Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Κεφάλαιο 2


Κεφάλαιο 2


Η Κέιτ έπαιρνε πάντα λεωφορείο για να πάει από το γραφείο στο Σίτι ως το διαμέρισμά της στο Ίσλινγκτον. Της άρεσε η διαδρομή με το λεωφορείο γιατί είχε την ευκαιρία να παρατηρεί ανθρώπους και κτίρια. Ποτέ δε βαριόταν το Λονδίνο.  Σήμερα όμως το μυαλό της ήταν συνεχώς στην πρόταση του Στέφανο. Μήπως ήταν χαζή που δέχτηκε αμέσως; Ναι, μεν, στα καθήκοντά της ήταν να ταξιδεύει μαζί του, αλλά όχι και να παριστάνει τη μνηστή του! Είχε ήδη επισκεφτεί μαζί του το Παρίσι και τη Ρώμη, αλλά για να κρατάει πρακτικά σε συναντήσεις του και να κάνει τη διερμηνέα στα γαλλικά. Δε χρειάστηκε ποτέ να παραστήσει την ερωτευμένη μαζί του. Όχι ότι θα ήταν και δύσκολο φυσικά! Δεν έπρεπε να του πει αμέσως ναι. Έπρεπε να κάνει λίγο τη δύσκολη, να του δείξει ότι έχει κι αυτή ζωή. Τελικά θα δεχόταν, αλλά ας έδειχνε λίγο ενοχλημένη τουλάχιστον!
 Όταν έφτασε στη στάση, περπάτησε ως το χαριτωμένο σπιτάκι που μοιραζόταν με την κολλητή της την Σόφι. Η Σόφι ήταν σχεδιάστρια μόδας και η Κέιτ η γνώριζε από το σχολείο.  Η Κέιτ βρήκε πρώτη το σπίτι και ένα χρόνο μετά ήρθε και η Σόφι. Μόλις μπήκε στο σπίτι, η Σόφι ήρθε κατά πάνω της όλο χαρά για να τη φιλήσει. «Δε θα το πιστέψεις! Η κοπέλα στο βιβλιοπωλείο μού ζήτησε να της σχεδιάσω το νυφικό!». Η Κέιτ δεν έκρυψε τη χαρά της. «Αυτό είναι υπέροχο» της είπε «καλή αρχή! Σου εύχομαι να σχεδιάζεις νυφικά επωνύμων στο μέλλον». Το χαμόγελό της δεν έπρεπε να ήταν και πολύ πειστικό, γιατί η Σόφι αμέσως τη ρώτησε τι έχει. «Ο Στέφανο με κάλεσε να πάω στη Φλωρεντία 4 μέρες». «Και ποιος είναι το πρόβλημα;» ρώτησε η Σόφι. «Θέλει να παραστήσω την μνηστή του για να μην τον ενοχλεί η μητέρα του». Η Σόφι έμεινε με το στόμα ανοιχτό, αλλά αμέσως συνήλθε. «Τυχερή, τέσσερις μέρες με τον Στέφανο Μορέτι! Άλλες θα σκότωναν για ένα καφέ μαζί του». Η Κέιτ έκανε μια γκριμάτσα αποδοκιμασίας και είπε «ναι, αλλά εγώ δυσκολεύομαι να ξεφεύγω από την επαγγελματική σχέση που έχουμε και φοβάμαι ότι θα αποκαλυφθούν τα συναισθήματά μου» είπε στη φίλη της. Η Σόφι, όμως, πάντα πιο δυναμική, της είπε «και τι έγινε αν αποκαλυφθούν; Μπορεί να σε αγαπάει κι αυτός. Είσαι μια κούκλα, Κέιτ. Είσαι ψηλή, ξανθιά, με υπέροχα γαλάζια μάτια. Θα μπορούσες να είσαι μοντέλο! Άλλωστε μην ξεχνάς πόσο σημαντικό είναι να είσαι μια Ντάρσι. Είσαι μια γυναίκα που φωνάζει «φινέτσα» από μακριά.  Είσαι απόγονος μιας οικογένειας με τεράστια ιστορία». «Και καθόλου λεφτά» ανταπάντησε η Κέιτ. Η Σόφι δεν πτοήθηκε και είπε «τα λεφτά ξαναγίνονται, το όνομα όμως όχι!». Η Κέιτ εντωμεταξύ τακτοποιούσε τα πράγματά της στο δωμάτιό της και αμέσως μετά κατευθύνθηκε στο μπάνιο για να αλλάξει. Η Σόφι της είπε ότι έχει δουλειά και συμφώνησαν να τα πούνε στο δείπνο. Η Κέιτ έπρεπε να κάνει μια λίστα με τα πράγματα που θα χρειαζόταν στο ταξίδι. Θα ψώνιζε αύριο και μεθαύριο θα έφτιαχνε βαλίτσες, ώστε Πέμπτη πρωί να είναι έτοιμη να φύγει κατευθείαν από τη δουλειά.
Το βράδυ πέρασε ευχάριστα με την Σόφι να συζητάει τις λεπτομέρειες για το νυφικό και να ενθαρρύνει την Κέιτ ώστε να μη φέρεται συγκρατημένα. Το μυαλό της Κέιτ όμως ήταν συνεχώς στον Στέφανο. Άραγε πού να ήταν τώρα; Ενώ αυτή ανησυχούσε για την έκβαση του ταξιδιού εκείνος είχε βγει ρομαντικό ραντεβού με καμιά θεσπέσια καλλονή; Ξαφνικά της κόπηκε η όρεξη.

Την Τρίτη τέλειωσε νωρίς τη δουλειά και βγήκε για ψώνια. Ο Στέφανο της έδωσε την πιστωτική του και της είπε να ξοδέψει όσα θέλει. Η Κέιτ αποφάσισε να του κόψει την ανάσα με την εμφάνισή της και έτσι κατευθύνθηκε στις ακριβές και επώνυμες μπουτίκ στην Οξφορντ Στριτ. Ξεκίνησε με μια σατέν λευκή νυχτικιά για το βράδυ, μια βελουτέ φόρμα για μέσα στο σπίτι και κατέληξε να αγοράσει ένα μαύρο μίντι φόρεμα και μια μάξι τουαλέτα μπλε σκούρα για το βράδυ του γάμου. Αγόρασε επίσης ένα ζευγάρι χρυσά πέδιλα με ψηλό τακούνι και ένα ζευγάρι χαμηλά πέδιλα στο χρώμα του δέρματος. Σκέφτηκε ότι όλα αυτά θα ήταν αρκετά αν έπαιρνε μαζί της και μερικά από τα δικά της ρούχα, όπως ένα τζιν και ένα λευκό, λινό πουκάμισο. Ευτυχώς ο Θεός την είχε προικίσει με μια εμφάνιση που εντυπωσίαζε χωρίς να χρειαστεί να κάνει υπερβολές ούτε στο ντύσιμο ούτε στο μακιγιάζ της.  Μόλις τέλειωσε τα ψώνια της, τηλεφώνησε στο κινητό του Στέφανο για να τον ενημερώσει για το κόστος και αυτός της είπε «δε χρειαζόταν να με πάρεις. Σου είπα να ξοδέψεις όσα θες. Άλλωστε μου κάνεις μεγάλη χάρη. Το λιγότερο που μπορώ να σου χαρίσω είναι μερικά ρούχα. Πάρε κι άλλα αν θες». Εγώ φταίω, σκέφτηκε η Κέιτ, που δεν προχώρησα σε πενταψήφιο αριθμό για να μάθει!

Την Τετάρτη πήγε στη δουλειά λίγο αγχωμένη γιατί ήξερε ότι πριν από κάθε ταξίδι έπρεπε να διευθετήσει πολλές εκκρεμότητες. Ο Στέφανο όμως είδε ότι ήταν αγχωμένη και τη διαβεβαίωσε ότι δε χρειάζεται να ανησυχεί. Η Κέιτ του είπε δηκτικά «Στέφανο, ξέρεις πόσο πολύ υπολογίζω τη δουλειά μου. Ενώ εμείς διασκεδάζουμε, δε θέλω να μένουν πίσω πράγματα στο γραφείο». Εκείνος χαμογέλασε και της απάντησε «Γλυκιά μου,  δε θα αφήσουμε εκκρεμότητες. Έχουμε ένα σωρό προσωπικό. Μην ανησυχείς. Χαλάρωσε λίγο. Δε θέλω να μου είσαι αγχωμένη στο ταξίδι μας». Το «γλυκιά μου» έφτανε για να βάψει κόκκινα τα μάγουλα της Κέιτ. Πόσο μάλλον το «ταξίδι μας». Το έκανε να φαίνεται λες και πήγαιναν μήνα του μέλιτος. Τι εκνευριστικός άντρας, Θεέ μου, σκέφτηκε. Εκείνος εξαφανίστηκε στο γραφείο του και η Κέιτ δούλεψε ως τις πέντε και μετά γύρισε σπίτι για να φτιάξει βαλίτσες.

Αύριο θα πήγαινε στο γραφείο με τη βαλίτσα της και θα έφευγαν κατευθείαν από εκεί για Χίθροου με τη λιμουζίνα του Στέφανο. Ο Θεός να με βοηθήσει, σκέφτηκε η Κέιτ.  Αν πάει κάτι στραβά και καταλάβει αυτός ή κάποιος από την οικογένειά του ότι τον αγαπώ, το μέλλον μου, η δουλειά και η καρδιά μου θα καταρρεύσουν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου