Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013

κεφάλαιο 53-μα τόσο καλός πια; Ούτε ο Θανάσης έτσι!

«Κι άλλα λουλούδια;» ρώτησε η Φιλίπα περίπου τρεις βδομάδες μετά. Η Εμμα κοίταξε το βάζο με τα κόκκινα τριαντάφυλλα και χαμογέλασε δειλά.
«Ε να…ξέρεις…ο Ολιβερ» της είπε και έκατσε στον καναπέ παρέα με τη φίλη της, που μόλις είχε γυρίσει από την τελευταία νυχτερινή βάρδια του μήνα.
«Τι μετάλλαξη είναι κι αυτή όμως…» είπε η Φιλίπα ενώ έβγαζε τα παπούτσια της. «Από ορκισμένος εργένης, έγινε ο σούπερ σύντροφος. Είναι η τρίτη φορά που στέλνει λουλούδια και όλο βόλτες και ταξιδάκια είστε» είπε η Φιλίπα χαμογελαστή. Είχε ζήσει από κοντά όλο το δράμα της Εμμα, τα αντιφατικά συναισθήματα, τον καταιγισμό γεγονότων και το αίσιο τέλος και ένιωθε και αυτή κομμάτι της ιστορίας.
«Ε καλά, όχι και όλο βόλτες και ταξιδάκια! Πήγαμε ένα Σαββατοκύριακο στη Νήσο του Γουάιτ και μερικές ημερήσιες για να είμαστε πιο ήρεμοι ότι δε θα μας δει κανείς» είπε η Εμμα προσπαθώντας να κρύψει την περηφάνια της. Η σχέση της ήταν τέλεια.
«Και σαν να μη φτάνει που είναι κούκλος, είναι και γενναιόδωρος. Ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω πόσο ευγενικός ήταν εκείνο το βράδυ που ήρθε εδώ» είπε η Φιλίπα. Η Εμμα θυμήθηκε αμέσως. «Είχες ξεχάσει τα γυαλιά σου και σου τα έφερε! Θυμάσαι πόσο γλυκός ήταν; Μας έφερε παγωτό και κεκάκια και μας ευχήθηκε να περάσουμε καλά, γιατί ήξερε ότι θα βλέπαμε ταινία. Δεν γκρίνιαξε καθόλου που θα τον άφηνες μόνο» είπε αναστενάζοντας βαθιά.
«Ε ναι, είναι πολύ γλυκός. Με παίρνει συνεχώς τηλέφωνο και μου παίρνει δώρα και δε μου χαλάει χατίρι. Άλλος άνθρωπος» είπε η Εμμα.
Η Φιλίπα την κοίταξε για λίγο και έμεινε σιωπηρή.
«Δε…φοβάσαι;» τόλμησε να πει αλλά η Εμμα ήξερε τι σήμαινε η σιωπή της και ήταν έτοιμη για αυτή την ερώτηση.
«Φοβάμαι, αλλά λιγότερο πια. Δεν ξέρω…με έχει πείσει. Φιλίπα, είναι τρελό, αλλά με έχει πείσει. Τα κάνει όλα τέλεια. Τον ρώτησα προχθές, πώς καταφέρνει να είναι τόσο τέλειος σύντροφος δεδομένου ότι δεν έχει ξανακάνει σχέση τόσο δεσμευτική. Ξέρεις τι μου είπε; Ότι του βγαίνει φυσικά μαζί μου να με φροντίζει και να με κακομαθαίνει και ότι του αρέσει πολύ να είμαστε μαζί» είπε η Εμμα και σήκωσε τους ώμους της. «Βγάλε άκρη» είπε. «Πώς να κρατήσω άμυνες και πώς να συγκρατηθώ όταν μου λέει όσα δεν έχω ακούσει ποτέ από άλλον άντρα, όταν μιλάμε ώρες ατελείωτες για τα όνειρά μας και γελάμε σαν μικρά παιδιά; Δεν ξέρω αν υπερβάλλω αλλά έχουμε φοβερή χημεία» είπε η Εμμα.
«Έλα, μην κατσουφιάζεις» της είπε η Φιλίπα. «Δεν είναι ανάγκη να απολογείσαι. Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Θεέ μου, είναι τόσο κούκλος! Πώς αντέχεις να τον κοιτάς παραπάνω από μερικά δευτερόλεπτα; Εγώ ένιωσα να τυφλώνομαι όταν μου χαμογέλασε εκείνο το βράδυ!» είπε ονειροπόλα η Φιλίπα και η Εμμα την τσίμπησε φιλικά.
«Η ψυχή μου το ξέρει!» είπε γελώντας.
«Απλώς θέλω να είμαι σίγουρη ότι είστε στο ίδιο μήκος κύματος, Εμμα. Είναι προφανές ότι εσύ τον αγαπάς» είπε τελικά η Εμμα και η λέξη αντήχησε μέσα στο δωμάτιο. Η Εμμα έγνεψε καταφατικά. Δεν υπήρχε λόγος να το αρνείται. «Το ξέρει;» ρώτησε η φίλη της και η Εμμα κούνησε αρνητικά το κεφάλι της. «Δεν πειράζει, ίσως καλύτερα. Ίσως είναι νωρίς. Εμείς οι γυναίκες είμαστε πάντα πιο γρήγορες σε αυτά τα θέματα» είπε γελώντας η Φιλίπα αλλά η Εμμα δε γέλασε.
«Αυτός δε μου έχει πει ποτέ τίποτα, αλλά ούτε κι εγώ» είπε τελικά. «Απλώς όλες του οι πράξεις δείχνουν ότι νιώθει πράγματα για μένα. Θυμάται τι μου αρέσει και μου γράφει όμορφα μηνύματα. Ανυπομονεί να τελειώσει το εξάμηνο για να μην κρυβόμαστε, λέει, και κανονίζει τον Ιούλιο να πάμε ξανά στην Προβηγκία να δούμε τη λεβάντα ανθισμένη» είπε χαμογελαστή. «Κάτι σημαίνει αυτό. Σωστά; Δεν είναι απαραίτητο να έχουν όλα την ετικέτα ‘αγάπη’».
Οι δύο φίλες μίλησαν άλλο λίγο και η Εμμα αποσύρθηκε στο δωμάτιό της για να διαβάσει. Σε δύο μέρες ξεκινούσε η εξεταστική. Θα κρατούσε δέκα μέρες και μετά θα περίμεναν τα αποτελέσματα. Σε μερικές βδομάδες θα τέλειωναν όλα. Και μετά θα ζούσε τον έρωτά της με τον Ολιβερ στο φως του ήλιου. Λίγο πριν την πάρει ό ύπνος άκουσε τον ήχο του μηνύματος από το κινητό της.

Διαβάζεις, κοριτσάκι μου; Ελπίζω ναι!
Θα τα πούμε αύριο…


Η Εμμα χαμογέλασε. Εντάξει, δεν της είχε πει τα λόγια. Ήταν νωρίς άλλωστε. Αλλά αν όλα αυτά δεν ήταν αγάπη, τότε τι ήταν;

5 σχόλια: