Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

wedding details




Τελευταίο κεφάλαιο-ΓΑΜΟΣ



Τρεις μήνες ακριβώς μετά η Τζένιφερ μπήκε στο παρεκκλήσι του Αγίου Παύλου στα περίχωρα του Σικάγο. Οι καλεσμένοι δεν ξεπερνούσαν τους 50. Στο γαμπρό την παρέδωσε ο αδερφός της, ο οποίος φορούσε ένα κομψό σμόκιν. Η Τζένιφερ χαμογέλασε όταν τον είδε τόσο καλοντυμένο. Δεν το περίμενε. Ο αδερφός της μισούσε το καλό ντύσιμο, αλλά μάλλον η καινούργια του κοπέλα, η οποία τον συνόδευε στο γάμο είχε αρχίζει να βάζει την «πινελιά» της πάνω του.  Ο αδερφός της της είχε εξομολογηθεί ότι αν συνέχιζε τόσο καλά η σχέση του με τη Λουζία, μέχρι το φθινόπωρο θα της έκανε πρόταση γάμου. Η Τζένιφερ χάρηκε τόσο πολύ που της ήρθαν δάκρυα στα μάτια. Προσπάθησε όμως να μην κλάψει γιατί θα χαλούσε το υπέροχο μακιγιάζ του καλού της φίλου Τζέρεμι.

Όλα πάνω της ήταν πολύ όμορφα, σκέφτηκε ότι κοίταξε στον καθρέπτη λίγο πριν φύγει για την εκκλησία. Το μακρύ νυφικό κάλυπτε την κοιλίτσα της που είχε ξεπροβάλει δειλά και αναδείκνυε μοναδικά το κορμί της. Είχε χτενίσει τα μαλλιά της σε ένα σφικτό κότσο και φορούσε μόνο το μονόπετρο που της είχε δώσει ο Ερικ, μία βδομάδα μετά την πρώτη τους επίσκεψη στο γυναικολόγο. Της είχε επιφυλάξει μια μοναδική έκπληξη: άνοιξε μια μέρα την πόρτα του σπιτιού της και βρήκε απ’έξω τον Τζάστις, ο οποίος είχε στο λαιμό του κρεμασμένο το κουτάκι με το μονόπετρο. Ο Ερικ τής είχε υποσχεθεί να τον κρατήσουν. Άλλωστε οι σκύλοι του FBI αποσύρονταν μετά τα πέντε έτη υπηρεσίας. Η Τζένιφερ είχε ενθουσιαστεί με την ιδέα και συμφώνησαν να μείνουν στο δικό της σπίτι, που είχε και κήπο.

Ο Μάιλο ήταν κατενθουσιασμένος. Ήταν κουμπάρος στην τελετή, μαζί με τον Πλαμ. Ο Μάιλο είχε κανονίσει η τελετή να γίνει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Οι δημοσιογράφοι είχαν αρχίσει να ασχολούνται αρκετά μαζί της, ειδικά μετά το τέλος των γυρισμάτων της ταινίας και τη δημοσιοποίηση της σχέσης της με τον Ερικ. Εκείνος έδειχνε μεγάλη στωικότητα σχετικά με το γεγονός ότι οι φωτογραφίες του κοσμούσαν όλα τα περιοδικά. Φυσικά δεν μπορούσε να είναι πια στους δρόμους, αλλά το καλό ήταν ότι ο Μπέκμαν τον είχε χρήσει διευθυντή του τμήματος τώρα που ο ίδιος έφευγε από την ενεργό δράση. Όταν ο ηλικιωμένος άντρας έμαθε τα νέα για το γάμο τους, γέλασε, και άφησε τους πάντες άφωνους με το σχόλιό του ότι πρέπει μετά τη συνταξιοδότηση από το Σώμα να ανοίξει γραφείο συνοικεσίων.

Μετά το γάμο, οι καλεσμένοι έφαγαν και χόρεψαν με την ψυχή τους στη σάλα ενός πολυτελούς ξενοδοχείου που είχαν κλείσει για τη δεξίωση. Η αδερφή του Ερικ και τα ανίψια του είχαν ενθουσιαστεί που τους έβλεπαν. Τους είχε επισκεφτεί με την Τζένιφερ πριν από ένα μήνα και η Τζένιφερ τους είχε αγαπήσει όλους. Η αδερφή του Ερικ της είπε ότι μπορεί να βασίζεται πάνω της για βοήθεια μετά τη γέννα και ότι αν ήθελε θα μπορούσε να έρθει να μείνει λίγο μαζί τους στην αρχή. Η Τζένιφερ εκτίμησε πολύ την προσφορά της. Η αλήθεια ήταν ότι είχε λίγες ανασφάλειες για το αν θα τα κατάφερνε με το μωρό και η προσφορά της την ανακούφισε.

Κατά το τέλος της βραδιάς την πλησίασε ο Ερικ, ο άντρας της, ο οποίος συνομιλούσε λίγη ώρα με τον Πλαμ.
«Χορεύουμε, ωραία μου κυρία;» της είπε και την έσυρε στην πίστα για ένα μπλουζ.
«Τι συζητούσατε που δεν μπορούσε να περιμένει;» του είπε ψευτοθυμωμένα.
«Ο Στέικο μού είπε ότι οι Πλέιμαν δώρισαν την περιουσία τους σε ορφανοτροφεία. Η χήρα του έμαθε ότι την απατούσε ασύστολα και οι γιοι του ντρέπονται τόσο που σκέφτονται να αλλάξουν όνομα. Φυσικά, ο ίδιος, παραμένει σε φυλακές ασφαλείας» της είπε και την έσφιξε.
«Εσύ πώς είσαι;» τον ρώτησε η Τζένιφερ.
«Πώς είμαι; Παντρεύτηκα τη γυναίκα των ονείρων μου η οποία περιμένει το παιδί μου και σε ένα μήνα αναλαμβάνω καθήκοντα διευθυντή παραρτήματος. Μπορώ να πω ότι είμαι καλά!» της είπε χαμογελαστός και τη φίλησε απαλά. «Εσύ;» τη ρώτησε.
«Εγώ μόλις παντρεύτηκα τον άντρα των ονείρων μου και κυοφορώ το μωρό του. Σε πέντε μήνες βγαίνει η ταινία μου στις αίθουσες και ανυπομονώ!» του είπε για χιλιοστή φορά. Το αποτέλεσμα της ταινίας την είχε συναρπάσει. Ο Μάιλο πίστευε ότι μια υποψηφιότητα την είχε στο τσεπάκι της. Αλλά το καλύτερο από όλα ήταν ότι αυτός ο υπέροχος άντρας ήταν δικός της. Για πάντα.
«Ας μη μαλώσουμε ποτέ, αγάπη μου» της είπε εκείνος.
«Έγινε» είπε εκείνη και τον έσφιξε.

Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα... λέμε τώρα!

Προτελευταίο κεφάλαιο



«Τι εννοείς;» είπε ο Ερικ με λίγο πιο οξύ τόνο από ό,τι περίμενε.
«Ε να…» είπε εκείνη διστακτικά. «Είχα λίγη καθυστέρηση αλλά δεν το είχα προσέξει, και τις τελευταίες μέρες έχω αναγούλες και κλαίω συνέχεια. Έκανα ένα τεστ και…» είπε και κατέβασε τα μάτια. Σε παρακαλώ, Θεέ μου, μη μου πει να κάνω έκτρωση.
«Και είσαι σίγουρη; Πήγες σε γιατρό; Αφού προσέχαμε!» είπε εκείνος σκεπτικός.
«Σου είπα ότι πρέπει να πάω στο γιατρό αργότερα. Τότε θα μάθω» του είπε. Δεν της άρεσε η έλλειψη ενθουσιασμού του.
«Μαζί θα πάμε. Ντύνομαι, παίρνω εξιτήριο και φύγαμε» της είπε ενώ ήδη είχε σηκωθεί από το κρεβάτι του. Εκείνη βγήκε από το δωμάτιο και κατέβηκε στο λογιστήριο για να κανονίσει τα χαρτιά του. Βρήκε τον Στέικο στο λόμπι να μιλάει στο κινητό του και να βηματίζει νευρικά πάνω κάτω. Το έκλεισε μόλις την είδε.
«Τι έχεις εσύ; Φαίνεσαι χλωμή» της είπε.
«Καλά είμαι, απλώς δε συμπαθώ τα νοσοκομεία» του είπε και χαμογέλασε. «Όλα καλά;» ρώτησε.
«Όλα καλά δεν λες τίποτα. Ηρθα να επισκεφτώ τον Ερικ και ενώ καλούσα το ασανσέρ με πήραν και μου είπαν ότι ο Πλέιμαν συνελήφθη την ώρα που προσπαθούσε να το σκάσει με ιδιωτικό αεροσκάφος για Κολομβία. Το κάθαρμα θα πληρώσει» της είπε σοβαρά.
«Αυτά είναι πολύ καλά νέα!» ξεφώνησε η Τζένιφερ. «Και τώρα πού είναι;».
«Σε πέντε ώρες θα είναι στα κεντρικά μας. Μετά θα τον ανακρίνουμε και προφυλακίζεται αμέσως» της είπε.
«Και οι δικοί του;» ρώτησε η Τζένιφερ.
«Ελπίζω να έχουν κάνει τα κουμάντα τους γιατί το πιο πιθανό είναι να κατασχεθεί η περιουσία του. Αν γίνει έλεγχος στα οικονομικά του σίγουρα θα βρεθούν ατασθαλίες. Είναι γνωστό σε όλους ότι έχει πάρει μίζες. Αναρωτιέμαι ποιος τον ψήφιζε».
«Ίσως αγόραζε ψήφους» του είπε η Τζένιφερ και ο Στέικο συμφώνησε.
«Ο φίλος μου πώς είναι;» ρώτησε εκείνος με ενδιαφέρον.
«Μια χαρά. Πάω στο λογιστήριο για να κανονίσω το εξιτήριο» του είπε εκείνη χαμογελαστή ενώ ήθελε να βάλει τα κλάματα. Της είχε πει ότι την αγαπούσε αλλά δεν είπε τίποτα για μωρό και οικογένεια. Δεν ήθελε να του φορτώσει τις επιλογές της. Θα μεγάλωνε το παιδί μόνη της. Μπορούσε και ήθελε.
«Πάω πάνω να τον βοηθήσω να ντυθεί και φεύγουμε όλοι μαζί» της είπε εκείνος και την άφησε να κανονίσει τα διαδικαστικά.

Μία ώρα μετά, οι τρεις τους ήταν στο αμάξι του Στέικο και κατευθύνονταν στο σπίτι του Ερικ. Στο αμάξι οι δύο άντρες συζήτησαν λίγο την υπόθεση και η Τζένιφερ έμαθε ότι ο Πλέιμαν μάλλον διέταξε τη δολοφονία της Μιράντα επειδή εκείνη απείλησε ότι θα βγει και θα πει στα κανάλια ότι ο ευυπόληπτος οικογενειάρχης ήταν ένας παιδεραστής που την κακοποιούσε χρόνια ενώ στον κόσμο φαινόταν ότι τη στήριζε οικονομικά επειδή ήταν ορφανή. Φυσικά, εκείνος πλήρωνε τα δίδακτρά της, αλλά το τίμημα ήταν μεγάλο. Την απειλούσε ότι αν μάθαινε κανείς όσα της έκανε θα τη σκότωνε. Αυτή ήταν η θεωρία τους, βασισμένη φυσικά στην άποψη εγκληματολόγων και όσων τους είχε πει η καθηγήτρια της κοπέλας. Έμενε μόνο η επιβεβαίωση από τον θύτη.

Όταν ο Στέικο τούς άφησε σπίτι, ο Ερικ έκανε ένα ατελείωτο ντους και φόρεσε ένα πολύ κομψό μπλε παντελόνι και λινό λευκό πουκάμισο για να τη συνοδεύσει στο γιατρό.
«Είναι καλός ο γιατρός σου;» τη ρώτησε εκείνος ενώ την είχε πάρει αγκαλιά.
«Δεν ξέρω. Καλός πρέπει να είναι. Είναι εχέμυθος βασικά. Σε αυτόν πάω κάθε χρόνο για εξετάσεις και δεν έχω βρει ποτέ κανέναν παπαράτσι απ’ έξω» του είπε.
«Ναι, αλλά μήπως πρέπει να βρούμε κάποιον πιο ειδικό σε εγκυμοσύνες; Κάποιον μαιευτήρα; Μήπως να ρωτήσω στη δουλειά; Ένας συνάδελφος που γέννησε η γυναίκα του είχε ένα πολύ καλό μαιευτήρα!» είπε εκείνος σε ένα παραλήρημα ταχυγλωσσίας.
Η Τζένιφερ είχε το κεφάλι της στο στέρνο του και είχε σχεδόν αποκοιμηθεί, οπότε δεν συνειδητοποίησε άμεσα αυτό που της είχε πει. Εννοούσε αυτό που νόμιζε;
«Δηλαδή το θες;» του είπε σηκώνοντας τα μάτια της.
«Τι να θέλω;» ρώτησε εκείνος απορημένος.
«Το μωρό, βλάκα!» είπε η Τζένιφερ γελώντας.
«Γιατί να μη το θέλω;» επέμεινε ο Ερικ εξίσου απορημένος.
«Ε να…νόμιζα ότι δεν είσαι έτοιμος και ότι…» είπε η Τζένιφερ αλλά ο Ερικ τη διέκοψε.
«Κορίτσι μου, καρδιά μου, γιατί να μη θέλω ένα μωρό μαζί σου; Δεν έχω αγαπήσει ξανά όσο αγάπησα εσένα και τώρα μου λες ότι είσαι έγκυος. Υπάρχει κάτι πιο όμορφο από αυτό; Ανυπομονώ να κάνουμε οικογένεια!» της είπε και την έσφιξε συγκινημένος στην αγκαλιά του. Η Τζένιφερ κούρνιασε μέσα και ένιωσε να λιώνει από ευτυχία.
«Κι εγώ σε αγαπώ πολύ. Το ξέρεις;» τον ρώτησε.
«Το ελπίζω, καρδιά μου» της είπε και τη φίλησε.

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟΝ ΓΑΜΟ!!!

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

Κυρίες μου,

η Τζεν και ο Ερικ βρίσκουν σιγά σιγά το δρόμο προς την ευτυχία. Ηρθε καιρός για τον καινούργιο διαγωνισμό μας!

Μέχρι 31 Μαϊου, καλείστε να μου στείλετε φωτογραφία με ένα ζευγάρι βέρες!

Μπορείτε να μου στείλετε στο fb οσες με έχετε ή αλλιώς στο moonlady29gr@yahoo.gr

Η νικήτρια θα κερδίσει ένα ολόκληρο μανώ! Φούξια ή κάτι άλλο καλοκαιρινό. Θα προηγηθεί συνεννόηση.

Φιλιά,

η συγγραφέας των μεγάλων επιτυχιών



Κεφάλαιο 61-η αλήθεια θα λάμψει



Το επόμενο πρωί μπήκε στο δωμάτιο του Ερικ ακριβώς στις 08.30, δηλαδή τη στιγμή που ξεκινούσε το πρωινό επισκεπτήριο. Το θέαμα που αντίκρισε μέσα στο δωμάτιο, φυσικά, δεν την χαροποίησε ιδιαίτερα. Η νοσοκόμα Σκύλα είχε ξαπλώσει πάνω στον Ερικ, σχεδόν ολόκληρη και του φορούσε μια καθαρή φανέλα. Αυτός γελούσε και της έλεγε ότι μπορεί και μόνος του και αυτή έλεγε ότι είναι δουλειά της και ότι σπάνια φροντίζει έναν νεαρό ασθενή. Ξέχασε να προσθέσει «και σέξι» ή την τελευταία στιγμή αποφάσισε να μαζέψει τα σάλια της, σκέφτηκε η Τζένιφερ. Όταν αντιλήφθηκαν την παρουσία της πάγωσαν και οι δύο. Ο Ερικ έκανε μια απότομη κίνηση για να κάτσει πιο όρθια και ένας οξύς πόνος αλλοίωσε τα χαρακτηριστικά του προσώπου του.
«Κύριε Ανταμσον, είπαμε απαλές κινήσεις» τον μάλωσε αυτή και μετά αφού του έδωσε ένα χάπι να πιει του είπε «το μεσημέρι θα έρθω να μαζέψουμε τα πράγματά σας. Σήμερα παίρνετε εξιτήριο» κατέληξε και βγήκε από το δωμάτιο χαμογελώντας ψυχρά στην Τζένιφερ.
 Η Τζένιφερ έκατσε στην πολυθρόνα δίπλα από το κρεβάτι του Ερικ κοιτώντας το πάτωμα. Ήταν εκνευρισμένη.
«Ελπίζω να μη διέκοψα» είπε τελικά και μετά δάγκωσε τη γλώσσα της. Γιατί; Γιατί; Γιατί έπρεπε να το πει; Δεν είχε μάθει ακόμα να κρατάει τη γλώσσα της;
Ο Ερικ ήπιε μια γουλιά από το νερό του και πάτησε ένα κουμπί για να κλείσει τη τηλεόραση που κρεμόταν από τον τοίχο.
«Πώς είσαι;» τη ρώτησε, με φανερό ενδιαφέρον αλλά και περιφρόνηση για το προηγούμενο σχόλιό της.
«Μια χαρά» χαμογέλασε εκείνη παγερά. «Εσύ χτύπησες, όχι εγώ» του είπε.
«Είμαι καλά όμως» της είπε δείχνοντας το σώμα του. «Ένα τραύμα στο στέρνο δεν είναι και κάτι σοβαρό!» γέλασε. «Αν δεν φορούσα το αλεξίσφαιρο δε θα την είχα γλυτώσει» της είπε και τέντωσε το χέρι του προς το μέρος της. Άγγιξε μια τούφα που είχε ξεφύγει από τον σφικτό κότσο που είχε κάνει το πρωί.
«Μην το λες αυτό» του είπε και η φωνή της ράγισε. Προσπάθησε να συγκρατηθεί αλλά δεν τα κατάφερε. Όλη η ένταση και ο φόβος βρήκαν διέξοδο μεμιάς και άρχισε να κλαίει.
«’Ει, τι έπαθες εσύ;» τη ρώτησε εκείνος απορημένος. «Όλα πήγαν καλά. Ο Πλαμ με πήρε και μου είπε ότι βγήκε ένταλμα για τη σύλληψη του Πλέιμαν και ήδη ελέγχουν τους λογαριασμούς του. Εγώ είμαι καλά. Μην κλαις. Θα είσαι ασφαλής από εδώ και στο εξής και θα μπορέσεις να συνεχίσεις τη ζωή σου» είπε αργά. Η Τζένιφερ θύμωσε. Αυτό νόμιζε ότι την ένοιαζε; Να συνεχίσει τη ζωή της; Ω ναι, θα τη συνέχιζε, αλλά δε θα ήταν μόνη. Ένα τεστ εγκυμοσύνης από ένα διανυκτερεύον  φαρμακείο ήταν αρκετό για να λύσει τις απορίες της. Ήταν έγκυος. Οριστικά και αμετάκλητα. Θα πήγαινε και στο γιατρό, αλλά οι ενδείξεις ήταν σαφείς.
«Τίποτα, τίποτα» είπε η Τζένιφερ ενώ σκούπιζε τα δάκρυά της.
«Ε μα πώς τίποτα; Εσύ κλαις» επέμεινε ο Ερικ. «Ήσουν τόσο δυνατή τόσες μέρες. Μη λυγίζεις τώρα, κορίτσι μου» της είπε και της χαμογέλασε γλυκά. Είχε τόσο καιρό να την αποκαλέσει έτσι και καινούργιο κύμα δακρύων την συντάραξε. «Ω μα τι έπαθες εσύ; Έλα εδώ» της είπε και την τράβηξε απαλά στην αγκαλιά του.
«Ναι, ναι» του είπε κλαμένη ενώ βολευόταν ανάμεσα στα δυνατά μπράτσα του. «Εγώ κόντεψα να τρελαθώ από το φόβο μου κι εσύ χαριεντίζεσαι με τη νοσοκόμα» του είπε με πάσα ειλικρίνεια. Δεν ήταν ώρα να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της.
Ο Ερικ γέλασε αλλά όταν η Τζένιφερ τον κοίταξε δακρυσμένη, σταμάτησε απότομα. «Εσύ το εννοείς!» της είπε σοκαρισμένος.
«Φυσικά και το εννοώ. Δηλαδή όχι ότι έχω και κάποιο δικαίωμα να με ενοχλεί, αλλά…να…μιας και εμείς οι δύο…δεν ξέρω…» είπε εύγλωττα η Τζένιφερ και αποτραβήχτηκε από την αγκαλιά του. Ο Ερικ παρέμενε σοκαρισμένος.
«Τι δεν ξέρεις;» τη ρώτησε απότομα. «Μίλα επιτέλους!».
«Δεν ξέρω αν επιτρέπεται να ζηλεύω μιας και δεν ξέρω αν έχουμε κάτι» του είπε ενώ κοιτούσε το πάτωμα. Ο Ερικ πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Φυσικά και δεν επιτρέπεται να ζηλεύεις» της είπε σοβαρά. Εκείνη τη στιγμή η Τζένιφερ ένιωσε ότι η καρδιά της έγινε κομμάτια. Δεν μπορούσε να πάρει ανάσα από το πλήγμα που δέχτηκε. Τον κοίταξε στα μάτια δακρυσμένη και ευχήθηκε να μπορούσε με ένα μαγικό τρόπο να μεταφερθεί κάπου στο εξωτερικό για να μη χρειαστεί να τον ξαναδεί ποτέ, να μην ξαναπεράσει ποτέ την ντροπή που ένιωθε τώρα. «Νόμιζα ότι έχεις καταλάβει πόσο πολύ σε αγαπάω» της είπε ξαφνικά και η Τζένιφερ ένιωσε τον κόσμο να γυρίζει. Θεέ μου, σκέφτηκε, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνω εμετό.
«Με αγαπάς;» τον ρώτησε όταν τον είδε να της χαμογελάει.
«Πολύ» της είπε και της έδωσε ένα φιλί στην μύτη.
«Κι εγώ πολύ» του είπε αυτή και σκούπισε τα δάκρυά της. Ο Ερικ ανασηκώθηκε και την έσφιξε στην αγκαλιά του. Φιλήθηκαν για μερικά λεπτά, ανταλλάζοντας λόγια αγάπης. Η Τζένιφερ θα ορκιζόταν ότι ονειρεύεται αν δεν τσιμπούσε διακριτικά τον εαυτό της και δεν ένιωθε πόνο.
«Ωραία, λοιπόν» είπε εκείνος σπάζοντας τη σιωπή. «Τώρα που αγαπιόμαστε, τι λες; Πάμε να φύγουμε από εδώ μέσα; Έχουμε πολλά να πούμε εμείς οι δύο και κυρίως…πολλά να κάνουμε» είπε και της έκλεισε πονηρά το μάτι.
«Πάμε όπου θες, αλλά στις 12 έχω ένα ραντεβού με γιατρό και δεν μπορώ να το ακυρώσω» του είπε διστακτικά.
«Είναι κάτι σοβαρό;» τη ρώτησε συνοφρυωμένος.
Η Τζένιφερ κούνησε αρνητικά το κεφάλι. «Απλώς…μάλλον είμαι έγκυος».

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Κεφάλαιο 60-Predictor



Το βράδυ η Τζένιφερ νόμιζε ότι θα κοιμηθεί αμέσως όταν ακουμπούσε το κεφάλι της στο μαξιλάρι αλλά πού τέτοια τύχη. Το σύμπαν είχε συνωμοτήσει για να την τρελάνει και δεν ήξερε αν με το να αντιστέκεται κέρδιζε κάτι ή ήταν μια προσπάθεια που απλώς επιβράδυνε το τελικό αποτέλεσμα.

Μόλις είχε κλείσει το τηλέφωνο με τον Πλαμ. Ο Ερικ ήταν καλά. Είχε ξυπνήσει για λίγο, του έκαναν μερικές εξετάσεις και τώρα κοιμόταν ξανά. Ο Πρίτσετ εντωμεταξύ, είχε υποκύψει στις πιέσεις των πρακτόρων και ομολόγησε ότι ο εντολέας του ήταν ο Πλέιμαν. Είχαν, λέει, συνεργασία για τέτοια «θέματα» και ο Πρίτσετ ήταν αυτός που ανάγκασε την Μιράντα να καταπιεί με απειλή όπλου τα χάπια εκείνο το βράδυ. Το κακό ήταν ότι ο Πλέιμαν ήταν εκτός χώρας για μια κυβερνητική επίσκεψη και η σύλληψή του ήταν λίγο πιο περίπλοκη. Φυσικά, το γεγονός ότι ταξίδεψε στο εξωτερικό παρόλο που του το είχαν απαγορέψει ήταν από μόνο του αξιόποινο, αλλά φαίνεται ότι ο γερουσιαστής ένιωθε ότι ήταν υπεράνω νόμου.

Από την άλλη, η Τζένιφερ είχε και άλλον ένα λόγο να στριφογυρίζει στο κρεβάτι ανίκανη να κοιμηθεί παρά το χαλαρωτικό ντους που είχε κάνει. Με όλο αυτόν τον πανικό στη ζωή της κανείς δε θα την κατηγορούσε που έχασε τις μέρες του κύκλου της. Ναι, ήταν αλήθεια ότι είχε καθυστέρηση, αλλά λογικό δεν ήταν; Είχε φοβερό άγχος λόγω της νέας δουλειάς και της απειλής για τη ζωή της. Ξεφύσησε. Λες η νοσοκόμα να είχε δίκιο; Δεν ήξερε πώς να νιώσει για την πιθανή εγκυμοσύνη. Ήταν μικρή και δεν ένιωθε έτοιμη να γίνει μητέρα, αλλά από την άλλη είχε την οικονομική άνεση να  μεγαλώσει άνετα το παιδί και να του προσφέρει ένα σπιτικό γεμάτο στοργή. Άλλωστε είχε μεγαλώσει σε συντηρητικό περιβάλλον και οι καλόγριες την είχαν πείσει ότι ένα παιδί πρέπει να είναι πάντα ευπρόσδεκτο στον κόσμο και ότι η έκτρωση δεν είναι λύση. Από την άλλη κάθε παιδί είχε δικαίωμα να έχει και έναν πατέρα. Και το δικό της θα είχε πατέρα, αλλά αυτός ο πατέρας θα ήθελε το παιδί του; Πόσο άσχημο θα ήταν αν την απέρριπτε και αυτή και το παιδί; Πόσο άσχημο θα ήταν να μεγαλώνει μόνη της ένα παιδί και κάποια στιγμή να πρέπει να του εξηγήσει ότι ο μπαμπάς του δεν αγαπούσε τη μαμά;

Για να μη βάλει τα κλάματα με όλα αυτά που τη βασάνιζαν, πήρε τηλέφωνο τον Μάιλο για να δει πώς ήταν.
«Μάιλο, τέλειωσες με την κατάθεση;» τον ρώτησε αν και ήξερε ότι ήταν χαζή η ερώτησή της. Άκουγε πολλή φασαρία στο τηλέφωνο.
«Είμαι με τον Στεφάν και τη Λουίζα στο Ντέρτι Μποξ. Θες να έρθεις;» της είπε γελαστός. Σε τίποτα δε θύμιζε τον άντρα που τα είχε χαμένα πριν από μερικές ώρες. Αυτός ήταν ο Μάιλο. Συνερχόταν σε χρόνο μηδέν.
«Καλύτερα όχι. Θέλω να πάω νωρίς αύριο να δω τον Ερικ» του είπε.
«Είναι καλά;» τη ρώτησε εκείνος.
«Έτσι φαίνεται» απάντησε η Τζένιφερ. «Δώσε χαιρετίσματα στα παιδιά και μιλάμε και αύριο. Φιλάκια» είπε και έκλεισε.

Ώστε η ζωή συνεχίζεται, σκέφτηκε. Ο Μάιλο είχε βγει για ποτό και ο Πλαμ έψαχνε τον Πλέιμαν στον Καναδά. Ο Ερικ ανέρρωνε και αύριο πρώτα ο Θεός θα έπαιρνε εξιτήριο.
Εκείνη, όμως, είχε μια σημαντική απόφαση να πάρει.

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Κεφάλαιο 59-να τα μας...



Λίγα λεπτά μετά και μέσα στο ιατρείο του κτιρίου του FBI η Τζένιφερ συνερχόταν και σιγά σιγά άρχιζε να συνειδητοποιεί τι είχε συμβεί λίγο πριν λιποθυμήσει.
Η νοσοκόμα που της έδωσε τις πρώτες βοήθειες τη διαβεβαίωσε ότι ο Ερικ ήταν στα καλύτερα χέρια και της είπε ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Ο Στέικο, που δεν έφυγε από το πλάι της, της είπε ότι μόλις τέλειωναν με την κατάθεση, θα μπορούσε να τον επισκεφτεί στο νοσοκομείο. Και έτσι έγινε.

Μετά από μια λεπτομερή κατάθεση που διήρκησε δυόμισι αγωνιώδεις ώρες, η Τζένιφερ ένιωθε ότι έφυγε ένα βάρος από πάνω της. Ήξερε ότι είχε κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσε και τώρα ήταν ώρα για να πάει στον Ερικ. Προσευχόταν μόνο να είναι καλά. Ο Πλαμ την είδε την ώρα που έβγαινε από το κτίριο και της είπε ότι μέχρι το βράδυ θα είχαν καταφέρει να αποσπάσουν ομολογία του Πρίτσετ και έτσι θα εξέδιδαν άμεσα ένταλμα σύλληψης για τον εντολέα του. Υποπτεύονταν ότι ήταν ο γερουσιαστής Πλέιμαν, ο οποίος είχε κάποια σύνδεση με το θύμα. Ο Μάιλο θα έδινε μετά από την Τζένιφερ κατάθεση, ώστε να προλάβει να φύγει αυτή πρώτη και να πάει στο νοσοκομείο. Θα τη συνόδευαν δύο περιπολικά για να είναι ασφαλής.

Σε μισή ώρα βρισκόταν έξω από την πόρτα του νοσοκομείου και ένιωθε τα πόδια της να κόβονται. Ο Πλαμ τής είχε πει ότι ο Ερικ ήταν καλά, αλλά εκείνη δεν πίστευε τίποτα αν δεν τον έβλεπε με τα μάτια της. Τον αγαπούσε πολύ και δεν είχε ακόμα καταφέρει να συλλάβει το μέγεθος του κινδύνου που διέτρεξε για να τη σώσει. Μήπως αυτό ήταν μια απόδειξη ότι κι αυτός ένιωθε κάπως έτσι ή απλώς έκανε το καθήκον του;

Όταν μπήκε στο δωμάτιό του και τον είδε ξαπλωμένο πάνω στο κρεβάτι, να κοιμάται ήρεμα, ξέσπασε σε κλάματα.  Ήξερε ότι θα τη θεωρούσαν όλοι υστερική αλλά δεν την ένοιαζε και πολύ. Μόνο αυτή ήξερε πώς ένιωθε για εκείνον. Δεν μπορούσε παρά να λυπάται που τον έφερε σε αυτή την κατάσταση.

Τον πλησίασε σιγά σιγά και κοίταξε το γαλήνιο πρόσωπό του. Μια νοσοκόμα την ενημέρωσε ότι τραυματίστηκε ελαφρά χάρη στο αλεξίσφαιρο αλλά τον κρατούσαν προληπτικά για να είναι σίγουροι ότι δεν έχει κάποιον εσωτερικό τραυματισμό.
«Γιατί κοιμάται;» ρώτησε η Τζένιφερ τρομαγμένη και η νοσοκόμα γέλασε.
«Κοιμάται βαθιά επειδή είναι κουρασμένος» της είπε η νεαρή κοπέλα χαμογελαστή. «Έχει κανονικά τις αισθήσεις του και επικοινωνεί κανονικά με το περιβάλλον. Αν τον σκουντήσετε θα ξυπνήσει, αλλά καλό είναι να κοιμηθεί λιγάκι. Φαίνεται ταλαιπωρημένος» της είπε και η Τζένιφερ έγνεψε θετικά. «Τώρα εγώ θα σας αφήσω λιγάκι» είπε διακριτικά η νοσοκόμα και αποχώρησε από το δωμάτιο μαζί με τον απρόθυμο Πλαμ, ο οποίος ανησυχούσε πολύ για τον φίλο του. Η Τζένιφερ εκτίμησε ότι την άφησαν μόνη της μαζί του. Το πρόβλημα τώρα ήταν πώς θα συγκρατούσε τα δάκρυά της, ώστε να μη τη δει να κλαίει αν με το καλό ξυπνούσε.

Έκατσε δίπλα του, σε μια αναπαυτική καρέκλα, και χάιδεψε απαλά με τον αντίχειρά της το δεξί του χέρι, που βρισκόταν έξω από τα λευκά σκεπάσματα. Ακόμα και σε αυτή την κατάσταση, παρέμενε ο πιο όμορφος και αρρενωπός άντρας που είχε δει. Έκατσε μαζί του μερικά λεπτά, πριν τον δει να αναδεύεται απαλά. Πλησίασε το κρεβάτι του και έσκυψε πάνω από το κεφάλι του αλλά εκείνος δε φάνηκε να θέλει να ξυπνήσει. Άσχημες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό της; Μήπως είχε μείνει φυτό και δεν της το έλεγαν; Μήπως είχε προκαλέσει τον εγκεφαλικό θάνατο του ανθρώπου που αγαπούσε; Δεν άξιζε να ζήσει εις βάρος του, σκέφτηκε, και άρχισε ξανά να κλαίει με λυγμούς.

Λίγο μετά μπήκε στο δωμάτιο η νοσοκόμα η οποία την ενημέρωσε ότι μπορούσε να τον επισκεφτεί ξανά την επόμενη μέρα.
«Δεν μπορώ να κάτσω άλλο λίγο μαζί του;» είπε η Τζένιφερ και συνέχισε να κλαίει.
«Είναι σημαντικό να είναι ήρεμος και να μην έχει συναισθηματική φόρτιση, κυρία μου» της είπε αυστηρά η νοσοκόμα. «Καταλαβαίνω τη λύπη σας, αλλά πρέπει να προστατεύσω τον ασθενή μου» της είπε και η Τζένιφερ συγκράτησε την επιθυμία της να της ρίξει μια σφαλιάρα μόνο και μόνο επειδή έδειχνε να ενδιαφέρεται ειλικρινά για τον Ερικ. Μια ακίδα ζήλιας τρύπησε την καρδιά της αλλά προσπάθησε να μην γίνει παρανοϊκή.
«Σας ευχαριστώ που τον φροντίζετε, αδελφή» είπε η Τζένιφερ σοβαρά και ταλαντεύτηκε λιγάκι. Όλο αυτή η ένταση την είχε κάνει σκιά του εαυτού της. Έκλαιγε συνεχώς και ένιωθε ότι έχανε τη γη κάτω από τα πόδια της.
«Μα εσείς είστε χλωμή» είπε ανήσυχη η νοσοκόμα και της έδωσε ένα ποτήρι δροσερό νερό. «Τι έχετε;» ρώτησε.
«Τίποτα, τίποτα. Απλώς με απήγαγαν» είπε η Τζένιφερ χαμογελώντας με την έκπληξη της κοπέλας. «Ο Ερικ με έσωσε» είπε και δάκρυσε ξανά.

«Κυρία Κίσμι, να σας φέρω κάτι να φάτε; Ένα τοστ μήπως; Έχετε φάει;» ρώτησε η κοπέλα ανήσυχη.
Η Τζένιφερ δεν μπόρεσε να συγκρατήσει μία έκφραση αηδίας. «Δεν μπορώ να ακούω για φαγητό. Ανακατεύομαι από το άγχος για τον Ερικ» είπε δειλά.
Η νοσοκόμα χαμογέλασε και αναστέναξε βαθιά. «Κυρία Κίσμι, νομίζω ότι έχω άλλο ένα λόγο να επισπεύσω την αποχώρησή σας από εδώ μέσα» της είπε αινιγματικά και όταν η Τζένιφερ ρώτησε τι εννοούσε της απάντησε αποστομωτικά «νομίζω ότι είστε έγκυος».











Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

κεφάλαιο 58-μπαμ μπαμ



Περίπου μιάμιση ώρα μετά η Τζένιφερ είδε από μακριά το κτίριο του FBI και ένιωσε μια τεράστια ανακούφιση να απλώνεται μέσα της. Την φάνηκε το πιο όμορφο κτίριο που είχε δει ποτέ και ήταν σίγουρη ότι δεν ήταν η αρχιτεκτονική του αυτό που τη μάγεψε. Μέχρι να ομολογούσε όσα είχαν συμβεί σε μια επίσημη κατάθεση παρέμενε στόχος. Στην πραγματικότητα αν κάποιος ήθελε να τη βγάλει από τη μέση είχε ακόμα μερικά λεπτά μέχρι να μπει στο κτίριο και να καταθέσει ότι ο Πρίτσετ την απήγαγε και την απείλησε να τη σκοτώσει. Σε συνδυασμό με την κατάθεση του ίδιου του Πρίτσετ η Τζένιφερ ήταν αισιόδοξη ότι θα έπιαναν το κάθαρμα που είχε διατάξει το φόνο της άτυχης κοπέλας. Βέβαια, ήταν πλέον σχεδόν ξεκάθαρο ότι μόνο ένα πολιτικό πρόσωπο θα μπορούσε να έχει πρόσβαση σε τόσες πληροφορίες και να έχει τόση δύναμη να προσλαμβάνει κόσμο για να σκοτώνει εκ μέρους του.

Το αμάξι του Στέικο φρέναρε απότομα μπροστά από το κτίριο και η Τζένιφερ βγήκε έξω με μεγάλη δυσκολία καθώς ήταν εξαντλημένη. Σχεδόν την είχε πάρει ο ύπνος στο πίσω κάθισμα. Τη βοήθησε ο Μάιλο, ο οποίος προχώρησε πιο γρήγορα προς το λόμπι, γιατί είχε αρχίσει να ψιχαλίζει και αντιπαθούσε τη βροχή. Ο Στέικο την είχε αγκαζέ και ο Πλαμ περπατούσε λίγο πιο πίσω της. Με την άκρη του ματιού της είδε τον Ερικ να μιλάει στον ασύρματο. Προφανώς συντόνιζε τη μεταγωγή του Πρίτσετ στα κρατητήρια. Άρχισε να περπατάει τα λίγα μέτρα που τη χώριζαν μέχρι την είσοδο του μεγαλοπρεπούς κτιρίου και ένιωθε ότι περπατούσε πάνω σε σύννεφα από τη χαρά της. Ενώ όμως διέσχιζε τα τελευταία μέτρα άκουσε ρόδες να στριγγλίζουν και ένα μαύρο αμάξι με φιμέ τζάμια και χωρίς πινακίδες επιτάχυνε προς το μέρος τους. Ένας άντρες με κουκούλα κατέβασε το τζάμι και εν κινήσει έβγαλε την κάνη του όπλου του και σημάδεψε την Τζένιφερ. Εκείνη δεν πρόλαβε να αντιδράσει, παρά σε μια χαζή ενστικτώδη κίνηση να καλύψει με τα χέρια το πρόσωπό της, αλλά κάποιος άλλος συμπεριφέρθηκε πιο ενστικτωδώς. Φευγαλέα είδε τον Ερικ να ρίχνεται μπροστά της και λίγο πριν πέσει προς τα πίσω και συμπαρασύρει με το πέσιμό της τον Στέικο που βρισκόταν από πίσω της άκουσε έναν ήχο να διαπερνάει τα τύμπανά της, έναν ήχο που δε θα ξεχνούσε ποτέ, καθώς και την αγωνία της για τον Ερικ. Ένιωθε ότι ζούσε ένα όνειρο, δεν ήταν δυνατόν να συνέβαινε αυτό που νόμιζε. Σηκώθηκε αργά και έβλεπε κόσμο να τρέχει προς το μέρος τους αλλά δεν άκουγε ήχο. Τα έβλεπε όλα σε αργή κίνηση και δεν μπορούσε να αντιδράσει. Τα μέλη της ήταν βαριά. Το μόνο που έβλεπε ήταν τον Ερικ ξαπλωμένο ανάσκελα, γεμάτο αίματα και αναίσθητο. Ουρλιαχτά βγήκαν από τα στήθη της, ήχοι που πάλι δεν άκουγε, αλλά οι άλλοι γύρω της αντιδρούσαν σε αυτούς. Κάποιος την τράβηξε για να τη βάλει μέσα στο κτίριο αλλά τον χτύπησε με όση δύναμη είχε. Ούρλιαζε και τρανταζόταν ολόκληρη προσπαθώντας να απελευθερωθεί και να τρέξει στον Ερικ αλλά δεν την άφηναν. «Βοηθήστε τον» ούρλιαζε σε κάθε κατεύθυνση αδιαφορώντας για τους περαστικούς που έβλεπαν το περιστατικό και κάποιοι μάλιστα την αναγνώρισαν. Προσπάθησε να τον πλησιάσει, να κάνει ό,τι μπορούσε για να τον βοηθήσει αλλά δεν τα κατάφερε. Ένα πλήθος ανθρώπων μαζεύτηκε γύρω του και εκείνη έμεινε μόνη της με τον Στέικο να προσπαθεί με το ζόρι να τη βάλει στο κτίριο. Εκείνη συνεργάστηκε, με όποιον τρόπο μπορούσε. Λιποθύμησε.

Κεφάλαιο 57-breathe in breathe out



Την ώρα που μπούκαραν οι άντρες μέσα στην καλύβα η Τζένιφερ βρισκόταν σε κάποιο παράλληλο σύμπαν όπου όλα ήταν ήρεμα και ωραία. Έτσι, δεν κατάλαβε πότε ο Πρίτσετ την άρπαξε και την έβαλε μπροστά του κρατώντας το πιστόλι στον κρόταφό της.
«Άφησέ την ελεύθερη και κανείς δε θα πάθει τίποτα» ούρλιαξε ο Πλαμ ο οποίος είχε τεντώσει το όπλο του προς το μέρος τους. Ο Πρίτσετ πίεσε το πιστόλι ακόμα πιο πολύ και η Τζένιφερ μόρφασε. Δεν άντεχε την αίσθηση του Πρίτσετ να τη σφίγγει, το πιστόλι στο κρόταφό της και ένα σωρό μαυροντυμένους άντρες να έχουν τα όπλα τους τεντωμένα προς το μέρος της. Και ο Ερικ, πού ήταν;

«Θα τη σκοτώσω και μετά θα ρίξω σε όλους σας. Πριν με σκοτώσετε, θα σας φάω όλους» είπε ο Πρίτσετ μέσα από τα δόντια του. Ο Μάιλο εντωμεταξύ δεν ακουγόταν από πίσω. Πρέπει να είχε καταρρεύσει τελείως.
«Δε θα το κάνεις αυτό. Δεν είσαι ηλίθιος» τον καλόπιασε ο Πλαμ. «Θα συνεργαστείς μαζί μας και θα λάβεις την ελάχιστη ποινή» του είπε.
Ο Πρίτσετ γέλασε. «Δε σας πιστεύω, καθάρματα. Εσείς θα με χώσετε στη φυλακή για πάντα. Για ένα φόνο που έκανα επειδή με πλήρωσαν» είπε ο Πρίτσετ και έκλεισε το στόμα του απότομα. Είχε πει πολλά.
«Το ξέρουμε ότι δε φταις» του είπε μαλακά ο Πλαμ. «Θα σε βοηθήσουμε» είπε πολύ ήρεμα, σχεδόν υπνωτικά. Η Τζένιφερ σκέφτηκε ότι είχε καιρό να ακούσει κάποιον να μιλάει τόσο αργά, τόσο μελωδικά. Ο Πρίτσετ όμως δεν είχε την ίδια γνώμη.
«Θέλω ένα ελικόπτερο να με μεταφέρει στο Μεξικό αυτή τη στιγμή» ούρλιαξε στο αφτί της και η Τζένιφερ αναπήδησε.
«Και τι νομίζεις; Ότι το ελικόπτερο δεν έχει πομπό;» επενέβη ξαφνικά ο Στέικο. «Θα σε βρούμε σε χρόνο μηδέν» είπε. «Συνεργάσου τώρα που μπορείς, γιατί σε βλέπω στη φυλακή ισόβια» του είπε σκληρά.
«Εγώ στη φυλακή δεν μπαίνω» είπε ο Πρίτσετ. Η Τζένιφερ τον ένιωθε να τρέμει. Είχε φοβηθεί. «Προτιμώ να σκοτωθώ».
«Άσε τους ομήρους σου ελεύθερους και κάνε ό,τι θες» ακούστηκε μια φωνή και η Τζένιφερ ένιωσε ένα τεράστιο βάρος να φεύγει ξαφνικά από πάνω της. Ήταν ο Ερικ. Μόλις είχε μπει στην καλύβα, φορώντας και αυτός μαύρη στολή, αλεξίσφαιρο και μαύρα γάντια. Τα μάτια του έλαμπαν μέσα στο μουντό περιβάλλον. Οι συνάδελφοί του γύρισαν και τον κοίταξαν. Η Τζένιφερ κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί αλλά εκείνος το έκανε.

Κάτι στον τόνο της φωνής του έκανε τον Πρίτσετ να χαλαρώσει στιγμιαία τη λαβή του. Αλλά αμέσως μετά τράβηξε τα μαλλιά της Τζένιφερ τόσο δυνατά που εκείνη δάκρυσε.
«Μπα, μπα…Το ομορφόπαιδο!» ειρωνεύτηκε ο Πρίτσετ. «Ήρθες να σώσεις τη θεατρίνα σου;» είπε σε εξίσου εκνευριστικό τόνο.
«Μη με ειρωνεύεσαι, κάθαρμα» είπε ο Ερικ σοβαρά και όλοι παραμέρισαν ενώ πλησίαζε τον Πρίτσετ. Η Τζένιφερ φοβήθηκε. Είδε το βλέμμα του σκοτεινό και ήξερε ότι εκείνη τη στιγμή ήταν ικανός για όλα.
«Θα κάνω ό,τι θέλω» είπε ο Πρίτσετ.
«Όχι, δε θα κάνεις ό,τι θέλεις» είπε ο Ερικ. «Θα κάνεις ό,τι θέλω εγώ. Και εγώ θέλω να την αφήσεις ελεύθερη και να παραδοθείς, για να μπορέσουμε να βρούμε μια κοινή λύση, μήπως και σώσεις το τομάρι σου» του είπε και ο Πρίτσετ ταλαντεύτηκε. Δεν απάντησε. Η Τζένιφερ σχεδόν άκουγε τα γρανάζια του μυαλού του να γυρίζουν. Ίσως αυτό χρειαζόταν ο Πρίτσετ. Μια ισχυρή φιγούρα να του δίνει διαταγές. Έτσι είχε μάθει να συνεργάζεται με όποιον του έδινε εντολές για τους φόνους.
«Δε σε πιστεύω. Όλα αυτά τα λες για να σώσεις το τσουλάκι σου» του είπε ο Πρίτσετ και ο Ερικ έχασε την υπομονή του.
«Εσένα προσπαθώ να βοηθήσω. Θεωρείς το εαυτό σου τσουλάκι;» του είπε ο Ερικ και ο Πρίτσετ θύμωσε και τράβηξε ξανά τα μαλλιά της Τζένιφερ. Ένας οξύς πόνος διαπέρασε το κρανίο και στη συνέχεια απλώθηκε σε όλο της το κορμί. Δάκρυα άρχισαν να τρέχουν από τα μάτια της ξανά και ο Ερικ έκανε ενστικτωδώς ένα βήμα μπροστά.
«Μην πλησιάζεις, γιατί θα δεις το κεφάλι της να γίνεται κομμάτια» είπε ο Πρίτσετ. Ο Μάιλο από πίσω είχε αρχίζει να συνέρχεται σιγά σιγά. Ο Πρίτσετ γύρισε προς το μέρος του. «Πέρνα μπροστά να σε βλέπω» τον διέταξε και ο Μάιλο έτρεξε προς τους άντρες του FBI. Ήταν πια ασφαλής, αλλά η Τζένιφερ παρέμενε δέσμια ενός τρελού.
«Κατέβασε το όπλο να μιλήσουμε ήρεμα» πρότεινε ο Πλαμ και ο Πρίτσετ έκανε δύο βήματα προς τα πίσω, αφήνοντας μεγαλύτερο περιθώριο μεταξύ τους και κατέβασε το όπλο. Η Τζένιφερ ανακουφίστηκε. Είχε φυσικά το χέρι του ακόμα σε λαβή γύρω από τη λαιμό της, αλλά το προτιμούσε από το να τη σημαδεύει συνεχώς με το όπλο.
Οι άντρες χαλάρωσαν και αυτοί και χαμήλωσαν τις κάνες τους.
Ο Πλαμ κοίταξε την Τζένιφερ μέσα στα μάτια.
«Ηρέμησε, Τζένιφερ. Θυμάσαι τις ασκήσεις ηρεμίας που κάναμε;» της είπε και η Τζένιφερ σάστισε. Ποιες ασκήσεις ηρεμίας; Αυτή έκανε γιόγκα και ποτέ δεν…
Ξαφνικά μια σκέψη πέρασε από το μυαλό της και ανασήκωσε τα φρύδια. Ο Πλαμ χαμογέλασε αχνά. Είχαν επαφή.
«Ασκήσεις ηρεμίας; Ωραία πράγματα της μάθατε εκεί στο FBI!» είπε ο Πρίτσετ ειρωνικά.
«Ηρέμησε» της είπε ο Πλαμ κοιτώντας τη βαθιά μέσα στα μάτια. «Όλα θα πάνε καλά. Παίρνε βαθιές ανάσες. Είμαστε εδώ για να σε βοηθήσουμε».
«Πώς θα τη βοηθήσετε όταν θα τη σκοτώσω;» πετάχτηκε πάλι ο Πρίτσετ αλλά ήταν πολύ αργά. Είχε ξεκινήσει μια σειρά γεγονότων που θα είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψή του. Τουλάχιστον έτσι ήλπιζε.
«Θέλουμε απλά να είναι ήρεμη» είπε ο Στέικο στον Πρίτσετ και ο Πλαμ έγνεψε.
«Τζένιφερ, όποτε είσαι έτοιμη, ξεκίνα τις ασκήσεις με τις αναπνοές» της είπε και της χαμογέλασε. Η Τζένιφερ ήξερε τι έπρεπε να κάνει. «Πάμε μαζί» της είπε και η Τζένιφερ δε σταμάτησε να τον κοιτάει. «Με το ένα» της είπε και πήρε μια βαθιά ανάσα. Η Τζένιφερ τον ακολούθησε. «Με το δύο» βαθιά ανάσα, «με το τρία» είπε πιο δυνατά ο Πλαμ και η Τζένιφερ έβαλε όση δύναμη είχε και με μια απότομη κίνηση, εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι ο Πρίτσετ δεν ήταν συγκεντρωμένος και τον έριξε κάτω με μια απότομη κίνηση μπρος τα μπροστά.

Τα υπόλοιπα έγιναν σε κλάσματα δευτερολέπτου. Κάποιος ακινητοποίησε τον Πρίτσετ και κάποιος άλλος του φόρεσε χειροπέδες. Ενώ εκείνος έφτυνε και έβριζε προς πάσα κατεύθυνση η Τζένιφερ ρίχτηκε στην αγκαλιά του Μάιλο κλαίγοντας. Λυπόταν τόσο που τον είχε σύρει σε όλο αυτό…

Ο Ερικ προσπάθησε να μη δείξει τη συναισθηματική του φόρτιση και έτσι δεν την πλησίασε. Η Τζένιφερ ήθελε να πάει προς το μέρος του αλλά δεν ήθελε να τον εκθέσει στους συναδέλφους του. Όταν την εξέτασαν μέσα στο ασθενοφόρο για τυχόν τραυματισμούς τη βρήκαν μια χαρά και έτσι την άφησαν να γυρίσει πίσω με περιπολικό. Η Τζένιφερ ζήτησε να συνταξιδέψει με τον Μάιλο προς την πόλη. Δεν ήθελε να αφήσει το φίλο της μόνο του. Ήταν συγκλονισμένος και κανείς δεν ασχολείτο μαζί του.

Όταν μπήκε στο αμάξι του Στέικο μαζί με τον Μάιλο, έγειρε το κεφάλι της πίσω και έβαλε τα κλάματα. Ο Στέικο την άφησε να κλάψει χωρίς να τη ρωτήσει τι έχει και αυτό το εκτίμησε πολύ. Ήταν τόσο έντονο όλο αυτό, κινδύνευσε η ζωή της, και δεν μπορούσε να σταματήσει να κλαίει. Ο Μάιλο την πήρε αγκαλιά και της χάιδεψε τα μαλλιά. Ήταν και οι δύο εξουθενωμένοι, αλλά και ανακουφισμένοι. Είχαν τελειώσει όλα. Ο Πρίτσετ όδευε στη φυλακή και μετά από τις απαραίτητες καταθέσεις θα ήταν ελεύθερη να γυρίσει στην καθημερινότητά της και να απολαύσει τη νέα της ταινία.





Κυριακή, 19 Μαΐου 2013

Κεφάλαιο 56-πλησιάζει το τέλος


Η Τζένιφερ ξαφνικά ένιωσε μια ανακατωσούρα. Ο Πρίτσετ έλειπε τουλάχιστον μία ώρα εκτός και ο Μάιλο είχε κάτσει σε μια γωνία και κουνιόταν νευρικά μπρος πίσω σαν φοβισμένο παιδί. Μετά το πρώτο μούδιασμα και την έκρηξη αδρεναλίνης άρχιζε σιγά σιγά να συνειδητοποιεί ότι είχαν μπλέξει πολύ άσχημα. Η απόδειξη ήταν ότι το FBI παρέμενε άφαντο. Αυτό σήμαινε ότι δεν είχαν δει το σημείωμα και έτσι κανείς δεν ήξερε αυτή τη στιγμή που ήταν.

Δεν ήθελε να πεθάνει. Ήταν ακόμα νέα και δεν είχε καν παίξει έναν καλό ρόλο. Δεν είχε κάνει οικογένεια, δεν είχε ταξιδέψει στην Ευρώπη, δεν είχε ακόμα ανέβει επίπεδο στη γιόγκα.
«Ε Μάιλο, πες κάτι» του είπε και εκείνος την κοίταξε κουρασμένα.
«Τι να πω; Λέω την προσευχή μου. Δε φτάνει;» είπε εκείνος.
«Τον ακούς τον Πρίτσετ; Λες να έχει φύγει; Αν βρούμε κάποια χαραμάδα και τρυπώσουμε…» είπε η Τζένιφερ αλλά ο φίλος της τη διέκοψε.
«Τζένιφερ, μη λες σαχλαμάρες. Ακόμα και αν δεν ακούγεται μπορεί να είναι κάπου εδώ κοντά. Δεν φοβάσαι; Αν μας δει να βγαίνουμε θα μας πυροβολήσει επιτόπου. Τον είδες να αστειεύεται;» της είπε κοιτώντας την πόρτα.
«Μπορεί να έχει φύγει για λίγο, μπορεί να έχουμε μια ευκαιρία. Γιατί να τη σπαταλήσουμε;» πρότεινε η Τζένιφερ αλλά δεν πήρε απάντηση. Ο Μάιλο τελικά ήταν συντηρητικός με τη διαχείριση κινδύνου. Ωστόσο δεν έκανε αυτό που της έλεγε το ένστικτό του. Στην τελική, αυτή έφταιγε που ήταν εδώ αυτή τη στιγμή.

Περίμεναν και περίμεναν και το στομάχι της άρχισε να γουργουρίζει επικίνδυνα. Απορούσε με τον ίδιο της τον εαυτό που μπορούσε να σκέφτεται το φαγητό ενώ κρινόταν η ζωή της. Από την άλλη, χαμογέλασε. Δεν έχανε την ελπίδα της. Ποιος ξέρει; Ίσως…

Δύο ώρες περίπου μετά, ο Πρίτσετ μπήκε στην καλύβα με ένα όπλο στο χέρι και ο Μάιλο άρχισε να ουρλιάζει «μη μας σκοτώσεις σε παρακαλώ». Εκείνος πέρασε το χέρι του νευρικά μέσα από τα μαλλιά του και άρχισε να περπατάει πάνω κάτω ενώ τους σημάδευε συνεχώς με το όπλο. Η Τζένιφερ πλησίασε τον Μάιλο και αγκαλιάστηκαν. Εκείνη τη στιγμή ήταν σίγουρη ότι θα πεθάνει. Αλλά δεν φοβόταν πια. Είχε κουραστεί.

«Οι δικοί μου αργούν και έξω είναι δέκα αμάξια και έχουν αποκλείσει την περιοχή» άρχισε το παραλήρημα ο Πρίτσετ. Η Τζένιφερ δεν τον είχε ξαναδεί τόσο φοβισμένο. Τους είχαν βρει!
«Δεν ξέρω τι να κάνω, δεν ξέρω τι να κάνω» επαναλάμβανε νευρικά ενώ περπατούσε άσκοπα πάνω κάτω. Μεγάλες στάλες ιδρώτα έτρεχαν στο πρόσωπό του και δεν έκανε τίποτα για να τις διώξει. Ο Μάιλο ήταν σχεδόν αναίσθητος. Είχε τα μάτια κλειστά και δεν αντέδρασε στην είδηση ότι είχε έρθει βοήθεια.
«Θα σας σκοτώσω πριν έρθουν» είπε ξαφνικά ο Πρίτσετ και τράβηξε την σκανδάλη στοχεύοντας την Τζένιφερ.
«Και τι θα κερδίσεις;» του είπε εκείνη αυθάδικα. Έπαιζε το τελευταίο της χαρτί. «Με δύο επιπλέον φόνους δεν κερδίζεις τη θανατική καταδίκη. Ενώ αν δεχτείς να συνεργαστείς και να δώσεις αυτόν που σε διέταξε, σε μερικά χρονάκια θα είσαι έξω» του είπε σοβαρά.
«Εσύ τα ξέρεις όλα» της είπε εκείνος αργά και πλησίασε το όπλο του μέχρι που άγγιξε το μέτωπό της.
«Άσε μας να φύγουμε, για το καλό όλων μας» είπε ο Μάιλο. Η Τζένιφερ χάρηκε που συμμετείχε. Δύο άτομα ήταν πιο πιθανό να πείσουν τον Πρίτσετ.
«Δε θα σας αφήσω να φύγετε. Θα σας σκοτώσω και μετά θα σκοτωθώ» είπε εκείνος και το αίμα της Τζένιφερ πάγωσε. Είχε τρομάξει πραγματικά. Αυτή την πιθανότητα δεν την είχε σκεφτεί.

Εκείνη τη στιγμή άκουσε φωνές έξω από την πόρτα και ο Πρίτσετ αναπήδησε.
«Βγες έξω με τα χέρια ψηλά. Σε προειδοποιούμε» ακούστηκε από ένα μεγάφωνο και η Τζένιφερ αναγνώρισε την φωνή του Πλαμ.
«Ακουσέ τους» τόλμησε η Τζένιφερ. «Ξέρουν καλά τη δουλειά τους και θα σε βοηθήσουν» του είπε αλλά ο Πρίτσετ είχε θολώσει. Δεν έδειχνε να σκέφτεται καθαρά. Και με μια μικρή κίνηση η ζωή της θα τέλειωνε.

Τα δευτερόλεπτα κυλούσαν βασανιστικά αλλά ο Πρίτσετ δεν κουνιόταν. Απ’ έξω άκουγε σειρήνες και από μακριά ένα ελικόπτερο.
«Δέκα, εννιά, οκτώ, εφτά…» άρχισε να μετράει ο Πλαμ και μέχρι η Τζέινιφερ να συνειδητοποιήσει τι γινόταν, δέκα μαυροντυμένοι ένοπλοι άντρες εισέβαλαν στην καλύβα σπάζοντας τα μαδέρια που την συνέθεταν.

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

κεφάλαιο 55-μας πιάσανε



Οι μάσκες έπεσαν πολύ λίγα μέτρα μετά. Η Τζένιφερ φρόντισε να δείξει έκπληκτη όταν μίλησε ο Μάιλο. Δεν ήθελε να καταλάβει ο Πρίτσετ, αν αυτό ήταν το όνομά του, ότι τον είχε καταλάβει. Όσο πιο χαζή την θεωρούσε τόσο καλύτερα.
«Τζένιφερ, αυτός ο τραμπούκος μπήκε σπίτι μου χθες και με απείλησε να έρθω σήμερα εδώ μαζί σου και να σε πείσω να έρθεις μαζί μας» της είπε ο ατζέντης της ενώ ο Πρίτσετ επιτάχυνε απότομα. Η Τζένιφερ ήθελε να γυρίσει να κοιτάξει αν τους ακολουθούσε κανείς αλλά δεν ήθελε να καρφωθεί.
«Είναι αυτό που νομίζω;» ρώτησε εκείνη στεγνά.
«Αυτό είναι, εξυπνούλα» είπε ο Πρίτσετ ειρωνικά. «Ελπίζω να μην περίμενες ότι θα έβγαινες να μας απειλήσεις στην τηλεόραση και εμείς δε θα απαντούσαμε. Είσαι στο χέρι μας τώρα και το χέρι μας είναι πολύ δυνατό» της είπε και γέλασε.

«Δεν απείλησα κανέναν, απλώς είπα την αλήθεια. Εσύ δεν ήσουν εκείνο το βράδυ; Δεν ξεχνιέται αυτή η φιγούρα» απάντησε σε καυστικό τόνο, υπονοώντας ότι είναι υπερβολικά μυώδης. Ο Μάιλο αναπήδησε. Προφανώς φοβόταν πιο πολύ από την ίδια.
«Και πού πάμε τώρα;» ρώτησε ο φίλος της.
«Τώρα θα πάμε κάπου ωραία» είπε με ένα ανατριχιαστικό χαμόγελο ο Πρίτσετ. «Αλλά πρέπει να είναι έκπληξη! Γι’ αυτό, μόλις βγούμε σε επαρχιακό δρόμο, θέλω να φορέσετε ένα μαντήλι στα μάτια. Α! και για να μην το ξεχάσω, κυρία πρωταγωνίστρια, δώστε μου την τσάντα σας» είπε εκείνος και αφού η Τζένιφερ του την έδωσε, πήρε το κινητό της από μέσα. «Αυτό θα το σπάσω με την πρώτη ευκαιρία» της είπε και το έκλεισε.
«Εσύ σκότωσες την κακόμοιρη την κοπέλα, κάθαρμα» είπε η Τζένιφερ εκνευρισμένη. «Είσαι ένα πιόνι. Πώς νιώθεις που σκοτώνεις κόσμο επειδή σε διατάζουν;» του είπε και τον είδε να διστάζει να απαντήσει. Ο Μάιλο προσπάθησε να τη διακόψει αλλά δεν τα κατάφερε.
«Εσύ πώς νιώθεις που είσαι μια φτηνή ξανθιά;» της απάντησε σκληρά ο Πρίτσετ και η Τζένιφερ ένιωσε το αίμα να της ανεβαίνει στο κεφάλι. Δεν απάντησε. Ήξερε ότι πολλοί θα σκέφτονταν το ίδιο. Μια ξανθιά όμορφη ηθοποιός σίγουρα έμοιαζε φτηνή. «Βούλωσε το στόμα σου, γιατί δε θα περιμένω να φτάσω στην αποθήκη για να σε σκοτώσω, τσουλάκι» της είπε και η Τζένιφερ για πρώτη φορά συνειδητοποίησε πόσο πολύ κινδύνευε.

Για την υπόλοιπη διαδρομή μέχρι να βγουν στον επαρχιακό δρόμο δε μιλούσε κανείς. Όταν βγήκαν από τον αυτοκινητόδρομο σε ένα πιο απόμερο δρομάκι, τους έδωσε δύο μαύρα μαντίλια να φορέσουν και αφού σιγουρεύτηκε ότι είναι αρκετά σφικτά ώστε να μη βλέπουν, συνέχισε το δρόμο του. Η Τζένιφερ προσπάθησε να καταλάβει την κατεύθυνση στην οποία κινούνταν, αλλά δεν τα κατάφερε. Μετά από λίγη ώρα και πολλή ζαλάδα, είχε πειστεί ότι ο Πρίτσετ έκανε άσκοπους κύκλους για να τους μπερδέψει.
«Μάιλο, πώς είσαι;» ρώτησε η Τζένιφερ το φίλο της. Ντρεπόταν που τον είχε μπλέξει σε αυτή την κατάσταση.
«Πώς να είμαι, κούκλα; Εδώ, απολαμβάνω την εκδρομή» της είπε πικρά.
«Μη φοβάσαι, όλα θα πάνε καλά» του είπε και του άγγιξε τον ώμο αλλά ο Πρίτσετ γέλασε και την τρόμαξε.
«Δε θα πάνε καλά! Μη χαίρεστε! Σε πέντε ώρες από τώρα θα είστε νεκροί» είπε.
«Και γιατί σε πέντε ώρες παρακαλώ; Θα μας κάνετε πάρτι πρώτα;» τον κορόιδεψε η Τζένιφερ. Από μέσα της έτρεμε, αλλά ήθελε να τον εκνευρίσει. Ήξερε από πρώτο χέρι ότι όταν κάποιος χάνει την ψυχραιμία του αρχίζει να μην είσαι προσεκτικός στις κινήσεις του.
«Τη δουλειά σου» της είπε και η Τζένιφερ κατάλαβε ότι τον είχε εκνευρίσει, γιατί επιτάχυνε απότομα και εκείνη κόλλησε στην πλάτη του καθίσματός της. Από μέσα της δεν είχε σταματήσει να προσεύχεται να την έβρισκε το FBI πριν να είναι πολύ αργά και αν ήταν δυνατόν να μην εμπλακεί ο Ερικ σε όλο αυτό και κινδυνεύσει.

Μετά από περίπου μισή ώρα έφτασαν σε ένα παράπηγμα στη μέση του πουθενά και ο Πρίτσετ τούς έβγαλε τα μαντήλια. Η Τζένιφερ κοίταξε τον Μάιλο, ο οποίος είχε καταχλωμιάσει, και του χαμογέλασε. Εκείνος δεν ανταπέδωσε.
«Θα μείνετε εδώ μερικές ώρες μέχρι να καταστρώσουμε το πού θα κρύψουμε τα πτώματά σας» τους είπε ο Πρίτσετ με φοβερή ηρεμία, λες και τους διάβαζε παραμύθι. Η Τζένιφερ ανατρίχιασε. Ήλπιζε ότι μέσα σε λίγες ώρες θα είχαν τελειώσει όλα. Φυσικά με θετική εξέλιξη.

Ο Πρίτσετ τούς κλείδωσε μέσα στην πρόχειρη καλύβα και απομακρύνθηκε λιγάκι ώστε να κάνει κάποιο τηλέφωνο. Η Τζένιφερ έκατσε στο πάτωμα, μιας και δεν υπήρχε τίποτα μέσα στο χώρο για να κάτσει κάνω του. Ο Μάιλο άρχισε να περπατάει νευρικά πάνω κάτω στον περιορισμένο χώρο.
«Φοβάμαι πολύ» της είπε και η Τζένιφερ έγνεψε.
«Κι εγώ» του είπε.