάντα» είπε εκείνος αμήχανα.
«Τι εννοείς;» ρώτησε απορημένη η Κάθριν ενώ βολευόταν.
«Αν είναι να πρέπει να ξεκουραστείς για λίγο καιρό, θα φροντίσω το σπίτι σου να γίνει ακαταμάχητο» χαμογέλασε δειλά εκείνος. «Θα φέρω ηχοσυστήματα και home cinema και κονσόλες να παίζεις παιχνίδια και μια νοσοκόμα να σε φροντίζει. Θα κάνω ό,τι μπορώ» είπε.
«Οντι, δε χρειάζεται» τον διαβεβαίωσε σοβαρά. «Πραγματικά έχεις κάνει ήδη πολλά» του είπε.
«Δεν έχω κάνει τίποτα. Τόσο καιρό…δεν ήξερα» της είπε και έκατσε δίπλα της. Έδειχνε πολύ καταπονημένος. Δεν είχε φύγει από το πλάι της δύο μέρες τώρα. Είχε το λάπτοπ στα πόδια του και το κινητό στο αφτί και από εκεί διηύθυνε την αυτοκρατορία του. Αλλά λέξη για το μωρό. «Πρέπει να ήταν δύσκολο για σένα».
«Μην ανησυχείς» του είπε καθησυχαστικά. «Δεν είναι δα και μαρτύριο να είσαι έγκυος. Ένα μικρό θαύμα είναι».
«Κάθριν…» της είπε αλλά δε συνέχισε. Η Κάθριν τον βοήθησε.
«Δε χρειάζομαι βοήθεια, Οντι. Ειλικρινά. Μην πιέζεσαι με το μωρό» του είπε και προσευχήθηκε από μέσα της να τη διαψεύσει. Πραγματικά μπορούσε να μεγαλώσει μόνη της το παιδί της αλλά κάθε παιδί είχε ανάγκη από ένα πατέρα. Και αυτή το ήξερε καλύτερα από τον καθένα.
Εκείνος γύρισε και την κοίταξε θυμωμένος. «Πώς τολμάς;» φώναξε μέσα από τα δόντια του.
«Το άκουσα μία, δύο, τρεις, ΑΛΛΑ ΦΤΑΝΕΙ! ΩΣ ΕΔΩ» της είπε και η Κάθριν ρίγησε. «Μου έκρυψες την ύπαρξη του μωρού και με άφησες να σε ταλαιπωρώ. Και τώρα μου λες ότι δε με έχεις ανάγκη;» ρώτησε.
«Μα μου είπες ότι δεν είσαι έτοιμος» είπε εκείνη σαν χαμένη.
«Ναι, δεν είχα σκεφτεί ακόμα τη ζωή μου με ένα παιδί» είπε ο Οντι απολογητικά. «Μόλις που είχα αρχίσει να συνηθίζω στην ιδέα του να είμαστε μαζί σε πιο…μόνιμο επίπεδο και ξαφνικά μου λες ότι είσαι έγκυος!» είπε εκείνος και η Κάθριν μπήκε για λίγο στη θέση του. «Δεν είμαι ακόμα έτοιμος να γίνω πατέρας αλλά θα προσπαθήσω. Για σένα και για το μωρό. Ο,τι άλλο περιμένεις να ακούσεις, είναι βγαλμένο από ρομαντικό μυθιστόρημα» τη μάλωσε. «Εμείς οι άντρες θέλουμε πάντα λίγο περισσότερο χρόνο για να επεξεργαστούμε τα πράγματα» είπε και σταμάτησε απότομα. Μάλλον είχε καταλάβει ότι είχε παρεκτραπεί λίγο. «Και αυτή η βλακεία» είπε σε πολύ πιο ήρεμο ύφος «θα σταματήσει αύριο» είπε επιτακτικά. «Το αποφάσισα τώρα. Θα έρθεις να μείνεις σε μένα και θα βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά».
«Πάλι τα ίδια;» αντέδρασε η Κάθριν αλλά όχι και πολύ δυναμικά. Κάποια από τα πράγματα που της είχε πει την είχαν κάπως ηρεμήσει. Δεν της είχε ορκιστεί ότι θα μείνουν για πάντα μαζί αλλά έκανε νύξη για μόνιμη σχέση και είπε ότι θέλει το μωρό αλλά απλώς νιώθει ότι δεν είναι έτοιμος. Έδειχνε διατεθειμένος να προσπαθήσει. Γιατί του είχε θυμώσει; Κι εκείνη δεν ένιωθε περισσότερο έτοιμη.
«Ναι. Θα κοιμηθώ εδώ απόψε και αύριο θα προσλάβω μια νοσοκόμα» είπε εκείνος. «Το απόγευμα θα έρθω να σε πάρω. Θα σε βοηθήσω να μαζέψεις εγώ. Θα μείνουμε μαζί» είπε και χαμογέλασε δειλά. Έδειχνε να το διασκεδάζει.
«Είσαι σίγουρος για αυτό που μου προτείνεις, Οντι;» τον ρώτησε ξαφνικά η Κάθριν κοιτώντας τον βαθιά στα μάτια.

«Είμαι» είπε εκείνος αμέσως. Η Κάθριν προσευχήθηκε να το εννοεί. Το βλέμμα του ήταν σταθερό και ο σφυγμός στο λαιμό του δεν πρόδιδε κάτι. Αλλά η διαίσθηση της…αυτή η γυναικεία διαίσθηση…της έλεγε ότι κάτι θα πήγαινε στραβά.

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Κεφάλαιο 61-μπεμπέ Στάμος

Η Κάθριν έτρεμε ολόκληρη από το φόβο. Ο πόνος δεν τη ένοιαζε πια τόσο, όσο ο τρόμος μήπως κινδύνευε το μωρό της. ‘Εκατσε στο πίσω κάθισμα του αμαξιού του Οντι κι εκείνος την πήρε αγκαλιά. Ο οδηγός κατάλαβε ότι επρόκειτο για έκτακτη ανάγκη και φρόντισε να φτάσουν στο πλησιέστερο νοσοκομείο όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ο Οντι την κρατούσε σφικτά και της ψιθύρισε καθησυχαστικά λόγια. Κανείς όμως δεν μπορούσε να την κάνει να ηρεμήσει. Τι συνέβαινε στο σώμα της; Ήταν καλά το μωρό; Και κυρίως, τι θα συνέβαινε αν το μάθαινε ο Οντι; Δεν ήθελε να του το πει. Τουλάχιστον όχι ακόμα. ‘Επρεπε η σχέση τους να δοκιμαστεί. Σε ένα μήνα υπολόγιζε ότι θα ήξερε…θα καταλάβαινε αν τα συναισθήματά του ήταν σοβαρά. Θα του το έλεγε με τον τρόπο της. Πώς θα κατάφερνε να μη μάθει την αλήθεια;
«Από εδώ» είπε ο οδηγός του Οντι ξαφνικά και η Κάθριν βγήκε από το λήθαργο. Είχαν παρκάρει στο υπόγειο του νοσοκομείου και ο Οντι την είχε πάρει αγκαλιά και τη μετέφερε μέχρι την είσοδο, όπου την ακούμπησε σε ένα καροτσάκι. Η Κάθριν ήταν διπλωμένη από τον πόνο.
«Ένα γιατρό!» φώναξε ο Οντι και τους εξυπηρέτησαν αμέσως. Το νοσοκομείο ήταν ένα πολύ καλό ιδιωτικό και η Κάθριν ένιωθε σιγουριά. Απλώς έπρεπε να βρει έναν τρόπο να επικοινωνήσει με το γυναικολόγο της.
«Το κινητό μου» μονολόγησε και έκανε να πιάσει τη τσάντα της αλλά την είδε αφήσει στο αμάξι. Διάολε! «Οντι, δώσε μου το κινητό σου» του είπε.
«Κάτσε να πας σε δωμάτιο και μετά τηλεφωνείς» είπε εκείνος αυστηρά ενώ μιλούσε με μια νοσοκόμα.
Τη μετέφεραν σε ένα εξεταστικό δωμάτιο και τρεις γιατροί και μερικές νοσοκόμες άρχισαν να την εξετάζουν.
«Οντι, καλύτερα να…» του είπε γνέφοντας προς την πόρτα αλλά ο Οντι δεν ήθελε να φύγει. Έπρεπε να φύγει. Έπρεπε να μιλήσει μόνη της με τους γιατρούς. Να μην του πουν την αλήθεια.
«Τι νιώθετε, κυρία;» τη ρώτησε ο νεαρότερος γιατρός κι εκείνη άρχισε να τους λέει ότι ένιωσε έναν οξύ πόνο στην κοιλιά, αλλά τίποτα παραπάνω. «Αίμα» είπε εκείνος σε μια νοσοκόμα και η Κάθριν πολύ σύντομα ένιωσε τον οξύ πόνο της βελόνας που διαπερνάει τη φλέβα. Θα το έβλεπαν. Από τις αιματολογικές. Θα το καταλάβαιναν. Έπρεπε να πει κάτι. «Οντι, άσε με λίγο μόνη με τους γιατρούς» τον παρακάλεσε και οι γιατροί γύρισαν προς το μέρος του. Μάλλον μόλις είχαν συνειδητοποιήσει ότι υπήρχε και κάποιος άλλος στο δωμάτιο. Από το ύφος τους κατάλαβε ότι θα τον έδιωχναν. Έπρεπε να την εξετάσουν με ησυχία. Αυτό ήταν. Είχε βρει το παράθυρο που ήθελε. Τη χώριζαν μερικά δευτερόλεπτα από τη σωτηρία της. Θα τον έβγαζαν έξω και μετά θα τους έλεγε να μην του πουν τίποτα. Ιατρικό απόρρητο. Σωστά;
«Κύριε, περάστε έξω για να εξετάσουμε την ασθενή» είπε ο γκριζομάλλης γιατρός. Οι νοσοκόμες τη βοηθούσαν να γδυθεί για τη γυναικολογική εξέταση. Είχε αιμορραγία. Το είχε δει. Το μωρό…ήταν καλά; Θεέ μου, ας ήταν καλά.
Ο Οντι βγήκε έξω και η Κάθριν ενημέρωσε τους παρόντες για το πώς έχει η κατάσταση. Οι αιματολογικές εξετάσεις βγήκαν ευτυχώς καθαρές και ο ένας γιατρός επικοινώνησε με τον γυναικολόγο της, ο οποίος ξεκίνησε αμέσως για το νοσοκομείο.
«Το μωρό είναι εντάξει» της είπε ο γιατρός που της έκανε τον υπέρηχο και η Κάθριν ξέσπασε σε κλάματα. «Μη φοβάστε για τίποτα» της είπε καθησυχαστικά. «Τέτοιες αιμορραγίες είναι συχνές το πρώτο τρίμηνο. Είστε περίπου στη δέκατη βδομάδα. Σωστά;» ρώτησε και η Κάθριν έγνεψε. «Απλώς πρέπει να ξεκουραστείτε μερικές βδομάδες. Να μείνετε για λίγο στο κρεβάτι».
«Ο,τι χρειαστεί» είπε η Κάθριν, ήρεμη πια που το μωρό ήταν καλά.
«Ο γιατρός σας είναι έξω και μιλάει με τον…» είπε μια νοσοκόμα η οποία έχωσε το κεφάλι της στην πόρτα μισή ώρα μετά, ενώ η Κάθριν τακτοποιούσε τα ρούχα της. Κοίταξε τη νοσοκόμα παγωμένη. Η νεαρή κοπέλα έδειχνε κι αυτή ανήσυχη. Γυναικεία αλληλεγγύη. Η Κάθριν χαμογέλασε.
«Μην ανησυχείς. Δε γινόταν να μείνει και πολύ κρυφό» είπε στωικά η Κάθριν και πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Η εξέταση τελείωσε, συνάδελφε» άκουσε το γιατρό να λέει στο γυναικολόγο της, μόλις βγήκε έξω. Η Κάθριν περίμενε μόνη στο δωμάτιο ενώ οι επαγγελματίες μιλούσαν μεταξύ τους. Ο Οντι μπήκε αμέσως στο δωμάτιο, λευκός σαν πανί, και πλησίασε δειλά στο κρεβάτι της.
«Δε δαγκώνω» του είπε η Κάθριν χαμογελαστή αλλά ο Οντι δεν χαλάρωσε καθόλου με το αστείο της. Κάθισε δίπλα της και ακούμπησε το μέτωπό του στο κρεβάτι, δίπλα στην κοιλιά της. Έμοιαζε κουρασμένος.
«Λένε πως…» καθάρισε τη φωνή του «πρέπει να μείνεις για λίγο στο κρεβάτι» της είπε ουδέτερα. «Το πρώτο τρίμηνο είναι…επικίνδυνο» ψέλλισε και η Κάθριν ανατρίχιασε. Το φοβόταν. Το έτρεμε. Και είχε συμβεί: το είχε μάθει.
Ο Οντι δε σάλευε. Και η Κάθριν δεν είχε ιδέα τι έπρεπε να του πει. «Δεν είσαι υποχρεωμένος να βοηθήσεις, εγώ θα το κρατήσω»; Γελοίο. «Σε καταλαβαίνω αν νιώθεις άγχος, αλλά θα τα καταφέρουμε μαζί»; Ακόμα πιο γελοίο.
«Πονάς;» τη ρώτησε, σηκώνοντας το κεφάλι του. Τα μάτια του ήταν κόκκινα από την κούραση. Άντρες, σκέφτηκε η Κάθριν και χαμογέλασε. Αυτή κόντεψε να χάσει το μωρό, αυτός έδειχνε κομμάτια.
«Όχι, καρδιά μου. Καλά είμαι» του είπε τρυφερά και τον χάιδεψε στο κεφάλι. Εκείνος έδειχνε σαν χαμένος. Δεν ήταν ο εαυτός του.
Μερικά δευτερόλεπτα αμήχανης σιωπής ακολούθησαν. Δεν είχε χαρεί, σκέφτηκε απογοητευμένη η Κάθριν. Ήθελε να είχε χαρεί. Μετά το αρχικό σοκ, περίμενε να τον δει να χαίρεται. Αλλά μάλλον είχε υπερεκτιμήσει τη σχέση τους.
«Πόσο καιρό το ξέρεις;» τη ρώτησε σοβαρά.
«Έχω πολύ σταθερό κύκλο. Με την πρώτη καθυστέρηση…» είπε εκείνη. Ποτέ δε θα ξεχνούσε τη στιγμή που διάβασε την ένδειξη ΘΕΤΙΚΟ στο τεστ εγκυμοσύνης. Το είχε κάνει μόνη της. Η Έλενα δεν είχε έρθει ακόμα τότε στη Νέα Υόρκη. Είχε γυρίσει από τη Φολέγανδρο πριν από μερικές βδομάδες και ένιωθε συνεχείς ναυτίες. Είχε μείνει έγκυος στο νησί. Δε δίστασε ούτε δευτερόλεπτο για το αν έπρεπε να το κρατήσει. Τα πράγματα με τον Οντι ήταν απαίσια τότε, αλλά ήξερε ότι ήθελε το παιδί του.
«Όταν εμείς…στην ταράτσα…» ψέλλισε εκείνος. Η Κάθριν έγνεψε θετικά. Ο Οντι έδειξε αηδιασμένος με τον εαυτό του. «Ίσως φταίω εγώ» της είπε τρομαγμένος. Η Κάθριν γέλασε. «Μπορώ να κάνω σεξ» του είπε αλλά δεν τον έπεισε.
«Εγώ φταίω που κινδύνευσε το μωρό» της είπε.
«Για το μόνο που φταις είναι που υπάρχει μωρό» του είπε και του τσίμπησε τη μύτη. Ο Οντι δε φαινόταν χαρούμενος. Ακόμα.
«Κάθριν δεν ξέρω…δεν είμαι έτοιμος» της είπε εκείνος ξαφνικά και η Κάθριν πάγωσε. Ούτε κι εκείνη ήταν έτοιμη. Κι εκείνη είχε πολλά όνειρα και πολλά πράγματα να κάνει. Κι εκείνη φοβόταν και έτρεμε τη ζωή της με ένα παιδί. Κι εκείνη είχε ανάγκες. Αλλά δεν αμφέβαλε ούτε στιγμή. ‘Ηταν το παιδί του και κάθε τι δικό του της ήταν αγαπημένο. Και τώρα τι; Θα τον άκουγε να της λέει ότι δεν είναι έτοιμος και ότι δεν ξέρει και ότι πρέπει να το ξανασκεφτεί; Δεν μπορεί να ήταν τόσο βλάκας.
«Οντι, δε χρειάζεται να μου πεις κάτι» τον διέκοψε. Εκείνος φάνηκε σοκαρισμένος από τη στάση της. «Δε σε χρειάζομαι στη ζωή μου και στη ζωή του παιδιού μου. Σε θέλω πολύ στη ζωή μας, αλλά θα τα καταφέρω και χωρίς εσένα. Αν νιώθεις πιεσμένος, μπορείς να φύγεις. Δε θα λυπηθώ καθόλου» του είπε και το εννοούσε. Αλίμονο αν λυπόταν.
«Μα δεν κατάλαβες…» είπε εκείνος. «Δεν είπα ότι δε θέλω…απλώς…» είπε ο Οντι, χωρίς να ολοκληρώσει ποτέ την πρότασή του.
«Οντι, αυτή τη στιγμή προέχει η υγεία του μωρού» τον διέκοψε ξανά, πιο πολύ για να προστατεύσει τον εαυτό της. Για να μην ακούσει κάτι που δεν ήθελε να ακούσει. «Όταν γυρίσουμε σπίτι, συζητάμε» του είπε. «Αν μπορείς τώρα, πέρασε για λίγο έξω, θέλω να ηρεμήσω μέχρι να με πάνε στο δωμάτιο».


Ο Οντι την κοίταξε για λίγο και βγήκε από το δωμάτιο.