Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Κεφάλαιο 1


Κεφάλαιο 1

Η Κέιτ πάγωσε όταν είδε τα λουλούδια στο γραφείο της. Για να της έχει αφήσει ο Στέφανο λουλούδια στο γραφείο κάποια αγγαρεία θα την έβαζε να κάνει πάλι.  Άφησε τη τσάντα της και μπήκε στο γραφείο του να τον ρωτήσει αν θέλει καφέ μιας και αυτός πάντα έφτανε πρώτος για δουλειά, αλλά ποτέ δεν μπήκε στο κόπο να μάθει να χειρίζεται την καφετιέρα.
«Καλημέρα, Στέφανο, πώς είσαι;» τον ρώτησε. Εκείνος σήκωσε αργά τα μάτια του και την κοίταξε λίγο πιο επίμονα απ’ ό,τι θα περίμενε η Κέιτ. «Καλημέρα, Κάθριν», της είπε, «θα ήθελα να συζητήσουμε κάτι». Φαινόταν πολύ προβληματισμένος και για να ελαφρύνει το κλίμα η Κέιτ του είπε τολμηρά «το κατάλαβα, Στέφανο, είδα τα λουλούδια!». Ο Στέφανο τής χάρισε ένα εκτυφλωτικό χαμόγελο και η Κέιτ ξαφνικά θυμήθηκε το λόγο που ήταν τόσο αφόρητα ερωτευμένη μαζί του από την πρώτη μέρα που έπιασε δουλειά στην Πρόγκρες Κομιουνικέισονς, 2,5 χρόνια πριν.  Εκείνος χαμήλωσε το βλέμμα στα χαρτιά του και της είπε ότι θα συζητήσουν αργότερα «το θέμα» και απορροφήθηκε στη δουλειά του. Η Κέιτ εκνευρίστηκε που πριν καν τελειώσει η συζήτηση αυτός κατέβασε το βλέμμα και της μιλούσε χωρίς να την κοιτάει και αποφάσισε να τον αντιμετωπίσει. «Ξέρεις, Στέφανο, είναι ευγενικό όταν μιλάς σε κάποιον να τον κοιτάς καταπρόσωπο». Εκείνος σήκωσε αργά το κεφάλι, της χαμογέλασε στεγνά και της απάντησε «μην ανησυχείς. Σε κοιτάω καλύτερα όταν φεύγεις». Η Κέιτ κλείνοντας την πόρτα του γραφείου του αναρωτήθηκε αν το σχόλιό του σήμαινε ότι χαιρόταν που έφευγε και τον άφηνε ήσυχο ή ότι το πίσω μέρος του σώματός της είναι πιο κολακευτικό από το μπροστά. Ο,τι κι αν σήμαινε, τον άκουγε να γελάει μέχρι που κάθισε στο γραφείο και άνοιξε τον υπολογιστή της.
Η μέρα κύλισε γρήγορα γιατί η Κέιτ είχε πολλή δουλειά. Ως προσωπική βοηθός του τρίτου πιο πετυχημένου αυτοδημιούργητου επιχειρηματία σύμφωνα με το περιοδικό Φορμπς έπρεπε να δουλεύει χωρίς να αποσπάται η σκέψη της καθόλου. Κι αν δεν έφταναν οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του Στέφανο για να την έχουν σε εγρήγορση, σίγουρα η προσωπική του ζωή θα μπορούσε να της γεμίζει όλο το 24ωρο. Μεγάλο κομμάτι της δουλειάς της ήταν να στέλνει λουλούδια, να γράφει σημειώματα, να αγοράζει δώρα, να αποφεύγει και να οργανώνει ορδές ερωμένων του Στέφανο, να τις υποδέχεται όταν έφταναν πανευτυχείς στο γραφείο και να τις διώχνει ευγενικά όταν ο Στέφανο τις είχε βαρεθεί. Ο Στέφανο  με την εμφάνιση  και τα λεφτά του, μπορούσε να έχει όποια γυναίκα ήθελε, και αυτός έδειχνε πολύ αναποφάσιστος! Το γούστο του κυμαινόταν από ξανθές καλλονές του κινηματογράφου ως εξωτικές χορεύτριες και ψυχρές δικηγορίνες. Ποτέ δεν μπορούσες να προβλέψεις ποια θα ήταν η επόμενη γυναίκα που θα κρεμόταν ξελιγωμένη στο μπράτσο του σε κάποιο φιλανθρωπικό γκαλά. Τα ΜΜΕ ευτυχώς ήξεραν ότι η Κέιτ ήταν βοηθός του, οπότε δεν της χρέωναν σχέση μαζί του κάθε φορά που την έβλεπαν μαζί του σε κάποια εκδήλωση και μπορούσε να απολαμβάνει μια ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.  Και έτσι επιθυμούσε να ζει, ειδικά μετά τη χρεωκοπία της οικογένειάς της. Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας η Κέιτ μεγάλωσε με άνεση και σπούδασε στα καλύτερα κολλέγια διοίκηση επιχειρήσεων και ξένες γλώσσες. Όταν ο πατέρας της έχασε την περιουσία τους στο χρηματιστήριο και έμεινε μόνο με έναν τίτλο χωρίς αντίκρισμα όλοι τους έκλεισαν τα πόρτες. Η Κέιτ γύρισε εσπευσμένα από την Ελβετία και έπιασε δουλειά στην εταιρεία του Στέφανο, γιατί εκείνος έψαχνε μια κοπέλα με γνώσεις ξένων γλωσσών, τυφλό σύστημα πληκτρολόγησης, πτυχίο διοίκησης και καλούς τρόπους. Αυτό το τελευταίο ενδιέφερε πολύ τον Στέφανο, ο οποίος ήθελε οι συνεργάτες του να είναι όλοι ευγενικοί μεταξύ τους και με τους πελάτες. Αυτή η δουλειά της απέφερε αρκετά χρήματα για να ζει άνετα και να βοηθάει και τους δικούς της. Επιπλέον, της απορροφούσε τόσες πολλές ώρες που δε χρειαζόταν να ξοδεύει για τη διασκέδασή της, παρά μόνο για το αγαπημένο της σπορ, την ιππασία. Όταν είχε χρόνο, απομακρυνόταν από το Λονδίνο, καβαλούσε το άλογό της στον ιππικό όμιλο κοντά στο πατρικό της στο Γουότφορντ και ξεχνιόταν.
Αυτά σκεφτόταν όταν ο Στέφανο βγήκε από το γραφείο του και της είπε «πέρασε η ώρα και πρέπει να μιλήσουμε πριν φύγω για τη σύσκεψη. Θα έρθεις μέσα;». Η Κέιτ πρόσεξε ότι φορούσε το γαλάζιο πουκάμισο που τόνιζε τα καταγάλανα μάτια του. Του το είχε πάρει αυτή πέρσι στα γενέθλιά του. Το φορούσε αρκετά συχνά είναι αλήθεια. Το συνδύαζε με ένα κοστούμι που το είχαν αγοράσει μαζί για μια εκδήλωση. Ο Στέφανο σεβόταν πολύ το γούστο της. Η Κέιτ σηκώθηκε αργά και πήγε προς το μέρος του. Αυτός έκανε άκρη για να περάσει εκείνη την πόρτα, αλλά η Κέιτ παραπάτησε και προσγειώθηκε στο στέρνο του. Ο Στέφανο τη στήριξε και ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο. Η Κέιτ ένιωσε τα μάγουλά της να καίνε, αλλά προσπάθησε να το κρύψει. «Λυπάμαι» του είπε. Αυτός χαμογέλασε και της είπε «δεν πειράζει, Κάθριν, ευχαρίστησή μου να σε στηρίζω». Η Κέιτ έκατσε στην καρέκλα απέναντι από το γραφείο του και ρώτησε τι την ήθελε. Ο Στέφανο πέρασε τα χέρια ανάμεσα στα μαλλιά του και της είπε «Κάθριν, σε χρειάζομαι. Έχω ένα πρόβλημα». Η Κέιτ σταμάτησε να παίζει με το στιλό και τον κοίταξε. Και να μην τον αγαπούσε τόσο, ακόμα και ως βοηθός του θα ήθελε να τον βοηθήσει. «Πες μου» τον προέτρεψε. Εκείνος συνέχισε «η αδερφή μου παντρεύεται το Σάββατο στο σπίτι μας στο Αρέτζο στη Φλωρεντία. Ξέρεις από πού κατάγομαι, φαντάζομαι». Η Κέιτ έγνευσε καταφατικά και εκείνος συνέχισε «ο γάμος θα γίνει σε κλειστό οικογενειακό κύκλο γιατί είναι πέντε μηνών έγκυος. Η μητέρα μου έχει βάλει σκοπό της ζωής της να με δει παντρεμένο και μου ανακοίνωσε πέρσι ότι αν δε βρω γυναίκα μόνος μου θα μου βρει εκείνη. Φοβάμαι ότι θα έχει βάλει ήδη μπρος με καμιά φίλη από την μπιρίμπα να μου προξενέψουν καμιά κόρη. Εγώ θέλω να πάω στο γάμο και να συνοδεύομαι. Η μητέρα μου είναι πολύ διακριτική. Αν με δει με κάποια γυναίκα θα πειστεί ότι είναι σοβαρό και δε θα ρωτήσει τίποτα παραπάνω. Θα μείνω στην Ιταλία από Πέμπτη ως Κυριακή και θέλω να έρθεις μαζί μου ως μνηστή μου».
Η Κέιτ θα πνιγόταν αν έπινε ή έτρωγε κάτι όταν άκουσε αυτό που της είπε. Έμεινε μερικά δευτερόλεπτα ακίνητη και μετά ψέλλισε «τι είπες;». Ο Στέφανο χαμογέλασε και της είπε «ούτε που θα το καταλάβεις. Η Φλωρεντία είναι πανέμορφη. Θα σου δώσω 2 μισθούς για 4 μέρες δουλειά και θα σου αγοράσω όσα ρούχα θες για να εμφανιστείς εντυπωσιακή. Όχι ότι δεν είσαι ήδη!». «Είσαι πολύ κόλακας» του χαμογέλασε η Κέιτ , «αλλά ξεχνάς ότι έχω δουλειά εδώ και φίλους και οικογένεια και…». Ο Στέφανο τη διέκοψε αμέσως. «Έχεις φίλο; Νόμιζα ότι είσαι μόνη σου. Αν έχεις φίλο το ακυρώνουμε» είπε σχεδόν νευρικά. Η Κέιτ έσπευσε να διευκρινίσει ότι δεν έχει, και εκείνος, φανερά ανακουφισμένος, της είπε «έχεις δύο μέρες για να ετοιμαστείς. Πετάμε Πέμπτη στις 12.30 από Χίθροου και φτάνουμε εκεί στις 6.30». «Μα δε σου είπα ναι», διαμαρτυρήθηκε η Κέιτ άτονα.  «Κάθριν μου» της είπε εκείνος «εσύ δε μου χαλάς ποτέ χατίρι!». Η Κέιτ χαμήλωσε τα μάτια. Θα σου δείξω εγώ, κακομαθημένε, σκέφτηκε από μέσα της. Σε τέσσερις μέρες θα σε κάνω να καταλάβεις ποια είμαι πραγματικά. Θα σταματήσεις να με θεωρείς την πειθήνια γραμματέα σου, αλλά μια γυναίκα με συναισθήματα.  «’Εγινε» του είπε και βγήκε από το γραφείο.

1 σχόλιο: