Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

κεφάλαιο 17-καταραμένο FB


Κεφάλαιο 16

Ήταν πια επίσημο. Ο Εντουαρντ ανέβασε μια φωτογραφία του με την Τζίνα στο facebook και αυτή άλλαξε το στάτους της σε «in a relationship». Λες και δεν το ξέραμε, κάγχασε η Μόργκαν όταν το είδε. Το έβλεπε, αλλά δεν ήθελε να το πιστέψει.
Ωραία, μονολόγησε. Ο κύριος δε-θα-αγαπήσω-ποτέ-άλλη τελικά αγάπησε άλλη! Και το μοστράρει και στο ίντερνετ μην μπερδευτεί κανένας. Η Μόργκαν αφού ξεπέρασε το αρχικό σοκ, έκατσε στο κρεβάτι της με το κεφάλι στα χέρια της. Ήταν δυνατό να είχε σχέση ο Εντουαρντ; Αυτή νόμιζε ότι τσιλιμπούρδιζε, αλλά τελικά ήταν πιο σοβαρό. Και με ποια; Με την Τζίνα! Θεέ μου! Την Τζίνα.

Η Μόργκαν έκανε μερικές βόλτες πάνω κάτω στο δωμάτιο και μετά πήρε τη Σαμάνθα να έρθει για να βγουν. Ήταν Σάββατο βράδυ και είχε τελειώσει με το διάβασμά της. Έπρεπε να βγει λίγο να ξεσκάσει για να μην κατέβει κάτω και ξεσπάσει στους γονείς της. Η Σαμάνθα έφτασε καμιά ώρα μετά, όλο κέφι. «Τα είδες;» την πήρε από τα μούτρα η Μόργκαν με το που ξεμύτισαν από την πόρτα. «Τα είδα, ναι» είπε η Σαμάνθα γελώντας με τα νεύρα της Μόργκαν. Φορούσαν και οι δύο τζιν, αλλά η Μόργκαν φορούσε ένα κόκκινο μπλουζάκι με ένα ώμο που τόνιζε το χρώμα των μαλλιών της, ενώ η η Σαμάνθα φορούσε ένα μαύρο μάλλινο πουλόβερ με χρυσές κλωστές από εδώ κι από κει. Θα πήγαιναν με τα πόδια στο κέντρο της πόλης για να δουν μια ταινία στο σινεμά και μετά θα συναντούσαν την παρέα τους σε μια καφετέρια εκεί κοντά. Η Σαμάνθα είχε σημειώσει τις προβολές και αφού αγόρασαν ένα μεγάλο ποπκόρν και αναψυκτικά μπήκαν στην αίθουσα για να δουν μια κομεντί. Η Μόργκαν απόλαυσε την ταινία, αλλά η Σαμάνθα συνέχεια γκρίνιαζε ότι αυτά δε γίνονται στην πραγματικότητα κα ότι κάτι τέτοια βλέπουν οι γυναίκες και μένουν μόνες τους επειδή κανένας άντρας δεν είναι αρκετά καλός για αυτές.

«Είδαμε και εμείς που το τολμήσαμε» είπε με πικρία η Μόργκαν.
«Σιγά, ρε Μόργκαν. Ήσουν 16 χρονών τότε και τα έφτιαξες με το φίλο σου. Άλλωστε τώρα δε σε ενδιαφέρει ο Εντουαρντ. Σωστά;» την πείραξε.
«Φυσικά και δε με ενδιαφέρει» διαμαρτυρήθηκε η Μόργκαν.
«Ε τότε δε θα σε πειράξει που είναι μπροστά μας» είπε η Σαμάνθα ενώ παρακολουθούσε τη Μόργκαν να αλλάζει χρώματα.

Ο Εντουαρντ ήταν όντως μπροστά τους. Περίμενε έξω από το σινεμά κάποιον. ‘Η κάποια. Φορούσε ένα στενό μαύρο παντελόνι, γκρι πουλόβερ ζιβάγκο και ένα μπουφάν σε ίσια γραμμή μέχρι τους γοφούς. Ηταν πραγματικά υπέροχος. Δεν υπήρχε κορίτσι που να μην τον κοιτούσε. Αυτός όμως στεκόταν σε μια γωνία και κοιτούσε τα αμάξια που περνούσαν. Τον πέτυχαν ενώ εκείνες έβγαιναν από το κτίριο για να πάνε για καφέ. Η Μόργκαν έκανε ένα βήμα δεξιά για να χαθεί μέσα στον κόσμο και να τον αποφύγει, αλλά η Σαμάνθα την τράβηξε απότομα. «Εντουαρντ, τι κάνεις;» την άκουσε να λέει όλο ενθουσιασμό.
«Καλά είμαι. Εσείς;» είπε αυτός ήρεμα, κοιτώντας μόνο τη Σαμάνθα.
«Είχαμε πάει να δούμε την ταινία στην αίθουσα 1 και τώρα πάμε για καφέ με τον Πίτερ και τον Γκρεγκ. Εσύ;»
«Εγώ θα δω την ταινία στην αίθουσα 2. Καλά να περάσετε, κορίτσια» είπε και γύρισε την πλάτη του.

Ούτε ανέφερε ποια περίμενε. Λες και δεν ξέρουμε, σκέφτηκε η Μόργκαν. Και ούτε γύρισε να με κοιτάξει. Ούτε καν ασχολήθηκε. Ε δεν πάει να πνιγεί! Ας κολλήσει όλα τα αφροδίσια που υπάρχουν στην ιατρική βιβλιογραφία, δε με νοιάζει καθόλου.

«Τι βλακεία του είπες ότι θα είμαστε με τα αγόρια;» είπε στη Σαμάνθα.
«Λες να τον άφηνα να νομίζει ότι θα είμαστε μόνες;»
«Ας του έλεγες ότι θα είμαστε κόσμος για καφέ. Δε θέλω να νομίζει ότι τρέχει κάτι με τον Πίτερ».
«Λες βλακείες. Τσιτσίρισέ τον λιγάκι. Δώσε του κάτι να σκέφτεται όσο βλέπει την ταινία»
«Ναι, θα έχει αγκαλιά την κυρία Εχω-πάει-με-όλη-την-ομάδα και θα σκέφτεται εμένα και τον Πίτερ».
«Μόργκαν, μην υποτιμάς τον Εντουαρντ. Ξέρεις πόσο ευφυής είναι».
«Το ξέρω, αλλά στα αισθηματικά του δεν το έχει το τελευταίο καιρό».
«Κάνετε σαν παιδιά. Αντί να κάτσετε να συζητήσετε κρύβεστε ο ένας από τον άλλο. Δε γίνεται να το αγνοήσετε αυτό που σας έχει συμβεί» σήκωσε τον τόνο της η Σαμάνθα. «Δε γίνεται να συνεχίσετε τις ζωές σας λες και δε γνωριστήκατε ποτέ».

«Κι όμως, το κάνουμε εδώ και δύο χρόνια με μεγάλη επιτυχία. Ίσως έχουμε καταφέρει να ξεχάσουμε αυτό που υπήρχε μεταξύ μας».
«Ναι, καλά. Η ένταση όταν είστε κοντά είναι μεγάλη».
«Όπως και να’ χει αυτός έχει την Τζίνα τώρα».
«Να τη χαίρεται».
«Μάλλον τη χαίρεται, Σαμάνθα, όσο κι αν κοροϊδεύουμε εμείς».
«Τότε, καιρός να φτιάξεις κι εσύ τη ζωή σου».
«Μια χαρά είναι η ζωή μου» είπε με έμφαση η Μόργκαν και η Σαμάνθα γέλασε.

Ένα τέταρτο μετά είχαν μπει σε μια καφετέρια δίπλα στο ποτάμι. Ο φωτισμός ήταν χαμηλός αλλά κατάφεραν να βρουν αμέσως τη Χέλεν, τη Μαίρη και τον Ρος.. Λίγο μετά ήρθε και ο Πίτερ με έναν ξάδερφό του που θα έμενε μια βδομάδα στο σπίτι τους. Η Μόργκαν γύρισε κατά τη μία στο σπίτι της αφού είχε διασκεδάσει πολύ με τους φίλους της. Το φως του Εντουαρντ ήταν αναμμένο και το παράθυρό του ανοιχτό. Ο Εντουαρντ είχε πάντα ένα κόλλημα με τον καθαρό αέρα. Παρόλο που είχε κρύο έξω προτιμούσε να παγώσει παρά να έχει αποπνικτική ατμόσφαιρα το δωμάτιο του. Η Μόργκαν νόμισε ότι άκουσε κιθάρα, αλλά δεν ήταν σίγουρη. Πλησίασε στο παράθυρό της σκυμμένη και το άνοιξε διακριτικά χωρίς να φαίνεται. Χωρίς να είναι σίγουρη άκουσε τον Εντουαρντ να τραγουδάει σιγανά ένα τραγούδι που της έφερε δάκρυα στα μάτια. Μακάρι να το τραγουδούσε για μένα, σκέφτηκε και έκλεισε το παράθυρο για να κοιμηθεί. Και όταν κοιμήθηκε ονειρεύτηκε όταν ήταν πάλι στην αγκαλιά του Εντουαρντ και τη χάιδευε και όλα ήταν όπως έπρεπε να είναι…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου