Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2013

Κεφάλαιο 66-Αφιερωμένο στην πιστή μου αναγνώστρια, Ελί, για τα 30α γενέθλιά της. Ελί, χρόνια πολλά!!!

«Τι σημαίνει αυτό; Πες του να φύγει…» είπε η Εμμα και έκανε μια απότομη κίνηση σαν να θέλει να σηκωθεί. Ένας διαπεραστικός πόνος τής θύμισε πόσο πολύ είχε χτυπήσει. Το χέρι και το πόδι της ήταν σε γύψο. Η Φιλίπα έτρεξε κοντά της και τη βοήθησε να τακτοποιηθεί στη θέση της.
«Μην κάνεις έτσι. Είναι εδώ όλες αυτές τις μέρες και δεν φεύγει ούτε για να πάει να αλλάξει» είπε η Φιλίπα τρυφερά.
«Κι εσύ, Βρούτε;» είπε λυπημένη η Εμμα.
«Κι εγώ, ναι. Αφησέ τον να σου μιλήσει. Είναι ράκος τόσες μέρες. Κοιμάται στο δίπλα δωμάτιο μερικές ώρες, κάνει ντους εδώ και του έφερε κάποιος μερικές αλλαξιές για να έχει ρούχα» είπε η Φιλίπα χαμογελαστή. «Τι άλλο να κάνει πια; Θες να τον πεθάνεις;» συμπλήρωσε.
«Πώς τον άφησαν να μείνει δίπλα;» ρώτησε η Εμμα απαλά.
«Αρχικά ζήτησε αν μπορεί να νοικιάσει το δωμάτιο και φυσικά του είπαν όχι. Αυτός ρώτησε αν είναι πλήρες το νοσοκομείο και μόλις του απάντησαν όχι, έκανε κάτι φοβερό» είπε η Φιλίπα γουρλώνοντας τα μάτια. Η Εμμα διψούσε να μάθει αλλά δεν ήθελε να ρίξει τα μούτρα της και να ρωτήσει. Η Φιλίπα δεν κρατήθηκε. «Έκανε μια τεράστια δωρεά στο νοσοκομείο. Έδωσε κάπου 100.000 λίρες και υποσχέθηκε άλλα τόσα υπό τον όρο να έχει το διπλανό δωμάτιο από το δικό σου όσες μέρες είσαι εδώ. Επίσης η πτέρυγα αυτή λέγεται πια Πτέρυγα Ολιβερ Τ. Πιρς. Τουλάχιστον όταν έρθουν οι πινακίδες. Τι σημαίνει το Τ.; άραγε;» ρώτησε η Φιλίπα.

Η Εμμα δεν απάντησε. Έμεινε να κοιτάει τον απέναντι τοίχο. Κάπου από πίσω ήταν κι εκείνος. Τι να έκανε τώρα; Θα μπορούσε να τον αποφύγει; Μήπως φερόταν σαν παιδί; Κανονικά έπρεπε να τον δει, αλλά φοβόταν. Φοβόταν ότι δεν θα μπορούσε να συγκρατήσει τα συναισθήματά της και θα κατέρρεε πάλι. Άσε που πρέπει να είχε τα μαύρα της τα χάλια.
«Δε θέλω να τον δω ακόμα» ψέλλισε.
«Τι να του πω, Εμμα; Ξέρει ότι συνήλθες και θέλει να σε δει. Είναι χάλια ο άνθρωπος. Δεν έχω ξαναδεί τόσο καταρρακωμένο άτομο. Έχει να φάει τέσσερις μέρες. Με το ζόρι τον τάισε η μαμά σου ένα τοστ χθες».
«Η μαμά μου;» ρώτησε εμβρόντητη η Εμμα. «Μα πώς…;»
«Τόσες μέρες εδώ όλοι μαζί από το πρωί μέχρι το βράδυ…καταλαβαίνεις…ήρθαμε κοντά» είπε η Φιλίπα γελώντας. «Η μητέρα σου έχει δείξει φοβερή αδυναμία στον Ολιβερ. Βρήκε κάποιον να κανακεύει» συμπλήρωσε. Η Εμμα κόντεψε να πνιγεί με το σάλιο της.
«Θεέ μου» ψέλλισε με δυσκολία. «Συνωμοσία εναντίον μου» είπε σοβαρά και η Φιλίπα γέλασε ξανά.
«Έλα ρε κορίτσι μου. Ηρέμησε λιγάκι. Απλώς τον συμπαθήσαμε όλοι. Δε θα σε υποχρεώσει κανείς να του μιλήσεις αν δε θέλεις» της είπε καθησυχαστικά η φίλη της. «Ένα πράγμα έχω να σου πω μόνο και ό,τι αποφασίσεις θα το σεβαστώ. Λέξεις είναι μόνο, Εμμα, λέξεις. Οι πράξεις του τα λένε όλα. Δε σου λέει τα λόγια αλλά κάνει το παν για να δείξει την αγάπη του. Τέσσερις μέρες δεν έφυγε από το πλάι σου. Κρατούσε το χέρι σου και σου τραγουδούσε. Ξέρεις πόσο δύσκολο του είναι να βρίσκεται ακριβώς δίπλα και να μην μπορεί να σε δει;» είπε σοβαρά η φίλη της.
«Τραγουδούσε; Ο Ολιβερ; Αποκλείεται» είπε η Εμμα μετά από λίγο.
«Κάπου διάβασε ότι οι ασθενείς σε κώμα ανταποκρίνονται στη μουσική πολύ θετικά. Σου τραγούδησε κάθε ερωτική μπαλάντα που υπάρχει» είπε η Φιλίπα ενώ χτένιζε απαλά τα μαλλιά της φίλης της. «Και τα βράδια, εδώ, δίπλα σου. Έχει κλείσει η φωνή του» της είπε.
«Ωχ σταμάτα με την πλύση εγκεφάλου. Τι κάνεις; Γιατί με χτενίζεις;»
«Έτσι, χωρίς λόγο» είπε η Φιλίπα χωρίς περισσότερες επεξηγήσεις. «Α! Ξέχασα να σου πω και κάτι εξίσου συναρπαστικό» είπε ενθουσιασμένη. Η Εμμα αναρωτήθηκε τι θα μπορούσε να επισκιάσει όσα είχε ακούσει ήδη. «Την Παρασκευή θα βγω με τον Τζούλιαν» είπε και τσίριξε.
Η Εμμα χαμογέλασε. «Πολύ σουρεάλ μού ακούγεται, αλλά πιστεύω ότι θα βγει σε καλό».
«Του άλλαξα γάζα στα ράμματα που έκανε στο χέρι χθες. Μην κάνεις γκριμάτσες. Πέντε ραμματάκια στον αγκώνα. Έπεσε πάνω σε γυαλιά και κόπηκε. Εγώ λοιπόν του άλλαξα γάζα και τα είπαμε λίγο και...ξέρεις! Είναι κούκλος! Θεός!»

Η Φιλίπα ίσιωσε τα σεντόνια, αέρισε το δωμάτιο και πέρασε το σώμα της φίλης της με υγρές πετσέτες για να την δροσίσει. Της έφερε ένα καθρεφτάκι για να επιθεωρήσει την κατάστασή της. Η Εμμα δε χάρηκε με αυτό που είδε αλλά περίμενε χειρότερα. Δεν είχε σημάδια στο πρόσωπο, αλλά το δέρμα της ήταν θαμπό και τα μαλλιά της φαίνονταν ξερά. Είχε μια κοκκινίλα στο μάγουλο και τα χείλη της είχαν σκάσει. Χρειαζόταν άμεσα λίγη περιποίηση.

«Ο Ολιβερ κανόνισε να έρθει μια ομάδα εργοθεραπευτών και κινησιολόγων για να σε εξετάσουν και να σε βοηθήσουν με την αποκατάστασή σου. Πρέπει να κάνεις μερικά βήματα και σιγά σιγά να μάθεις να αυτοεξυπηρετείσαι μέχρι να βγάλεις τους γύψους. Πρέπει να ελέγξουμε μήπως το κώμα σού έχει αφήσει κάποια προσωρινή ακαμψία. Εντωμεταξύ εσύ μπορείς να αξιοποιήσεις όπως θες το χρόνο σου» της είπε και της έκλεισε το μάτι. «Εγώ φεύγω» της είπε η φίλη της και κίνησε προς την πόρτα.

«Στάσου…» είπε η Εμμα με όση δύναμη της είχε απομείνει. Μέτρησε μέχρι το τρία αργά. Κάπου είχε ακούσει ότι πριν από μια μεγάλη απόφαση χρειαζόσουν τρία δευτερόλεπτα για να είσαι σίγουρος για αυτό που πας να πεις.

«Πες του να έρθει» είπε τελικά και έκλεισε τα μάτια της για να ηρεμήσει.




2 σχόλια: