Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

κεφάλαιο 70-μείνετε συντονισμένοι για...τον γάμο!

Η Εμμα στεκόταν όρθια, στηριγμένη σε μία πατερίτσα μιας και το ένα χέρι της ήταν ακόμα σε γύψο και δε βοηθούσε και πολύ. Το αμαξίδιό της την περίμενε για να τη μεταφέρει στο πάρκινγκ. Όλα ήταν έτοιμα. Η μητέρα της μιλούσε με το γιατρό και η Φιλίπα τής έφτιαχνε λίγο τα μαλλιά. Η Εμμα ήταν ενθουσιασμένη που έφευγε από το νοσοκομείο. Φοβόταν λίγο για τις επικείμενες αλλαγές στη ζωή της αλλά ήξερε ότι όλες ήταν θετικές.
«Θα έρχεσαι να με βλέπεις;» ρώτησε η Εμμα τη φίλη της παραπονιάρικα.
«Ο Ολιβερ μού βρήκε ένα τέλειο διαμερισματάκι κοντά σας» της είπε και της έκλεισε το μάτι. Η Εμμα συγκινήθηκε με τη σκέψη του.
«Κάτι τέτοια κάνει…» είπε και συγκρατήθηκε για να μη δακρύσει.
«Και τον αγαπάμε όλοι» συνέχισε η Φιλίπα και γέλασαν.
«Τι περιμένουμε λοιπόν;» ρώτησε η Εμμα.
«Μπα…τίποτα. Το εξιτήριο μόνο. Το φέρνει ο Ολιβερ και φεύγετε σε δέκα λεπτά» της είπε και όταν εκείνος μπήκε στο δωμάτιο η Φιλίπα κίνησε προς την πόρτα. «Σας αφήνω λιγάκι και θα σας δω στην έξοδο» είπε διακριτικά.

«Τι κάνει το κοριτσάκι μου;» της είπε και τη φίλησε τρυφερά. «Ωραία τα μαλλιά σου έτσι» συμπλήρωσε και χαμογέλασε.
«Ελα τώρα, κόλακα!» γέλασε η Εμμα. «Μια απλή κοτσίδα είναι» τον ψευτομάλωσε.
«Εγώ φταίω που είσαι εσύ όμορφη; Μην τα βάζεις μαζί μου!» γέλασε κι εκείνος με τη σειρά του.

Κάθισε στο κρεβάτι της και την κοίταξε ονειροπόλα.
«Αυτό είναι το εξιτήριο» της είπε ήρεμα. «Και οι οδηγίες του γιατρού αναλυτικά. Ρίξε μια ματιά».

Η Εμμα πήρε το χαρτί, βαριεστημένα, και άρχισε να διαβάζει.

Η ασθενής Εμμα Ιμοτζεν Μπένετ παίρνει σήμερα εξιτήριο από το πανεπιστημιακό νοσοκομείο Σεντ Χέλεν μετά από νοσηλεία έξι (6) ημερών ύστερα από κάταγμα βραχιονίου οστού και κνήμης  και  εξαιτίας εισπνοής καπνού που είχε ως αποτέλεσμα να παραμείνει σε κώμα.
Η ασθενής είναι σε θέση να εξέλθει του νοσοκομείου υπό την επίβλεψη δικών της ανθρώπων μέχρι την πλήρη αποθεραπεία της.
Συνίσταται κατ’ οίκον φροντίδα παρουσία ειδικής νοσοκόμας για μία εβδομάδα, καθώς και κινησιοθεραπεία. Η ιατρική ομάδα, επίσης, συνιστά στην ασθενή να χρησιμοποιεί τακτικά την πισίνα του συζύγου της, δρ Ολιβερ Πιρς, για την γρήγορη αποκατάσταση των τραυματισμών της.  

Η Εμμα διάβασε γρήγορα τις τελευταίες γραμμές. Δίπλωσε το εξιτήριο και μόλις το έβαλε στην τσάντα της, κοκάλωσε. Γύρισε απορημένη προς το μέρος του Ολιβερ, ο οποίος κρατούσε στο χέρι του ένα μικρό μαύρο βελούδινο κουτί.

«Θέλεις να με παντρευτείς;» ήταν το μόνο που της είπε και η Εμμα με κομμένη την ανάσα έγνεψε θετικά και χώθηκε στην αγκαλιά του. «Δε θα το ανοίξεις;» τη ρώτησε, φανερά συγκινημένος μετά από μερικά δευτερόλεπτα.

Η Εμμα άνοιξε αργά το κουτί και μέσα βρήκε ένα τέλειο δαχτυλίδι από λευκόχρυσο, που αγκάλιαζε ένα γαλάζιο διαμάντι.
«Είναι υπέροχο…Ολιβερ» είπε και τέντωσε το δάχτυλό της για να της το φορέσει.
«Δηλαδή…εμείς…» ψέλλισε.
«Εμείς θα παντρευτούμε και θα κάνουμε οικογένεια και θα είμαστε για πάντα μαζί και ευτυχισμένοι» της είπε με σιγουριά. Η Εμμα τον φίλησε. Δεν περίμενε ποτέ ότι ο Ολιβερ θα άλλαζε τόσο γρήγορα, και τόσο αμετάκλητα.

«Είπε ναι» φώναξε ξαφνικά ο Ολιβερ και μπούκαραν όλοι μέσα στο δωμάτιο. Οι γονείς της, η Φιλίπα, ο Τζούλιαν, γιατροί, νοσοκόμοι, όλοι. Ο Ολιβερ την πήρε αγκαλιά και τη φίλησε ενώ δέχονταν τα συγχαρητήρια των δικών τους ανθρώπων.
«Εμμα, να σου γνωρίσω τον πατέρα μου» της είπε και τότε πρόσεξε τον γκριζομάλλη κύριο που στεκόταν αμήχανος στη γωνία.
«Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω…Αν και μου φαίνεστε παράξενα οικείος» γέλασε η Εμμα, παρατηρώντας την έντονη ομοιότητα πατέρα και γιου. «Δεν έχω να φοβάμαι δηλαδή, ότι θα γεράσει άσχημα!» συμπλήρωσε και γέλασε ενώ ο πατέρας του Ολιβερ της φιλούσε ευγενικά το χέρι.
«Ωραία μου δεσποινίς, περιμένω ανυπόμονα εγγονάκια» της είπε και μετά την αγκάλιασε σφικτά.

«Σου έχω μια έκπληξη» της ψιθύρισε και την οδήγησε έξω στην αγκαλιά του.
«Κι άλλη;» είπε εκείνη ανίκανη να πιστέψει την καλή της τύχη.
Έξω από το δωμάτιο οι εργάτες είχαν κρεμάσει τον τυλιγμένο μακρόστενο πίνακα στον τοίχο και την περίμεναν.
«Σκίσ’ το» της είπε εκείνος και η Εμμα υπάκουσε. Μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα το χαρτί βρισκόταν στο πάτωμα και διάβαζε μπροστά της, μια σκούρα μπλε επιγραφή με λευκά καλλιγραφικά γράμματα

Πτέρυγα Αποκατάστασης Τραυματισμών
Δρ Ολιβερ & Εμμα Πιρς


Πόσο όμορφο έδειχνε το όνομά του δίπλα στο δικό της…σκέφτηκε η Εμμα και τον φίλησε.
«Γίναμε πτέρυγα! Τι πρωτότυπο δώρο!» του είπε και γέλασαν μαζί.

«Θες να γίνουμε και πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη; Γκαλερί; Ίδρυμα Προστασίας της Λευκής Αρκούδας; Ο,τι θες εσύ, αγάπη μου. Από εδώ και πέρα…ό,τι θες εσύ» είπε και τη φίλησε για να σφραγίσει την υπόσχεσή του.

4 σχόλια:

  1. aaaaaxxxx!θελω κι εγω μια πτερυγα .... <3 <3 <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχεις δώσει ρέστα σε αυτήν την ιστορία!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχω συντονιστει για το γάμο και περιμένω... Γάμος! Γάμος! Γάμος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Kοπελια δεν υπαρχεις οπως λεει και ο γιος μου δεν υπαρχεις
    Καταπληκτικοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο

    ΑπάντησηΔιαγραφή