Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 6 Αυγούστου 2013

κεφάλαιο 61-από Παρασκευή η συνέχεια...δεν έχω πληκτρολόγιο καλό εδώ...σόρυ

H Εμμα είχε τελειώσει με το σκούπισμα των ποτηριών και ετοιμαζόταν να φύγει όταν ο Τζούλιαν βγήκε από την αποθήκη, ντυμένος και αυτός για να φύγουν. Είχε γεμίσει τα ράφια με μπουκάλια από τα κουτιά που είχαν παραγγείλει από τον νέο τους προμηθευτή.
«Τι λες; Χορεύουμε;» της είπε με σατανικό χαμόγελο ο φίλος της και αφού έβαλε ένα πολύ δημοφιλές μπλουζ την πήρε στην αγκαλιά του πριν εκείνη προλάβει να φέρει αντίρρηση.
‘Αρχισαν να λικνίζονται αργά μέσα σε ένα άδειο μαγαζί και η Εμμα αναρωτήθηκε αν ο Τζούλιαν νιώθει ακόμα κάτι για εκείνη.
«Ώστε φεύγεις;» της είπε εκείνος, μην μπορώντας να πιστέψει πώς πέρασε ο καιρός.
«Φεύγω, Τζούλιαν» του είπε και την πήρε το παράπονο. Θυμήθηκε όσα είχαν συμβεί με τον Ολιβερ και ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό της. «Δε με σηκώνει το κλίμα εδώ γύρω».
Οδηγώντας τη με σιγουριά στα βήματα του χορού έπιασε το πηγούνι της και τον ανάγκασε να τον κοιτάξει. «Σε βλέπω εδώ και καιρό χάλια. Τι τρέχει; Αυτός ο δασκαλάκος φταίει;» τη ρώτησε έξαλλος.
«Και οι δυο φταίμε, Τζούλιαν» είπε εκείνη και ακούμπησε στο στέρνο του. Γιατί να μην ήταν ερωτευμένη με τον Τζούλιαν; Όλα θα ήταν πιο απλά, πιο φυσικά. «Εσύ με την Τζάνις καλά;  Είστε μaζί;» τον ρώτησε πονηρά.
Ο Τζούλιαν ξεφύσηξε τάχαμ αδιάφορα. «Πες εσύ το ναι και την αφήνω στο τσακ μπαμ» της είπε και την έγειρε προς τα πίσω. Η Εμμα γέλασε.
Εκείνο το δευτερόλεπτο, που η Εμμα ένιωσε μετά από πολύ καιρό κεφάτη και ποθητή, άκουσαν μια μηχανή μεγάλου κυβισμού να σταματάει έξω από το μπαρ. Τα υπόλοιπα έγιναν σε κλάσματα δευτερολέπτου. Ενώ ο οδηγός περίμενε στη μηχανή, ο συνοδηγός, φορώντας κράνος,  κατέβηκε και αφού έσπασε ένα τζάμι του μπαρ με τον αγκώνα πέταξε μέσα κάτι. Ο Τζούλιαν ούρλιαξε για βοήθεια αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Η φωτιά είχε ανάψει για τα καλά στον κλειστό χώρο…




2 σχόλια:

  1. Αυτά ειναι! Η αγωνία στο κατακόρυφο! Να δω πως θα τη βγάλουμε μέχρι την Παρασκευή!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν και το διαβαζω τον Νοεμβριο οποτε διαβαζω καπακι και το αλλο κεφαλαιο καταλαβαινω απολυτα τις υπολοιπες αναγνωστριες που τις αφησες να περιμενουν μετα απο τετοια βομβα.
    Αλλα δικαιολογεισαι ελαφρως μονο για το πληκτρολογιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή