Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

κεφάλαιο 54-φρούδες ελπίδες

«Θεέ μου!» είπε ξέπνοη η Εμμα και ξάπλωσε ανάσκελα, δίπλα στον Ολιβερ. Είχαν μόλις τελειώσει να κάνουν έρωτα και ήταν και οι δύο πολύ κουρασμένοι.
«Εσύ φταις! Είπε ο Ολιβερ γελώντας. «Αύριο γράφεις, και αντί να ξεκουράζεσαι, με παρέσυρες!» συμπλήρωσε.
«Ναι, σε είδα! Υπέφερες!» απάντησε εκείνη πειρακτικά και ο Ολιβερ τη φίλησε στο μάγουλο τρυφερά.
«Αφού το ξέρεις ότι δεν μπορώ να σου πω όχι» της είπε.
«Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι αύριο δίνουμε το τελευταίο μάθημα. Πότε πέρασε ένα εξάμηνο…» μονολόγησε η Εμμα. Ο Ολιβερ την έσφιξε στην αγκαλιά του.
«Ήταν…έντονο εξάμηνο όμως!» είπε και γέλασε.
«Τι θα κάνεις μετά, Ολιβερ;» ρώτησε εκείνη, προσεκτικά, για να μην νομίζει ότι τον ελέγχει. «Θα δουλέψεις στην εταιρεία σας;».
Εκείνος δεν μίλησε αμέσως. Φαινόταν αναποφάσιστος. «Κοίτα να δεις…ο πρύτανης μού είπε ότι του χρόνου έχει ένα μάθημα που μπορώ να διδάξω και θέλει να συνεχίσουμε τη συνεργασία μας» της είπε.
«Ολιβερ, αυτό είναι θαυμάσιο!» είπε η Εμμα ενθουσιασμένη.
«Ναι, είναι. Δεν έχω οικονομικό πρόβλημα, το ξέρεις, αλλά για μένα η διδασκαλία στο πανεπιστήμιο είναι κάτι πολύ σημαντικό. Ως εδώ έφτασα με πολύ διάβασμα και κόπο. Δε με βοήθησε κανείς. Στην εταιρεία του πατέρα μου θα είμαι πάντα ο γιος του Τζέιμσον Πιρς. Στον κύκλο των ακαδημαϊκών με σέβονται ως οντότητα» της είπε και εκείνη έγνεψε. Τον καταλάβαινε απόλυτα. «Το καλοκαίρι φυσικά θα βοηθήσω τον πατέρα μου και για ό,τι θέλει θα είμαι εκεί, αλλά θα επικεντρωθώ στο συγγραφικό μου έργο. Άλλωστε καιρός είναι να βρει αντικαταστάτη μου» είπε. «Εσύ; Έχεις σχέδια για το καλοκαίρι;»
«Ναι. Έλεγα να πάω στη Τζούλια στη Φλωρεντία μία βδομάδα και μετά να σε βρω στην Προβηγκία. Κατά τα άλλα, θα τελειώσω την πτυχιακή μου για να την παραδώσω αρχές Σεπτέμβρη και μέχρι να πάρω το πτυχίο στα χέρια μου δεν μπορώ να ψάξω για δουλειά. Ίσως προσανατολιστώ σε καμιά άμισθη πρακτική σε κάποιο μουσείο» του είπε.
«Μπορώ να σε βοηθήσω σε αυτό» προσφέρθηκε αμέσως εκείνος. «Έχω ένα φίλο που έχει μια φοβερή γκαλερί και χρειάζεται μια κοπέλα για να βοηθάει με τις δουλειές. Θες να του μιλήσω;».
«Ολιβερ, είσαι τόσο καλός!» τον φίλησε η Εμμα. «Αλλά καλύτερα ό,τι κάνω να το κάνω μόνη μου» του είπε.
«Έχεις δίκιο. Όπως νιώθεις εσύ πιο άνετα!» είπε και γέλασε.

Κοιμήθηκαν μαζί ως το πρωί και ο Ολιβερ την άφησε λίγο πιο έξω από την πανεπιστημιούπολη για να πάει να γράψει. Η ΕΜμα δεν είχε άγχος. Στο μόνο μάθημα που είχε άγχος ήταν στο δικό του. Ήθελε να γράψει άριστα, για να του δείξει πόσο εκτιμούσε το μάθημά του και φυσικά για να μη ρεζιλευτεί. Τα θέματά του δεν ήταν και πολύ εύκολα αλλά αν είχες διαβάσεις μπορούσες να γράψεις. Τον παρακαλούσε να της πει αν έγραψε καλά, αλλά εκείνος δεν έλεγε κιχ. «Θα μάθεις όταν θα μάθουν και οι άλλοι» ήταν το μόνο που της έλεγε και η Εμμα γινόταν έξαλλη αλλά τουλάχιστον του αναγνώριζε ότι είχε τις αρχές του.

Αφού παρέδωσε την κόλλα της στον μεταπτυχιακό φοιτητή που είχε βάλει η Φούλμαν για επιτήρηση, βρήκε τα παιδιά έξω να την περιμένουν.
«Τι είναι αυτό το πράγμα με σένα που βγαίνεις πάντα τελευταία;» της γκρίνιαξαν.
«Τελευταία φορά! Το ορκίζομαι!» είπε δραματικά και ξεκαρδίστηκαν όλοι.
«Πάμε για φαγητό;» πρότεινε η Λούσι και συμφώνησαν.
Κάπου μισή ώρα μετά κάθονταν σε ένα πολύ γραφικό εστιατόριο στο Σόχο. Σέρβιρε πολύ λίγα πιάτα αλλά ήταν όλα με φρέσκα υλικά και μαγειρεύονταν όλα επιτόπου. Η κουζίνα είχε τζάμι μπροστά και έβλεπες τον σεφ να ετοιμάζει το πιάτο σου από το μηδέν.
«Πώς πάει η δουλειά, Εμμα;» τη ρώτησε ο Μαρκ.
«Καλά…αυτή τη βδομάδα και την άλλη δουλεύω. Μετά τον έχω ενημερώσει ότι θα φύγω. Θα βρω κάποια άμισθη πρακτική για το καλοκαίρι. Τέλος οι σπουδές, τέλος και το σερβίρισμα» είπε με κάποια πικρία.
«Εσύ, Λούσι;» ρώτησε ξανά ο Μαρκ.

Οι φίλοι έφαγαν με όρεξη και συζήτησαν τα καλοκαιρινά τους σχέδια. Η Εμμα ήταν ενθουσιασμένη. Ήθελε να φωνάξει ότι ήταν ερωτευμένη με τον πιο όμορφο άντρα του κόσμου και στα σχέδιά της είχε ένα ρομαντικό ταξίδι μαζί του αλλά δεν μπορούσε. Τουλάχιστον προς το παρόν. Άλλωστε δεν ήξερε πώς ένιωθε ο Ολιβερ.  Την περιελάμβανε στα σχέδιά του και ήταν τρυφερός, αλλά οι μέρες περνούσαν και ακόμα δεν της είχε πει…κάτι πιο…σαφές. Ίσως έπρεπε να χαλαρώσει λιγάκι και να μην το σκέφτεται περισσότερο.

Αυτό θα έκανε. Θα σταματούσε να περιμένει να της πει ότι είναι ερωτευμένος ή κάτι τέτοιο. Άλλωστε και εκείνη δεν του το είχε πει κι ας το ένιωθε. Σωστά; Ίσως είχε σκοπό να της το πει στην Προβηγκία, εκεί όπου έκαναν πρώτη φορά έρωτα. Ίσως είχε σχεδιάσει κάτι.


Η Εμμα ενθουσιάστηκε με αυτή την προοπτική και ηρέμησε κάπως. Ήταν σε όλα τέλειος. Θα ήταν και σε αυτό. 

3 σχόλια:

  1. ο τιτλος μας προετοιμαζει για ανατροπη δλδ?!!?!!?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγω απλά περιμένω τον πόνο. Δικό της ή δικό του, δε με νοιάζει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. κάτι έρχεταιιιιιιι. Το νιώθω!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή