Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

κεφάλαιο 64-Comatose

Το κεφάλι της πονούσε αφόρητα. Δεν μπορούσε να βάλει σε τάξη τις σκέψεις της. Περνούσε από την μία εικόνα στην άλλη. Προσπαθούσε να θυμηθεί αλλά χανόταν σε ένα λαβύρινθο από αναμνήσεις.

Ποιοι ήταν όλοι αυτοί πάνω από το κεφάλι της; Σαν πολύ δεν κράτησε αυτός ο εφιάλτης; Λένε ότι τα όνειρα δεν κρατάνε πάνω από μερικά δευτερόλεπτα και αυτή ένιωθε σαν να είχαν περάσει αιώνες. Έπρεπε να ξυπνήσει, είχε πολλές δουλειές να κάνει. Έπρεπε να τελειώσει την πτυχιακή της, να βρει καινούργιο σπίτι στο Λονδίνο, να ψάξει για δουλειά. Δεν είχε χρόνο να τεμπελιάζει στο κρεβάτι. Παρά τη θέλησή της όμως δεν μπορούσε να σηκωθεί. Προσπαθούσε να ανοίξει τα βλέφαρά της αλλά δεν άνοιγαν. Προσπαθούσε να κουνήσει τα πόδια της αλλά δεν κινούνταν. Γιατί της συνέβαινε αυτό; Μήπως είχε παραφάει πριν κοιμηθεί; Τι είχε γίνει χθες το βράδυ; Μήπως είχε πιει; Δεν είχαν κάνει ένα μικρό πάρτι επειδή έφευγε; Να το! Αυτό ήταν! Είχαν κάνει ένα μικρό πάρτι, το θυμόταν. Ήταν όλοι εκεί. Της έδωσαν και ένα δώρο. Μάλλον θα είχαν πιει πολύ. Αυτό θα ήταν. Ένα φρικτό hangover. Μα και αυτή γιατί έπινε; Αφού ήξερε ότι δεν άντεχε πάνω από δύο ποτά. Μήπως το αφεντικό τους σέρβιρε πάλι μπόμπες; Μπα…αφού τους είχε πει ότι είχε ξεμπλέξει.

Μια ξαφνική σουβλιά περόνιασε το πόδι της. Τι αφόρητος πόνος! Είναι δυνατόν να πονάς μέσα στον εφιάλτη σου; Και αυτοί από πάνω της γιατί δεν την ξυπνούσαν επιτέλους; Δεν έβλεπαν ότι υποφέρει;

Αποφάσισε να χαλαρώσει. Δεν είχε και άλλες επιλογές. Ένιωθε ένα μούδιασμα σε όλο το κορμί αλλά σίγουρα αν σταματούσε να τυραννιέται με ατέλειωτα ερωτήματα σιγά σιγά το σώμα της θα ξυπνούσε από το λήθαργο.

Μια γλυκιά φωνή πλημμύρισε το δωμάτιο. Τι εφιάλτης ήταν αυτός που σου τραγουδούσε ο Μπράιαν Ανταμς live μέσα στο δωμάτιό σου; Τι ωραίο τραγούδι…Το Everything I Do δεν ήταν; Μήπως το είχε βάλει κανείς σε cd? Αποκλείεται. Δεν έβλεπαν ότι κοιμάται; Άλλωστε ακουγόταν πολύ ζωντανή η φωνή του Μπράιαν.
Μήπως δεν ήταν ο Μπράιαν; Η φωνή που άκουγε δεν ήταν τόσο βραχνή…Ήταν πολύ όμορφο αυτό που άκουγε. Τα χείλη της δεν κινούνταν. Ήθελε να χαμογελάσει. Δεν τα κατάφερε. Ίσως αν κούναγε ένα δάχτυλο κατάφερνε να ξυπνήσει. Η γλυκιά φωνή συνέχισε το τραγούδι. Και μετά άλλο ένα…Για μια αγάπη που νικάει τις δυσκολίες. Τι ρομαντικό…


Η Εμμα πήρε μια βαθιά ανάσα και βυθίστηκε ξανά στον ύπνο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου