Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Λατρευτές μου αναγνώστριες,

λέω κι εγώ να ξεκουραστώ λιγάκι στη Λεβεντογέννα! Θα ξαναδιαβάσετε κεφάλαιο στις 4/8!

Να περνάτε καλά!

Κεφάλαιο 17-Λοβ ιζ ιν δι ερ


Κεφάλαιο 17

Η Λουίζ έκατσε στο κρεβάτι ξεψυχισμένη κρατώντας το κεφάλι μέσα στα χέρια. Πόσο χοντρά έχω μπλέξει Θεέ μου…Τι μου συμβαίνει; Μόλις άφησα τον Νίκολας να με φιλήσει και τη δεύτερη φορά τον φίλησα εγώ. Με το φιλί μου του έδωσα να καταλάβει πόσο τον θέλω, σκέφτηκε απελπισμένη. Πώς έφτασα σε αυτό το σημείο; Νόμιζα ότι είχα αναπτύξει πια άμυνες ώστε να μη με ρίχνει τόσο εύκολα ένας ωραίος άντρας. Αυτός ο συγκεκριμένος όμως δεν είναι απλώς ωραίος, σκέφτηκε. Αν αύριο δικαζόταν για έλλειψη ηθικής και αποφασιστικότητας θα υπερασπιζόταν τον εαυτό της δείχνοντας τις φωτογραφίες τους στο ακροατήριο και στους ενόρκους. Θα την καταλάβαιναν όλοι. Πόσο μάλλον αν δοκίμαζαν το φιλί του. Γιατί το φιλί του Νικ ήταν μεθυστικό. Ακόμα ένιωθε την ανάσα του πάνω της, το άρωμά του γέμιζε τα ρουθούνια της. Έκλεισε τα μάτια της και τον είδε να την πλησιάζει και να τη φιλάει, να της ψιθυρίζει στο αυτί λόγια ερωτικά. «Πρέπει να σταματήσει αυτό», είπε δυνατά.
Αν δεν είμαστε συγκεντρωμένοι θα αποτύχει η απόδραση και για μερικά φιλιά θα μείνουμε στο έλεος των απαγωγέων μας.

Ο Νίκολας μπήκε στο δωμάτιο μετά από κανά μισάωρο και έδειχνε προβληματισμένος. Συνεννοήθηκαν γραπτώς ότι η βραδινή περίπολος ήταν πολύ αυστηρή. Επρεπε να το σκάσουν πρωί, που η περίπολος ήταν πιο ελαστική, αλλά το πρόβλημα ήταν ότι το πρωί θα ήταν πιο εύκολο να τους βρουν και η ζέστη και ο ήλιος θα τους εξόντωνε σωματικά. Η Λουίζ προσπάθησε να φτιάξει την ατμόσφαιρα. «Πάω κάτω να φτιάξω ένα ωραίο βραδινό να σου φτιάξει το κέφι» του είπε. «Πάμε καλύτερα στον κήπο να πάρουμε λίγο αέρα. Έχω πνιγεί εδώ μέσα. Μου φαίνεται αποπνικτικό αυτό το σπίτι» της είπε.

«Σε καταλαβαίνω» του είπε. «Εσένα όσο είναι αυτό το σπίτι θα είναι το δωμάτιό σου» του είπε γελώντας. «Στην πραγματικότητα μου αρέσουν οι ανοιχτοί χώροι. Μου αρέσει να πηγαίνω σε ένα πάρκο να τρέχω σαν απλός άνθρωπος. Μου αρέσει να πηγαίνω σε μουσεία, να περπατάω, να κάνω ποδήλατο και ορειβασία. Δεν είμαι πολύ στατικός τύπος. Νιώθω παροπλισμένος εδώ μέσα» της είπε εμφανώς αναστατωμένος. «Κάνε υπομονή» του είπε αυτή. «Θα φύγουμε από δω και όλα θα πάνε καλά. Θα πάμε στο Μαρόκο και θα κάνεις όση ορειβασία και ποδήλατο θες. Και παραπέντε και κωπηλασία και παρκούρ μη σου πω». Ο Νίκολας γέλασε. «Λυπάμαι που σε έσυρα σε όλο αυτό. Λυπάμαι που περνάς όλα αυτά επειδή ήσουν μαζί μου λάθος στιγμή. Ωστόσο, η εγωιστική πλευρά μου χαίρεται που είσαι εδώ. Γιατί αν δεν ήσουν εδώ να μου φτιάχνεις το κέφι δεν ξέρω τι θα έκανα».

«Εχω την αποκλειστικότητα» του είπε και του έκλεισε το μάτι. «Αυτό μου φτάνει».

«Πόσο στυγνή υπολογίστρια είσαι, Θεέ μου. Πάμε κάτω να πιούμε ένα τσάι» την παρότρυνε.



Στο σαλόνι, κλασικά ο Μαύρος Αετός έβλεπε τηλεόραση. «Το παλάτι είναι ενήμερο για την εξαφάνισή σου. Αύριο θα αναλάβουμε γραπτώς την ευθύνη. Τα πράγματα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο» είπε χωρίς να γυρίσει να τους κοιτάξει. Η Λουίζ είδε τους μυς του σαγονιού του Νικ να σφίγγονται και για μια στιγμή φοβήθηκε ότι θα του ορμήσει. Δεν το έκανε όμως. Πήγε στην κουζίνα, έφτιαξαν μια κανάτα με παγωμένο τσάι και βγήκαν στον κήπο να πάρουν λίγο αέρα.

Για περίπου δυο ώρες μιλούσαν για το παρελθόν τους, μαθαίνοντας αχόρταγα ο ένας τον άλλο. Η Λουίζ εντυπωσιάστηκε όταν άκουσε ότι ο Νίκολας είχε μεγαλώσει μαζί με μια κοπέλα, κόρη ενός αριστοκράτη. Όταν άκουσε το όνομα, η Λουίζ έμεινε με το στόμα ανοιχτό. «Με την Καταρίνα Αλεξία;» τον ρώτησε. «Γιατί σου κάνει τόση εντύπωση; Η Αλεξία κι εγώ έχουμε δύο χρόνια διαφορά. Μεγαλώσαμε μαζί και οι γονείς μας πάντα ονειρεύονταν να μας δουν μαζί. Κάπου στα 25 μας ανακάλυψα ότι η Αλεξία είχε κρυφά δεσμό, αλλά συνέχιζε και μαζί μου λόγω της θέσης μου. Ήθελε να γίνει δούκισσα βλέπεις. Εκτοτε δεν έχω εμπιστοσύνη στις γυναίκες» της είπε πικρά.

«Γι’ αυτό δεν αναγνωρίζεις το παιδί της Τζένιφερ Χιτ; Εκδικείσαι την Αλεξία πληγώνοντας κάθε γυναίκα που πέφτει στο δρόμο σου;» τον αντιμετώπισε. Έπρεπε κάποια στιγμή να σπάσει αυτό το απόστημα, να θίξουν αυτό το θέμα. Δεν μπορούσε πια να είναι ερωτευμένη με έναν άντρα που είχε φερθεί έτσι.

Ωχ, δάγκωσε το κάτω χείλος της. Τι είχε πει μόλις;








Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Κεφάλαιο 16-It's in his kiss...


Κεφάλαιο 16

Θα με τρελάνει αυτός ο άντρας, θα με κάνει να ζητήσει από τους απαγωγείς να με κρατήσουν μαζί τους αν τυχόν μας βρει η αστυνομία. Τι στο καλό ήταν αυτό που της είπε όταν ανέβαινε τις σκάλες και πώς στο καλό κατάφερε να συγκρατηθεί και να συνεχίσει να ανεβαίνει αγέρωχη τις σκάλες; Υπό κανονικές συνθήκες θα καθόταν να συζητήσει μαζί του τι εννοούσε, αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν ήταν σίγουρη ότι ήθελε να ακούσει την απάντηση του πρίγκιπα. Δεν ήθελε να ακούσει ότι την ήθελε για σεξ μόνο. Γιατί αν το άκουγε, δε θα σοκαριζόταν, αλλά θα ξενέρωνε για όλο το υπόλοιπο διάστημα θα έμενε μαζί του.

Η σκέψη της Λουίζ έκανε ένα λογικό άλμα και θυμήθηκε τη σχέση της με τον Κριστιάν. Ποια σχέση δηλαδή.. Αυτός ήταν ο πιο διάσημος δημοσιογράφος στην εφημερίδα. Είχε εκδώσει και δύο βιβλία για τα ταξίδια του στην εμπόλεμη ζώνη σε Μέση Ανατολή και Βοσνία. Την είχε συνεπάρει το πνεύμα του και το χιούμορ του. Επιπλέον ήταν πολύ γοητευτικός με τα ψαρά μαλλιά του και το αθλητικό κορμί του. Τη διεκδίκησε με έναν τρόπο που δεν της άφησε περιθώρια να αρνηθεί. Μετά από δύο ραντεβού του δόθηκε. Τη συνεπήρε με την εμπειρία του και πρέπει να παραδεχτεί ότι ένιωσε ερωτευμένη μαζί του. Ο Κριστιάν όμως «ξέχασε» να της πει ότι έφευγε για μια αποστολή στη Βόρεια Κορέα για έξι μήνες δύο βδομάδες μετά. «Είναι πολύ ανακουφιστικό να είσαι με μια γυναίκα που καταλαβαίνει τις ανάγκες του» της είπε. Αυτό που εννοούσε είναι ότι ήταν ανακουφισμένος που η Λουίζ δεν είχε απαιτήσεις για σχέση μετά το σεξ. Σε ποια φάση ακριβώς της το είχε εξηγήσει και πώς της διέφυγε; Η Λουίζ στο μέλλον υπήρξε πιο προσεκτική με τους άντρες, αλλά αυτή η εμπειρία της είχε κοστίσει τόσο πολύ που είχε κλονίσει την εμπιστοσύνη της στους άντρες και δη στους όμορφους.


«Θα μου κρατάς μούτρα για πολύ;» τη ρώτησε αυτός μπαίνοντας. «Δεν έχω σκοπό να σου κάνω μούτρα» του είπε αυτή προσπαθώντας να ρίξει λίγο τους τόνους.
Έπιασε ένα χαρτί και ένα στιλό και του έγραψε:

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΑΕΤΟΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΙΡΙΑΛ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
Η ΠΡΩΙΝΗ ΒΑΡΔΙΑ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΡΑΚΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΧΑΣΚΟΓΕΛΑΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΣΕΚΤΗ.

Ο Νίκολας της κοίταξε και της έγνεφε καταφατικά. Μετά συνέχισε αυτός από κάτω.

ΑΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΜΕ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΥΛΑΚΑ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ 5 ΛΕΠΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΝΑ ΤΟ ΣΚΑΣΟΥΜΕ. ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ ΟΜΩΣ;

Η Λουίζ τον κοίταξε με απορία και έγραψε

ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ; ΘΑ ΜΑΖΕΨΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ. ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΒΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΟΣΤΟΠ ΟΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΣΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ. ΕΛΕΟΣ!!!

O Νίκολας γέλασε με το πείραγμά της και έσκισε σε πολλά κομμάτια το χαρτί. Στη συνέχεια πήρε ένα σεντόνι, το έσκισε στη μέση και έβαλε μερικά πράγματα μέσα. Λίγα ρούχα και κάλτσες. Στη συνέχεια έκανε ένα μπόγο, ελλείψει τσάντας, για να τον κουβαλήσουν μαζί τους στην απόδρασή τους.

Η Λουίζ του έκανε νόημα ότι θα πρέπει να πάρουν και τρόφιμα μαζί τους.

«Μου αρέσουν τα μπισκότα» της είπε δυνατά. Η Λουίζ έπιασε το νόημα. Τα μπισκότα είναι πλούσια σε ενέργεια. Το ίδιο και η σοκολάτα. Θα έπαιρναν μερικά μαζί τους και ίσως λίγο νερό.

Η Λουίζ τον πλησίασε και του ψιθύρισε στο αυτί. «Αν βρούμε ευκαιρία μπορούμε να τα πετάξουμε έξω από τη μάντρα, πίσω από τους θάμνους και τα παίρνουμε όταν φύγουμε». Ο Νικ της έγνεψε καταφατικά. Η Λουίζ έκανε να απομακρυνθεί, αλλά ο Νικ την έπιασε σφιχτά από το χέρι. «Πού πας;» της ψιθύρισε χαϊδεύοντας με την ανάσα του το αυτί της. «Άσε με» αντέδρασε η Λουίζ αμέσως. Την είχε μεθύσει τα άρωμά του, το μάγουλό του ήταν αξύριστο και της έγδερνε την επιδερμίδα. «Αφού δε θες να φύγεις, γιατί αντιστέκεσαι;» τη ρώτησε αυτός χαϊδεύοντας με το δεξί του δάχτυλό την πλάτη του. «Πολύ σίγουρος είσαι για τον εαυτό σου» θύμωσε αυτή. «Το αντίθετο θα έλεγα, αλλά το βλέμμα σου φταίει» της είπε. «Τι εννοείς» ρώτησε προσπαθώντας με κόπο να μιλήσει. «Μου λέει να σε φιλήσω» της είπε στο αυτί κάνοντάς την να ανατριχιάσει. «Δε λέει αυτό. Μη…». Αυτά πρόλαβε να πει η Λουίζ πριν ο Νίκολας σκεπάσει το στόμα της με το δικό του. Το φιλί του ήταν αντάξιο της φήμης του. Ο τρόπος που τα απαλά χείλη του ακουμπούσαν στα δικά της και η γλώσσα του εξερευνούσε το στόμα της έκαναν τα πόδια της να τρέμουν. Το δεξί του χέρι βρισκόταν τώρα στη βάση του λαιμού της και την έσφιγγε πάνω του. Σε κάποια φάση σταμάτησε για μισό δευτερόλεπτο, αλλά μην μπορώντας να κρατηθεί μακριά από το στόμα του η Λουίζ έκανε τώρα αυτή την πρώτη κίνηση. Κάπου βαθιά μέσα της μετάνιωσε που έκανε αυτή το πρώτο βήμα τη δεύτερη φορά, αλλά η απόλαυση ήταν τόσο μεγάλη που δεν την ένοιαζε τίποτα. «Είχα δίκιο;» τη ρώτησε χαμογελώντας αυτός όταν τα κεφάλια τους απομακρύνθηκαν. «Απλή περιέργεια» του απάντησε αυτή για να αποφύγει να απαντήσει. «Την πρώτη φορά ήταν περιέργεια. Τη δεύτερη τι ήταν;» της είπε. Η Λουίζ άλλαξε θέμα. «Πάω να κάνω ένα μπάνιο. Εσύ πήγαινε να κόψεις κίνηση κάτω» του είπε.

«Εσύ θα κάνεις μπάνιο και εγώ θα παρακολουθώ τους νταγλαράδες; ‘Ακαρδηηηη» της είπε γελώντας ενώ έβγαινε από το δωμάτιο.

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

angry prince

κεφάλαιο 15-συγγνώμη, κύριε, μου την πέφτετε;


Κεφάλαιο 15

Η Λουίζ κάθισε λίγο στην τηλεόραση. Είχε πλύνει τα πιάτα ο Νικ για ν ατην ευχαριστήσει και αυτή αφού πήγε να βάλει κάτι πιο άνετο αποφάσισε να σκοτώσει λίγο από τον άπλετο χρόνο που είχε. Μα πού είναι ο Νικ; Έχω να τον δω από το γεύμα σκέφτηκε. Περιέργως, ο Μαύρος Αετός ήταν στον κήπο και δεν ήταν βιδωμένος στην τηλεόραση. Η Λουίζ σκέφτηκε να παρατηρήσει ποια είναι τα αγαπημένα του προγράμματα για να ξέρει ποιες ώρες θα ήταν απασχολημένος. Σίγουρα κάτι έβλεπε το πρωί και το μεσημέρι. Τον είδε πολλές φορές να είναι απόλυτα συγκεντρωμένος στην τηλεόραση. Αν αυτός ήταν προσηλωμένος σε κάτι στην τηλεόραση και πετύχαιναν και τους δύο φρουρούς να μιλάνε, τότε τους έμεναν οι άλλοι δύο, αυτός κάτω από το παράθυρο και αυτός στην πίσω αυλή. Το σχέδιό τους δεν είχε ολοκληρωθεί, αλλά σιγά σιγά άρχισε να παίρνει μορφή.

«Τι θα δούμε;» άκουσε τον Νικ πίσω από την πλάτη της. «Έλεγα να δούμε καμιά ταινία. Τι λες;» του πρότεινε. «Ισως καμιά ασπρόμαυρη, κωμωδία, να γελάσουμε λίγο». «Μπα, μωρέ, όχι ταινία, καλύτερα κανά τηλεπαιχνίδι» πρότεινε αυτός και η Λουίζ συμφώνησε. Φυσικά δεν είχαν υπολογίσει ότι τα κανάλια ήταν κλειδωμένα. Ειδικά αυτά που έδειχναν ειδήσεις. Προφανώς ήθελαν να τους κρατήσουν ανενημέρωτους. Τα μόνα κανάλια που έδειχναν κανονικά ήταν 2-3 εμπορικά κανάλια, αυτά με τις μεσημεριανές εκπομπές, τα ριάλιτι σόουζ και τα τηλεπαιχνίδια. «Θα χορτάσει το μάτι μας οξυζενέ» είπε η Λουίζ βλέποντας την πληθωρική παρουσιάστρια. Ο Νικ γέλασε πλούσια. «Έχεις πολλή πλάκα» της είπε.

Το τηλεπαιχνίδι ήταν πολύ αστείο. Ένα ζευγάρι απαντούσε ερωτήσεις σχετικά με το πόσο καλά ήξερε ο ένας σύντροφος τον άλλον. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ζευγάρια που ήταν μαζί 10 και 12 χρόνια δεν ήξεραν βασικά πράγματα για τις συνήθειες του συντρόφου τους. Ο Νικ σχολίασε ότι δεν είχε μείνει ποτέ τόσο πολύ σε μια σχέση ώστε μια γυναίκα να τον μάθει τόσο καλά. «Αυτό το ξέρουν και οι πέτρες, Νίκολας» του είπε η Λουίζ. «Αυτό που ξέρουν και οι πέτρες είναι αυτό που προβάλλουν τα μέσα, Λουίζ» της είπε αυτός παγερά. «Δηλαδή, Νίκολας, έχεις πάρει όρκο παρθενίας και δεν το ξέρουμε;» ειρωνεύτηκε φανερά αυτή. «Λουίζ, δεν καταλαβαίνω γιατί πάντα μου κάνεις επίθεση σε σχέση με τα προσωπικά μου. Δεν ήξερα ότι έπρεπε να βάλω λουκέτο και να σε περιμένω, αγάπη μου» συνέχισε αδυσώπητα αυτός.

«Ε βέβαια, το να είσαι πιστός σε μια γυναίκα, είναι μια έννοια ασύλληπτη για σένα» του είπε αυτή. «Δε γνώρισα ακόμα τη γυναίκα που θα με κάνει να μείνω μαζί της αποκλειστικά και για πάντα. Τη γυναίκα που το κορμί και το πνεύμα της θα με ικανοποιούν σε τέτοιο επίπεδο που να μη χρειαστεί να κοιτάξω αλλού. Αν προσφέρεσαι το συζητάμε» την προκάλεσε αυτός.

«Κάνε όνειρα» του είπε και σηκώθηκε να πάει στο δωμάτιό τους.

«Κάνω» της φώναξε πίσω από την πλάτη της. 

κεφάλαιο 14-η καρδιά ενός άντρα περνάει από το στομάχι του


Κεφάλαιο 14

«Πώς σκοπεύεις να περάσουμε τη μέρα μας μέσα στο δωμάτιο;» τη ρώτησε ο Νίκολας. «Θα παρατηρούμε τις αλλαγές βάρδιες, βλάκα. Μόλις περάσει λίγο η ώρα και ηρεμήσεις θα κατέβουμε κάτω να δούμε τηλεόραση. Τι προτιμούσες; Να κάτσουμε κάτω και να δαρθείς με τον Μαύρο Αετό; Δε θα κέρδιζες ποτέ. Τα πρωτοπαλίκαρά του θα σε έκαναν μαύρο. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να τα βάζουν ένας προς έναν. Εγώ θα σου τα λέω όλα» του είπα με μια δραματική χειρονομία για να τον κάνει να γελάσει. «Εχεις δίκιο, γυναίκα, είμαι έρμαιο της σοφίας σου» απάντησε αυτός γελώντας. «Κι εγώ που ήλπιζα ότι ήθελες να με παρασύρεις στο κρεβάτι» συνέχισε με παραπονιάρικο ύφος. «Συγκεντρώσου στην παρακολούθηση, Δον Ζουάν» τον αποπήρε αυτή, αλλά μια σκέψη πέρασε φευγαλέα από το μυαλό της. Αυτή και αυτός στο κρεβάτι, χωρίς έγνοιες…Αχ!

Η Λουίζ πήρε ένα βιβλίο από αυτά που βρήκε στο σαλόνι και έκατσε σε μια καρέκλα δίπλα στο παράθυρο, κάνοντας τάχα ότι διάβαζε. Ο άντρας κάτω από το παράθυρό της κοιτούσε συνεχώς προς το μέρος της. Πήρε ένα χαρτί και του έγραψε.

ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟ-ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑΣ ΦΥΛΑΚΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΜΑΣ

Ο Νίκολας διάβασε το σημείωμα και της έγραψε από κάτω

ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΔΕΥΤΕΡΟ-Ο ΜΑΥΡΟΣ ΑΕΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ. ΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΡΕΙΣ

H Λουίζ κοίταξε πάνω από το βιβλίο της και έγραψε.

ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΒΟΛΟ. ΕΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΕΞΟΔΟ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΟΝ ΦΡΑΚΤΗ ΑΠΟ ΠΙΣΩ.

Ο Νίκολας τής έκανε νόημα ότι συμφωνούσε. «Λοιπόν, τι θα φάμε σήμερα, γυναίκα;» τη ρώτησε. «Είσαι τα ντουλάπια και είναι γεμάτα. Το ίδιο και το ψυγείο. Οπότε υποθέτω ότι μπορώ να σου φτιάξω…μπάμιες!» του είπε. «Μπάμιες; Αλήθεια; Θα το κάνεις αυτό για μένα;» της είπε γεμάτος χαρά. «Σιγά, Νικ, μου είπες ότι σου αρέσουν και δεν τις τρως συχνά. Καλό είναι να φας κάτι που θα σου αρέσει. Είναι δύσκολο αυτό που περνάς». «Και για σένα είναι δύσκολο, αλλά εγώ δεν μπορώ να σου φτιάξω μια ωραία πάβλοβα» είπε ο Νίκολας. «Είμαι σίγουρη ότι θα μου αγοράσεις μια τεράστια πάβλοβα όταν τελειώσουν όλα αυτά». «Δεν ξεχνάω τις υποσχέσεις μου, Λουίζ» της είπε. «Μαρόκο και πάβλοβα όταν τελειώσουν όλα».

Η Λουίζ άφησε τον Νίκολας να κοιτάει από πάνω τους φρουρούς και αυτή κατέβηκε κάτω να μαγειρέψει και να κόψει λίγο κίνηση από την κατάσταση στο ισόγειο. Ως συνήθως ο Μαύρος Αετός έβλεπε τηλεόραση και δεν της μίλησε όταν την είδε. Κοιτώντας από το παράθυρο της κουζίνας είδε δύο φρουρούς στο φράκτη να μιλάνε μεταξύ τους σιγανά και να γελάνε. Ωραία, σκέφτηκε, χαλαρώνουν και λίγο. Μιλάνε και αστειεύονται, άρα η προσοχή τους είναι διασπασμένη αυτή τη στιγμή. Η Λουίζ τους παρατήρησε καλά. Μοιάζουν πολύ μεταξύ τους φορώντας μαύρα. Αλλά αυτοί οι συγκεκριμένοι φαίνονται να περνάνε καλά μαζί. Η Λουίζ βρήκε μπάμιες, ντομάτες και κρεμμύδι και άρχισε σιγά σιγά να ετοιμάζει το φαγητό για το μεσημέρι. Εβαλε όλο της το ταλέντο για να του φτιάξει τις ωραιότερες μπάμιες που είχε φάει. Δεν ήξερε γιατί, αλλά ήθελε να τον ευχαριστήσει. Η υπόθεση πατρότητας κρεμόταν σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι τους, αλλά προς το παρόν το μόνο που ήθελε είναι να του φτιάξει ένα υπέροχο γεύμα. Μόλις τέλειωσε με τις μπάμιες, έφτιαξε μια ωραία σαλάτα και έκοψε μερικά φρούτα και τα έβαλε στο ψυγείο για μετά. Εντωμεταξύ, σαράντα λεπτά μετά, οι φρουροί στη μάντρα μιλούσαν ακόμα και γελούσαν. Υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν ευκαιρία να το σκάσουν.

Η Λουίζ φώναξε τον Νικ να φάνε και αυτός κατέβηκε σχεδόν πετώντας. «Είμαι τόσο χαρούμενος!» της είπε και άρχιζε να τρώει βγάζοντας ήχους απόλαυσης. Καταβρόχθισε δύο πιάτα και σαλάτα, αλλά δε μίλησε μέχρι το φρούτο. «Ηταν όλα υπέροχα. Πώς μπορώ να σε ευχαριστήσω;» της είπε. «Δεν έκανα τίποτα. Επρεπε να φάμε, δεν έπρεπε;». «Επρεπε, αλλά δεν ήταν ανάγκη να με περιποιηθείς τόσο!» της είπε και η Λουίζ έμεινε να τον κοιτάει.

Αλήθεια, γιατί νιώθω αυτή την επιθυμία να τον περιποιηθώ; Σκέφτηκε η Λουίζ.
Καλύτερα να μην επιμείνω για την απάντηση, είπε στην καρδιά της. 

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

Κεφάλαιο 13-ντου και ξύλο


Κεφάλαιο 13

Το πρωί η Λουίζ δε βρήκε τον Νίκολας στο δωμάτιο, αλλά βρήκε μια στοίβα με γυναικεία ρούχα πάνω στον καναπέ. Η ώρα είχε πάει κιόλας 11. Πώς κοιμήθηκε τός πολύ; Κανονικά τώρα θα δούλευε ήδη τρεις ώρες αν ήταν στη δουλειά της. Άραγε ο Ντένις θα είχε καταλάβει ότι κάτι της συνέβη και έλειπε ή θα νόμιζε ότι έκανε κοπάνα; Τα ρούχα που της είχαν αφήσει ήταν δύο παντελόνια τζιν ένα νούμερο μεγαλύτερα από αυτό που φορούσε, δύο μπλουζάκια και ένα φαρδύ φόρεμα. Ήταν όλα αφόρετα, αλλά παλιά ρούχα. Ευτυχώς είχαν σκεφτεί να συμπεριλάβουν και 2 εσώρουχα. Η Λουίζ διάλεξε ένα σετ και πήγε για μπάνιο. Είχε να κάνει μπάνιο από χθες και το απόλαυσε πραγματικά.

Ντύθηκε και κατέβηκε κάτω. Είδε δύο άντρες στο σαλόνι. Της είπαν χωρίς να την κοιτάνε ότι ο Νικ ήταν στον κήπο και έτρωγε πρωινό. «Καφέ» του είπε με το που τον είδε. «Καλημέρα, ομορφιά μου» της είπε πειραχτικά αυτός. «Πώς κοιμήθηκε το κορίτσι μου;» επέμεινε. «Τέλεια, τι να σου πω» είπε η Λουίζ ενώ έβαζε καφέ από την καφετιέρα. «Γκρινιάζεις εσύ που κοιμήθηκες στο κρεβάτι; Εγώ τι να πω που κοιμήθηκα στον καναπέ;» γέλασε ο Νικ σε μια απέλπιδα προσπάθεια να της φτιάξει το κέφι. «Δεν ήξερα να σε αφήσω να κοιμηθείς στο κρεβάτι μαζί μου, Νίκολας» είπε αυτή καυστικά. «Μωρό μου, αν με είχες αφήσει να κοιμηθώ στο κρεβάτι μαζί σου δε θα είχες ξυπνήσει με τόσα νεύρα σήμερα» της απάντησε αυτός και η Λουίζ κόντεψε να πνιγεί με τον καφέ της. «Παραβλέπω το αστειάκι και προτείνω να κάνουμε μια βόλτα στον κήπο για να μιλήσουμε άνετα».

Ο Νίκολας την ακολούθησε και άρχισαν να περπατάνε αργά. Ο κήπος ήταν αρκετά μεγάλος για να απομακρυνθούν περίπου 300 μέτρα από την είσοδο τους σπιτιού, αλλά πάντα ένας άντρας τους παρακολουθούσε διακριτικά από απόσταση 50 μέτρων.
«Τώρα που απομακρυνθήκαμε και μπορούμε να μιλήσουμε λίγο πιο άνετα καλό είναι να συζητήσουμε λίγο τα επόμενα βήματά μας» του είπε αυτή. «Ναι, αλλά άλλαξε λίγο ύφος. Φαίνεται ότι μιλάμε για κάτι σοβαρό. Χαλάρωσε και χαμογέλα σαν να λέμε κάτι ανάλαφρο». Η Λουίζ φόρεσε το πιο χαλαρό χαμόγελό της και άρχισε να συζητάει με τον Νίκολας τις επιλογές που είχαν. «Σήμερα το πρωί θα έπρεπε να είμαι δουλειά. Ο Ντένις ίσως υποπτευτεί ότι κάτι δεν πάει καλά. Αν δεν πάω κι αύριο θα καλέσει την αστυνομία, δεδομένου ότι δε θα απαντάω και το κινητό μου. Εσένα το παλάτι πότε θα σε ψάξει;» τον ρώτησε. «Η οικονόμος μου δε θα με βρει εκεί σήμερα το πρωί αλλά μπορεί να νομίζει ότι έχω φύγει για δουλειές. Είναι πολύ διακριτική. Δε θα αρχίσει να τηλεφωνεί δεξιά κι αριστερά και να λέει ότι δε με είδε σήμερα το πρωί. Από την άλλη όμως, έχω ένα σοβαρό επαγγελματικό ραντεβού σήμερα το μεσημέρι και αν δεν πάω ο συνεργάτης μου σίγουρα θα αναρωτηθεί τι μου συνέβη. Ξέρει πόσο τυπικός είμαι με τα ραντεβού μου. Υποθέτω ότι προς το βραδάκι σήμερα το παλάτι θα αρχίσει τις έρευνες». Η Λουίζ ανακουφίστηκε λιγάκι. «Από την άλλη όμως αν αργήσουν να μας βρουν μπορεί να  χρειαστεί να φύγουμε. Έχεις κανα σχέδιο;»  τον ρώτησε. «Τι σχέδιο να έχω; Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να παρατηρήσουμε λίγο τις βάρδιες των αντρών. Ίσως μεταξύ βαρδιών,  υπάρχει κάποια τρύπα και να μπορέσουμε να το σκάσουμε. Ίσως για μερικά λεπτά δεν είναι τόσο συγκεντρωμένοι, ίσως η επόμενη βάρδια αργήσει λίγο. Ποιος ξέρει; Αν δεν έρθει βοήθεια σε δύο μέρες την κάνουμε. Εντωμεταξύ έχε τα μάτια σου ανοιχτά» της είπε. «Και αν το σκάσουμε» άρχισε η Λουίζ «τι θα κάνουμε μετά; Έχεις κάνει πρόσκοπος και ξέρεις να ανοίγεις κονσέρβες στο δάσος;» γέλασε αυτή. «Όχι, αλλά ήμουν στη Λεγεώνα των Ξένων πέντε χρόνια και ξέρω πολύ περισσότερα από το ανοίγω κονσέρβες στο δάσος» της είπε αυτός σοβαρά. Η Λουίζ τού ζήτησε συγγνώμη. «Οπότε θα αφήσω τη διάσωσή μου στα στιβαρά σου χέρια» του είπε. «Και καλά θα κάνεις» απάντησε αυτός και άρχισαν να περπατάνε προς το σπίτι.

Εκεί τους περίμενε ο Μαύρος Αετός. «Χαίρομαι που απολαμβάνετε τη φιλοξενία μας. Υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε για εσάς;» ρώτησε. «Να μας αφήσεις ελεύθερους» είπε η Λουίζ αυθάδικα. «Δε γίνεται ακόμα. Θέλω να κινητοποιηθεί το παλάτι, να ανησυχήσει ο δούκας, να τρομάξει η κοινή γνώμη». «Ο πατέρας μου είναι άρρωστος άνθρωπος. Θες να τον σκοτώσεις;» είπε ο Νικ και έκανε μια απότομη κίνηση προς το μέρος του Μαύρου Αετού. Δύο άντρες μπήκαν γρήγορα ανάμεσά τους για να μην πιαστούν στα χέρια. «Ειλικρινά αδιαφορώ για την υγεία του δούκα αυτή τη στιγμή» επέμεινε ο Μαύρος Αετός. «Και που φροντίζω να είσαι εσύ ζωντανός πολύ είναι» συνέχισε.

«Αν πάθει κάτι ο πατέρας μου θα σε σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια» του είπε ο Νίκολας με τα μάτια του να βάζουν φλόγες.

«Νίκολας, πάμε μέσα» του είπε η Λουίζ σέρνοντάς τον από το μπράτσο. «Δε βγάζεις άκρη με δαύτους».

Ο Νίκολας την ακολούθησε απρόθυμα μέχρι το δωμάτιό τους. 

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

Κεφάλαιο 12-ποιο είναι το αγαπημένο σου αγόρι;


Κεφάλαιο 12

«Νικ, μου είναι πολύ κοντό» είπε παραπονιάρικα η Λουίζ όταν φόρεσε το φανελάκι που της έδωσε. «Ντρέπομαι» του φώναξε από την τουαλέτα που είχε το δωμάτιό τους. «Βγες έξω» της φώναξε αυτός. «Έλα να πέσουμε καμιά ώρα για ύπνο. Θα κλείσω τα μάτια μου μέχρι να σκεπαστείς με το σεντόνι» είπε. «Ψέματα λες» είπε πεισματικά η Λουίζ. Ήξερε ότι φέρεται παράλογα. «Ναι, λέω ψέματα. Ο σκοπός μου είναι να βγεις, να σε αρπάξω και να κάνουμε σεξ ενώ κάτω πέντε άντρες περιμένουν να μας σκοτώσουν. Ιδανικό σκηνικό για να κάνουμε πρώτη φορά σεξ, δε νομίζεις;» είπε στεγνά ο Νίκολας. Η Λουίζ πήρε μια βαθιά ανάσα και βγήκε από την τουαλέτα φορώντας ένα μπλε φθαρμένο φανελάκι που σκέπαζε μετά βίας τους γοφούς της. Ο Νίκολας φορούσε ένα σορτσάκι μόνο, καθότι το φανελάκι το φορούσε αυτή. Είχε ξαπλώσει ανάσκελα στον καναπέ και είχε κλείσει τα μάτια του μέχρι να περάσει η Λουίζ και να πάει στο κρεβάτι. Η Λουίζ ήξερε ότι δεν ήταν σωστό αυτό που έκανε, δεδομένης της διακριτικότητας του Νικ, αλλά πήγε όσο πιο αργά μπορούσε στο κρεβάτι για να θαυμάσει το γυμνό του σώμα. Ειλικρινά, έτσι πως ήταν ξαπλωμένος έμοιαζε με σέξι μοντέλο για διαφήμιση αντρικού αρώματος. Το στέρνο του ήταν φαρδύ και γυμνασμένο. Τα χέρια του ήταν γεμάτα μυς. Ήταν σαν άγαλμα, σαν άγαλμα που φτιάχτηκε για να το θαυμάζουν οι γυναίκες.

«Άνοιξε τώρα» του είπε μόλις σκεπάστηκε και ο Νίκολας ακολούθησε τη συμβουλή της. «Τι λες να συζητήσουμε πριν κοιμηθούμε;» του είπε. Ο Νίκολας έμεινε για λίγο σιωπηλός μέχρι που αναφώνισε. «Το βρήκα!». Η Λουίζ τρόμαξε. «Στο οικοτροφείο παίζαμε ένα παιχνίδι με τα δύο αγόρια που μοιραζόμασταν το ίδιο δωμάτιο. Είναι φοβερό. Κάνεις μια ερώτηση στον άλλο και μετά ο άλλος ρωτάει κάτι εσένα. Πρέπει να ρωτάς όμως ποιο είναι το αγαπημένο του κάτι. Ξεκινάμε;». Η Λουίζ δεν είχε πολυκαταλάβει, αλλά οτιδήποτε της τραβούσε τη σκέψη από την απαγωγή ήταν ευπρόσδεκτο. «Ξεκινάω εγώ. Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα; Απαντάς και μετά με ρωτάς εσύ κάτι αγαπημένο μου.». «Κόκκινο» είπε η Λουίζ η οποία μπήκε στο παιχνίδι. «Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;» τον ρώτησε. «Μπάμιες. Δεν τις έφτιαχναν ποτέ στο οικοτροφείο και μου έλειπαν πολύ. Μόνο η μητέρα μου τις κάνει όπως θέλω. Ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο;». Η Λουίζ σκέφτηκε για λίγο. Τα «Ανεμοδαρμένα Υψη». Τα διαβάζω κάθε Χριστούγεννα και κλαίω κάθε φορά. Ποιο είναι το αγαπημένο σου ζώο;». «Εύκολο» είπε ο Νικ. «Το άλογο. Ευγενές ζώο. Ποιο είναι το αγαπημένο σου μέρος στον κόσμο;» τη ρώτησε. «Μάλλον το Μαρόκο» του είπε αυτή. «Είναι το όνειρό μου να πάω. Έχω διαβάσει και έχω δει πολλά αλλά δεν έχω καταφέρει να βρω καλή παρέα για να πάω». «Αν ξεμπλέξουμε από εδώ θα πάμε μαζί» της είπε και η καδιά της έλιωσε. «Ξέχασα να κάνω ερώτηση. Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι;» τον ρώτησε. Ο Νίκολας γέλασε. «Δύσκολο αυτό...έχω πολλά. Αυτό που σιγομουρμουράω συχνά είναι το Run των Snow Patrol. Ποιο είναι το αγαπημένο σου εστιατόριο;» ρώτησε αυτός. «Το Ρόδο στην οδό Κοκιγιάρ. Ο σεφ είναι φίλος μου και με περιποιέται κάθε φορά που πάω» απάντησε η Λουίζ.

«Λατρεύω αυτό το μαγαζί» είπε Νικ. «Δυστυχώς δεν μπορώ να κυκλοφορώ δημόσια όσο και όπου θέλω. Αν μπορούσα όμως θα αντάλλαζα λίγο από το βαρετό φαγητό στο παλάτι με την κουζίνα του φίλου σου!».

Η Λουίζ δεν είχε σκεφτεί ποτέ πόσο δύσκολο είναι να είσαι πρίγκιπας και να μην μπορείς να κυκλοφορείς στο δρόμο. Όλοι ασχολούνται με τα προσωπικά σου, όλοι περιμένουν να σφάλλεις, όλοι παρακολουθούν τι φοράς και τι κάνεις. Ένα ολόκληρο κράτος σε θεωρεί πρότυπο συμπεριφοράς. Ακόμα κι αν τα κάνεις όλα σωστά όμως υπάρχει πάντα η περίπτωση πέντε τρελοί να σε βουτήξουν και να σε κλείσουν σε ένα δωμάτιο με άλλη μια τρελή που γκρινιάζει για το μήκος της φανέλας που της παραχώρησες για να κοιμηθεί. Κουράστηκε μόνο που τα σκέφτηκε όλα αυτά. Και ο κακόμοιρος ο Νικ έπαιζε μαζί της αυτό το χαζό παιχνίδι για να την ηρεμήσει. Όχι ότι ήταν και πολύ χαζό βέβαια, γιατί μάθαινε πολλά για τον πρίγκιπα έτσι. «Ποια είναι η αγαπημένη σου σειρά;» τον ρώτησε αυτή με τη σειρά της. «Ντρέπομαι που το ομολογώ, αλλά παρακολουθώ ακόμα τα Φιλαράκια, μετά από τόσα χρόνια και γελάω κάθε φορά. Ποιο είναι το αγαπημένο σου γλυκό;». «Η πάβλοβα. Είναι δύσκολο γλυκό και δεν μπορώ να το φτιάξω. Το αγοράζω από ένα ζαχαροπλαστείο στην πόλη».

Ο Νικ άφησε έναν ήχο απόλαυσης, πράγμα που σήμαινε ότι φαντασιωνόταν το γλυκό. «Να είχαμε τώρα ένα γλυκάκι» της είπε. «Αυτοί οι αγριάνθρωποι έχουν τα πάντα κάτω στην κουζίνα αλλά κάποιος πρέπει να τα φτιάξει. Εσύ ξέρεις να μαγειρεύεις;» τη ρώτησε. «Ξέρω, ναι, μόνη μου μένω τόσα χρόνια. Υπονοείς ότι θες να σου μαγειρέψω, φαλοκράτη πρίγκιπα;» του είπε γελώντας. «Ε ναι, γυναίκα, σήκω από το κρεβάτι και πήγαινε να μου φτιάξεις μια μπριζόλα να καρδαμώσω» της είπε βραχνά. «Σήμερα είμαι κουρασμένη, αλλά από αύριο θα μαγειρεύω εγώ. Πρέπει να διατηρήσουμε τις δυνάμεις μας. Δεν ξέρουμε τι μας περιμένει» είπε η Λουίζ και ξαφνικά συννέφιασε. Παρόλη τη συντροφιά του Νικ δεν μπορούσε παρά να ανησυχεί για τη ζωή τους. Άραγε αυτή η συμμορία θα εξασκούσε βία πάνω τους; Αποκλείεται να φτάσουν σε αυτά τα άκρα, σκέφτηκε αμέσως μετά. Ο Νίκολας θα γίνει δούκας σε λίγο καιρό. Θα τους θάψει αν του κάνουν κακό. «Νικ, είσαι άνετα στον καναπέ;» τον ρώτησε. «Μια χαρά είμαι. Μην ανησυχείς. Πέσε κοιμήσου και τα λέμε το πρωί».

Η Λουίζ τον καληνύχτισε και έκλεισε τα μάτια της. Μέσα σε λίγα λεπτά είχε βυθιστεί σε ένα λυτρωτικό ύπνο που την πήγε μακριά, πολύ μακριά από τις έγνοιες  της.

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

Κεφάλαιο 11-I'm sexy and know it


Κεφάλαιο 11

«Νίκολας, σοβαρολογούν τώρα; Μας έχουν φυλακίσει απαγωγής; Ζω έναν εφιάλτη» είπε η Λουίζ μόλις σταμάτησε να γελάει. «Αυτά για να βλέπεις εσύ πόσο δύσκολο είναι να είσαι μονάρχης» είπε δραματικά ο Νίκολας και η Λουίζ γέλασε πάλι. «Μας κάνουν τους σκληρούς, αλλά μη φοβάσαι, δε θα μας κάνουν κακό» την καθησύχασε. Η Λουίζ αναρωτήθηκε αν το πίστευε πραγματικά ή αν το έλεγε απλώς για να την ηρεμήσει. Τώρα είχαν κάτσει δίπλα δίπλα  στον καναπέ σαν παιδιά που είχαν κάνει σκανταλιά και περίμεναν στο γραφείο του διευθυντή την τιμωρία τους. Ο Νίκολας είχε σκυφτούς τους ώμους του. «Δε μου έφτανε η αήθης επίθεση από σένα τώρα με απήγαγαν κιόλας!» της είπε. «Κι εμένα απήγαγαν, κι εγώ δε φταίω καθόλου για το θυμό τους. Δεν τους αρνήθηκα εγώ την ίδρυση συμβουλίου. Άσε που αύριο αν δεν πάω στη δουλειά θα χάσω τη δουλειά μου. Τι θα απογίνω; Μου λες;» του απάντησε απελπισμένη. «Θα σε κάνω εκπρόσωπο Τύπου του παλατιού για να σε εκδικηθώ» είπε αυτός γελώντας. «Θα παίρνεις ένα σκασμό λεφτά, αλλά θα λες αυτά που θα σου λέω» συνέχισε με θράσος. «Εσύ γελάς κι εγώ υποφέρω» του είπε παραπονιάρικα. «Πεινάω, διψάω, φοβάμαι και θέλω να κάνω μπάνιο» του είπε πεισματικά. «Εντάξει» απάντησε ο Νίκολας χαμογελώντας. «Θα ου φτιάξω ένα τοστ, θα σου φέρω νερό, θα σε σφίξω στην αγκαλιά μου και θα σου τρίψω την πλάτη. Τι άλλο θες;» ρώτησε χιουμοριστικά. Η Λουίζ σκέφτηκε ότι τα δύο τελευταία δεν ακούγονταν άσχημα.
«Πώς θα μου φέρεις τοστ και νερό;» ρώτησε η Λουίζ αδιάφορα. «Θα κατέβω κάτω και θα φέρω ένα τοστ και νερό. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι;» της είπε ενώ κατευθυνόταν προς την πόρτα. «Να προσέχεις» πρόλαβε να του πει πριν βγει από το δωμάτιο.

Η Λουίζ έμεινε μόνη στο δωμάτιο και σκέφτηκε ότι αν αυτή η ομηρία κρατούσε πολύ θα έπρεπε να βρουν ένα τρόπο να το σκάσουν. Θα ήταν δύσκολο αυτό όμως. Τους φρουρούσαν πέντε άντρες με όπλα και ήταν στη μέση του πουθενά χωρίς κινητά και λεφτά. Κάθε προσπάθεια θα έπεφτε στο κενό. Από την άλλη ο Νίκολας προσπαθούσε να της φτιάξει το κέφι και να την περιποιηθεί δεδομένων των περιστάσεων. Όταν ξεχνούσε το θέμα που τους χώριζε έβλεπε μπροστά της ένα συγκλονιστικά σέξι άντρα που θα κόλαζε κάθε γυναίκα. Εκείνη τη στιγμή μπήκε ο Νίκολας με ένα δίσκο. «Μπορούμε να κατεβαίνουμε όποτε θέλουμε στην κουζίνα και στο σαλόνι. Οι επαναστάτες δε θα μας ενοχλούν, ούτε θα μας μιλάνε. Ετσι είπε ο Μαύρος Αετός» της είπε ο Νίκολας. «Άκου Μαύρος Αετός! Από αύριο θα σε λέω Κόκκινο Κάστορα μπροστά του για σπάσιμο» είπε η Λουίζ. «Λοιπόν, σου έφτιαξα τοστ και έστυψα και λίγο χυμό πορτοκάλι. Έχεις χλομιάσει.». Η Λουίζ τα πήρε με τεράστια ευγνωμοσύνη και τα έφαγε μεμιάς. «Ο Μαύρος Αετός με ενημέρωσε ότι στην ντουλάπα υπάρχουν μερικά αντρικά ρούχα, και ότι αύριο θα φέρουν και μερικά γυναικεία μιας και δε σε περίμεναν. Αν θες να κάνεις ντους θα πρέπει να το κάνεις αύριο φοβάμαι» της είπε.
«Εντάξει, μη σκας» του είπε αυτή. «Έχουμε άλλα προβλήματα τώρα. Πιστεύεις ότι στο δωμάτιο υπάρχουν κάμερες ή κοριοί;».

Ο Νίκολας φάνηκε έκπληκτος. Δεν το είχε σκεφτεί. Για τις επόμενες δύο ώρες έψαξαν μαζί κάθε γωνία του δωματίου, αλλά δε βρήκαν τίποτα. Για καλό και για κακό όμως συμφώνησαν να μη μιλάνε για κάποια θέματα σε εσωτερικούς χώρους. Αύριο στον κήπο θα μιλούσαν για την πιθανότητα διαφυγής.

«Λοιπόν, είμαι λίγο κουρασμένος. Θα σου δώσω ένα φανελάκι από την ντουλάπα για να φορέσεις σαν πιτζάμα και θα κοιμηθούμε σαν καλά παιδιά. Τι λες;» της είπε.
«Σαν καλά παιδιά σε χωριστά κρεβάτια» του απάντησε αυστηρά. «Εσύ στο κρεβάτι και εγώ στον καναπέ». «Δεν το δέχομαι, εγώ στον καναπέ αφού δε θες να κοιμηθούμε μαζί» της είπε. «Δεν υπάρχει περίπτωση να κοιμηθούμε μαζί» του είπε. «Το κάνεις να ακούγεται λες και θα κοιμηθούμε ΜΑΖΙ! Ήμαρτον, δε θα ήταν και το τέλος του κόσμου. Μάλιστα κάποιες γυναίκες θα έλεγαν το αντίθετο!» της είπε και της έκλεισε το μάτι.

Τον αχρείο…Ήταν σέξι και το ήξερε…

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

abduction base

Κεφάλαιο 10-check in


Κεφάλαιο 10

«Ηρεμα και δε θα πάθετε κακό» άρχιζαν να ουρλιάζουν οι άντρες. Η Λουίζ δεν πίστευε στα μάτια της. Τι ήθελαν αυτοί οι άντρες εδώ; «Πρίγκιπα, ήρθαμε για να σου δείξουμε τη δύναμη του λαού σου. Μην αντισταθείς και όλα θα πάνε καλά. Ένα μήνυμα θέλουμε να στείλουμε στο παλάτι. Έξω γρήγορα» φώναξε ο πιο ψηλός άντρας από όλους στέλνοντας ρίγη στο σώμα της Λουίζ. Ήταν προφανές ότι ήταν αρχηγός των Κυανών Επαναστατών. Θεέ μου, φαινόταν πολύ κακός. Είχε μια ουλή πάνω από το φρύδι και δύο μάτια μαύρα και σκοτεινά σαν κάρβουνα.

Ο Νίκολας είχε χάσει το χρώμα του, αλλά φρόντισε να κάνει ένα βήμα δεξιά έτσι ώστε να κρύψει τη Λουίζ από πίσω του. «Ο,τι πρόβλημα έχετε το έχετε μαζί μου. Αφήστε αμέσως την κυρία να φύγει» είπε με σταθερή φωνή. Ο μαυροντυμένος άνθρωπος απάντησε κοφτά «αποκλείεται. Μέχρι να εξακριβωθεί η ταυτότητά της δεν έχει να πάει πουθενά». «Είμαι δημοσιογράφος» πετάχτηκε η Λουίζ και μετά συνειδητοποίησε το λάθος της. «Ωραία, τότε, ακόμα καλύτερα. Θα καταγράψεις την απαγωγή του πρίγκιπα. Τυχερούλα!» είπε αυτός ειρωνικά. «Απαγωγή;» αντέδρασε ο Νίκολας. «Πού θα με πάτε;».
«Αυτή είναι δική μας δουλειά. Θα σας πάμε σε ένα μυστικό μέρος όπου θα μείνετε σε ένα χώρο με την πολυτέλεια που αρμόζει σε έναν πρίγκιπα, φυσικά, αλλά θα φρουρείται από άντρες μας. Σκοπός μας είναι να πείσουμε το παλάτι να συνεργαστεί και να προωθήσουμε τους σκοπούς μας».
«Μα τι στο καλό λέτε; Μιλάτε για το παλάτι λες και πρόκειται να σας ακούσει το κτίριο! Ο πατέρας μου παίρνει τις αποφάσεις και ο πατέρας μου είναι βαριά άρρωστος. Δε θα μπορέσει, και να θέλει, να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις σας» είπε έξαλλος ο Νίκολας.
«Αυτό θα το δούμε» είπε ένας άλλος άντρας με βραχνή φωνή. Ο Νίκολας πέρασε το χέρι του πάνω στο χέρι της Λουίζ για να την ηρεμήσει. Παρόλο τον κίνδυνο έδειχνε να θέλει να την προστατεύσει όσο μπορεί. «Εξω μας περιμένει ένα βαν για να σας μεταφέρει στο κρησφύγετο. Βιαστείτε, δεν έχουμε όλο το βράδυ» είπε κάποιος.

«Κι εγώ;» ρώτησε απελπισμένη η Λουίζ. «Εσύ θα έρθεις μαζί» της είπε ο αρχηγός. «Τελεία και παύλα. Εκτός αν έχεις αντιρρήσεις» της είπε χαϊδεύοντας όλο νόημα το πιστόλι που είχε στο παντελόνι του.

Η Λουίζ κοίταξε τον Νίκολας. Ο Νίκολας της έδειξε την πόρτα. «Δεν έχουμε και πολλές επιλογές. Ας ελπίσουμε να λογικευτούν» της είπε.

Το βαν ήταν σχετικά άνετο. Από πίσω ακολουθούσε ένα μαύρο αμάξι με δύο από τους άντρες που μπήκαν στο κάστρο. Τους φόρεσαν από ένα μαύρο μαντήλι στα μάτια για να μη βλέπουν πού πηγαίνουν, αλλά η Λουίζ υπολόγισε ότι πρέπει να ταξίδευαν με κατεύθυνση βόρεια. Όταν έφτασαν στον προορισμό τους επικρατούσε πλήρες σκοτάδι, αλλά η Λουίζ φρόντισε να κοιτάξει αμέσως το ρολόι της. Είχαν ταξιδέψει μιάμιση ώρα. Άρα δεν είχαν διανύσει πάνω από 150 χιλιόμετρα δεδομένου ότι το βαν δεν έτρεχε πολύ στο δρόμο.

Το σπίτι όπου τους μετέφεραν ήταν μια εξοχική κατοικία με ένα μεγάλο περίβολο. Το σπίτι ήταν πολύ γραφικό, πετρόχτιστο με ξύλινες πόρτες. Ο κήπος είχε ψηλά δέντρα και ψηλούς θάμνους γύρω γύρω. Υπό άλλες συνθήκες θα ήθελε να απομονωθεί σε ένα τέτοιο σπίτι για να χαλαρώσει. Η Λουίζ κοίταξε γύρω της και δεν είδε κανένα σπίτι στον ορίζοντα. Όπου κι αν ήταν δεν υπήρχε ψυχή δίπλα. Ο Νίκολας έπιασε το χέρι της και άρχισε να περπατάει προς το σπίτι ενώ οι άντρες τους ακολουθούσαν. «Είμαι ο Μαύρος Αετός» είπε ο αρχηγός. «Σε εμένα θα αναφέρεστε, εγώ κάνω κουμάντο» είπε όταν μπήκαν μέσα στο σπίτι. «Ο χώρος φυλάσσεται από πέντε άτομα και αλλάζουν ανά οκτώ ώρες. Έχετε απόλυτη ελευθερία να κινείστε στο σπίτι και στον εξωτερικό χώρο, αλλά αν δω ότι προσπαθείτε να το σκάσετε θα σας πυροβολήσω». Η Λουίζ ανατρίχιασε. Ήξερε ότι ο Μαύρος Αετός το εννοούσε. «Όταν συνειδητοποιήσουν ότι λείπω θα με ψάξουν οι αρχές» είπε με σιγουριά ο Νικ. «Και πιστεύεις ότι θα σε βρουν γρήγορα; Είμαστε μια χώρα 2.500 τ.χλμ.» απάντησε ένας άντρας ειρωνικά. Ο Νικ κούνησε το κεφάλι και γύρισε προς τον Αετό. «Δεν ξέρω πού σκοπεύεις να το πας. Θα μπεις φυλακή. Το ξέρεις;». Ο Αετός έκλεισε αυτάρεσκα τα μάτια. «Ο σκοπός μας είναι ιερός και η φυλακή είναι πολύ ασήμαντη μπροστά του. Στο δωμάτιό σας αμέσως» φώναξε πάλι.
«Ποιο δωμάτιο» ρώτησε δειλά η Λουίζ. «Δεν ήξερα ότι θα έχει καλεσμένη ο πρίγκιπας και σας έχω κλείσει μία σουίτα» είπε ειρωνικά ο Αετός. «Θα βολευτείτε όμως, είναι άνετο δωμάτιο» συνέχισε στον ίδιο τόνο.

Η αλήθεια είναι ότι το δωμάτιο ήταν όντως πολύ άνετο. Είχε ένα μεγάλο διπλό κρεβάτι, έναν καναπέ, ένα γραφείο και μια ξύλινη ντουλάπα. Ήταν λιτά διακοσμημένο, αλλά ήταν πολύ συμπαθητικό. Τα χρώματα που κυριαρχούσαν ήταν το καφέ της σημύδας, το μπεζ και το μπλε ραφ. Όλα φαίνονταν πολύ καθαρά. Ακόμα και τα σεντόνια ήταν κολλαριστά.  Ήταν καλύτερο από το δικό της υπνοδωμάτιο στην πόλη. Σκέφτηκε να κοιτάξει τη θέα από το παράθυρο, αλλά είδε ένα μαυροντυμένο άντρα από κάτω με όπλο να την παρακολουθεί. Ωραία, σκέφτηκε. Ενας φρουρός στο σαλόνι, ένας κάτω από το παράθυρό της και άλλοι τρεις εύκαιροι. Η Λουίζ έκανε να ψάξει το κινητό της στην τσέπη της αλλά μετά θυμήθηκε ότι τους τα είχαν πάρει. «Τι θα κάνουμε, Νίκολας;» τον ρώτησε. «Δεν έχουμε ρούχα μαζί μας. Ούτε ένα μπάνιο δεν μπορούμε να κάνουμε. Με τι θα αλλάξω; Και το δωμάτιο έχει ΕΝΑ κρεβάτι» συνέχισε έξαλλη.

«Μου αρέσει που μέσα σε όλη αυτή την τραγωδία εσένα σε νοιάζει το αν θα κοιμηθείς στο ίδιο κρεβάτι με μένα» είπε γελώντας ο Νίκολας.
 Η Λουίζ απόρησε πού βρήκε το κουράγιο να γελάσει και λίγα δευτερόλεπτα άρχισε να γελάει κι αυτή.


Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Το κάστρο

Κεφάλαιο 9-νεύρα στο κάστρο


Κεφάλαιο 9

Ο Νίκολας ήταν σαν να του είχε πετάξει έναν κουβά παγωμένο νερό, αλλά η Λουίζ δε σκόπευε να κάνει πίσω. Θα τον ξεμπρόστιαζε. Ο Νίκολας με μια απότομη κίνηση άρπαξε το μαγνητοφωνάκι και πάτησε το κόκκινο κουμπί. «Πώς τολμάς; Είναι αντιδεοντολογικό να κλείνει η κασέτα κατά την συνένετυξη! Δε σου επιτρέπω». Είπε η Λουίζ απότομα.
«Κι εγώ δε σου επιτρέπω να αναφέρεσαι σε ανυπόστατα ψεύδη και να με ρωτάς για κάτι τόσο προσωπικό σε μια συνέντευξη πολιτικού χαρακτήρα» είπε κι αυτός.  «ΜΑ νομίζω ότι οι πολίτες θα βγάλουν πολλά συμπεράσματα για την πολιτική σου υπόσταση αν μαθευτεί ότι μια γυναίκα έχει το παιδί σου και εσύ το αρνείσαι». «Μα εσύ με έχεις καταδικάσει ήδη! Η συζήτηση είναι ανώφελη. Απλώς νόμιζα ότι εσείς οι δημοσιογράφοι διασταυρώνετε τις πηγές σας» είπε με έντονη ειρωνεία ο Νίκολας. «Γιατί; Θα μου έλεγες την αλήθεια;» απάντησε σε εξίσου ειρωνικό τόνο αυτή. «Απλώς περίμενα να αναλάβεις τις ευθύνες σου. Άλλωστε τι στο καλό ευγενή ανατροφή έχεις;» συνέχισε απτόητη μην μπορώντας να ελέγξει το θυμό της. «Νομίζω ότι το έχεις παρατραβήξει, Λουίζ. Δε σου επιτρέπω να με προσβάλλεις μέσα στο ίδιο μου το σπίτι και δε δέχομαι να δώσω εξηγήσεις σε μια πικρόχολη δημοσιογράφο που θέλει να στηρίξει την καριέρα της σε ένα σκάνδαλο» είπε ο Νίκολας ενώ περπατούσε νευρικά μέσα στο δωμάτιο. «Ποιο σκάνδαλο; Νόμιζα ότι το παλάτι το έχει κουκουλώσει πολύ καλά το θέμα» επέμεινε η Λουίζ. Μέσα της ήξερε ότι το είχε παρατραβήξει. Τα είχε βάλει με τον μέλλοντα δούκα της χώρας. Είχε μπλέξει για τα καλά, αλλά δε σκόπευε να ξεχάσει το θέμα μόνο και μόνο επειδή φοβόταν. Σκέφτηκε πόσες γυναίκες εκεί έξω περνάνε αυτά που πέρασε η μητέρα της. Σκέφτηκε πόσα παιδιά τα φώναξαν μπάσταρδα επειδή κάποιος άνανδρος δε δέχτηκε να αναλάβει το ρόλο του. «Τα ίδια τα ΜΜΕ αποφάσισαν να μην ανακινήσουν το θέμα μέχρι να περάσει η κρίση υγείας του πατέρα μου. Τώρα αν εσύ θες να το αναφέρεις, είσαι ελεύθερη. Σε κάθε περίπτωση όμως, είσαι ανεπιθύμητη πια εδώ. Θα σε συνοδεύσω μέχρι την πόρτα» είπε και κινήθηκε προς το μέρος της. Όταν την πλησίασε η Λουίζ μύρισε το άρωμά του και ένιωσε τα πόδια της να κόβονται. Σκέφτηκε πόσο σπάνια είχε την ευκαιρία να βρεθεί τόσο κοντά με έναν τόσο όμορφο άντρα. Αν δεν υπήρχε αυτό το θέμα ανάμεσά τους η Λουίζ θα έπαιζε κάθε χαρτί της για να μπορέσει να νιώσει τα δυνατά χέρια του να την αγκαλιάζουν και να χαϊδεύουν το κορμί της. Με αυτό το θυμωμένο ύφος στο πρόσωπο ήταν σχεδόν ακαταμάχητος. Ονειρεμένος.

Ο Νίκολας όμως δεν έδειξε να σκέφτεται κάτι παρόμοιο γιατί κατευθυνόταν ήδη στην πόρτα. Η Λουίζ πάγωσε όταν άκουσε δυνατά χτυπήματα στην πόρτα και τον κοίταξε. «Τι συμβαίνει;». «Δεν ξέρω, μη φοβάσαι όμως» της είπε καθησυχαστικά. Παρόλη την παρεξήγηση φρόντισε να την ηρεμήσει. Η πόρτα ξαφνικά άρχισε να υποχωρεί από τα χτυπήματα, προφανώς από κάποιο σκληρό και αιχμηρό αντικείμενο. Ο Νίκολας άρχισε να φωνάζει δυνατά «τι συμβαίνει; Ποιος είναι;», αλλά πριν προλάβει να αρπάξει το κινητό του και να τηλεφωνήσει για βοήθεια εμφανίστηκαν τέσσερις σωματώδεις άντρες στο σπασμένο κάσωμα της πόρτας. Κρατούσαν όπλα, έδειχναν απειλητικοί και φορούσαν μπλε σκουφάκια…

Κεφάλαιο 8-Συνέντευξη με το Διάβολο


Κεφάλαιο 8

Τρίτη στις 7.30 η Λουίζ ήταν μέσα στο αμάξι της και οδηγούσε με κατεύθυνση το Θόρνι Ρόουζ. Είχε εκτυπώσει ένα χάρτη της διαδρομής, αλλά ευτυχώς τη βοηθούσαν και οι πινακίδες. Η διαδρομή ήταν πολύ όμορφη, τόσο μάλιστα που δεν κατάλαβε πότε πέρασε τις πύλες του Θόρνι Ρόουζ. Βρέθηκε μπροστά σε ένα κρίριο τόσο μεγαλοπρεπές και όμορφο που της κόπηκε η ανάσα. Οι κήποι ήταν περιποιημένοι, το γκαζόν κοντοκουρεμένο, τα λουλούδια πολύχρωμα. Όλα ήταν πολύ όμορφα. Ευτυχώς είχε προνοήσει και ντύθηκε κομψά για να μη φαίνεται πολύ κάζουαλ σε αυτό το περιβάλλον. Φορούσε ένα μαύρο ψηλόμεσο παντελόνι και ένα λευκό πουκάμισο από μέσα. Είχε μαζέψει τα μαλλιά ψηλά σε μια σφικτή αλογοουρά και φορούσε ένα ζευγάρι λεπτά χρυσά σκουλαρίκια. Επιθεώρησε τον εαυτό της στον καθρέπτη και βγήκε με αυτοπεποίθηση από το αμάξι και κατευθύνθηκε προς την πόρτα.

Της άνοιξε μια ηλικιωμένη οικονόμος και την οδήγησε σε ένα χώρο που έμοιαζε με βιβλιοθήκη, αλλά και γραφείο. Τη ρώτησε αν θέλει κάτι και αποσύρθηκε. Λιγότερο από δύο λεπτά μετά εμφανίστηκε και ο Νίκολας, πιο όμορφος από ποτέ. Φορούσε ένα μακό φθαρμένο μπλουζάκι και ένα στενό τζιν. Ήταν κούκλος!

«Ωχ, πάω να αλλάξω! Δεν πέτυχα το ένδυμα» είπε γελαστός αυτός. «Μα τι λες τώρα; Εσύ είσαι σπίτι σου» τον καθησύχασε αυτή. Ο Νικ την παρότρυνε να καθίσει στον αφράτο καναπέ και τότε χτύπησε η οικονόμος για να φέρει ένα δίσκο με τσάι και βουτήματα. «Μύριαμ, δε θα σε χρειαστώ άλλο για απόψε. Πήγαινε στο δωμάτιό σου να ξεκουραστείς και αύριο πάρε ρεπό» είπε ο Νικ και η γυναίκα έφυγε χαρούμενη από το δωμάτιο. «Δε μου αρέσει το μεγάλο προσωπικό» της είπε ο Νικ. «Θέλω να νιώθω ότι μένω μόνος. Εχω συνηθίσει έτσι. Οπότε έρχεται ένα συνεργείο 2-3 φορές τη βδομάδα για καθάρισμα και έχω τη Μύριαμ να μαγειρεύει και να κάνει τα ψώνια. Μένει σε ένα σπιτάκι πίσω από το κάστρο και έτσι και αυτή και εγώ νιώθουμε ανεξαρτησία. Τώρα που μένω κι εγώ εδώ κανόνισε ο πατέρας μου να έρθει μια ομάδα για να φυλάει διακριτικά το σπίτι και εμένα, αλλά εγώ κατάφερα να τα τρενάρω μερικές μέρες» διευκρίνισε. «Άρα είμαστε μόνοι μέσα σε ένα τόσο τεράστιο κάτσρο; Ανατρίχιασα» είπε η Λουίζ κάπου μεταξύ σοβαρού κι αστείου. «Μην ανησυχείς» της είπε αυτός χαρίζοντάς της το πιο γοητευτικό του χαμόγελο. «Δε συνηθίζω να αποπλανώ γυναίκες. Προτιμώ να με προκαλούν αυτές».
«Ω μα τότε δεν κινδυνεύει ούτε ο ένας ούτε ο άλλος» είπε γελώντας η Λουίζ για να πέσουν λίγο οι τόνοι. «Ξεκινάμε με τη συνέντευξη;». «Φυσικά» είπε αυτός.

Η Λουίζ πάτησε το κόκκινο κουμπί στο δημοσιογραφικό μαγνητοφωνάκι της.

-Λοιπόν, ως πολίτης θα ήθελα πολύ να μάθω τι μεταρρυθμίσεις σκοπεύετε να φέρετε στο κράτος όταν αναλάβετε την εξουσία.
-Κατ’ αρχήν η μεταφορά της εξουσίας από τα χέρια του πατέρα μου στα δικά μου θα γίνει πολύ σταδιακά. Δε θα γίνει τίποτα απότομα. Ο πατέρας μου μπορεί να είναι σοβαρά άρρωστος, αλλά δε σκοπεύει να αποσυρθεί πλήρως από τον πολιτικό βίο της Εβενίας. Σίγουρα όμως οι αλλαγές που θα φέρω έχουν να κάνουν με τη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων. Η αντιπολίτευση ζητάει τη σύσταση συμβουλευτικής επιτροπής αποτελούμενη από εξέχοντες πολίτες και μπορώ να πω ότι αυτή η ιδέα μου αρέσει πολύ. Κανένας μονάρχης δεν είναι πιο άξιος και πιο ικανός από τους υπηκόους του. Αυτή θα είναι η αρχή τη διακυβέρνησής μου, όσο κι αν αυτό αντιτίθεται σε αυτά που πρέσβευε μέχρι τώρα ο πατέρας μου.
-Καλά όλα αυτά, αλλά μήπως αυτή η επιτροπή είναι στάχτη στα μάτια των Κυανών Επαναστατών;
-Οι Κυανοί Επαναστάτες θα πρέπει να κάνουν υπομονή και να δουν κατά πόσο η επιτροπή θα πληροί τις υποσχέσεις της. Εγώ από μέρους μου δεσμεύομαι να δώσω μεγάλη εξουσία στο σώμα των πολιτών.
-Υπάρχουν άτομα που πιστεύουν ότι λείπετε χρόνια από τη χώρα και δεν έχετε ιδέα για το τι συμβαίνει στη χώρα. Τι έχετε να απαντήσετε;
-Δεν έλειπα για ντόλτσε βίτα, δεσποινίς μου. Έλειπα για σπουδές και μετά για δουλειά. Δε χρησιμοποίησα τον τίτλο μου και τις γνωριμίες μου για να ανελιχθώ. Δούλεψα σκληρά και μπορώ να πω ότι έγινα καλύτερος άνθρωπος. Δοκιμάστηκα, πάλεψα και πέτυχα. Όλα αυτά, κρίνω, είναι καλά χαρακτηριστικά για ένα νεαρό μονάρχη. Επίσης φρόντιζα να ενημερώνομαι για την κατάσταση στην Εβενία και την επισκεπτόμουν συχνά. Προκαλώ τον οποιοδήποτε να με ρωτήσει κάτι για ποσοστά ανεργίας ή ρυθμούς ανάπτυξης της χώρας για να δει αν είμαι ενήμερος.
-Πρίγκιπα, τι μεταρρυθμίσεις θα κάνετε όσον αφορά την απασχόληση;
-Εχω ένα πρόγραμμα στο μυαλό μου που αποτελείται από τρία βήματα. Δεν το έχω τελειοποιήσει ακόμα, αλλά σκέφτομαι κάτι σαν ίδρυση κέντρων συμβουλευτικής ανέργων, επιμόρφωση ανειδίκευτων εργατών και στήριξη νέων επιχειρήσεων για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.
-Ας προχωρήσουμε στα προσωπικά σας τώρα. Είμαι σίγουρη ότι πολλές αναγνώστριές μας θα αναρωτιούνται αν σκοπεύετε να παντρευτείτε σύντομα.
-Δεν έχω σχέση αυτό τον καιρό και ούτε σκοπεύω να παντρευτώ μόνο και μόνο επειδή έγινα 30 ή επειδή θα αναλάβω την εξουσία και χρειάζομαι μια γυναίκα δίπλα μου για τις φωτογραφίες. Θέλω να παντρευτώ από αγάπη και θα περιμένω όσο χρειαστεί.
-Η τελευταία ερώτηση είναι και αυτή προσωπικής φύσης. Θέλω να ρωτήσω αν ισχύουν οι φήμες που αφορούν στην πατρότητα του παιδιού της Τζένιφερ Χιτ.

Ο Νικ πάγωσε. Οι μύες στο σαγόνι του σφίχτηκαν. Το όμορφο πρόσωπό του σκοτείνιασε. Έσφιξε τα δάχτυλά του γύρω από το ποτήρι του πριν το αφήσει στο τραπέζι για να μην το σπάσει.
Η Λουίζ ανατρίχιασε. Η αντίδρασή του την τρομάξει; ‘Η μήπως κάτι άλλο.

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

Κεφάλαιο 7-


Κεφάλαιο 7

Δευτέρα πρωί πρωί η Λουίζ εκτέλεσε το σχέδιό της. Γύρω στις 12 άρχισε να πληκτρολογεί το μήνυμα που θα έστελνε στον Νικ. Μετά από 10 λεπτά που έγραφε και έσβηνε, έστειλε τελικά το εξής.

Νίκολας, πότε μπορούμε να συναντηθούμε για εκείνη τη συνέντευξη; Γενικά εγώ μπορώ απογευματινές ώρες. Επικοινώνησε όποτε μπορείς, Λουίζ.

Ωραίο, φιλικό και περιεκτικό, σκέφτηκε. Δεν ήθελε να στείλει κάτι τελείως επαγγελματικό, ούτε κάτι πολύ προσωπικό. Έστειλα το τέλειο μήνυμα, σκέφτηκε η Λουίζ και χαμογέλασε. Αμέσως μετά σκοτείνιασε όμως. Κι αν δεν απαντήσει;
Κι αν μου υποσχέθηκε τη συνέντευξη, αλλά τώρα άλλαξε γνώμη; Άλλωστε πέρασαν τρεις μέρες. Αυτός θα έχει μπλεχτεί με δουλειές τώρα. Σιγά μην κάτσει να μου δώσει συνέντευξη, σκέφτηκε και την έπιασε απελπισία. Την απελπισία της όμως ήρθε να διαλύσει ο ήχος του κινητού της. Άνοιξε το μήνυμα χωρίς να πάρει ανάσα.

Μπορώ Τρίτη από τις οκτώ και μετά λόγω υποχρεώσεων στο παλάτι. Μένω προσωρινά στο κάστρο Θόρνι Ρόουζ. Μπορείς να έρθεις; ΥΓ. Είσαι καλύτερα;

Η Λουίζ αγνόησε τα απορημένα βλέμματα των συναδέλφων της όταν την είδαν να χοροπηδάει μέσα στο γραφείο της. Του απάντησε ότι είναι καλά και θα τον συναντήσει αύριο και μπήκε στο ίντερνετ να βρει τη διαδρομή για το Θόρνι Ρόουζ.
Το κάστρο ήταν ένα πανέμορφο κτίριο του 18ου αιώνα 30 λεπτά με το αμάξι έξω από την πόλη. Θα πήγαινε με το αμάξι. Είχε μία βδομάδα να το κινήσει άλλωστε. Ευκαιρία. Το κάστρο ήταν στην κορυφή ενός μικρού λόφου και ήταν απομονωμένο από άλλα σπίτια. Είχε πάνω από 30 δωμάτια και κάποιες μέρες το μήνα μπορούσαν να το επισκεφτούν και πολίτες. Είχε έναν κήπο 20 στρεμμάτων, μια μικρή λίμνη και ένα σταύλο με άλογα. Ήταν ένας μικρός παράδεισος, σκέφτηκε. Ένας παράδεισος για να τον μοιράζεσαι με αυτόν που αγαπάς.
Μα πώς μου ήρθε αυτή η ιδέα, αναρωτήθηκε….

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2012

κεφάλαιο 6-μέρος 2


Κεφάλαιο 7

Όλα είναι έτοιμα σκεφτόταν η Λουίζ καθώς χάζευε στον υπολογιστή της. Θα του στείλω ένα μήνυμα Δευτέρα πρωί και θα τον ρωτήσω πότε θα βρεθούμε. Καλύτερα να μην του στείλω σαββατοκύριακο γιατί δε θα φαίνεται πολύ επαγγελματικό. Η Λουίζ είχε ήδη κάνει ένα προσχέδιο για τις ερωτήσεις που θα του έκανε. Σκόπευε να του κάνει 10 ερωτήσεις σχετικά με τις σπουδές, τα όνειρά του, τις αλλαγές που θα κάνει στο κράτος ως νέος δούκας και μία ερώτηση σχετικά με τα προσωπικά του. Δεν ήθελε να εισχωρήσει σε τόσο λεπτά θέματα, αλλά ήξερε ότι η ελάχιστη αναφορά στην προσωπική ζωή του δούκα θα εκτόξευε τις πωλήσεις της εφημερίδας και την καριέρα της.

Ξαφνικά τα μάτια της άνοιξαν από την έκπληξη. Δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε; Πώς είναι δυνατό να συμβαίνει τέτοιο σκάνδαλο και να έχει αποσιωπηθεί τελείως από τα μέσα της Εβενίας;

Η διάσημη ποπ τραγουδίστρια Τζένιφερ Χιτ  γέννησε πριν από ένα μήνα ένα ξανθό παχουλό αγοράκι. Η τραγουδίστρια επιμένει ότι ο πρίγκιπας της Εβενίας Νίκολας είναι ο πατέρας και επιμένει εκείνος να κάνει εξέταση DNA. Ο πρίγκιπας αρνείται τις κατηγορίες και μιλάει για σκευωρία εναντίον του ονόματός του. Η ιστορία συνεχίζεται…

Πώς είναι δυνατό να έχει κάνει τέτοιο πράγμα; Αναρωτήθηκε η Λουίζ. Φαινόταν τόσο καλός και ευγενής. Είναι δυνατό να είχε αφήσει μια γυναίκα και να αρνιόταν την πατρότητα του παιδιού; Πόσο ανήθικη πράξη! Και δεν είχε ακουστεί καθόλου στην Εβενία. Ήταν συγκεκαλυμμένο έγκλημα. Όλο το κράτος άκουγε μόνο όσα ήθελε το παλάτι να ακούσει. Αλλά αυτή δε θα το άφηνε να περάσει έτσι. Ήταν δουλειά της να ξεσκεπάζει την αλήθεια. Και αυτό θα έκανε. Για όλες τις γυναίκες  που είχαν βρεθεί σε παρόμοια θέση. Αυτή το ήξερε καλύτερα από όλους.  Ο πατέρας της δεν την είχε αναγνωρίσει ποτέ. Η μητέρα της της είχε πει ποιος ήταν, αλλά αυτός δε δέχτηκε ποτέ να της μιλήσει. Η Λουίζ έζησε με τον καημό ότι ήταν ανεπιθύμητη παρά τις προσπάθειες που έκανε η μητέρα της να καλύψει και τη θέση του πατέρα της. Ο πατέρας της είχε παντρευτεί λίγα χρόνια μετά τη γέννηση της Λουίζ. Τώρα η Λουίζ είχε δύο μικρότερα αδέρφια. Τα είχε δει από μακριά, αλλά δεν τους είχε μιλήσει ποτέ. Όλο το χωριό ήξερε την αλήθεια για αυτό που είχε συμβεί. Αλλωστε ήταν ολόιδια με τον πατέρα της. Αυτή η ιστορία την πονούσε πολύ και δεν ήθελε να τη σκέφτεται. Είχε ξεπεράσει αυτό που έγινε, αλλά ήθελε να προσφέρει στις γυναίκες που έχουν βρεθεί στη θέση της μητέρας της. Και στην περίπτωση του πρίγκιπα δε θα τον άφηνε να του περάσει έτσι μόνο και μόνο επειδή είχε τη δύναμη να ελέγχει τα μέσα. Θα τον ξεσκέπαζε και θα έκανε περήφανες όλες τις γυναίκες που έχουν στιγματιστεί κοινωνικά επειδή δεν κατέφυγαν στην εύκολη λύση να κάνουν έκτρωση.

Πρίγκιπα, είσαι χαμένος…σκέφτηκε η Λουίζ.
 Κρίμα, όμως, γιατί φαινόταν πολύ καλός…

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

Κεφάλαιον 6-μέρος Ι


Κεφάλαιο 6

Ε λοιπόν ποτέ δεν περίμενε ότι ένας πρίγκιπας μπορεί να είχε τόση πλάκα. Ο Νίκολας διάβασε μαζί της περιοδικά και κάθισε υπομονετικά και άκουσε όλα τα τελευταία κουτσομπολιά των επωνύμων της Εβενίας και όχι μόνο. Μετά έπαιξαν ένα επιτραπέζιο που τους δάνεισαν οι νοσοκόμες και μετά ο Νίκολας ξάπλωσε στον καναπέ. Πρέπει να ήταν πολύ κουρασμένος γιατί κοιμήθηκε αμέσως. Η ρυθμική του αναπνοή αντηχούσε μέσα στην απόλυτη ηρεμία του δωματίου. Η Λουίζ δεν μπορούσε να κλείσει μάτι. Ο απόλυτος άντρας κοιμόταν στο ίδιο δωμάτιο με εκείνη! Ήθελε να πάει κοντά του και να τον θαυμάσει από κοντά, αλλά φοβήθηκε ότι θα τπν ξυπνήσει. Επιτέλους, μετά από πολλές σκέψεις και πολλές ονειροπολήσεις αποκοιμήθηκε.

Το πρωί ο Νίκολας τής ανακοίνωσε ότι είχε κανονίσει να την μεταφέρει μια λιμουζίνα στο σπίτι της, αλλά αυτός θα έφευγε ιγκόγνιτο μία ώρα πριν με άλλο αμάξι για να μη γίνει θέμα. Η Λουίζ πειράχτηκε λίγο, αλλά δεν ήξερε γιατί. Οι αποφάσεις του Νικ ήταν απολύτως δικαιολογημένες. «Λοιπόν, εγώ είμαι έτοιμος να φύγω» της είπε και την έβγαλε από τις σκέψεις της. «Θα τα ξαναπούμε όμως. Σου αφήνω σε μια κάρτα το κινητό μου για να κανονίσουμε τη συνέντευξη» είπε, τη φίλησε στο μέτωπο και βγήκε από το δωμάτιο.

Η Λουίζ σηκώθηκε να μαζέψει τα πράγματά της και έβαλε την κάρτα του μέσα στο πορτοφόλι της. Η τύχη τής είχε χαμογελάσει. Είχε πάθει ατύχημα, φυσικά, αλλά έτσι γνώρισε τον πρίγκιπα και θα του έπαιρνε συνέντευξη. Έστειλε ένα μήνυμα στον Ντένις ότι θα αργήσει στη δουλειά και κατέβηξε στο ισόγειο για να πάρει εξιτήριο. Ο Νικ είχε τακτοποιήσει φυσικά το λογαριασμό και αυτή βγήκε στον καθαρό αέρα μόνο για να δει τη λιμουζίνα που θα τη μετέφερε σπίτι της. Χλιδές, σκέφτηκε από μέσα της. Μακάρι να ήταν και ο Νικ μέσα!

Πήγε σπίτι, άλλαξε ρούχα και πήγε στο γραφείο της κατά τις 10.΄Εξήγησε στον ανήσυχο Ντένις τι έγινε και κάθισε στον υπολογιστή της να κάνει λίγη έρευνα για να ήξερε τι να ρωτήσει τον πρίγκιπα. Δεν ήθελε να τον ρωτήσει τα τετριμμένα. Ηθελε να μπουν σε βάθος, να τον ρωτήσει πράγματα που οι άλλοι δε θα τολμούσαν. Θα άφηνε καναδύο μέρες να περάσουν και θα του έστελνε ένα μήνυμα. Ναι, μήνυμα. Ντρεπόταν να τον πάρει τηλέφωνο. Η φωνή του την αποδιοργάνωνε. Θα έστελνε ένα μήνυμα και αν δεν απαντούσε, τότε θα έστελνε μήνυμα.

Μα ήταν ανάγκη όλες οι ιστοσελίδες να  έχουν φωτογραφίες του; Σκέφτηκε αγανακτισμένη.

Σαξές

3.000 views κιόλας!Σας ευχαριστώ

le prince dans sa voiture


Κεφάλαιο 5-και κάτω


Κεφάλαιο 5

Το κεφάλι της πονούσε αφόρητα, αλλά το όνειρο ήταν φοβερό. Ήταν ξαπλωμένη σε ένα λιβάδι και ένας υπέροχος άντρας τη σήκωνε σαν πούπουλο στα χέρια του. Της χαμογελούσε και τις έλεγε ότι όλα θα πάνε καλά. Αυτή ένιωθε απίστευτη σιγουριά στην αγκαλιά του και ξανακοιμήθηκε…

Η Λουίζ ένιωθε όλες τις αισθήσεις της αποδυναμωμένες όταν τελικά ξύπνησε. Της πήρε λίγη ώρα μέχρι να συνειδητοποιήσει πού ήταν. «Δόξα τω Θεώ, ξύπνησες» άκουσε έναν άντρα να της λέει. Κόντεψε να πνιγεί όταν είδε ποιος ήταν. Θεέ μου, ήταν βαμμένη; «Μεγαλειότατε, τι συνέβη; Πώς βρίσκομαι εδώ;» τον ρώτησε δειλά. «Νίκολας ή Νικ. Άλλες επιλογές δεν έχεις» της είπε αυτός γελώντας. «Η αλήθεια είναι ότι έπεσες σαν καμικάζι μπροστά στο αμάξι μου και αν και πρόλαβα να φρενάρω δεν απέφυγα το χτύπημα. Πες μου καλή μου κοπέλα γιατί περπατάς με ακουστικά στα αφτιά; Δε σου έχουν πει ότι είναι πολύ επικίνδυνο;» ρώτησε αυτός.
«Το κάνω εδώ και χρόνια, αλλά μάλλον σήμερα ήμουν απορροφημένη στις σκέψεις μου» του είπε δειλά. «Καβγαδάκι με το αγόρι σου;» ρώτησε αυτός με ένα πονηρό χαμόγελο. «Όχι, προβλήματα στη δουλειά» είπε αυτή αόριστα.
Ο Νίκολας τη ρώτησε αν μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτή όπως να καλέσει κάποιον δικό της. «Πού είναι το κινητό μου; Θεέ μου, θα με περιμένει ακόμα η Κριστίν!» φώναξε η Λουίζ. «Ηρέμησε, ηρέμησε, πάρε από το δικό μου. Μην ψάχνουμε τώρα στην τσάντα σου».

Η Λουίζ πήρε την Κριστίν και την ενημέρωσε για το ατύχημα. Τη διαβεβαίωσε ότι ήταν καλά και θα έπαιρνε εξιτήριο το επόμενο πρωί για προληπτικούς λόγους. Η Κριστίν προσφέρθηκε να ‘ρθει, αλλά η Λουίζ τη σταμάτησε. «Έχω παρέα» της είπε πονηρά αυτή.

Ο Νίκολας στεκόταν στο παράθυρο και κοιτούσε έξω και έτσι η Λουίζ μπόρεσε να τον θαυμάσει χωρίς εκείνος να τη δει. Ήταν πραγματικά ο πιο ωραίος άντρας που είχε δει ποτέ στη  ζωή της. Ψηλός, στιβαρός, πανέμορφος. Όταν χαμογελούσε, ο κόσμος έπαιρνε φως. Θεέ μου, πόσο ωραίος ήταν! Τόσο, που είχε ξεχάσει να του κάνει μούτρα που την απέρριψε. Οι πλάτες του αρκούσαν για να την κάνουν να αλλάξει σύντομα γνώμη!

Η πόρτα χτύπησε και μπήκε μέσα ένας γιατρός. «Δεσποινίς μου, οι εξετάσεις έδειξαν ότι είστε μια χαρά, αλλά θα σας κρατήσουμε προληπτικά ένα βράδυ. Ο πρίγκιπας έχει φροντίσει να μείνετε στη σουίτα. Δεν έχετε να ανησυχείτε για τίποτα» είπε και βγήκε από το δωμάτιο.

Σουίτα; Φαντάσου πόσο ωραίος ήταν ο Νίκολας που δεν είχε χρόνο να προσέξει πόσο τεράστιο και πολυτελές ήταν το δωμάτιό της! Ε ναι, ήταν μονόκλινο, είχε φοβερή θέα και ήταν πάνω από 40 τ.μ. Είχε ένα μικρό σαλόνι και μια τεράστια τηλεόραση.

«Δεν ήταν ανάγκη να κάνετε τόσα έξοδα» του είπε.
 «Καταρχήν ας κόψουμε τον πληθυντικό. Επίσης, δεν είναι και τόσα τα έξοδα δεδομένου ότι εγώ έφταιγα γι΄αυτό που συνέβη. Σκοπεύω να μείνω μαζί σου μέχρι αύριο και μετά να φροντίσω να μη σου λείψει τίποτα» είπε αυτός καθησυχαστικά.

«Ε όχι και να μείνεις μαζί μου το βράδυ. Άλλωστε εγώ έπεσα πάνω σου» είπε αυτή γελώντας.  «Καλύτερα να γυρίσεις στο παλάτι, έμαθα ότι μόλις ήρθες. Θα έχεις πολλά να κάνεις».

«Δεν ανυπομονώ να γυρίσω» τη διαβεβαίωσε. «Άλλωστε προτιμώ να μείνω και να γνωριστούμε. Δε μου είπες το όνομά σου».

«Λουίζ Ντιβάλ» του είπε και του έδωσε το χέρι της. Ο Νίκολας το πήρε στα μαλακά χέρια του και το φίλησε. «Μαγεμένος» της είπε χαριτωμένα.
«Κάτι μου θυμίζει το όνομά σου» είπε αυτός ξύνοντας το κεφάλι του. «Κάπου το άκουσα πρόσφατα».

Η Λουίζ δεν ήθελε να του πει ψέματα. «Είμαι η δημοσιογράφος που θα σου έπαιρνε συνέντευξη, αλλά δε δέχτηκες επειδή δεν είμαι έμπειρη» του είπε με μια υποψία ειρωνείας στη φωνή της. «Α ναι, κάτι μου είπαν» είπε αυτός. «Μη νομίζεις ότι ενημερώνομαι και πολύ για κάτι τέτοια. Εγώ απλώς μιλάω στις συνεντεύξεις. Σε ποιον θα μιλήσω όμως είναι απόφαση του παλατιού. Εγώ δεν είμαι πρίγκιπας, είμαι δούλος του παλατιού μου» είπε κωμικά αυτός.
«Επειδή εγώ φταίω που είσαι εδώ θα κανονίσουμε την άλλη βδομάδα να έρθεις στο παλάτι να σε ξεναγήσω και να μου πάρεις συνέντευξη. Είσαι χαρούμενη; Πέσε να κοιμηθείς τώρα για να πάω κι εγώ στον καναπέ μου».

«Θα δεχτείς να σου πάρω συνέντευξη; Είναι πολύ ευγενικό αυτό, Νίκολας, θα με βοηθήσει πολύ στην καριέρα μου. Δεν είχα ιδέα ότι είσαι τόσο καλός. Αλλά δε χρειάζεται να μείνεις εδώ το βράδυ. Είμαι καλά, αλήθεια».

«Θα μείνω είπα» τη ψευτομάλωσε. «Ξεχνάς ότι είμαι πρίγκιπας; Έχω πολύ καλούς τρόπους» της είπε και γέλασε. «Λοιπόν, πάω να πάρω περιοδικά να χαζέψουμε» της είπε και βγήκε από το δωμάτιο.

Η Λουίζ έμεινε στο δωμάτιο μόνη, να αναρωτιέται γιατί η καρδιά της χτυπούσε τόσο δυνατά.

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

Κεφάλαιο 4-μπαμ


Κεφάλαιο 4

Η πρίγκιπας έμενε σε ένα λοφτ στην 5η λεωφόρο στη Νέα Υόρκη, αγαπημένο του χρώμα ήταν το μπλε, η αδυναμία του ήταν το καλομαγειρεμένο φαγητό, προτιμούσε τις ξανθιές γυναίκες και τα σπορ αυτοκίνητα.

Ουφ, όλο βλακείες έβρισκε το ίντερνετ. Αν το αφεντικό της δεν κατάφερνε να κλείσει ραντεβού για να του πάρει συνέντευξη η δεύτερη καλύτερη λύση ήταν να προσεγγίσει παλιούς φίλους και συμμαθητές του με σκοπό να γράψει ένα αφιέρωμα για τον πρίγκιπα «μέσα από τα μάτια των φίλων του». Η Λουίζ χαμογέλασε. Ναι, ήταν πολύ καλή ιδέα, ωστόσο μακάρι να κατάφερνε να τον συναντήσει.

Ο Ντένις πλησίασε το γραφείο της περίπου δέκα λεπτά πριν την ώρα που σχολούσε. «Λουίζ, μίλησα με το παλάτι και έχω άσχημα νέα. Ο εκπρόσωπος του Νίκολας είπε ότι ο πρίγκιπας δε θέλει να δώσει συνέντευξη μετά από τόσα χρόνια σε μια άγνωστη δημοσιογράφο. Όταν αποφασίσει να μιλήσει, θα μιλήσει σε κάποιον καταξιωμένο δημοσιογράφο, ίσως στην τηλεόραση» ολοκλήρωσε.

Η Λουίζ έμεινε να τον κοιτάει για λίγα δευτερόλεπτα και μετά ήπιε μια γουλιά από τον κρύο πια καφέ της. «Πώς θα καταξιωθώ αν δε μου δώσει συνέντευξη; Τι αχρείος, πόσο σνομπ, Θεέ μου». «Λουίζ, μην τον αδικείς, είναι μεγάλη κίνηση να δώσει συνέντευξη μετά από τόσα χρόνια, αυτή τη δεδομένη στιγμή. Λογικό είναι να θέλει να τη δώσει σε κάποιον πιο αναγνωρισμένο. Όσο για σένα, με σκληρή δουλειά και επιμονή σε λίγα χρόνια θα σε παρακαλάει να σου δώσει συνέντευξη».

«Και προς το παρόν εγώ έχω να γράψω ένα αφιέρωμα για τον πρίγκιπα χωρίς καθόλου υλικό» είπε η Λουίζ κάνοντας μια παράξενη γκριμάτσα.
«Σε αφήνω, να μη χάνεις χρόνο» της είπε γελώντας ο Ντένις βγαίνοντας από το γραφείο της.

Η Λουίζ άνοιξε πάλι μια σελίδα στο ίντερνετ και συνέχισε την αναζήτηση. Κατά τις πέντε αποφάσισε να μαζέψει τα πράγματά της και να γυρίσει σπίτι της. Στις 6.30 είχε ραντεβού στον οδοντίατρό της και στις 7.30 θα συναντούσε την κολλητή της σε ένα μπαρ στο κέντρο της πόλης, τέσσερα τετράγωνα μακριά από το παλάτι. Είχε να δει την Κριστίν μία ολόκληρη βδομάδα, διάστημα ρεκόρ για τις δύο φίλες που ήταν αχώριστες από μικρές. Αποφάσισε να αφήσει πίσω της την κακή της διάθεση και να περάσει καλά το υπόλοιπο της μέρας της. Άλλωστε δεν έγινε και τίποτα που την απέρριψε ο πρίγκιπας. Δεν την ήξερε, δεν είχε διαβάσει τη δουλειά της για να ξέρει αν έχει ταλέντο ή όχι.

Έξι και μισή ακριβώς ήταν στο οδοντιατρείο του δρος Ντιρέλ. ‘Εκανε τον καθιερωμένο καθαρισμό της, τον αποχαιρέτισε και έφυγε. Ο δρ Ντιρέλ ήταν φίλος του μπαμπά της και ήταν οδοντίατρός της από μικρή. Πριν φύγει της έδινε πάντα καραμέλες.

Η Λουίζ φρόντιζε να περπατάει πολύ για να ασκείται λίγο. Η ζωή της ήταν πολύ καθιστική και φοβόταν ότι θα χαλαρώσει αν άρχιζε να πηγαίνει παντού με λεωφορείο ή αμάξι. Κοίταξε το ρολόι της. Ήταν 7.20. Σε δέκα λεπτά θα ήταν στο κέντρο, μπροστά από το μπαρ στο οποίο είχε ραντεβού. Ανυπομονούσε να δει την Κριστίν και να της πει τα νέα της και κυρίως για τον πρίγκιπα. Έβαλε τα ακουστικά στα αφτιά της και τέρμα τη μουσική και άρχισε να περπατάει. Είχε περίπου 100 μέτρα για να φτάσει στον προορισμό της όταν άκουσε από κάπου μακριά φρένα να στριγγλίζουν και κόρνες να ηχούν δυνατά.

Και μετά όλα έσβησαν.

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Le petit prince


κεφάλαιο 3-αεροπόρ


Κεφάλαιο 3

Τι όμορφη που φαίνεται η Εβενία από ψηλά, σκέφτηκε ο Νίκολας.
Έχω δύο χρόνια να έρθω και είχα σχεδόν ξεχάσει τη φυσική ομορφιά της γενέτειράς μου. Μακάρι να ερχόμουν για καλύτερο λόγο, σκέφτηκε. Ο πατέρας μου είναι βαριά άρρωστος και πρέπει να αναλάβω την εξουσία. Ελπίζω μόνο ο πατέρας μου να μην επιμείνει μαζί με την εξουσία να μου φορτώσει και καμιά γαλαζοαίματη. Με είχε προειδοποιήσει την προηγούμενη φορά που μιλήσαμε ότι περιμένει να παντρευτώ όταν φτάσω τα 30 μου. Ευτυχώς έχω μερικούς μήνες μέχρι τα 31, σκέφτηκε και γέλασε.

Η πτήση από Νέα Υόρκη προς Εβενία διαρκούσε αρκετές ώρες, αλλά τουλάχιστον ήταν άνετα στο ιδιωτικό αεροπλάνο της βασιλικής οικογένειας. Θα έφτανε στο αεροδρόμιο σε δύο ώρες, από εκεί θα τον έπαιρνε η λιμουζίνα του πατέρα του και σε λίγο θα έβλεπε την αγαπημένη του οικογένεια.

Μαζί με τη λαχτάρα του να δει την οικογένειά του ένιωθε ταυτόχρονα και φόβο για την ανάληψη των νέων καθηκόντων του. Θα τα κατάφερνε άραγε να φανεί αντάξιος του πατέρα του και του λαού του; Ο πατέρας του κυβέρνησε 40 χρόνια χωρίς σοβαρή αντιπολίτευση, αλλά τα τελευταία χρόνια οι Κυανοί Επαναστάτες είχαν πάρε δύναμη. Είχαν φτάσει στο σημείο να κυκλοφορούν στο δρόμο με ένα μπλε μάλλινο σκουφάκι χειμώνα καλοκαίρι για να δείχνουν την αντίδρασή τους στο «βασιλικό ζυγό» όπως διακήρυτταν. Άκου βασιλικό ζυγό, είπε από μέσα του. Ο πατέρας μου είναι πολύ φιλελεύθερος και δεν καταπίεσε ποτέ το λαό του. Η χώρα έχει ανθίσει τα τελευταία χρόνια χάρη στην πετυχημένη κίνηση του πατέρα του να εκμεταλλευτεί τους φυσικούς πόρους της χώρας και να εξάγει έβενο, το πολύτιμο μαύρο ξύλο που βγάζει άφθονα η Εβενία.

Ο πρίγκιπας άνοιξε ένα βιβλίο να διαβάσει μέχρι να προσγειωθεί το αεροπλάνο. Οι πτήσεις πάντα του έφερναν νευρικότητα. Δεν άφηνε να το καταλάβει κανείς, γιατί είχε μάθει από μικρός να κρύβει τα συναισθήματά του και κυρίως τους φόβους του. ‘Ετσι, φρόντιζε να κρύβει το γεγονός ότι φοβόταν τις πτήσεις, αντιπαθούσε τις γάτες και θύμωνε με όσους πάρκαραν σε αναπηρικές θέσεις. Είχε μάθει να κρύβει τόσο πολύ τα αρνητικά του συναισθήματα που είχε συμπαρασύρει και τα θετικά. Αυτό τουλάχιστον του καταλόγιζαν οι πρώην σύντροφοί του. Ψυχρότητα, αδιαφορία και αδυναμία έκφρασης συναισθημάτων. Τα είχε ακούσει από όλες. Πάντα αναρωτιόταν όμως αν ήταν όντως ψυχρός ή αν απλώς δεν είχε γνωρίσει την κατάλληλη…

Κεφάλαιο 2


Κεφάλαιο 2

Αν και το δουκάτο είχε πάντα κρύο καιρό, μιας και βρισκόταν στη βόρεια Ευρώπη, ο Ιούνιος είχε γλυκό καιρό. Η Λουίζ έβαλε φόρεμα, αντί για παντελόνι με μπότες και κατηφόρισε προς τα γραφεία της εφημερίδας. Πήγαινε καθημερινά με τα πόδια, μιας και η εφημερίδα δεν απείχε παραπάνω από δέκα λεπτά από το σπίτι της. Στο δρόμο σκεφτόταν με ποιον τρόπο θα πλησίαζε τον πρίγκιπα. Το αφεντικό της, ο Ντένις Μπλάκμαν, ήταν γνωστό ότι είχε σχέσεις με το παλάτι. Σπάνια άφηνε να εκδοθούν άρθρα που να αμφισβητούσαν την εξουσία του δούκα. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι λίγοι αμφισβητούσαν την εξουσία του δούκα. Ο δούκας ήταν πολύ αγαπητό πρόσωπο και η χώρα ευημερούσε στα χέρια του. Οι μόνοι που αντιδρούσαν ήταν οι Κυανοί Επαναστάτες, μια ομάδα που είχε αντιρρήσεις σχετικά με τη διαχείριση των οικονομικών της χώρας. Πίστευαν ότι η φορολογία ήταν ιδιαίτερα βαριά και ότι η βασιλική οικογένεια ξόδευε πολλά χρήματα. Στόχος των καυστικών σχολίων τους ήταν τα δύο παιδιά του δούκα, ο Νίκολας και η Ιρένε. Οι Κυανοί Επαναστάτες εξέδιδαν μια εφημερίδα στην οποία μιλούσαν εκτενώς για την πλουσιοπάροχη ζωή που έκαναν οι πρίγκιπες «εις βάρος των φόρων του λαού». Η ομάδα αυτή αντιπροσώπευε ένα 2% της Εβενίας, δηλαδή ήταν περίπου 40.000 άτομα, αλλά ήταν πολύ σκληροπυρηνική και το μένος της είχε πολλαπλασιαστεί τον τελευταίο καιρό που ο δούκας ήταν γνωστός ότι αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Ίσως αυτός είναι ο λόγος που επίσπευσε την επιστροφή του Νίκολας στη χώρα, σκέφτηκε η Λουίζ την ώρα που έμπαινε στο γραφείο της.

«Λουίζ, έλα στο γραφείο μου» φώναξε από μακριά ο Ντένις. «Αμέσως» είπε αυτή.

Σε δύο λεπτά ήταν στο γραφείο του. «Πότε θα είναι έτοιμο το άρθρο; Θέλω να είναι μπόμπα» της είπε με το γνωστό γλαφυρό του τρόπο. «Ντένις, έχω γράψει ένα προσχέδιο, αλλά το κείμενο είναι πολύ απρόσωπο, γεμάτο κοινοτοπίες. Πρέπει να τον γνωρίσω από κοντά, να του πάρω μια συνέντευξη, να τον ζορίσω λίγο» είπε αυτή.
«Δεν είναι άσχημη ιδέα, Λουίζ. Μπορείς να γράψεις ένα λίγο πιο διαφορετικό αφιέρωμα» είπε αυτός. «Το θέμα είναι ότι ο Νίκολας μόλις ήρθε και δεν ξέρω αν και πότε θα δεχτεί να μιλήσει στα μέσα».
«Ντένις, αν θες να πουλήσεις φύλλα θα τη βρεις τη λύση» του είπε αυτή και βγήκε χαμογελώντας από το γραφείο του.

Ωραία το έπαιξα, σκέφτηκε η Λουίζ, αλλά αν γίνει αυτό που ζητάω τι θα κάνω; Πώς θα έρθω αντιμέτωπη με τον πρίγκιπα και πώς θα τον ρωτήσω πράγματα που δεν έχει τολμήσει άλλος να ρωτήσει;



Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Ενας πριγκιπικός έρωτας-Κεφάλαιο 1


Κεφάλαιο 1

Αφιέρωμα στον πρίγκιπα
της Λουίζ Ντιβάλ

Ο Σαρλ Φιλίπ Νικολά Φαν ντερ Πλατ γεννήθηκε πριν από 30 ακριβώς χρόνια στο Δουκάτο της Εβενίας. Ως πρωτότοκος υιός του δούκα είναι ο επίσημος διάδοχος του θρόνου μετά το θάνατό του. Για αυτή τη θέση ετοιμάζεται χρόνια φοιτώντας στα καλύτερα οικοτροφεία στην Ελβετία και στα καλύτερα πανεπιστήμια του Λονδίνου. Έχει σπουδάσει Διεθνείς Σχέσεις στην Οξφόρδη και έκανε μεταπτυχιακό στη Διεθνή Διπλωματία.  Τα τελευταία χρόνια εργαζόταν στη Νέα Υόρκη, αλλά λόγω της σοβαρής επιδείνωσης της υγείας του δούκα επέστρεψε στη γενέτειρά του.
Ο πρίγκιπας είναι ανύπαντρος αν και στο παρελθόν το όνομά του έχει συνδεθεί με διάφορες διάσημες ηθοποιούς προς μεγάλη απογοήτευση του βασιλικού κύκλου που τον θέλει να παντρευτεί με γαλαζοαίματη. Ο πρίγκιπας, που ακούει στο όνομα Νικ, απολαμβάνει τα ταξίδια, το σκι, την κολύμβηση και το διάβασμα και…


Ουφ, τι βαρετό κείμενο, σκέφτηκε η Λουίζ απελπισμένη. Είναι το πρώτο σοβαρό άρθρο που της αναθέτουν στην εφημερίδα όπου εργάζεται εδώ και τρία χρόνια και αυτή το μόνο που έχει να γράψει είναι ότι ο πρίγκιπας «αγαπάει το κολύμπι». Υπνηλία θα έρθει στους αναγνώστες, σκέφτηκε από μέσα της. Βαρετό κείμενο χωρίς έμπνευση, χωρίς καμία ιδιαιτερότητα. Για να γράψει σωστά το κείμενο έπρεπε να τον γνωρίσει. Να γράψει ένα αφιέρωμα εκ των έσω. Για το χαρακτήρα του, τις αδυναμίες του, αυτά που αγαπάει και αυτά που φοβάται. Ένα αφιέρωμα που να την κάνει να ξεχωρίσει από όλους αυτούς που γράφουν αφιερώματα στον πρίγκιπα. Τι να κάνω, αναρωτήθηκε περπατώντας πάνω κάτω στο στενό γραφεί που της είχαν παραχωρήσει στην εφημερίδα Τα Νέα της Εβενίας. Η Λουίζ έκατσε στο γραφείο της για να μπει στο ίντερνετ και να δει μερικές φωτογραφίες του Νικ για να εμπνευστεί. Τον είχε δει στα περιοδικά πριν από δύο χρόνια που είχε έρθει διακοπές στην Εβενία, αλλά έκτοτε δεν είχε ασχοληθεί. Σκέφτηκε να δει μερικές φωτογραφίες για να πάρει ιδέες για το τι του αρέσει. Τον είδε σε παραλίες να είναι ξαπλωμένος κάτω από τον ήλιο και καλοντυμένο σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Τον είδε σε φωτογραφίες από παπαράτσι να κυκλοφορεί στη Νέα Υόρκη χέρι χέρι με μια επώνυμη τραγουδίστρια. Τον είδε στο γάμο της μικρής αδερφής του πριν από τρία χρόνια. Το συμπέρασμα ήταν ότι ο Νίκολας ήταν αφοπλιστικά όμορφος. Μαλλιά ξανθά και μάτια σκούρα μπλε, σώμα αρχαίου Έλληνα θεού και χαμόγελο που κόβει γόνατα. Καλύτερα να μην επιδιώξω να τον συναντήσω για συνέντευξη, σκέφτηκε. Το πιο πιθανό είναι να καταπιώ τη γλώσσα μου και να κάθομαι να τον χαζεύω σαν καμιά άβγαλτη παιδούλα.

Η Λουίζ κοίταξε το είδωλό της στη γυάλινη πόρτα του γραφείου της. Δεν ήταν άσχημη και το ήξερε. Στο δουκάτο οι περισσότερες γυναίκες είχαν καστανόξανθα μαλλιά, αλλά η ίδια είχε σκούρα καστανά. Αυτό την έκανε να ξεχωρίζει αυτόματα από τις υπόλοιπες. Αλλά όχι μόνο αυτό. Η Λουίζ δεν ήταν πολύ ψηλή αλλά είχε ένα λεπτοκαμωμένο σώμα με καμπύλες στα σωστά σημεία. Όσο για το πρόσωπό της…αυτό ήταν το ισχυρό χαρτί της. Είχε γεμάτα χείλη, ίσια μύτη και μεγάλα πράσινα μάτια πλαισιωμένα από τεράστιες βλεφαρίδες. Η Λουίζ φρόντιζε να είναι πάντα προσεκτικά ντυμένη και μακιγιαρισμένη λόγω δουλειάς αλλά και ιδιοσυγκρασίας. Ως εκ τούτου είχε πάντα επιτυχία στους άντρες αλλά είχε κάνει μόνο μια μεγάλη σχέση στο παρελθόν. Ο Πιερ ήταν συμφοιτητής της στη σχολή δημοσιογραφίας του πανεπιστημίου της Εβενίας. Έμειναν μαζί πέντε χρόνια, αλλά η σχέση τους τέλειωσε όταν η Λουίζ συνειδητοποίησε ότι ήταν πολύ μικρή στα 24 της για να σκεφτεί το γάμο. Τώρα, δύο χρόνια μετά, η Λουίζ δε μετάνιωνε καθόλου για την απόφασή της. Διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον Πιερ, αλλά τίποτα περισσότερο. Μετά τα έφτιαξε για έξι μήνες με ένα συνάδελφο από τη δουλειά, αλλά τον χώρισε γιατί τη ζήλευε αφόρητα. Τώρα ήταν μόνη, αλλά περνούσε πολύ καλά, γιατί είχε πολύ καλούς φίλους τόσο από το σχολείο όσο και από το πανεπιστήμιο.

Καλά όλα αυτά, σκέφτηκε, αλλά τι θα κάνω με τον πρίγκιπα; Και πες ότι καταφέρνω να τον γνωρίσω. Πώς θα τον αποκαλώ; Υψηλότατο; ‘Η μήπως Νικ;
Η Λουίζ γέλασε στην πιθανότητα να βρεθεί απέναντι στο μελλοντικό δούκα του κράτους και να τον αποκαλεί με το χαϊδευτικό του. ‘Αραγε πώς να είναι σαν άνθρωπος; Θα είναι ψηλομύτης ή επειδή έχει ζήσει χρόνια στο εξωτερικό θα είναι σαν φυσιολογικός άνθρωπος; Απίθανο, απάντησε μόνη της. Ψηλομύτης θα είναι. Και πρίγκιπας να μην ήταν μόνο η εμφάνισή του φτάνει για να έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Ωστόσο θα την κάνω την κίνηση, σκέφτηκε. Θα προσπαθήσω να τον συναντήσω κι ό,τι γίνει έγινε!

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

Wedding bells


Κεφάλαιο 30

Δύο βδομάδες μετά, η Βίβιαν βάδιζε απαστράπτουσα στο διάδρομο της εκκλησίας του Λονδίνου όπου παντρευόταν τον Τζέιμς της. Αυτός την περίμενε χαμογελαστός μέσα στο κοστούμι Hugo Boss που του είχε διαλέξει η ίδια. Η Βίβιαν φορούσε ένα αρχαιοελληνικό νυφικό, στενό στο μπούστο και ριχτό για να κρύβεται η κοιλίτσα. Τα μαλλιά της ήταν πιασμένα χαλαρά και τσουλούφια να φεύγουν χαλαρά από τα πλάγια.

Στην εκκλησία ήταν όλοι. Η Χάριετ, οι γονείς του Τζέιμς, οι φίλοι της Βίβιαν από Κορνουάλη, Λονδίνο και Εδιμβούργο, ο κύριος Μπερντ και πλήθος άλλων αγαπημένων τους προσώπων. Η Βίβιαν τούς είδε όλους να χαμογελούν. Ήταν μια συγκινητική και σύντομη τελετή. Ο ιερέας είπε τους όρκους και η Βίβιαν και ο Τζέιμς τούς επανέλαβαν. Η Βίβιαν δάκρυσε όταν φιλήθηκαν πρώτη φορά σαν παντρεμένο ζευγάρι. «Σε λατρεύω, καρδιά μου» της ψιθύρισε ο Τζέιμς.

Την δεξίωση την είχε αναλάβει ο Τζέιμς ο οποίος τα είχε όλα οργανώσει στην εντέλεια. Στα τραπέζια υπήρχαν λευκά τραπεζομάντιλα και ροζ λουλούδια. Ο σεφ είχε ετοιμάσει ένα σωρό λιχουδιές και υπήρχε στο κέντρο της αίθουσας μια τέλεια γαμήλια τούρτα με λευκή επικάλυψη. Όλα είναι τέλεια, σκέφτηκε η Βίβιαν. Μακάρι να ζούσε ο μπαμπάς να τα δει, είπε από μέσα της.

Ο κύριος Μπερντ φώναξε τη Βίβιαν και τον Τζέιμς σε ένα σημείο στην αίθουσα μακριά από τον κόσμο. «Έχω ένα γαμήλιο δώρο για εσάς» τους είπε. «Κύριε Μπερντ, δε χρειάζεται, τα έχουμε όλα» είπε η Βίβιαν γελώντας. «Αυτό δεν το έχετε» τους είπε αυτός και τους έδωσε ένα χαρτί να το διαβάσουν μαζί.

Αγαπημένα παιδιά,

Για να διαβάζετε αυτό το γράμμα σημαίνει ότι είστε παντρεμένοι. Αχ, πόσο θα ήθελα να είμαι εκεί…Τόσα χρόνια σας έβλεπα να βασανίζεστε, να προσπαθείτε να κρατηθείτε ο ένας μακριά από τον άλλο, ενώ ήταν εμφανές πόσο αγαπιέστε. Χαίρομαι που έβαλα κι εγώ το λιθαράκι μου στο να τα βρείτε. Δεν έβαλα τυχαία τον Τζέιμς εκτελεστή της διαθήκης! Χαίρομαι που επικράτησε το συναίσθημα και όχι η ξεροκεφαλιά σας.

Σας αγαπώ,
ο μπαμπάς σας

«Τζέιμς, είμαι τόσο ευτυχισμένη» είπε δακρυσμένη η Βίβιαν αγκαλιάζοντάς τον. «Κι εγώ, κορίτσι μου, κι εγώ» απάντησε αυτός.

Και έτσι ευτυχισμένοι έμειναν σε όλη τους τη ζωή…


Νικήτριες και πάλι οι ίδιες!


Νικήτριες

  1. Αντώνης Βλοντάκης
  2. Daniele Pecci
  3. Eduardo Verastegui


Φυσικά και θέλω να τονίσω ότι ο Noah Mills είναι ο ωραιότερος άντρας επί Γης και παραθέτω σχετικό απόσπασμα για να ξεστραβωθείτε.



Επίσης, την επόμενη φορά θα ψηφίσετε εσείς.

Με εκτίμηση,
Η αφοσιωμένη σας συγγραφέας