Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Κεφάλαιο 20-άντε γεια!



Κεφάλαιο 20

Η Μόργκαν είχε βάλει πάνω από 10 φορέματα και η Σαμάνθα δεν είχε εγκρίνει κανένα. «Ρε Μόργκαν, βάλε ένα μαύρο να τονιστεί το λευκό δέρμα σου και τα κόκκινα μαλλιά σου. Άσε τα φούξια και τα μπλε για καμιά άλλη. Με έχεις κάνει έξαλλη» παραπονέθηκε η Σαμάνθα. «Σαμάνθα, δε θέλω να βάλω μαύρο. Είναι πολύ επίσημο χρώμα. Θα με μεγαλώνει» είπε η Μόργκαν ψιθυριστά για να μην τις ακούσει η πωλήτρια και επέμβει στη συζήτηση. «Θα κάνεις ελαφρύ χτένισμα και μακιγιάζ και θα το αντισταθμίσεις. Τελείωνε όμως γιατί έτσι όπως το πας δε θα είσαι έτοιμη για αύριο!» είπε γελώντας η Σαμάνθα.

Η Μόργκαν δοκίμασε τελικά ένα μαύρο φόρεμα το οποίο άφησε άφωνη τη Σαμάνθα. Η αλήθεια είναι ότι της πήγαινε πολύ. Είχε ένα περίτεχνο σχέδιο στο μπούτσο και από τη μέση και κάτω ήταν ίσιο και έφτανε ως τους αστραγάλους της. Η πωλήτρια δε, της είπε ότι επειδή έχει μείνει μόνο αυτό το νούμερο έχει έκπτωση 30% και έτσι η Μόργκαν το αγόρασε. Πήρε μαζί και ένα ζευγάρι απλές μαύρες γόβες και βγήκε από το μαγαζί μαζί με τη Σαμάνθα η οποία δεν είχε σταματήσει να λέει πόσο πολύ της πήγαινε το χρώμα και πόσο χαζή ήταν που δεν εκμεταλλευόταν τα φυσικά κάλλη της, ότι θα έκανε την Τζίνα να σκάσει και τον Εντουαρντ να σέρνεται πίσω της και άλλα τέτοια.

«Και ποιος σου είπε ότι με ενδιαφέρει αυτό;» αντέδρασε η Μόργκαν.
«Έλα τώρα, πες τα στη Σαμάνθα να ξελαφρώσεις!» είπε ξεκαρδισμένη η φίλη της.
«Αφού τα ξέρεις, τι να σου πω;»
«Ώστε το παραδέχεσαι;»
«Δεν το αρνούμαι».
«Μεγάλη πρόοδος.»
«Και τι κατάφερες τώρα;»
«Εγώ τίποτα. Εσύ όμως με το φόρεμα που αγόρασες θα καταφέρεις πολλά αύριο!» είπε η Σαμάνθα.

Σάββατο απόγευμα η οικογένεια της Μόργκαν ετοιμαζόταν για το χορό. Ο μπαμπάς της φόρεσε ένα σκούρο κοστούμι και η μαμά της ένα μακρύ φόρεμα στο χρώμα της σκουριάς και ένα ασορτί σάλι. Ο αδερφός της Σαμάνθα δεν είχε έρθει από το κολλέγιο για το Σαββατοκύριακο, οπότε δε θα ερχόταν μαζί τους. Η Μόργκαν τελειοποίησε τον απλό κότσο της και πέρασε λίγο άχρωμο λιπ γκλος στα χείλη της. Το φόρεμά της ήταν τόσο εντυπωσιακό που δε χρειαζόταν κι άλλο στάιλινγκ. Κατέβηκε στον κάτω όροφο και μπήκε στο αμάξι με τους γονείς της. Ο μπαμπάς της τη γέμισε κοπλιμέντα και της ανέβασε την αυτοπεποίθηση. «Το πιο όμορφο κορίτσι έχουμε» είπε χαμογελαστή η μαμά της.

Στις οκτώ ακριβώς πέρασε τη διπλή πόρτα της αίθουσας τελετών του λυκείου Ρίτζγουεϊ και με τη συνοδεία μιας συμμαθήτριάς της έφτασε στο τραπέζι όπου θα καθόταν με τη Σαμάνθα και τους γονείς της. Αφησε τους γονείς της εκεί και πήγε να βρει τα παιδιά για να ξεκινήσουν τη δημοπρασία. Ο στολισμός της αίθουσας ήταν πραγματικά απίστευτος. Τα παιδιά είχαν ξεπεράσει τον εαυτό τους. Στα τραπέζια υπήρχαν στρογγυλά γυάλινα δοχεία με λευκά τριαντάφυλλα και πάνω από τα κεφάλια τους υπήρχε ένα παράξενο πλέγμα από λευκά λαμπιόνια που θύμισε ιστό αράχνης. Τα τραπέζια είχαν στρωθεί με λευκό τραπεζομάντιλο και λιλά πετσέτες και τα καθίσματα είχαν ασορτί κάλυμμα. Στην ατμόσφαιρα πλανιόταν ένα γαργαλιστικό άρωμα από τα εδέσματα που θα σέρβιραν αργότερα. Όλα ήταν μαγικά.

Η Σαμάνθα έφτασε λίγο μετά από τη Μόργκαν, απαστράπτουσα μέσα στο μοβ μακρύ της φόρεμα. Ήταν μια κούκλα απόψε. Η Μόργκαν χάρηκε που την είδε. Το ίδιο και το αγόρι της, ο Κρίστιαν από το C1, ο οποίος τις πλησίασε να τις χαιρετήσει..
«Δεν έχει έρθει κανείς άλλος από το τμήμα» είπε στη φίλη της η Μόργκαν.
«Είδα απ’ έξω μερικά παιδιά, αλλά έχουν δουλειές και θα αργήσουν να μπουν» τις ενημέρωσε ο Κρίστιαν, αλλά η Μόργκαν δεν ενδιαφερόταν για όλους, αλλά για έναν συγκεκριμένο. Λες να μην έρθει; σκέφτηκε. Ο Εντουαρντ δεν είναι και πολύ κοινωνικός, ειδικά τον τελευταίο καιρό. Μπορεί να είναι ακόμα κουρασμένος από τον αγώνα ή να τραυματίστηκε σοβαρά και να μην μπορεί να σηκωθεί. Θεέ μου, σκέφτηκε τρομαγμένη. Ούτε ένα συγχαρητήρια δεν του έστειλα για τον αγώνα, σκέφτηκε μετά  Με αυτές τις σκέψεις πήγε να αφήσει το σάλι της μητέρας στης στο βεστιάριο όπου ήταν υπεύθυνη η Τζίνα. Εκεί βρήκε είδε τον Εντουαρντ να της μιλάει. Φορούσε ένα κατακόκκινο φόρεμα και της πήγαινε πολύ.

Έμεινε για λίγο ακίνητη προσπαθώντας να συγκεντρώσει τις σκέψεις της. Κοιτούσε το τεράστιο χριστουγεννιάτικο δέντρο στο κέντρο της σάλας, αλλά στην πραγματικότητα σκεφτόταν τι έπρεπε να κάνει. Δεν μπορούσε να κάνει πίσω. Ο Εντουαρντ είχε γυρισμένη την πλάτη του, αλλά και πάλι η Τζίνα την είχε δει. Έπρεπε να χαιρετήσει.

«Τζίνα, να σου αφήσω αυτό;» είπε η Μόργκαν και η Τζίνα πήρε το σάλι χωρίς να απαντήσει κάτι. Ο Εντουαρντ γύρισε προς το μέρος της και την κοίταξε από πάνω μέχρι πάνω. Κάτι στο βλέμμα του της έλεγε ότι του άρεσε αυτό που έβλεπε αλλά δεν είπε τίποτα. «Συγχαρητήρια για τον αγώνα» του είπε σοβαρά η Μόργκαν κάνοντας το πρώτο βήμα. «Παίξατε πολύ ωραία» πρόσθεσε.
«Ήσουν στον αγώνα;» είπε ο Εντουαρντ σηκώνοντας το φρύδι.
«Φυσικά. Δεν ήταν δυνατόν να τον χάσω» απάντησε η Μόργκαν πειραγμένη. Μα είναι δυνατόν να νόμιζε ότι δεν πήγε;
«Ε λοιπόν σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και καλά να περάσεις απόψε» της είπε και της γύρισε την πλάτη για να συνεχίσει να μιλάει στην Τζίνα.

Ωραία, σκέφτηκε η Μόργκαν. Καλά που δε μου έδωσε και μια κλωτσιά για καλό κατευόδιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου