Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Κεφάλαιο 13-ο Θεός έχει χιούμορ!


Κεφάλαιο 13

Δέκα μέρες μετά, μια δροσερή Τρίτη απόγευμα, η Κέιτ μετά από παρότρυνση των δικών της αποφάσισε να βγει μια βόλτα με τον Τζέιμς, έναν παιδικό της φίλο. Φόρεσε ένα φόρεμα μέχρι το γόνατο και ένα ζακετάκι κοντό για το κρύο. Όταν άκουσε την κόρνα, κατέβηκε τα σκαλιά και βγήκε στην αυλή να τον συναντήσει. Ο Τζέιμς ήταν γύρω στα 30, ψηλός και ξανθός. Ήταν πολύ γοητευτικός, αλλά η Κέιτ ποτέ δεν τον είδε ερωτικά. Ήταν  φίλος της και μαζί του ένιωθε άνετα να μιλήσει για όλα.

Ο Τζέιμς την υποδέχτηκε με ένα φιλί στο μάγουλο και καθώς έμπαιναν στο αμάξι του τη ρώτησε πού ήθελε να πάνε. Η Κέιτ πρότεινε να πάνε σε ένα μικρό ζαχαροπλαστείο στην περιοχή, που έφτιαχνε χειροποίητα γλυκά. Είχε καιρό να φάει ένα ωραίο, ζουμερό γλυκό και το λαχταρούσε πολύ.
Πέρασαν ωραία στη βόλτα τους. Η Κέιτ πήρε λίγο αέρα και μίλησε επιτέλους με έναν άντρα για του οποίου τις προθέσεις ήταν σίγουρη. Ο Τζέιμς έδειχνε να απολαμβάνει την παρέα της και τη ρωτούσε με ενδιαφέρον λεπτομέρειες για τη ζωή της. Η Κέιτ τον ρώτησε για τη δουλειά του και αυτός της απάντησε ότι η πελατεία του στην περιοχή είχε αυξηθεί. Ο Τζέιμς είχε ανοίξει ένα κτηνιατρείο στο Γουότφορντ και ήλπιζε ότι σιγά σιγά θα καθιερωθεί.

Γύρισαν σπίτι κατά τις 9. Η Κέιτ πρόσεξε ένα πανάκριβο αμάξι στην αυλή του σπιτιού της, αλλά υπέθεσε ότι ήταν του συνεργάτη του μπαμπά της. Καληνύχτισε τον Τζέιμς, αυτός της χάιδεψε λίγο τα μαλλιά και έφυγε.

Η Κέιτ πλησίασε στην πόρτα και άνοιξε την τσάντα της για να βγάλει τα κλειδιά της. Εκείνη την ώρα άνοιξε η πόρτα του σπιτιού και από μέσα είδε να ξεπροβάλει μια οικεία φιγούρα. «Ούτε σαράντα μέρες δεν πέρασαν και με αντικατέστησες;» τη ρώτησε ειρωνικά μια βραχνή φωνή. Ήταν ο Στέφανο. Η Κέιτ τα έχασε, δεν ήξερε πώς να συμπεριφερθεί. Προφανώς είχε εντοπίσει τα ίχνη της.
«Έχουν περάσει ακριβώς σαράντα μέρες και εγώ στη θέση σου δε θα έκανα αναφορά σε αντικαταστάτες» του είπε η Κέιτ σε εξίσου ειρωνικό ύφος.

Η Κέιτ μπήκε φουριόζα στο σαλόνι ρωτώντας τον τι στο καλό κάνει εκεί. «Μα δε σου είπαν οι γονείς σου ότι εγώ είμαι ο χρηματοδότης του μπαμπά σου; Είχα μάθει από σένα για τα προβλήματά τους και είπα να βοηθήσω διακριτικά. Τώρα όμως δε χρειάζεται να κρύβω τις καλές προθέσεις μου για να μη σε κάνω να νιώσεις άσχημα μιας και εσύ δεν έδειξες και πολύ ενδιαφέρον για τα δικά μου συναισθήματα. Ήρθα για να επιβλέψω τις εργασίες και σκοπεύω να μείνω εδώ για λίγο καιρό».

«Μα τι λες; Μείνε σε κάποιο ξενοδοχείο. Μην τολμήσεις να μείνεις στο σπίτι μου» είπε η Κέιτ. «Θα μείνω εδώ. Οι γονείς σου με αγαπάνε πολύ και με διαβεβαίωσαν ότι είμαι ευπρόσδεκτος. Θα περνάω πολύ χρόνο εδώ και δε θέλω να χάνω χρόνο μεταξύ ξενοδοχείου και σπιτιού. Και απορώ γιατί είσαι θυμωμένη. Εμένα παράτησαν».

«Δε θα μπω στον κόπο να απαντήσω, Στέφανο» είπε η Κέιτ. «Κάνε ό,τι θες, εγώ θα φροντίσω οι δρόμοι μας να μη συναντηθούν. Άλλωστε σε τέσσερις μέρες φεύγω για Σκοτία. Έχω βρει δουλειά εκεί».

Ο Στέφανο δεν έδειξε να σοκάρεται  από την πληροφορία. «Χαίρομαι που βρήκες δουλειά. Ελπίζω να μην πουλήσεις και το νέο σου αφεντικό, Κέιτ».

Κέιτ; Την αποκάλεσε Κέιτ;

«Δε σε πούλησα, Στέφανο. Ήμουν σωστή υπάλληλος και καλή ηθοποιός στην Ιταλία. Έπαιξα πολύ πειστικά το ρόλο μου…σε όλα τα επίπεδα! Δε σε λυπάμαι, γιατί ξέρω ότι θα βρεις σύντομα αντικαταστάτριά μου».

Η Τζέιν, η μαμά της Κέιτ, μπήκε στο δωμάτιο με ένα δίσκο με βουτήματα και τσάι. «Αγόρι μου, έλα να πιεις κάτι. Αύριο έχεις πολλή δουλειά με τον Φίλιπ».

Ο Στέφανο ήπιε λίγο τσάι, ευχαρίστησε και πήγε να πάρει τη βαλίτσα του από το αμάξι για να τακτοποιηθεί στο δωμάτιό του, το οποίο σημειωτέον ήταν δίπλα στης Κέιτ.

Η Κέιτ αναρωτιόταν πόση ατυχία θα της έστελνε ακόμα ο Θεός. Θα έμενε στο ίδιο σπίτι με τον άντρα που την πρόδωσε και αυτός έδειχνε θυμωμένος μαζί της! Ε όχι και να βγει από πάνω! Θα του κάνει τη ζωή μαρτύριο για να μάθει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου